Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα πλουραλισμός

Elif Shafak: The revolutionary power of diverse thought

Εικόνα
From populist demagogues, we will learn the indispensability of democracy," says novelist Elif Shafak. "From isolationists, we will learn the need for global solidarity. And from tribalists, we will learn the beauty of cosmopolitanism."  A native of Turkey, Shafak has experienced firsthand the devastation that a loss of diversity can bring -- and she knows the revolutionary power of plurality in response to authoritarianism.  In this passionate, personal talk, she reminds us that there are no binaries, in politics, emotions and our identities. "One should never, ever remain silent for fear of complexity," Shafak says. Elif Shafak explicitly defies definition — her writing blends East and West, feminism and tradition, the local and the global, Sufism and rationalism, creating one of today's most unique voices in literature.

Το κυπριακό και το μακεδονικό σε ιστορικό φόντο: Τα συνοριακά σημεία του τέλους της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο ιστορικός πλουραλισμός της περιοχής και τα υπόλοιπά του, και η αυταρχική νοοτροπία των εισαγόμενων εθνικισμών

Εικόνα
Συνθήματα στα ελληνικά και τα μακεδονικά: «ΔΣΕ» [Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας, το τελευταίο μέρος της επανάστασης/άνοιξης της δεκαετίας του 1940, που ηττήθηκε [με εξωτερική αγγλοαμερικανική επέμβαση] στην ένοπλη μορφή του το 1949. Δίπλα στα ελληνικά και παλιν [από πάνω υπαρχει ένα σύνθημα στα μακεδονικά] γράφει: «η ενότητα του Σλαβομακεδονικου και Ελληνικού λαού είναι εγγύηση για την κοινή νίκη»…. Η τελευταία πράξη της φαρσοκωμωδίας υπαρξιακού άγχους του ελληνικού εθνικισμού, με αφορμή της μετονομασία της γιουγκοσλάβικης Μακεδονίας σε «βόρεια Μακεδονία» ήταν εκφραστικό δυο διαστάσεων στην πολιτικό-πολιτισμική συγκρότηση κινημάτων στην περιοχή μας: 1.     Η μεταμόρφωση των συλλογικοτήτων από λαός σε έθνος ή ανάποδα, είναι ένα ενδιαφέρον σύμπτωμα. Έτσι ο ελληνικός «λαός» που προκάλεσε ένα είδος παγκόσμιας, αλλά σίγουρα και ευρωπαϊκής αίσθησης [τουλάχιστον στην αριστερά και τον νότο] σεβασμού για τον αγώνα για αξιοπρέπεια, ενάντια σε ότι φαινόταν σαν νέο-αποικια...

Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ 1900-1960: πώς ένα Σχολείο όπου τα λαϊκά στρώματα και οι πλουραλιστικές τους παραδόσεις συναντήθηκαν με τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, μετατρέπεται σήμερα σε χώρο επίδειξης των ανασφαλειών/κόμπλεξ κατωτερότητας μερίδας της Αστικής τάξης και του επαρχιώτικου ρατσισμού της

Εικόνα
Εnglish translation  at the end Εισαγωγική αναφορά της Δ.Α.: Η Αγγλική Σχολή ως κομβικό σημείο κατανόησης των επιδράσεων και των διαμαχών γύρω από το ελληνοκυπριακό εκπαιδευτικό σύστημα – και γιατί μερίδα της ελληνοκυπριακής αστικής τάξης φοβάται ακόμα και την σκιά της και καταφεύγει μόνιμα στο παρελθόν… Το ακόλουθο κείμενο του κ. Γ. Κουμουλλή προσφέρει μια πολύ σημαντική πλαισίωση για τις διαμάχες γύρω από την Αγγλική Σχολή. Καταγράφει τί ήταν ουσιαστικά η Σχολή μέχρι το 1960 – σαν ένα σχολείο των λαϊκών στρωμάτων αλλά και ένας χώρος, όπου η ιστορική συνύπαρξη των δυο κοινοτήτων συνάντησε τις ιδέες του Διαφωτισμού και της ανοχής της Δύσης που εισήχθηκαν, σε μαζικό επίπεδο, στην Κύπρο την περίοδο μετά το 1878 – και τη διάχυση της μαζικής εκπαίδευσης. Και όπως παρατήρησε και ο P . Loizos στο κείμενο/περίληψη των βασικών διαστάσεων του εκμοντερνισμού στην Κύπρο, [1] η κρίση εξουσίας που εμφανίστηκε τις πρώτες δεκαετίες του 20 ου αιώνα και κορυφώθηκε την δεκαετία του 194...