Βέβηλες στιγμές και συγκριτικά όρια [αυτό] λογοκρισίας: Από τον «Τελευταίο πειρασμό» του Καζαντζάκη μέχρι του «Σατανικούς στίχους» του Ρουσντί
Τις τελευταίες δεκαετίες, η αντιπαράθεση ανάμεσα σε αυτούς που θεωρούν την βεβήλωση των ιερών ως μια πράξη, είτε απελευθερωτική, είτε αισθητική πολλαπλασιάζονται – και συχνά τα όρια ανάμεσα στην πολιτική δήλωση και την εμπορική κίνηση μπορεί να γίνονται και δυσδιάκριτα. Δυο αιρετικά βιβλία και ένα φιλμ: από το πειρασμό που δεν αντέχουν ως σκέψη οι χριστιανοί μέχρι την αμφισβήτηση του ενός και μοναδικού θεού από την ισλαμική αμφιβολία Απ την δεκαετία του 1990 και οι δυο μεγάλες θρησκείες είχαν στιγμές οργής των πιστών με καλλιτεχνικά έργα – οι μεν χριστιανοί με την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Ν. Καζαντζάκη «Ο τελευταίος πειρασμός», ενώ οι μουσουλμάνοι με το μυθιστόρημα του Σ. Ρουσντί «Σατανικοί στίχοι». Η σύγκριση της αντιπαράθεσης είναι ενδιαφέρουσα: ο χριστιανοί εξοργίστηκαν με την παραπομπή ότι ο Χριστός μπήκε σε πειρασμό για σεξουαλική επαφή, αλλά το έργο του Καζαντζάκη επί της ουσίας δεν αποκλίνει δραματικά από την χριστιανική παράδοση και η εικόνα του Χρισ...