Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

        Ιστορικές μνήμες: η διαχρονική ταυτότητα της εθνικοφροσύνης – «μα εγώ εν τζαι..» Στον Στροβολο, μερικοί θέλουν να στήσουν τζαι μνημείο στους καταδρομείς που εσκοτωθήκαν, ενώ εκάμναν επίθεση στο προεδρικό την ημέρα του πραξικοπήματος.. Εκτός που το ΑΚΕΛ, αρνητικά εκφράστηκε τζαι το ΔΗΚΟ.... Πάλε καλά δηλαδή... που τους έμεινε τζαι κάτι που τζήνη την εποχή...Η ΕΔΕΚ;...:) Αλλά κάγρι μερικοί να διαγράψουν το έγκλημα στην Ιστορική μνήμη.. Μα ότι τζαι να κάμετε η Ιστορία εν σβήνει με κουτοπόνηρες υπεκφυγές... Η νοοτροπία της εθνικοφροσύνης αθθυμίζει μια επιχείρηση πλυντηρίων, με φόντο καρέκλες. Μέρος της επιχείρησης ήταν τζαι ενι, τζαι η προσπάθεια εξίσωσης του Μακάριου με τον Γρίβα -όϊ απλώς σαν ατόμων, αλλά τζαι για την κοινωνική δυναμική που εκφράζαν... Κατά τα αλλα η ιστορική καταγραφή της εθνικοφροσύνης σαν πρακτική θα εν το βουρος στο Τρόοδος την 20 η Ιουλίου... Έσταζεν σάλια εξουσίας στις 15 Ιουλίου, τζαι στις 20 έκαμεν αγώνες δρόμου προς το Τρόοδ...

  Η αλήθεια δεν κρύβεται...Για την Ιστορική μνήμη της Αντίστασης τζαι της αθλιότητας της εθνικοφροσύνης. Για τις δολοφονίες ατόμων που αντιστάθηκαν στο πραξικόπημα « Ο παππούς μου ο Χριστής ο μακαρίτης, μέσα σε θκυό μήνες εγύρισεν την Κύπρο εφτά φορές τζιαι έκοψεν πάνω από 6000 χιλιόμετρα για να μάθει για το παιδί του τζιαι τελικά ανακάλυψεν τον τάφο του στο κοιμητήριο του Αγ. Νικολαου στη Λεμεσό. Στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό της Λεμεσού που επηεν έδειξαν του πολλές φωτογραφίες από νεκρούς τζιαι σε μια από αυτές είδεν τζιαι το πρόσωπο του θκειού μου, του γιού του, του Νίκου Σολωμού.. Όπως θυμούμαι, πάντα ελαλεν μας ότι έλειπαν τα δόντια του τζιαι το πρόσωπο του τζιαι το κορμί του ήταν γαζωμένο με σφαίρες, εξ επαφής κιόλας.. εφαίνετουν ξεκάθαρα ότι υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια προτού τον εκτελέσουν... Πολλά χρόνια αργότερα και αφού οι γονείς του θείου μου Νίκου Χρ. Σολωμού είχαν εγκαταλείψει τα εγκόσμια, έγινε εκταφή των λειψάνων του για ταυτοποίηση με την μέθοδο του DNA...

    Για να αθθυμούμαστε τί καθεστώς ημιτελούς Δημοκρατίας υπήρχε πριν το 1974... Τζαι πως ουσιαστικά η Κοφίνου του 1967 ήταν η πρώτη απόπειρα πάσας στο τουρκικό κράτος από την εθνικοφροσύνη: « Αυτό θέτει την στρατιωτική επιχείρηση στην Κοφίνου ως την πρώτη πράξη για κάλεσμα της Τουρκίας στην απόσπαση μέρους της Κύπρου με την συνέχειά της την 15η Ιουλίου, 1974». Αποσπάσματα από ένα σημαντικό κείμενο του Χρίστου Αχνιώτη στο οποίο καταγράφεται η ιστορική σύνδεση της δεκαετίας του 1960 [ιδιαίτερα της επίθεσης στην Κοφίνου] με το 1974. Το σημαντικό είναι ότι τεκμηριώνεται τζαι μέσω του φακέλου της Κύπρου. Αλλά για όποιον θέλει μπορεί να συμβουλευτεί τζαι το τρίτομο έργο του Σ. Παπαγεωργίου [του ιστορικού του Γρίβα] «Από την Ζυρίχη στον Αττίλα»... Η υπόθεση την οποία προβάλει για την διασύνδεση 1967 τζαι 1974, είναι νευραλγική για να κατανοηθεί η περίοδος πριν το 74.. «Για την σφαγή 24 Τουρκοκυπρίων στην Κοφίνου το 1967 και η αποφυγή να αποδοθούν στον Γρίβα οι ανάλογες ευθύνες...

