· Περί αθλιότητας..
Περί αθλιότητας.. Μερικοί, τζαι στην επίσημη δημόσια σφαίρα των καθεστωτικών ΜΜΕ, φάνηκαν να κάμνουν χαρούες στο στυλ «δικαιοσύνη της εκδίκησης» γιατί 2 εγγόνια του τύπου που σκότωσε τον Σολωμού, σκοτώθηκαν στους σεισμούς.. Δηλαδή απόλαυσαν τον θάνατο παιδιών, που δεν ήξεραν τζαι που εν τους εκάμαν τίποτε, διότι ο θάνατος τους [η θυσία τους στο φαντασιακό τους] ήταν εκδίκηση... στον παππού τους... Ο P . Loizos στην ανάλυση του για τα δικοινοτικά εγκλήματα, κάμνει μια ενδιαφέρουσα σύγκριση των εγκλημάτων της νεωτερικής εποχής του εθνικισμού, με την παραδοσιακή μορφή βίας στην βεντέτα... Η Βεντέτα [η διαμάχη οικογενειών με ανταλλαγές βίας και φόνων] είναι ελεγχόμενη βία... δεν θεωρείται τιμητικό [σε μια εποχή όπου η παραδοσιακή τιμή είσιεν κάποιο βάρος] η δολοφονία, στην αντεκδίκηση, παιδιών ή γυναικών... Οι φόνοι είχαν μιαν αντιστοιχία αλλά ελεγχόμενη να μην γίνεται σε μαζικό επίπεδο... Στον εθνικισμό, αντίθετα, η βία γίνεται μαζική...σκοτώνονται ανθρωποι μαζικά απλώς τζα...