· Η ελπίδα μετά το 1974, την εποχή της Αντίστασης τζαι της αξιοπρέπειας. Επικήδειος για τον Κότσιηνο τζαι την κληρονομιά της γενιάς της αντίστασης..
Η ελπίδα μετά το 1974, την εποχή της Αντίστασης τζαι της αξιοπρέπειας. Επικήδειος για τον Κότσιηνο τζαι την κληρονομιά της γενιάς της αντίστασης.. Ο θάνατος ενός ακτιβιστή, ήταν τζαι μνήμη μιας εποχής ελπίδας, τζαι έστω τζαι ανολοκλήρωτων αλλαγών.. Ο Πανικκος Χρυσάνθου εκωδικοποίησεν τζήνο το κλίμα [στον πιο κάτω σχόλιο] «...σαν όμορφη ουτοπίας αμέσως μετά τον πόλεμο. Και που στη συνέχεια μαζί βιώσαμε το πικρό συναίσθημα του ανεκπλήρωτου ονείρου.» Εν καλά να αθθυμούμαστεν τζήνη την ελπίδα μετά την κατάρρευση τζαι της Χούντας στην Ελλάδα, τζαι την συνακόλουθη κατάρρευση των εξαρτώμενων δακατω – της ΕΟΚΑ β κλπ.. Το κλίμα τότε είσιεν ένα αίσθημα του «..επιτέλους». Όταν ο Μακάριος επέρασεν που την Αθήνα για να έρτει Κύπρο, στα τέλη του 74, το κύμα των διαδηλωτών που τον υποδέχτηκε, σπάζοντας τις αλυσίδες της αστυνομίας, ήταν μέρος τζαι της πρακτικής αμφισβήτησης του καθεστώτος της εθνικοφροσύνης του εμφύλιου. Τζαι αναγνώριση της Κύπρου που αντιστάθηκε τζαι ...