Η εθνικοφροσύνη τζαι το στρηπτηζ της...   Ώστε ο Καραμπελιάς της θέσης για παραχώρηση της βόρειας Κύπρου στην Τουρκία, ήρτεν να παρουσιάσει βιβλίο Τζαι επήαν οι δουλοπρεπείς ιθαγενείς της εθνικοφροσύνης να προσκυνήσουν; Τζαι ερωτησεν τον κανένας/καμιά για την θέση του το 1983 ότι η καλύτερη λύση ήταν παραχώρηση της βόρειας Κύπρου στην Τουρκία; Πως και; Οι «αγωνιστές» μας ξέμειναν από γαλανόλευκη πεζίνα; Για να θυμίζουμε, λοιπόν, το επίπεδο της αθλιότητας από τους  «αγωνιστές» μας που τα έχουν με τον Ντενκτάς το 1983 αλλά ξηχάνουν τον Αθηναίο σύμμαχό του.. Ιδου τι έγραφε τότε ο Καραμπελιας: «Και αυτό σημαίνει ξεκάθαρα: αποδοχή του σημερινού status quo στην Κύπρο και την επικύρωση του με την ένωση αυτού του κομματιού που έχει απομείνει, με την Ελλάδα,  χωρίς διεκδίκηση του υπόλοιπου κομματιού, έτσι ώστε να λήξει η διαμάχη.» Περιοδικο Ρήξη, της ομαδούλα Καραμπελιά, Μάρτιος 1983, σελίδα 42. Φοαρτάς ο Καραμπελιάς από το αθηναϊκό διαμέρισμα.. Μοιράζει κομμ...

  Στα τοπικά, η εθνικοφροσύνη φυσικά τωρά είναι απόλυτα, γονυπετής, στο πλευρό του ΝΑΤΟ, τζαι κάμνει τις ανάλογες επιδείξεις ρατσισμού. Τόση ευαισθησία για τους δυτικο-ουκρανούς [οι ανατολικο-ουκρανοί που αντισταθήκαν στους νεοναζί εν ενδιαφέρουν, εν αόρατοι] , όση εννοείται τζαι η ευαισθησία για τους ουκρανούς ολιγάρχες. Οι Ρώσοι ολιγάρχες απαγορεύονται τωρά, αλλά κάπως θα τους βολέψουν τα ημέτερα της αρπαχτής δικηγορικά γραφεία – ιδιαίτερα άμα δηλώσουν εναντίον του Πούτιν.. :) .. Αλλά, πέρα από την υποκριτική ευαισθησια με μερικούς ουκρανούς πρόσφυγες, φυσικά την «Πουρνάρα» [σαν γενική μορφή συγκέντρωσης «Άλλων»] εν τη θέλουν στο χωρκό τους οι εθνικόφρονες του Παραλιμνιού που θα ψηφίσουν με πάθος ό,τι ακριβώς θα ψηφίσουν τζαι οι δήθεν φιλελέ φυλλάδες του ΔΗΣΥ [Πολιτης, Αλήθεια] που θυμίζουν πια εφημερίδες της ΕΟΚΑ β στο πάθος της αναπαραγωγής των συμφερόντων της σχετικής πρεσβείας... :) Α ναι, επήεν τζαι ο Αναστασιάδης στην Πουρνάρα για να δώσει συγχαρητήρια στον Νουρή..

