Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

[το τέλος ενός θεαματικού μύθου: τελικά, δεν είναι απλώς προεκλογικός πανικός, είναι ένα ξεκάθαρο δείγμα της αδυναμίας του ατόμου να κατανοήσει το πλαίσιο, τις συνέπειες και την ουσία, πέρα από τις παραστάσεις δικηγορίστικων ρητορικών] Την περασμένη εβδομάδα υπήρχε ένα σχεδόν πονεμένος θρήνος στο χώρο αυτού που κάποτε ονομαζόταν «φιλελεύθερη δεξιά» - ή έστω «κεντροδεξιά υπερ της λύσης». Η αναπομπή του νόμου για τους εορτασμούς στα σχολεία [τον οποίο εισηγήθηκε ο ΔΗΣΥ, στήριξε, έστω και δυσφορία το ΑΚΕΛ, και ο οποίος ήταν ξεκάθαρη δημόσια υπόσχεση του κυβερνώντος κόμματος προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα] αλλά και ακόμα πιο κωμικό τραγική δήλωση του Αναστασιάδη για την ομοσπονδία, έμοιαζαν με το τέλος ενός μύθου. Οριστικά και αμετάκλητα. Το καλύτερο που θα μπορούσε να πει κανείς, πια, για τον Αναστασιάδη από εκείνη την πτέρυγα της δεξιάς, ήταν ότι δεν καταλάβαινε – αλλά η υποψία ήταν χειρότερη: όχι απλώς δεν καταλάβαινε, αλλά ήταν ένας καιροσκόπος που συμπεριφερόταν ασυνάρτητ...

Η απόφαση του Αναστασιάδη να αναπέμψει το νόμο πού εισηγήθηκε το κόμμα του για να προσπεραστεί το πρόβλημα στις συνομιλίες με το προηγούμενο ψήφισμα για εορτασμό των υπογραφών του 1950, και η συνακόλουθη δήλωση του ότι δεν ξέρει ποια ομοσπονδία λειτουργεί με τον τρόπο που διεκδικούν οι Τουρκοκύπριοι, για μερικούς ήταν σοκ, αλλα για όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις ήταν απλά η αποκάλυψη του Αναστασιάδη. Εμφανώς καθυστερούσε γιατί δεν ήθελε να προχωρήσουν οι συνομιλίες. Και το χειρότερο ήταν ότι δεν φαίνεται να είχε καν άποψη για το παρακάτω – απλά φοβόταν να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη είτε για λύση είτε για μη λύση. Μάλλον φάνηκε να θέλει απλά να διατηρήσει την προεδρική καρέκλα για όσο χρόνο γίνεται. Το εντυπωσιακό αυτήν την εβδομάδα ήταν ότι ξαφνικά ο Αναστασιάδης άρχισε να αναπαράγει επι λέξη τις ρητορικές των απορριπτικών ενώ η όλη του στάση [και απέναντι στον κ. Ακκιντζιη στον οποίο είχε δοθεί υπόσχεση ότι θα αντιμετωπιζόταν το πρόβλημα με το νομοσχέδιο, αλλα και στους ελ...

Σ. Μ. Την Κυριακή 24/4 ο Πολίτης, ο οποίος λειτουργεί σαν εκφραστικό όργανο της κυβέρνησης, είχε ένα φανταχτερό πρωτοσέλιδο για τον κίνδυνο κατάρρευσης των συνομιλιών, και σε ένα μικρό ένθετο μας πληροφορούσε ότι ο Αναστασιάδης.. δεν υπόγραψε και δεν θα υπόγραφε την νομοθεσία της βουλής για να μεταφερθεί η ευθύνη για την γιορτές κλπ. στα σχολεία στο υπουργείο παιδείας – ώστε να ακυρωθεί έμμεσα η προηγούμενη απόφαση της βουλής [με αποχή του ΔΗΣΥ και ψήφο της ακροδεξιάς και των απορριπτικών κεντρώων] για εορτασμό των υπογραφών του 1950 για την… ένωση. Καταγράφω τα γεγονότα, παρά το ότι είναι γνωστά, επειδή είναι τόσο αισχρή η στάση του προεδρικού πια, που δεν αξίζει ούτε καν να φτύσει κανείς κάτω αηδιασμένος. Αρχικα η ρητορικη ηταν το θεμα ηταν ασημαντο, μερικα λεπτα κοκ. Και εγινε προσπαθεια να συγκαλυφθει. Τωρα ξαφνικα είναι τοσο σημαντικο που θα παει και Ανωτατο. Αν μερικοί είναι, πια τόσο ηλίθιοι που να νομίζουν ότι αυτό το γελοίο παιχνίδι υπεκφυγών, πείθει κανένα, τότε ας ...

