Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

Μια κυπριακή οπτική για τα σκάνδαλα, το ποδόσφαιρο και τις «παράγκες» του, αλλά και την σκανδαλολογία ως σκόπιμη μετατόπιση για «αθώους» θεατές του Χόλλυγουντ – ένα είδος που φαίνεται να είναι υπό έκλειψη αν κρίνει από τις ερωτήσεις μέχρι και των βρετανών «συμμάχων» Από την οπτική γωνία της Κύπρου, η αποκάλυψη σκανδάλων με μίζες στη ΦΙΦΑ ακούγεται σαν old news . Και στις δυο διαστάσεις του θέματος – και την ποδοσφαιρική και την πολιτική. Η μετατροπή του ποδοσφαίρου σε διεθνές εμπόρευμα έχει μεταμορφώσει τη «χαρά του παιχνιδιού» που έγινε παγκόσμιο χάρη στο πάθος των φτωχογειτονιών, σε θέαμα με κομπίνες. Αυτό δεν είναι κάτι νέο. Ο περασμένος χρόνος ιδίως μετά από τις καταγγελίες Παναγή, τα όσα γράφτηκαν για την ιδεολογική και οικονομική «παράγκα» στην ΚΟΠ, αποκάλυψε όσα ήξερε η κερκίδα για χρόνια. Και από το 1948 αλλά και από τις δεκαετία του 2000, όταν το ποδόσφαιρο απέκτησε και μια «οικονομική παράγκα», όπου τα παιχνίδια δεν στήνονται, πια, μόνο για πολιτικούς ή λόγους γοή...

 Η στρατηγική της Μετατόπισης Οι διαδικασίες λογοκρισίας στην Κύπρο από το 2011 περιλαμβάνουν ως βασικό μηχανισμό την Μετατόπιση – την προσπάθεια, δηλαδή, για αλλαγή έμφασης και την μετατόπιση του θέματος/σκανδάλου σε κάποιο άλλο άτομο, για να συγκαλυφθεί το πραγματικό σκάνδαλο/ευθύνη. Από το 2013 αυτή η στρατηγική συμπεριλαμβάνει και τον «κατακλυσμό της πληροφορίας», το άπλωμα, δηλαδή, των στοιχείων σε τέτοιο βαθμό που το κοινό να μην μπορεί να εστιάσει – αυτό έγινε αρκετές φορές με τις «λίστες» που προκαλούσαν μια αδυναμία κατανόησης ή εμπλοκής του κοινού στον "κατακλυσμό των στοιχείων" και τη συμπληρωματική ατάκα «όλοι είναι οι ίδιοι» για να μετατοπιστεί η έμφαση από τους πραγματικούς ενόχους. Η πρακτική, συνήθως πετύχαινε αρχικά, αλλά στο τέλος παραμένει το αρχικό ζήτημα – παρά την απόπειρα λογοκρισίας. Η υπόθεση των εκροών του συμπέθερου είναι χαρακτηριστική. Μετατοπίστηκε μεν, αλλά είναι εκεί ανοικτό θέμα. Και η έκρηξη οργής για την απόπειρα πρώτου κουρέμα...

«Για να μαθαίνουμε σήμερα , από παλιές δηλώσεις του Ντράγκι, που στο βαθύ μας ύπνο δεν πήραμε χαμπάρι νωρίτερα, ότι είχαν κάνει τηλεδιάσκεψη την επόμενη μέρα του Γιούρογκρουπ και ακύρωσαν την πρόταση, διότι διαπίστωσαν ότι το «το λιγότερο δεν ήταν έξυπνη» Α. Μιχαηλίδη, «Μα, σοβαρολογούν;», Φιλελεύθερος, 7/12/2015, σελ. 3 « Στην γνωμοδότηση της Ε.Κ.Τ διαπιστώνεται πώς το κούρεμα των ασφαλισμένων καταθέσεων στην περίπτωση bail in 'συστήνεται' σχεδόν ως απαγορευτικό, πού σημαίνει ήταν επιμονή της κυπ. κυβέρνησης στο γιούρογκρουπ που το πρόκρινε και η κυπ. βουλή έπραξε λογικά στην πρώτη ψηφοφορία, με άλλα λόγια κάποιοι έβγαλαν μόνοι τους τα μάτια τους με αυτήν την 'αρχαιολογική ανακάλυψη'. »  Χρήστος Λαζαρίδης, προβλέποντας, σε σχόλιο το ίντερνετ το μπούμεραγκ για την κυβερνητική παράταξη μετά από μελέτη των «εγγράφων» που διέδιδε το προεδρικό Η αποκαλυπτική διάσταση της πιο πάνω δήλωσης δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Την ίδια μέρα, στην πρώτη σελίδα, ο Φιλ...

