Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα προεδρολογία

Προεκλογικό τοπίο: η αυξανόμενη αυτό-υπονόμευση της Προεδρίας, και, κατά συνέπεια, της μονοπωλιακής διαχείρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας από τους ελληνοκυπρίους [η κρίση νομιμότητας και ο σταδιακός αυτο-υποβιβασμός σε κοινότητα: οι προεδρικές ως ένδειξη]

Εικόνα
Τελικά, η προεκλογική των ελληνοκυπρίων δεν περίμενε καν το καλοκαίρι. Προκηρύχθηκε από τον Απρίλιο. Δεν ήταν και δύσκολο άλλωστε να δει κάποιος ότι ο Αναστασιάδης κινείτο σε προεκλογικούς ρυθμούς από μήνες τώρα και απλώς συντηρούσε τη διαδικασία συνομιλίων για να κρατά δεμένους κοντά του τους οπαδούς της λύσης. Είναι πιθανό να έλπιζε ότι  με τη θέρμη που στήριζε η αριστερά τη λύση θα τη δέσμευε [ο ίδιος μπορεί να μην καταλαβαίνει από δεσμεύσεις, αλλά ελπίζει ότι οι άλλοι δεν είναι σαν αυτόν] για τον δεύτερο γύρο… Από την άλλη ήταν, επίσης, φανερό ότι και ο Ν. Παπαδόπουλος είχε στήσει το επιτελείο του. Ο Ν. Παπαδόπουλος ξεπέρασε σχετικά επιτυχημένα το κίνδυνο της φθοράς από τις συζητήσεις του Κέντρου Η τελική συνάντηση των κομμάτων του Κέντρου ολοκλήρωσε με επιτυχία το σχέδιο του Ν. Παπαδόπουλου. Ο βασικός αρχικός του στόχος ήταν, ουσιαστικά, να αποφύγει τη διαδικασία τριβής και εκφυλισμού μέσα από εσωτερικούς καυγάδες. Ο Λιλλήκας φανηκε διατεθειμένος να οδηγήσει τα πράγμα...

Από το κυπριακό στις προεδρικές εκλογές Ή γιατί είχε δίκαιο ο Ακιντζή ότι ο νους του Αναστασιάδη είναι διχασμένος ανάμεσα στο κυπριακό και τις εκλογές – και πάντα έτσι ήταν.. Καταγραφή προεκλογικού τοπίου

Εικόνα
Όταν ξεκίνησε στα τέλη του 2009-αρχές του 2010 η διαφοροποίηση του Αναστασιάδη από την πολιτική της τότε κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις για το κυπριακό, ο Στυλιανίδης, ο οποίος φαινόταν να προσπαθεί να κρατήσει επαφή ανάμεσα στη δεξιά και την αριστερά, αντιμετώπιζε συχνά την ερώτηση «πού το πάει ο Αναστασιάδης;» ή «τί έπαθε ο Αναστασιάδης;» [από όσους θεωρούσαν ότι η στάση του και οι ανάλογες παραστάσεις το 2004 θα ήταν το καθοριστικό στοιχείο, πια, της υπόλοιπης πολιτικής του καριέρας]. Η συνηθισμένη του απάντηση, όπως μεταφέρθηκε ευρύτερα, ήταν κάπως έτσι: «ο Αναστασιάδης δεν ενδιαφέρεται για τίποτε εκτός από τις προεδρικές του 2013. Το μόνο που κάμνει είναι να βλέπει τις δημοσκοπήσεις τζαι να σκέφτεται ανάλογα. Ξεχάστε το κυπριακό» …Αυτό το οποίο ζούμε σήμερα [και κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου του 2016] φαίνεται να είναι ανάλογο. 2013-2015: Ο Αναστασιάδης αποφεύγει το κυπριακό εκτός από το να στήνει θεάματα καλοπιάσματος των απορριπτικών – όπως με την απομάκρυνση Ντά...

Δελτίο εποχής: το άδειο πουκάμισο μιας συλλογής υπογραφών δεκαετίες πριν, το κυπριακό σαν προεκλογικό μπαλάκι, και η απόδειξη ότι ενώ η λύση περιβάλει την κοινωνία σαν το γεωπολιτικό πλαίσιο της θάλασσας, η ανάληψη ευθυνών, από όσους κατοικούν στην ξηρά είναι πια αναπόφευκτη – και αποκαθιστά επιτέλους την αναγκαία αλήθεια, ιστορικά και για το μέλλον… Ποιός θέλει τέλος πάντων να δεσμεύεται από τον πατριαρχικό αυταρχισμό και τα μαύρα σύννεφα του κλίματος της Μακρονήσου, της δεκαετίας του 1950;

Εικόνα
Όταν θα βλέπουν σαν ρετρό ή θα αναπολούν στο μέλλον το τελευταίο επεισόδιο με τα θεάματα γύρω από τις υπογραφές του 1950, το αίσθημα του κωμικού θα είναι δύσκολο να αποφευχθεί. Και για την αστεία θέση ότι μια συλλογή υπογραφών πριν 67 χρόνια και για ένα θέμα που είναι σύμβολο καταστροφής για την μια κοινότητα και έντονης αντιπάθειας για μεγάλη μερίδα της άλλης κοινότητας, είχε οποιαδήποτε σημασία για να τιμάται, αλλά και γιατί αποκάλυψε και πάλι τον τρόπο που λειτουργεί η δημόσια σφαίρα μέσω προσπαθειών χειραγώγησης και υποβολής που δεν έχουν καν συναίσθησή των λογικών αντιφάσεων… Όσοι φώναζαν ότι κινδυνεύει η Κυπριακή Δημοκρατία, ξαφνικά στρατεύτηκαν για να σύνθημα πριν 67 χρόνια που είναι το ακριβώς αντίθετο της Κυπριακής Δημοκρατίας – και κανένας δεν ένοιωσε, καν, την ανάγκη να εξηγήσει την ασυναρτησία. Ακολούθως, όταν ο επικεφαλής της τουρκοκυπριακής κοινότητας έφυγε από την συνάντηση με τον επικεφαλής των ελληνοκυπρίων ενοχλημένος για την αγενή και απρεπή συμπεριφορά του τ...