Το κρίμα στο λαιμό τους Φ. Κουλέρμος Ομόφωνοι και περιχαρείς οι εθνοσωτήρες εξήλθαν του Εθνικού Συμβουλίου με χαμόγελα ικανοποίησης και με τις κοινές διαπιστώσεις τους περί αδιεξόδου λόγω της τουρκικής αδιαλλαξίας, κήρυξαν άπαντες την έναρξη του ωραίου αγώνα τους για τις προεδρικές εκλογές του 2018. Το κέντρο του ενδιαφέροντος για τις πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου είναι η κατάκτηση της εξουσίας παρά η σωτηρία του τόπου. Αντί να ομοφωνούν στο πώς θα κάμψουν την τουρκική αδιαλλαξία ομοφωνούν πώς θα κυνηγήσουν την προεδρία της μισής Κύπρου. Κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται ότι έτσι ακριβώς υποβοήθησαν την Τουρκία να καταβροχθίσει την μισή Κύπρο. Έστω και τώρα θα μπορούσαν να περισώσουν τουλάχιστον την Αμμόχωστο και την Μόρφου με μια υπό τις περιστάσεις υποφερτή λύση που φαίνεται να ήταν εφικτή αν διέθεταν λίγη πολιτική τόλμη και λιγότερη δόση φιλοδοξίας. Κάποιοι φαίνεται να μην μπορούν να αντιληφθούν πως με τη νέα πορεία που εγκαινιάζουν με στόχο τις προεδρικές εκλογές οδη...

"Μακάρι και ο ίδιος εις όσα προβάλλει να μου βρει ένα παράδειγμα ομοσπονδίας όπου γίνονται αποδεκτά τα όσα αξιώνει για την κοινότητα του. Και αν υπάρχει έστω και ένα κράτος, ομόσπονδο κράτος που να προνοεί ανάλογες αξιώσεις, είμαι έτοιμος να αποδεχθώ την όποια λύση, τη λύση εκείνη», σημειώνεται στην ανακοίνωση (του Αναστασιάδη). Εύγε πρόεδρα. Υιοθέτησες έναν που τα πιο "πάγια" επιχειρήματα των "απορριπτικών". Συνέχισε... φυσικά σε τούτα ο Νικόλας εννά σε φ άει λάχανον, αν μεν το ξέρεις δηλαδή. Απλά να σου πω τζιαι σέναν ότι ούτε τζιαι μια ομοσπονδία ανά το παγκόσμιον έννεν η "ίδια" με κάποιαν άλλην. Ούλλες έχουν "μοναδικές " πρόνοιες για τον απλούστατον λόγον ότι κάθε περίπτωση εν μοναδική τζιαι πρέπει να μπει μια φόρμουλα που συνολικά να δουλεύκει, ανεξαρτήτως των "παραδοξοτήτων" σε επιμέρους πρόνοιες. Τζιαι έννεν επιχείρημαν το ότι "επειδή εν υπάρχει άλλη η ίδια, εν θα πετύχει ή εν απαράδεκτη". Άμα κάτι...