• Κοινή Πατρίδα: Ερτογάν-Προδρόμου love for ever [από τον Ιούλιο του 74 φαίνεται να κρατά αυτό το love story της ελληνο-τουρκικής εθνικοφροσύνης] Ήταν μια σύμπτωση που δεν ήταν όμως τυχαία. Μάλλον ιστορικά αναπόφευκτη ήταν. Την ίδια εφτομάδα διέρρευσε ότι το υπουργείο [υποτίθεται παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας] κατάληξε στον απόλυτο εξευτελισμό του - να επικαλείται χουντικές πρακτικές «πιστοποίησης φρονημάτων» [σε πλήρη παραγνώριση η αδυναμία κατανόησης των θεσμικών δεδομένων σε μια Δημοκρατία – όπως η ισονομία τζαι το δικαίωμα έκφρασης] σε μια προσπάθεια να ταλαιπωρήσει ένα καλλιτέχνη που αρνείται να υποταχθεί σε ένα αρχιεπίσκοπο που κατάντησε να συμβολίζει τον αποτυχημένο τραπεζίτη τζαι την αποκαλυπτική μορφή του «ιερωμένου» που δεν έχει ενδοιασμούς να μετατρέπει τζαι τον Θεό του σε ανταλλακτική αξία [«ο θεός δεν σώζει δωρεάν»].  Την ίδια ακριβώς εβδομάδα ο Ερντογάν ωρυόταν από την Άγκυρα ενάντια στους δημοκρατικούς θεσμούς στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, γιατί αποφασίστηκε ...

• Ένα σχόλιο από το χιούμορ του Ως δαμέ, για την νέα σύγκλιση του αυταρχισμού της ελληνο-τουρκικης εθνικοφροσυνης - του Ερντογαν ενάντια στην κοσμική αντίσταση των τουρκοκυπριων, με την ανάλογα αυταρχική υστερία του υπουργείου [υποτίθεται] παιδείας του Προδρόμου, ενάντια στον ζωγράφο Γ. Γαβριηλ που σόκαρε [αν κάτι τέτοιο εφικτό] τον αρχιεπίσκοπο των τρακτορ... Marios Skouriotis «Είναι με τούτους που θέλετε να ζήσουμε μαζί.;  Που δεν θέλουν τα θρησκευτικά στα σχολεία τους;  Θα γίνουμε όλοι άθεοι Τούρκοι ρε! Ξυπνάτε. Παρίσι το κάναμε δαμέσα.»

·          Να δούμε τζαι που την άλλη μερικά από τα μαργαριτάρια που έφκαλε στην επιφάνεια σαν φελλούς η υστερία που ξεκίνησε από τη Θεοχάρους/Φουρλά τζαι έφτασε στη καταϊδρωμένη Πετρούλα των λουμάτων.. Νούμερο 1.ο τραμπούκος που απειλεί. Εμπνεύστηκε από το λούμα φαίνεται… J Νούμερο 2. Ο παραμιλών εθνικόφρων που αγχώνεται γιατί καταλαβαίνει ότι η διάχυση δεν μπορεί να περιοριστεί με την δαιμονοποίηση τζαι κάμνει έκκληση στην λογοκρισία.. Για το σύμπτωμα του παραμιλώντος ύφους μπορείτε να προσέξετε το τέλος της απεγνωσμένης έκκλησης – οι Ως Δαμέ είναι τζαι «παιδιά πλουσίων» [φυσικά για το εθνικοφρων παραμιλητό δεν χρειάζονται εξηγήσεις ή τεκμήρια – παραμιλητό είναι πάντα] αλλά για κάποιο μυστήριο λόγο εν έχουν σπίθκια..[ούτε η λογική βλαστά πολλά σε έτσι σύνδρομα.. :)] Only in “ this is cyprus ” της αμίμητης κυπριακής [βόρεια τζαι νότια] εθνικοφροσύνης…

·          Η επίθεση, όπως τζαι σε προηγούμενα αυταρχικά θεάματα με φόντο της παραπλάνηση, εξελίσσεται σε μπούμερανγκ . Την πρώτη του Απρίλη στην εναλλακτική Δημόσια Σφαίρα των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, η εθνικοφροσύνη απλώς δήλωνε παρουσία με σημαιούλες άλλων χωρών, τζαι πλήρη πια αδυναμία να απαντήσει στο χλευασμό για την υποκρισία [αυτών που προχθές τάχα μου αγχώνονταν για την Κυπριακή Δημοκρατία τζαι τωρά ανέμιζαν ελληνικές σημαιούλες τζαι μιλούσαν για την προσάρτηση στο ελληνικό κράτος σαν κάτι θετικό – ακόμα τζαι μετά την 15 η Ιουλίου]… Η απόπειρα αυταρχισμού τζαι η διάχυτη αντίδραση του Ως Δαμέ, σαν φορέα πολλαπλότητας, δημιούργησαν ένα νέο σκηνικό, το οποίο ήδη διαφαίνεται στο ίντερνετ, τζαι το οποίο αργά ή γληορα θα δούμε τζαι στους δρόμους η/τζαι στην κοινωνία ευρύτερα.. Όταν ξεπερνάς τζαι το φόβο των επιθέσεων δαιμονοποιησης των ελεγχόμενων ΜΜΕ τζαι των φερέφωνων, τότε ξεπερνάς τζαι το ψυχολογικό φόβο… Είσαι πια στο μέλλον που έρχ...

