Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

Ο εμφανής στόχος της κυβέρνησης πίσω από την κατασκευή της κρίσης στην Παιδεία, ήταν σαφώς, όπως καταγράφηκε και στον Φιλελεύθερο πια [το θέαμα δηλαδή κοιτάζει και σχολιάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη] ήταν η προσπάθεια Μετατόπισης από το σκάνδαλο του Συνεργατισμού. Αλλά ήταν και είναι επίσης και μια κίνηση προλειανσης εδάφους για λιτότητα για να καλυφθούν οι υποχρεώσεις που ανέλαβε το Δημόσιο για να στηρίξει την Ελληνικη τράπεζα, αφού πήρε και το καλό κομμάτι του Συνεργατισμού. Όμως, η αντίδραση ήταν απρόσμενη. Η κυβέρνηση είχε έτοιμο το σενάριο δαιμονοποιησης των εκπαιδευτικών [είχε διοχετευθεί ξανά η ίδια ρητορική στα ΜΜΕ την περίοδο 2011 -14 σαν ευρύτερη επίθεση στο Δημόσιο τομέα] και όπως φάνηκε και με τον συγχρονισμό ήθελε μια κάποια ένταση με τις συντεχνίες, για να κάμει ο Ανάστος υποτίθεται σωτήρια παρέμβαση – ακριβώς την ημέρα που θα κατέθετε ο Γενικός Ελεγκτής. Η διαμάχη φαίνεται να προκάλεσε μια απρόσμενη, με βάση την επιφανειακή εικόνα της κοινωνίας, κινητοποίη...

Αυτή η πορεία είναι πια ιστορική. Για τρεις λόγους: λόγω μαζικότητας, λόγω μιας εντυπωσιακής μεταμοντέρνας έκφρασης ταξικής συνείδησης από τον white collar τομέα της οικονομίας – των υπηρεσιών κοινωνικοποίησης και δημιουργίας της γνώσης και σαν καταγραφή μιας ευρύτερης δυσφορίας με την κυβέρνηση. Το ότι θα υποχωρούσε η κυβέρνηση ήταν αναμενόμενο, όπως κωμικά αποκαλύφθηκε την ημέρα της «πρωτοβουλίας» του προέδρου που έτυε να συμπέσει – ω τί σύμπτωση J - με την ημέρα κατάθεσης του Γενικού Ελεγκτή για τα σκάνδαλα των παρατυπιών και διαπλοκής στο Συνεργατισμό. Το ότι η κυβέρνηση βρέθηκε σε μια κατάσταση να ανακαλεί όσα έλεγε προηγουμένως ότι δεν είναι υπό διαπραγμάτευση [μαλιστα σε μια φαση προσπαθησαν να πουν ότι η κυβενρηση υποχωρησε στο 50%] ήταν, όμως, και ένα είδος υποχώρησης πέρα από το αναμενόμενο. Φαίνεται ότι στους επικοινωνιακούς προγραμματισμούς της κυβέρνησης ήταν η κατασκευή ενός κλίματος διχασμού δημόσιων και ιδιωτικών υπαλλήλων, και αντιπαράθεσης της κυβέρνησης με τ...