Η χειρότερη στιγμή της προεδρίας Νίκου Αναστασιάδη. Yiannos C . Ioannou Όχι, δεν ήταν ο Μάρτης του 2013. Ήταν η χτεσινή μέρα, 24 Απριλίου 2017. Όταν ο ίδιος ο πρόεδρος είπε περίπου στο Εθνικό Συμβούλιο πως «ναι μεν προσπαθήσαμε αλλά…..». Ναι, αναμφίβολα προσπάθησε ο Νίκος Αναστασιάδης, ναι, είναι άνθρωπος που συνειδητά πίστεψε στη λύση ως μόνη διέξοδο από τα προβλήματα μας και ως μόνη δυνατότητα αποφυγής των κρίσεων που έρχονται. Τι πήγε στραβά τότε; Διάφορα. Δεν είμαι της «εύκολης» σχολής του άσπρου – μαύρου. Δεν είμαι της νέας (παλιάς) στρατηγικής κάποιων που μόνο χαμόγελα προκαλεί πλέον, πως δηλαδή φταίνε πάντα οι άλλοι, είναι κακοί ή ανεπαρκείς οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ, κάνουμε και μελέτες και αποτεινόμαστε σε δεξαμενές σκέψης για να αποδείξουμε πως είναι ακόμη πιο κακοί, και το …λύσαμε! Όχι, είναι πιο πολύπλοκα τα πράγματα. Είναι αμφίβολο αν ο Ερντογάν θέλει αυτή τη στιγμή να παίξει το χαρτί της win – win λύσης για το Κυπριακό. Είναι επίσης δεδομένο πως ο Μουστ...

Είχαμε θέσει από την αρχή που ξέσπασε το ζήτημα με το ψήφισμα του ΕΛΑΜ, το θέμα της συνταγματικότητας – 1.     κατά πόσο η Βουλή λειτουργούσε σαν κοινοτική συνέλευση η σαν Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας, 2.      και κατά πόσο το ψήφισμα συνάδει με το σύνταγμα που αποκλείει και απαγορεύει στο κρατικό/πολιτειακό πλαίσιο αναφορές στην ένωση και την διχοτόμηση. Τα πρακτικά της Βουλής είναι ενδιαφέροντα στις διατυπώσεις…  Ο τιτλος του θέματος απο τα πρακτικά της βουλής είναι: «Έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού για την πρόταση νόμου «Ο περί Κοινοτικών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης όπως τροποποιήθηκε με τα άρθρα 3(2) και 4 του περί Μεταβιβάσεως της Ασκήσεως των Αρμοδιοτήτων της Ελληνικής Κοινοτικής Συνελεύσεως και της Ιδρύσεως του Υπουργείου Παιδείας Νόμου (Τροποποιητικός) Νόμος του 2016»» στη σελίδα 21 του pdf τζιαι με αριθμό στο κάτω μέρος της 1591 ( http://www2.parliament.cy/parliamentgr/008_01/008_02_IAA/praktik...

Η ψήφος από μια συγκυριακή πλειοψηφία στην Βουλή να εορτάζεται μια συλλογή υπογραφών για την ένωση/προσάρτηση της Κύπρου στο ελληνικό κράτος προκάλεσε έντονες αντιθέσεις – και αυτό ήταν από μόνο του χρήσιμο γιατί έδειξε επιτέλους ότι η μουμιοποίηση της Ιστορίας για να κατασκευάζονται παραπλανητικές εικόνες, πλησιάζει στο τέλος της. Αυτό που ήθελε το ΕΛΑΜ ήταν μια ακόμα επιβολή ενός εμβατήριου στα παιδιά χωρίς να δικαιούνται να το αμφισβητήσουν. Και οι «κεντρώοι» συμφωνήσαν σε μια εμφανώς προεκλογική κίνηση. Αξίζει όμως να δούμε το πλαίσιο γιατί τότε θα γίνει κατανοητό ότι η επιβολή μιας σιωπής γύρω από την Ιστορία [γιατί αυτό είναι ένας εορτασμός χωρίς αντίλογο] βασίζεται σε ψέματα. Το όλο σκηνικό παρουσιάστηκε αρχικά σαν ένα είδος ενότητας, και ακολούθως σαν κάτι το αυτονόητο τότε – ότι όλοι ήθελαν ένωση, και δεν περνούσε από το μυαλό κανενός μια εναλλακτική λύση. Και τα δυο αυτά ζητήματα είναι ψέματα – η ένωση ήταν μια επιλογή, και ήδη έστω και έμμεσα αλλά με σαφήνεια συζητούντο ...