Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

English Follow Θέμος Δημητρίου Άκουσα τις δύο ομιλίες του επανεκλεγέντα προέδρου Αναστασιάδη, του Σταύρου Μαλά, των πολιτικών και των διαφόρων σχολιαστών μετά τα αποτελέσματα. Ήταν ασφαλώς αναμενόμενο ότι θα επικρατούσαν οι ευχαριστίες σ’ όσους συμμετείχαν, κάποιες συναισθηματικές αντιδράσεις και οι αναλύσεις περί μετακινήσεις ψήφων απ’ εδώ προς τα εκεί. Δεν είδα όμως ακόμα ουσιαστική διάθεση για προβληματισμό και αναστοχασμό. Γι’ αυτό και θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες πρώτες σκέψεις. 1.     Κέρδισε με διαφορά ο Αναστασιάδης. Ανάμενα ότι θα ήταν μικρότερη η διαφορά – σε κάποια στιγμή μάλιστα είδα την πιθανότητα ανατροπής: Πόνταρα ότι θα εκφραστεί πολιτικά η κοινωνική δυσαρέσκεια π.χ. ότι   το 1./3 των κυπρίων είναι κάτω από το όριο της φτώχιας, την συνεχιζόμενη ψηλή νεανική ανεργία κι αποδήμηση, ότι ο Αναστασιάδης έκανε κούρεμα, ενώ είχε προεκλογικά δεσμευτεί για ακριβώς το αντίθετο και εφάρμοσε αυτό το πρόγραμμα σκληρής λιτότητας. Θεώρησα ότι ορ...

Η επανεκλογή Αναστασιάδη στο δεύτερο γύρο των προεδρικών του 2018 βασίστηκε τελικά στο σενάριο του 1998, παρά το σοκ [μικρό, όπως αποδείχτηκε] του πρώτου γύρου. Όπως και τότε, μια κυβέρνηση της διαπλοκής και της διαφθοράς εξαγόρασε, ουσιαστικά, ένα συνονθύλευμα ψήφων από την νεοφασιστική ακροδεξιά, μέχρι τους νεοφιλελεύθερους – με εκφραστικό όργανο την εφημερίδα Πολίτης- και το βαθύ κατεστημένο της διαπλοκής από την Εκκλησία στα ΜΜΕ. Στα θετικά της όλης διαδικασίας μπορεί να καταγραφεί η σαφής πλειοψηφία του πρώτου γύρου που απέρριψε τη διαφθορά ως χαρακτηριστικό της προηγουμένης πενταετίας, όπως και η συγκριτική επιστροφή της αριστεράς στα επίπεδα του 30% τον πρώτο γύρο. Η αποτυχία συνεργασίας αυτής της αντιπολιτευτικής πλειοψηφίας πήγαζε και από ιστορικούς/συγκυριακούς λόγους [τη συζήτηση για το κυπριακό και τις εκτιμήσεις για το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά], από το στάδιο συγκρότησης των δυο πόλων της αντιπολίτευσης [η Αριστερά προσπαθούσε να διατηρήσει το ρόλο της σαν ο εναλλα...

              Το πρόγραμμα του κ. Μαλά για τις προεδρικές εκλογές κινηται σε θετικές γραμμές γενικά αλλά υπάρχουν 2 μεγάλες παραλήψεις που δεν μπορούν να αγνοηθούν:  Οποιοδήποτε αριστερό πρόγραμμα θα έπρεπε να έχει ως πρωταρχικό στόχο ένα καθολικό και ολοκληρωμένο οικονομικό έλεγχο των κρατικών δαπανών των τελευταίων 30 χρόνων. Εντζαι ξέρουμε το, αλλά είμαστε ούλλοι σίγουροι ότι οποίον έργο τζαι να ελέγξεις προσεκτικά, οποία πέτρα τζαι να σηκώσεις που έβαλε το δημόσιο εννα έβρεις κάποιου είδους οικονομικής ατασθαλίας, απάτης και κλεψιάς. Πρέπει λοιπόν να ενδυναμωθεί η ελεγκτική υπηρεσία, με προσωπικό και χρήμα για να μπορέσει να κάμει την δουλεια της όσο καλύτερα γίνεται. δεδομένου ότι στην Κύπρο οι μισοί νέοι εν λογιστές και ελεγκτές, να βρεις προσωρινό προσωπικό να κάμει τούτι την δουλεία εν εύκολο τζαι βοηθάς τζαι την νεανική ανεργία να μειωθεί. Οι άλλοι μισοί νέοι εν δικηγόροι, νομικοί. Τζαι επειδή τούτος ο έλεγχος εννα εκθέσει ...

Η προεκλογική του Αναστασιάδη σε μια πρώιμη έκθεση διαπλοκής, αλλά και αντιφατικής αναδίπλωσης στο κυπριακό Η προεκλογική του Αναστασιάδη φαίνεται να έχει μεγάλο πρόβλημα με τη διαπλοκή – την εκφράζει ουσιαστικά, αλλά και στο κυπριακό η απόπειρα να κρατά 2 σχοινιά ο Αναστασιάδης [υπέρ της λύσης – «φταίει η Τουρκία», εναντίον της λύσης – όπως στο Κραν Μοντανά και με όσα προηγήθηκαν] δεν φαίνεται να λειτουργεί. Το σκάνδαλο που ξέσπασε μετά την αποκάλυψη Διονυσίου για την επιστολή με τα απόρρητα, την οποία πήρε από το προεδρικό, δείχνει το μέγεθος του προβλήματος. Κατ’ αρχήν, η ανάγκη του Αναστασιάδη να στείλει ατομικές επιστολές για να πείσει opinion leaders , ας πούμε, δείχνει το μέγεθος των αντιδράσεων ανάμεσα στους συναγερμικούς ψηφοφόρους που είναι υπέρ της λύσης, αλλά και το ότι ο ίδιος ο Αναστασιάδης δεν εννοεί να καταλάβει την έννοια του δημόσιου και του σχετικού του ρόλου. Όπως και να το δει κανείς ο Αναστασιάδης χρησιμοποίησε πληροφορίες στις οποίες είχε ο ίδιος...