·          Ανασκόπηση της εφτομάδας: όταν τα δίκτυα του καθεστώτος στήνουν θέαμα επίθεσης εναντίον του Ως Δαμέ, αλλά μεινίσκουν που πεζίνα την πρώτη του Απρίλη – τζαι απέναντι στα σκάνδαλα που πλανιούνται γύρω τους σαν μια ιστορική υπογραφή μιας παράταξης της οποίας η σχέση με την διαπλοκή/διαφθορά φαίνεται να ήταν/είναι συμβιωτική. Η επίθεση εναντίον των κινητοποιήσεων τους Ως Δαμέ ήταν αναμενόμενη. Προηγήθηκε η μορφή της γυμνής βίας της Γιολίτη τον Φεβράρη – η οποία απέτυχε, κινητοποιώντας μάλιστα ευρύτερο κόσμο. Οπότε η επίθεση της περασμένης εφτομάδας ακολούθησε τα κλασικά σενάρια της απόπειρας δαιμονοποίησης μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ τζαι των πολιτικών που λειτουργούν πια σαν εξαρτήματα του προεδρικού/ΔΗΣΥ.. Η μιζέρια της Θεοχάρους, του Σιζόπουλο, του γΕλαμ κοκ.. Το Ως Δαμέ βρέθηκε μπροστά σε ένα πέρασμα, το οποίο αναπόφευκτα πρέπει να περάσει κάθε τί που εκφράζει μια υπό εξέλιξη ιστορική μεταμόρφωση ή, πιο απλα, οδηγεί την κοινωνία ένα βή...

·          Τζαι η εθνικοφροσύνη μέχρι σήμερα κουβαλά ακόμα τον αυταρχισμό της εποχής που συνεργαζόταν με την αποικιοκρατία για να λογοκρίνει την αριστερά… ή τζαι με την Χούντα για να μπορούν να μιλούν οι εθνικόφρονες μόνοι τους. Αλλά δεν τους πέρασε. Ούτε τώρα, ούτε στο μέλλον.. Έτσι τζαι αλλιώς όταν η κωμωδία ανασύρεται από την αχαπαροσύνη, τζαι προσπαθεί επιβληθεί με τον μονόλογο, αυτό στο οποίο καταλήγει είναι το κιτς φανταχτερών λέξεων. Για να συγκαλύψουν την άγνοια τζαι την ενοχή… τον φοβο για την άλλη αποψη..

  Η ΕΟΚΑ β της τουρκοκυπριακής κοινότητας πανηγύριζε για το άνοιγμα της παραλίας του Βαρωσιού τζαι καρτερούσαν να παν τζαι οι νότιοι σύμμαχοι τους να τους κάμουν κερκίδα που την άλλην πλευρά; [για τους εθνικόφρων σπαραγμούς – αυτών που πούλησαν το Βαρώσι το 74- στην νότια Κύπρο] Τα εγκλήματα τζαι οι αυταρχικές κινήσεις στα 64 χρόνια του κυπριακού [από το 1956 που είχαμε τις πρώτες δικοινοτικές συγκρούσεις/διαχωρισμούς μετα από αιώνες συμβίωσης] ήταν πάντα μια διαδικασία αιτιας-αποτελσματος που γίνεται νέα αίτια που προκαλεί νέο αποτέλεσμα κοκ, με βασικούς πρωταγωνιστές μια εθνικιστική μειοψηφία τζαι στις 2 κοινότητες. Τούτες οι μειοψηφιες είχαν την στήριξη των γειτονικών κρατών [Ελλάδας – Τουρκίας] που ήθελαν να προσαρτήσουν την Κύπρο τζαι τους χρησιμοποιουσαν σαν ιδεολογικα κατευθυνομενα οργανα [με υποσχεσεις καρεκλων εννοειται]. Τζαι ένα βασικό κίνητρο [ τζαι για τα ξενα κρατη τζαι για τις εθνικιστικες μειοψηφιες] ήταν η εξουσία: ο έλεγχος της κοινότητας η του νησιού ολόκληρου. ...

