Η υπεράσπιση των Κοινών σαν μια ιστορική πρακτική και η σημερινή συγκυρία Άλλη μια προσπάθεια οικειοποίησης και αποξένωσης των κοινών μας αγαθών – των παραλίων, της ακτογραμμής και της θάλασσας!
Η αντίσταση της κυπριακής κοινωνίας, με ποικίλους τρόπους και μορφές ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιου πλούτου και κοινών, υπήρξε αξιοσημείωτη. Παρά την υστερική εκστρατεία της πλειοψηφίας των ΜΜΕ από το 2011 να πείσουν το κοινό ότι η τραπεζιτική κρίση οφειλόταν στο Δημόσιο, και παρά την εκλογή μιας κυβέρνησης με σαφή πρόθεση ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου, εντούτοις δεν τα κατάφεραν την περίοδο της ασυδοσίας του κεφαλαίου, αλλα και της διαπλοκής – την εποχή του μνημονίου. Κατ’ αρχήν υποχρεώθηκαν, οι νυν κυβερνώντες να «δεσμευτούν» σε μη ιδιωτικοποιήσεις, ελπίζοντας προφανώς ότι θα πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων της υποσχέσεις κοκ..Τελικά, το «δεσμεύομαι» έγινε άγχος όμως. Η αντίδραση της κοινωνίας στην πρώτη προσπάθεια να κοινωνικοποιηθούν οι ζημιές των τραπεζών με το πρώτο, καθολικό κούρεμα, τους οδήγησε σε αναδίπλωση, αλλά και κατανόηση ότι δεν είχαν εύκολη πλειοψηφία στη Βουλή με δεδομένη την κοινωνική δυσφορία.. Έτσι παρά τις προσπάθειες, αναγκάστηκαν να υποχωρούν....