Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

Η αποκάλυψη ότι η ΚΥΠ παρακολουθούσε τηλεφωνήματα και λογαριασμούς ημέηλ ή/ και κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να μην εξέπληξε – αλλά το ότι είχε αγοράσει και καινούργιο λογισμικό το 2014 [και σχετικές υπηρεσίες από το ιταλικό “ Hacking team "] για να διευρύνει αυτή τη μορφή επιτήρησης, ήταν χοντρό. Αλλά και πάλι η τοπική εξουσία, και ιδιαίτερα η νυν κυβέρνηση, σπάνια επέδειξε ευαισθησία στις αυταρχικές ή διαπλεκόμενες πρακτικές μελών της, εν μέρει και γιατί ελέγχει ή έχει σχέσεις διαπλοκής με την πλειοψηφία των ΜΜΕ. Οπότε η είδηση ότι μετά από διαρροή των wikileaks και των anonymous [1] αποκαλύφθηκε αυτή η χρήση, ήταν μεν ενδιαφέρουσα – αλλά το βασικό ερώτημα ήταν γιατί επέτρεψαν τα ελεγχόμενα ΜΜΕ να δημοσιοποιηθεί. Ο Πολίτης, μάλιστα, είχε ολόκληρο πρωτοσέλιδο για το «παρακράτος». [2] Ήταν μια κωμική στιγμή για μια εφημερίδα που τα τελευταία χρόνια είναι εκφραστική της διαπλοκής – τόσο στην κάλυψη των οικονομικών θεμάτων, όσο και επιλεγμένων συμφερόντων της κυβέρνησης...

Η παραίτηση του κ. Πενταρά συνοδεύτηκε από ένα είδος ένοχης σιωπής – αυτοί που τον διόρισαν και τον επικαλούνταν, ξαφνικά, προσπάθησαν να ρίξουν, για άλλη μια φορα, στην λογοκρισία της σιωπής της επιλογές της. Η αποκάλυψη, ωστόσο, ότι η ΚΥΠ υπό τον κ. Πεντάρα επέστρεψε με ορμητική διάθεση σε καθεστώτα δεκαετιών που θύμιζαν Γιωρκάτζη, δεν μπορεί να μείνει έτσι. Ο Γιωρκατζισμός άλλωστε δεν ήταν μόνο ένα καθεστώς κουμπαροκρατίας, αλλά και ένα καθεστώς διάχυτων παρακολουθήσεων σε συνεργασία, μάλιστα, και με ξένα κράτη. [1]   Για να κατανοήσουμε, λοιπόν, την στάση του κ. Πενταρά και το πλαίσιο στο οποίο κινήθηκε, αξίζει να δούμε της απόψεις του για ένα από τα πιο νευραλγικά θέματα της σύγχρονης κυπριακής πολιτικής και οικονομίας – την ΑΟΖ. Από το 2011, όταν ξεκίνησε η προσπάθεια για διαχείριση του φυσικού αερίου ως κυπριακός δημόσιος πλούτος, η στάση του κ. Πενταρά υπήρξε ενδιαφέρουσα και για της αμφιλεγόμενες θέσεις του – αλλά θα μπορούσε να πει κάποιος και για τα κίνητ...

[Καθώς διερευνούσαμε την υπόθεση της ΚΥΠ πήραμε μια πληροφορία για τον θάνατο του Μ. Σταύρου και την διερευνήσαμε. Σύμφωνα με την πληροφορία μας ο λοχαγός ήταν γαμπρός του κ. Πενταρα. Βρήκαμε μεν επιβεβαίωση – αλλα μόνο σε ελληνική εφημερίδα. Μια παράδοξη κατάσταση – που ίσως να θύμιζε και λογοκρισία. Από την άλλη η ίδια η εξαφάνιση και ο θάνατος του λοχαγού, αλλα και συγκάλυψη του θέματος σχεδόν αμέσως, εμπίπτει στις πιθανές αρμοδιότητες του τέως επικεφαλής της ΚΥΠ. Αν ήταν και συγγενής…] Ένα από τα ενδιαφέροντα επεισόδια στη σταδιοδρομία του κ. Πενταρά, είναι μια παράξενη ιστορία με τον φερόμενο [1] γαμπρό του, Μιχάλη Σταύρου. Ο Μ. Σταύρου τον Ιούνιο του 2013, τρεις μήνες, δηλαδή, μετά την ανάληψη της ΚΥΠ, από τον κ. Πενταρά, βρέθηκε νεκρός υπό αρκετά παράξενες συνθήκες. Κατ’ αρχήν θα πρέπει να αναφερθεί ότι η σύνδεση του κ. Σταύρου με τον κ. Πενταρά αναφέρεται μόνο σε ένα λίνκ από τα διαθέσιμα στο ίντερεντ – σε ανταπόκριση της εφημερίδας «Πρώτο θέμα».. [2] «Αξίζει να ...

[που τον συντηρητισμό τζιαι τον εθνικισμό, ο φασισμός τζιαι ο ολοκληρωτισμός εν ένα τσιάρο δρόμος] «Πρέπει να αποκαλύπτουμε τα μυστικά της εξουσίας και να προστατεύουμε την ιδιωτική ζωή των πολιτών»   J . Assange Ένας συντηρητικός στρατιωτικός στην ΚΥΠ Κατ’ αρχήν αξίζει μια αναφορά στον ιδεολογικό κόσμο του κ. Πενταρά. Ιδεολογικά, ο κ. Πενταράς φαίνεται να πρόσκειται στη δεξιά με άκρα δεξιά. Ο διορισμός του χαιρετίστηκε με αρκετή θετική διάθεση [για να μην πούμε ενθουσιασμό] από διάφορα εθνικιστικά σάιτς. Είναι σαφές από τα δημοσιεύματα του ότι πρόκειται για φορέα συντηρητικών απόψεων, ο οποίος επένδυε στους εξοπλισμούς και στη λογική της αντιπαράθεσης με τάσεις προς τον ρατσισμό [σε σχέση λ.χ. με την ισλαμοφοβία] ή για να το πούμε ανάποδα μια «ενδιαφέρουσα ταύτιση» προς το κράτος του Ισραήλ. Μια ομάδα παρακολούθησης με ειδίκευση στην καταστολή [και όχι, ας πούμε, στο οργανωμένο έγκλημα ή την κατασκοπία] Ας δούμε τον μηχανισμό ο οποίος επιλέχθηκε. Το hacking t...