Μετά που μάθαμε τί σοϊ αντιμετώπιση είχε ο πατέρας του Δίπλαρου απέναντι σε παιδιά που δεν συμφωνούσαν μαζί του, ή δεν καταλάβαιναν ή δεν μπορούσαν να κάνουν αυτό που διέταζε [διότι φαίνεται να βίωνε την επικοινωνία σαν να έδινε διαταγές, αντί να διδάσκε, να προσπαθεί να εξηγήσει, κοκ], τότε η εικόνα του Δίπλαρου αναπόφευκτα μετατρέπεται σε εικόνα θύματος κακοποίησης [ψυχολογικής ή σωματικής άσχετο]. Μια τέτοια νοοτροπία [την οποία ανάφερε ευρύτερα και ο Κ. Αχνιώτης για την συμπεριφορά εκείνου του νούμερου της εθνικοφροσύνης, του Παπαφώτη, όταν ήταν εκπαιδευτικός] είναι δυνατό να εκτονώνονταν μόνο στο επάγγελμα του; Ας ελπίσουμε βέβαια ότι τέτοια συμπεριφορά δεν βίωσε ο μικρός τότε, σημερινός βουλευτής. Βέβαια με τέτοιο πατέρα και να είσαι στην παράταξη που κατηγορεί τους εκπαιδευτικούς αλλά κάνει ότι δεν καταλαβαίνει ποιο είναι το πρότυπο του παρελθόντος στο οποίο σύρει την κυπριακή εκπαίδευση είναι και κωμικό θράσος. Αλλά ίσως να εξηγούνται μερικά στοιχεία της σημερινής συ...

Ο Ιούλιος ήταν ιστορικά ένας θλιβερός μήνας στη νεωτερική κυπριακή Ιστορία. Το 1947 «πέθανε» [ή τον πέθαναν όσοι από το εκκλησιαστικό κατεστημένο ήθελαν να τον ξεφορτωθούν] ο Λεόντιος και ξεκίνησε το πραξικόπημα της εθνικοφροσύνης από την Εκκλησία, απλώθηκε μετά στην εκπαίδευση, και κατέληξε στα αθλητικά σωματεία… Το 74 είχαμε το πραξικόπημα και την εισβολή. Και το 2018 την διάλυση του Συνεργατισμού με την ψήφο όσων, ουσιαστικά εξαγοράστηκαν να ψηφίσουν επιχορηγήσεις για την Ελληνική τράπεζα [και τους μεγαλομετόχους της] που δεν θα ψήφιζαν για να αυτονομηθεί το κερδοφόρο κομμάτι του Συνεργατισμού. Ετσι μια παράτυπη συμφωνία η οποία βασίζεται σε σύγκρουση συμφερόντων βουλευτών [με κορυφαίο παράδειγμα τον Αβέρωφ] και παραβίαση κανόνων και θεσμών [Ούτε καν ο γενικός εισαγγελέας δεν εξέτασε την συμφωνία προκαταβολικά], έκλεισε τον Συνεργατισμό ανοίγοντας τον δρόμο για το καρτέλ των τραπεζών που θα ξεπλένουν τα κεφάλαια των πελατών δικηγορικών γραφείων και θα ζητούν από τους ιθαγενείς να ...

