Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

     Weekly Review : Τζαι, όμως, κινείται. Η αριστερά τζαι ο αντιφασισμός στην Ευρώπη... Θκυο πρόσφατες εκλογές στην Ευρώπη, στην Ιρλανδία τζαι στην Ολλανδία, εν ενδεικτικές, ενδεχομένως, ευρυτέρων τάσεων. Το ότι στην Ιρλανδία εκλέγηκε, με στήριξη της Αριστεράς διαφόρων τάσεων, μια νέα πρόεδρος με σαφή θέση υπέρ της Παλαιστίνης [που φαίνεται να έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εκλογές, ιδιαίτερα στον ψήφο των νέων], εν ενδεικτικό του βεληνεκούς που απέκτησε η αντίσταση στην Γάζα, ή ανάποδα η αθλιότητα του ισραηλιτικού κράτους μετά την απόπειρα γενοκτονίας στην Γάζα.. Οι εκλογές στην Ολλανδία έφεραν ένα αντι-ρατσιστικό κόμμα [με ρίζες στο κλίμα των μεταμορφώσεων της δεκαετίας του 1960] στην πρώτη θέση με το ρατσιστικό κόμμα του Βίλτερς που μονοπώλησε ως τωρά την εικόνα της δυναμικής... Ο ρατσισμός μπορεί να κερδίζει κάπου, αλλά η αντίσταση, οδηγά στο ξεφούσκωμα του με την ανάδυση μιας εναλλακτικής θεσμικής δυναμικής... «Left-wing independent candidate Catherine Connolly...

Οι εκλογές στην Ολλανδία παρουσιάστηκαν ευρύτερα ως ένα είδος δείγματος για το αν το ακροδεξιό ρεύμα που φάνηκε να κερδίζει με το Brexit και την εκλογή Τραμπ, θα συνεχιζόταν… Ταυτόχρονα, οι εκλογές εν μέρει στην Γαλλία, αλλά ιδιαίτερα στην Γερμανία αναμένεται να είναι πολύ πιο καθοριστικές για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις.. Το αριστερό και το δεξιό ρεύμα την περίοδο 2015-16 Η παρουσίαση του Brexit και της εκλογής Τραμπ ως αποτελέσματα μιας ακροδεξιάς δυναμικής – με έμφαση στο μεταναστευτικό, παραβλέπει δυο αλληλοδιασταυρούμενες παραμέτρους: 1.     Πριν από την εμφάνιση αυτών των εκλογικών εκπλήξεων το 2016 είχε προϋπάρξει μια αριστερή δυναμική στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, το 2015 η οποία είχε οδηγήσει στην διπλή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ [και του δημοψηφίσματος] στην Ελλάδα, στην νίκη της Αριστεράς στην Πορτογαλία, και στη σημαντική άνοδο της αριστεράς στην Ισπανία, άσχετα αν δεν κατάφερε τελικά να συνεργαστεί και να ανατρέψει τη δεξιά κυβέρνηση που διατηρείται ως κ...

Την εβδομάδα που πέρασε στα δυτικά και τα ανατολικά σύνορα της ΕΕ είχαμε εξελίξεις που δείχνουν ότι τα ευρύτερα γεωπολιτικά σύνορα γίνονται ρευστά – εν μέρει λόγω της βρετανικής αποχώρησης και εν μέρει λόγω της προσπάθειας του ΝΑΤΟ [και της Δύσης γενικότερα] να κινηθεί ανατολικότερα. Και στις δυο περιπτώσεις [Ιρλανδία, Βαλκάνια] τα σύνορα φαίνονται ή διακηρύσσεται ότι είναι ή τίθενται υπό αμφισβήτηση… Τα θέματα θα μπορούσε να θεωρηθούν ότι είναι τοπικά με ιστορικές καταβολές. Όμως, η εμφάνισή τους σε αυτήν τη συγκυρία δείχνει και ότι οι γεωπολιτικές διαμάχες από την μια και η κρίση της ΕΕ από την άλλη οδηγούν σε ένα ανοικτό πεδίο, εν δυνάμει, ευρύτερων μετατοπίσεων. Το ρήγμα στο κοινοτικό διαχωρισμό στην Ιρλανδία – τώρα η επανένωση του νησιού δεν είναι μόνο της καθολικής μειοψηφίας στο βορρά, αλλά και ευρύτερων συμφερόντων και μετατοπίσεων Οι εκλογές στη βόρεια Ιρλανδία θα περνούσαν κανονικά απαρατήρητες ακριβώς γιατί η συμφωνία που επιτεύχθηκε επί εποχής Μπλερ, καθορίζει...

Ιδιαίτερα πλούσια σε κινητοποιήσεις η βδομάδα που πέρασε σε πολλά μέρη του κόσμου και με διαφορετικά εφαλτήρια Πορτογαλία – μονιμοποίηση μνημονικών περικοπών Στις χώρες του μνημονίου και μεταμνημονίου στον ευρωπαϊκό νότο, χιλιάδες κόσμο βρισκόταν στους δρόμους αυτή τη βδομάδα διαδηλώνοντας κατά των μέτρων λιτότητας και για την καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων. Χιλιάδες πορτογάλοι δημόσιοι υπάλληλοι άρχισαν το μήνα με διαμαρτυρίες για τις περικοπές στους μισθούς τους και την αύξηση των ωρών εργασίας, όπως προβλέπονται στον κρατικό προϋπολογισμό για το 2015 που ψηφίστηκε από την πλειοψηφική κεντροδεξιά βουλή και προσπαθεί να μονιμοποιήσει τις περικοπές ύψους 20% στους δημόσιους υπαλλήλους της χώρας. Κατά τα άλλα η Πορτογαλία βρίσκεται εκτός μνημονίου. Ελλάδα – ενάντια στις πολιτικές εξαθλίωσης των εργαζομένων Ταυτόχρονα, στην Ελλάδα που πολιτικά προωθεί τη ρητορική της εξόδου από το μνημόνιο, ενώ ΔΝΤ και ΕΕ επιδιώκουν την επιβολή νέων όρων μέσα από την χρονική επέκταση...

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της αξιολόγησης των επιπτώσεων της μακροχρόνιας λιτότητας σε μια χώρα, είναι το γεγονός ότι καθώς αναφέρεται ότι η ανεργία παραμένει ψηλή, οποιαδήποτε, έστω και μικρή συγκριτική βελτίωση, αποδίδεται, και στη «μετανάστευση». Αυτό ήταν και η σταθερή συνοδευτική αναφορά για την Λετονία και αυτήν έκανε και ο Economist την περασμένη βδομάδα, όταν πρόβαλε την προσπάθεια της τοπικής κυβέρνησης να παρουσιάσει το τέλος της περιόδου του μνημονίου ως ένα είδος επιτυχίας – με δεδομένο ότι τα προβλήματα, από το έλλειμμα μέχρι το Δημόσιο χρέος είναι όχι απλώς εκεί αλλά και διογκωμένα. Την περασμένη βδομάδα, ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας ανακοίνωσε ότι το Δεκέμβριο η χώρα θα αποκτήσει και  πάλι «το έλεγχο της οικονομίας και του πορτοφολιού της». Ήταν μια παραπλανητική, μπορεί να πει κάποιος, δήλωση γεμάτη συναισθηματικές αναφορές στην ιρλανδική ανεξαρτησία. Αντικειμενικά, το μνημόνιο μπορεί όντως να τελειώσει τυπικά, αλλά πρακτικά η ιδέα ότι η Ι...