Ένας ξεκρέμαστος Κενεβέζος και η άτσαλη προσπάθεια συγκάλυψης από τον κ. Γεωργίου
Όταν ο κ. Κενεβεζος ανέλαβε το υπουργείο Παιδείας, δεν υπήρχε καμία ιδιαίτερη δικαιολογία γιατί το ανέλαβε -μια κάποια προηγούμενη εμπειρία με θέματα εκπαίδευσης λ.χ.- πέρα από το ότι είχε προσφέρει υπηρεσίες στον τότε ηγέτη του ΔΗΚΟ στο να βοηθήσει τον νυν πρόεδρο να εκλεγεί. Με αυτό τον αέρα, έδινε από την αρχή την αίσθηση του ατόμου που ενδιαφερόταν να έχει πλάτες, παρά να τηρεί τουλάχιστον τα προσχήματα. Έτσι, χωρίς καν να σκεφθεί τις συνέπειες -στην εικόνα του έστω- έτρεξε αμέσως στον αρχιεπίσκοπο – θεωρώντας, προφανώς, ότι έτσι εξασφάλιζε και άλλες πλάτες. Και όταν του γινόταν κριτική, είχε ένα εριστικό στυλ που δεν θα ανέμενε κάποιος από ένα άτομο, που διορίστηκε όπως διορίστηκε. Υπήρχε το αίσθημα ενός προνομιούχου, ενός γόνου προνομιούχας οικογένειας, ο οποίος μπορεί λίγο πολύ να κάνει ότι θέλει. Προφανώς, είχε και την εντύπωση ότι, αφού διορίστηκε ο κ. Χάσικος με τόση κραυγαλέα σύγκρουση συμφερόντων, anything goes . Σύντομα, βρέθηκε σε κόντρα με άτομα στο υπουργείο,...