Η λογοκρισία του σκανδάλου της απαλλαγής των εργολάβων στην Πάφο – ο «χαμένος αγωγός» ως αλληγορική αναφορά στην «χαμένη τιμή» της δημοσιογραφίας του πρωτοσέλιδου Στις 3 Ιανουαρίου, ο Φιλελεύθερος είχε στο κάτω μέρος της πρώτης σελίδας μια μικρή αναφορά για ένα θέμα που ήταν κάποτε τεράστιο, όταν τα ΜΜΕ εφάρμοζαν την τακτική του «κατακλυσμού της πληροφορίας» για να προωθήσουν την εικόνα σκανδάλου στην Πάφο, που ήθελε η εισαγγελία και οι ανακριτές που λειτουργούσαν ως ανταποκριτές άμεσης αναμετάδοσης. Το θέμα έκλεισε πια, και το ζήτημα τώρα είναι να συγκαλυφθεί το πραγματικό σκάνδαλο – το ότι οι εργολάβοι οι οποίοι διεκδίκησαν 30 εκατομμύρια περισσότερα από το Δήμο και τους πολίτες, απαλλάγηκαν. Και φυσικά, συνυπεύθυνοι σε αυτήν τη σκανδαλώδη απαλλαγή είναι και όσοι κατασκεύαζαν τα πρωτοσέλιδα, ρίχνοντας «κεράμους και πλίνθους» και τελικά τώρα κάνουν ότι δεν βλέπουν. Καμία λέξη για τους εργολάβους. Αυτό που απομένει να φανεί, πια, είναι πόσα ψέματα ειπώθηκαν [διοχετεύτηκαν στα ...

Του Βάσου Βασιλείου Φιλελεύθερος, 15/12/2014 Από την έκβαση της διερεύνησης του σκανδάλου του αποχετευτικού της Πάφου θα κριθεί πρωτίστως όχι ο Σάββας Βέργας, ο Ευτύχιος Μαληκκίδης και οι υπόλοιποι της ομάδας, αλλά το ίδιο το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης και κυρίως ο βοηθός και ο Γενικός Εισαγγελέας . Το ερώτημα που γεννάται είναι κατά πόσον οι εμπλεκόμενοι θεσμοί θα κλείσουν τα μάτια μπροστά στην ομολογηθείσα παρανομία εργολάβων οι οποίοι καταθέτουν ότι λάδωσαν την ομάδα, με το αζημίωτο, λέω εγώ. Διότι οι μίζες που έδιναν δεν έβγαιναν από την τσέπη τους. Διογκώνονταν με αλχημείες οι λογαριασμοί και τα έξοδα τα οποία θα πληρώνει επ’ αόριστον ο κάτοικος της Πάφου και των γύρω δήμων και κοινοτήτων και από τη διόγκωση αυτή δεν επωφελείτο μόνον η ομάδα των δημοτικών συμβούλων ή και άλλων εμπλεκομένων αλλά και οι εργολάβοι και άλλοι εμπλεκόμενοι. Τι θα γίνει; Θα τους επιβραβεύσουμε ως Πολιτεία και ως Κυβέρνηση; Εν γνώσει μας ότι δεν δικαιούνταν να εισπράξουν αυτά τα χρήματα...

[όταν η Γενική Εισαγγελία ταυτίζεται με τους εργολάβους και πουλά σκανδαλολογία μέσω των πρωτοσέλιδων «κάθε Σάββατο πρωί», τότε το θέμα είναι αλλού και μόνο οι θεατές σαπουνόπερας μπορούν να πιστεύουν το θέαμα που τους σερβίρουν τα πρωτοσέλιδα] «..θα πρέπει να δείξουμε και να ξεσκεπάσουμε, ακόμη και αν είναι κρυμμένες, όλες τις σχέσεις της πολιτικής εξουσίας οι οποίες ελέγχουν στην πραγματικότητα το κοινωνικό σώμα και το καταπιέζουν ή το καταστέλλουν…Νομίζω ότι το αληθινό πολιτικό καθήκον σε μια κοινωνία  τη δική μας είναι να ασκήσουμε κριτική στην λειτουργία των θεσμών που μοιάζουν να είναι ουδέτεροι και ανεξάρτητοι, να τους ασκήσουμε κριτική και να τους προσβάλουμε με τέτοιο τρόπο ώστε η πολιτική βία, η οποία πάντα ασκούνταν συγκαλυμμένα μέσω αυτών, να αποκαλυφθεί..» Μ. Φουκώ Οι απαραίτητες ερωτήσεις μπροστά στα κατασκευασμένα θεάματα Όταν βρίσκεται κάποιος μπροστά σε μια επέλαση, ουσιαστικά, σκανδαλοθηρίας που απλώνεται από τη διόγκωση της σημασίας ενός απειλητ...