Μνήμη Μισιαούλη και Καβαζογλου: No Pasaran.. «Το αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει… Δεν θα περάσει ο Φασισμός»
Αναρτήσεις
Ιστορικά τεκμήρια πρακτικών Μετατόπισης: από την Κύπρο στην Ελλάδα Οι Άγγλοι, όπως και οι βενιζελικοι στην Ελλάδα ακόμα και μπροστά στην ακροδεξιά βία, κατάφερναν να κατηγορήσουν τους…κομμουνιστές: η σύλληψη τουρκοκυπρίων αριστερών για τα επεισόδια ακροδεξιών τ/κ, Όπως και η σύλληψη κομμουνιστών την Ελλάδα την δεκαετία του 1930 μετα από ακροδεξιά επίθεση σε εβραϊκό συνοικισμό..
Τα πιο κάτω κείμενα κυκλοφορήσαν στο ίντερνετ και αναδημοσιεύονται εδώ σαν τεκμήριο μετατόπισης μιας άλλης εποχής – από δεκαετία 1930 μέχρι 1950. Αλλα και οι σημερινές μετατοπίσεις δεν είναι και δραματικά διαφορετικές. Είδαμε τους απολογητές των τραπεζών να κατηγορούν άλλους [και συχνά όσους έκαναν κριτική στις τράπεζες] ότι είχαν σχέσεις μαζί τους.. Το πρώτο τεκμήριο από την Κύπρο την δεκαετία του 1950, το αναδημοσίευσε ο Κ. Τζιαμπαζης. Τα επόμενο από την Ελλάδα δημοσιεύτηκε με ένα εξαιρετικό κείμενο του Α. Σκορδιλη. Απόλυτα διεισδυτικού στις ιστορικές προεκτάσεις. Μια επιστολή του Ντερβις Καβαζογλου για τους συλληφθέντες τ/κ αριστερούς – τότε που η τουρκοκυπριακή δεξιά καλούσε τους βρετανούς να την απαλλάξουν από την αριστερή πολιτική συγκρότηση – η ελληνοκυπριακή δεξιά το έκανε το 1948 Κ. Τζιαμπαζης Το βρήκα στο αρχείο μου και το μεταφέρω εδώ. Θεωρώ ότι πολλοί ε/κ ενδιαφέρονται να μάθουν για τη ζωή του Καβάζογλου Η επιστολή Ντερβίς Καβάζογλου από τις Κεντρι...
Εκδηλώσεις για την επέτειο της δολοφονίας των Καβάζογλου και Μισιαούλη και της ιστορικής μνήμης που εκφράζουν..
Ο Καβαζογλου και ο Μισιαουλης πέθαναν σε μια σημαδιακή στιγμή – και ταυτόχρονα με την συμβολική κλίση των σωμάτων τους σαν μια τελευταία αγκαλιά των συντρόφων, σφράγισαν την συμπαραδηλωση που θα συνοδεύει την φωτογραφία που θα κωδικοποιεί την αντίσταση που εκπροσωπούσαν… Η ιστορική στιγμή ήταν επίσης ενδιαφέρουσα. Στην κρίσιμη περίοδο μεταξύ 1964 – 68 [όταν ξεκίνησαν οι συνομιλίες, αλλα ακόμα πιο σημαντικά όταν ο Μακάριος διεκδίκησε τις εκλογές με το σύνθημα του Εφικτού, της ανεξαρτησίας] η κυπριακή κοινωνία βίωνε το τραύμα της διαίρεσης – με τους τουρκοκύπριους να είναι στους θύλακες, αλλα και την ελληνοκυπριακη κοινότητα να έχει να αντιμετωπίσει τις δικές της πιέσεις και αντιπαραθέσεις από την Αθήνα – και εσωτερικά από την ακροδεξιά, και τον Γρίβα που σαν επικεφαλής του στρατού συμπεριφερόταν σαν δυαδική εξουσία…Σε εκείνο το πλαίσιο η αριστερά και των δυο κοινοτήτων ήταν αποκλεισμένη από την εξουσία, αλλα παρέμεινε ο μόνος κοινωνικός-πολιτικός και πολιτισμικός φορέας ο οπ...