Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

Του Κώστα Γεννάρη Πως η ιστορική λογοκρισία με βάση το επιβαλλόμενο [δια της λογοκρισίας της άλλης άποψη/εμπειρίας] «εθνικά ορθό» [σύμφωνα με μερικούς που ελέγχουν ΜΜΕ] ουσιαστικά  πολεμά τον διάλογο και την άλλη άποψη, πουλώντας "ελευθερία" μόνο για τον εαυτό της -  για να μιλά μόνη της και να αναπαράγει ψέματα χωρίς αντίλογο Τόσο πριν όσο και μετά την Τουρκική εισβολή αναπτύχθηκε στον τόπο μια ορολογία και μια επιχειρηματολογία το πλαίσιο και το περιεχόμενο των οποίων καθορίστηκε από τις επιδιώξεις και τους στόχους της πολιτικής ηγεσίας της κάθε πλευράς.   Και βέβαια στους στόχους και τις επιδιώξεις ήταν και ο έλεγχος της αντίληψης και της συνείδησης των απλών ανθρώπων για τα συμβαίνοντα στον τόπο. Αν ερευνήσει κανείς το φαινόμενο εύκολα θα διαπιστώσει ότι οι ρίζες του εντοπίζονται στη δεκαετία πριν από την ανεξαρτησία. Από την περίοδο εκείνη, ειδικά, θα έλεγα, στην περίοδο εκείνη, η «ιδεολογική» ορολογία του Κυπριακού είχε επιβληθεί με ιδιαίτερη ευκολία...

Μεγάλο το κόλλημα και η ανασφάλεια μερικών. Τι να πεις..:)..Του γελασμάτου.. Αλλά διαβάζουν, φτιάχνουν παραμύθια και κουρτίζονται μόνοι τους.. Ιδού παράδειγμα..Ο κ. Χαλικιοπουλος είναι ένας αναλυτής με μια τάση προς το εθνικό κόλλημα κατά περιόδους αλλά και μια πιο ας πούμε αριστερή οπτική ..έχει όμως μια αναλυτική αιχμή που αξίζει να την διαβάζεις είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς..Αλλά άμα πάθει παράκρουση το πλάσμα.. Γραφεί λοιπόν ένα πονεμένο σχόλιο..και δώσου να κτυπιούνται μερικοί κάτω από αυτό..  «Θα μας πουν ότι μιλούν τουρκικά» και το γνωστό κιτς της εθνοβλακείας.. Ιδού το τεκμήριο για να μην χάνουμε την βάση της συζήτησης..Έγραψε λοιπόν ο Χαλικιοπουλος: «Διάβασα ένα αρθρίδιο όπου ο συγγραφέας, μεταξύ των άλλων απίθανων διαστρεβλώσεων, ισχυρίζεται ότι οι Ελληνοκύπριοι μιλούν ελληνικά, επειδή τους το επέβαλε η εκκλησία που ήταν κυρίαρχη. Αυτό που δεν μας λέει φυσικά ο συγγραφέας είναι τι γλώσσα θα προτιμούσε να μιλούν για να είναι ικανοποιημένος ο κοσμοπο...

Ο ανταγωνισμός στις σχέσεις Τουρκοκυπρίων-Τούρκων Ομιλία με θέμα «Σχέσεις Τουρκοκυπρίων – Τούρκων: Ανταγωνισμός και Ενσωμάτωση» [1] Του Νίκου Μούδουρου Το πρόβλημα της μελέτης Η σχέση της Τουρκοκυπριακής κοινότητας με το θέμα του εποικισμού και της μετανάστευσης, δε μπορεί να αναλυθεί αποκλειστικά και μόνο στα ευρέως γνωστά πλαίσια των θεωριών για τη μετανάστευση σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν μπορεί επίσης να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά και μόνο μέσα από την εξέταση της κοινωνικής-ταξικής διάθρωσης. Αυτή η προβληματική πτυχή προκύπτει από το γεγονός ότι η επαφή της Τουρκοκυπριακής κοινότητας με το θέμα της αλλαγής της δημογραφικής της σύνθεσης έχει ένα ξεκάθαρο χρονικό προσδιορισμό: Την περίοδο που ακολουθεί την εισβολή της Τουρκίας το 1974. Η μελέτη λοιπόν του θέματος των κηρυγμάτων μίσους και των διακρίσεων κατά των μεταναστών, στην τουρκοκυπριακή περίπτωση, αποκτά κάποιες σύνθετες και ιδιαίτερες διαστάσεις. Η κοινωνική και πολιτική σχέση των Τουρκοκυπρίων με το «ξέ...

Εισαγωγή Έντονα «Κύπριοι» νιώθουν οι Ε/Κ και οι Τ/Κ, θεωρώντας μάλιστα ότι θα ήταν θετική η καλλιέργεια της Κυπριακής ταυτότητας ως συναινετικού στοιχείου που να συνένωνε πιο πολύ τους κατοίκους του μοιρασμένου νησιού. Όμως στην πράξη η υλοποίηση μιας τέτοιας επιθυμίας δε θα ήταν εύκολη. Πρώτον, η συλλογική ταυτότητα, η αίσθηση της Κυπριακότητας στις δύο πλευρές, δε στηρίζεται αυτή τη στιγμή σε κάποια κοινά στοιχεία αλλά στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε κοινότητας (αίματος / καταγωγής, θρησκείας, εθνότητας, κ.ο.κ.). Δεύτερον, γιατί οι δύο κοινότητες δεν έχουν ουσιαστική επαφή μεταξύ τους, οπότε και είναι αδύνατη η από κοινού επεξεργασία οποιασδήποτε κοινής ταυτότητας. Και τρίτον, γιατί οι Κύπριοι δυσκολεύονται να φανταστούν τους τρόπους οικοδόμησης μιας «κοινής στέγης» και ενός κοινού μέλλοντος. Κάποια ελπίδα αφήνει το γεγονός ότι, για τους Ε/Κ τουλάχιστον, έχει ενδυναμωθεί η ιδιότητα του πολίτη (πολιτότητα) και η συνακόλουθη έμφαση στα κοινά δικαιώματα και συμφέροντα -- που...