Για να κατανοήσουμε και το ιστορικό πλαίσιο των εθνικών υστεριών [όπως με το γλωσσάρι] σαν φούσκα, ιδού ένα κείμενο του 1993 που κτυπιόταν για το Πανεπιστήμιο Κύπρου.. Οι απόπειρες λογοκρισίας πάνε πίσω στον αφορισμό από την Εκκλησία του Τεύκρου Ανθία γιατί έγραψε δύο ποιητικές συλλογές που ειρωνεύονταν τον Θεό [τα ποιήματα ήταν το γλωσσάρι του τότε – και τότε όπως και τώρα, αυτοί που δεν θα διάβαζαν το ποίημα ή το γλωσσάρι, ήθελαν να το λογοκρίνουν για τους υπόλοι πους. Αλλά για να έχουμε πλήρη εικόνα της μιζέριας την οποία εκπροσωπήσαν σε αυτήν συγκυρία οι κ.κ. Πέτρα Α.-Λ. Μαύρος- Άριστος Μ.-Γ. Καλλινίκου και οι υπόλοιποι υποτελείς στην προπαγάνδα της λογοκρισίας, ιδού πώς θα διαβάζεται στο μέλλον η σημερινή τους μιζέρια: το κείμενο που ακολουθεί είναι η άποψη του Α. Χριστοφίδη [διανοούμενος μιας εποχής, υπουργός παιδείας κοκ] για το Πανεπιστήμιο Κύπρου το οποίο μόλις είχε ανοίξει, και τότε η συνομοταξία της λογοκρισίας, αμολήθηκε να εκφοβίσει κοκ. Και έτσι λοιπόν ο «διανοούμενος...

Από σεβασμό σε γνωστούς και φίλους που υπέγραψαν [όπως υπέγραφαν άλλοι το 1948 σαν εκβιασμός για να μην χάσουν την δουλειά τους στα ε/κ σχολεία] δεν θα σχολιάσουμε ποιούς υπέγραψαν για να λογοκριθεί το γλωσσάρι που ανοίγει το θέμα ότι υπαρχουν διαφορετικές αντιλήψεις/κωδικοποιήσεις για το κυπριακό και ότι αν δεν θέλει κάποιος/α να μιλά μονομερώς, αναπαράγοντας τα κλισέ, θα είναι καλά να είναι διαθέσιμες οι επιλογές.   Όσοι υπέγραψαν [έστω και αν δεν το κατάλαβαν, έστω και αν νόμιζαν ότι το έκαναν για άλλους λόγους η δεν ήξεραν την λέξη προαιρετικό, ή προσπαθούν να ξεχνούν ότι υπάρχει ήδη ντε φάκτο μια κωδικοποίηση που επιβάλλεται μονομερώς] υπέγραψαν για να λογοκριθεί κάτι. Αλλά να αναφέρουμε αυτούς που αντιστάθηκαν στην υπογραφή – η υπογραφή σε ορισμένα ΜΜΕ έχει σε τέτοιες περιπτώσεις σαφώς το αίσθημα της υποταγής σε έμμεσες πιέσεις και μελλοντικές ανάγκες.  Από τον Φιλελεύθερο της υποταγής, λοιπόν, δεν υπέγραψαν από τους γνωστούς σχολιογράφους οι Χρυστάλλα Χα...

Η κωμική εικόνα των συλλαλητηρίων του ελληνικού εθνικισμού για το όνομα της γειτονικής χώρας, σε συνάρτηση με τις δυναμικές της πραγματικής γεωπολιτικής, θέτουν σαφώς το ερώτημα για το πώς λειτουργεί η ιδεολογία. Όπως φαίνεται σε αυτήν την περίπτωση, το θέμα δεν εκφράζει κατ’ ανάγκη την πραγματικότητα των υλικών συμφερόντων, όσο την εσωτερική ελληνική διαπλοκή της εξουσίας με το ιδεολογικό πλαίσιο. Και ο ελληνικός εθνικισμός είναι ένα ιδεολογικό πλαίσιο, το οποίο ηγεμονεύει ακόμα, εν μέρει, στο ελληνικό πολιτισμικό πολιτικό πλαίσιο/κοινωνική σφαίρα. Είναι οι αντιφάσεις αυτού του ιδεολογήματος [μια λαϊκή ταύτιση με την υπεράσπιση της πατρίδας/χώρου με μια ταυτόχρονη, και αντιφατική, απόπειρα προβολής ηγεμονισμού/αυταρχισμού –προς τα έξω, αλλά και αναπόφευκτα, ως συνέπεια, προς τα μέσα- στο πλαίσιο της φαντασίωσης του περιούσιου λαού που έχει δικαίωμα και αυτός σε μια μικρή αυτοκρατορία ανάμεσα στους «βάρβαρους»] που παράγουν την κωμωδία. Και πριν παρήγαγαν τις τραγωδίες, όπως...