Ο θάνατος της Έλενας Φραντζή ως αποκαλυπτικό σημείο των μηχανισμών συγκάλυψης της σεξουαλικής βίας/επιβολής και των διεκδικήσεων για προνομιακή αντιμετώπιση των ημέτερων του εκκλησιαστικού κατεστημένου.. [σε μια κοινωνία που ανοίγει, έστω και διστακτικά, και φοβισμένα ακόμα, τα μάτια για να δει τον κόσμο, χωρίς τις παρωπίδες του παρελθόντος, μερικοί προσπαθούν φαίνεται, ακόμα, να ψάχνουν για την τιμωρία της Εύας… της γυναίκας που δεν υποτάχθηκε στις ονειρώξεις του πατριαρχικού φαντασιακού]
Η Ελένη μιλά για τα πάθη της με το ψευδώνυμο "Αννα" στο πρόγραμμα "Με την Ελίτα" στο Sigma τον Ιούλη του 2011 Πουνιά στο στήθος.. :( Ο θάνατος της Έλενας Φραντζή, θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος, όπως σχολίασε και ο Γ. Μιχαήλ, [1] αν δεν υπήρχαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – αλλά, για να είμαστε ακριβείς, και το εξαιρετικό επίπεδο της δημοσιογραφίας του Β. Βασιλείου στον Φιλελεύθερο. Και εδώ θα πρέπει να αναφερθεί και η αρχική παρέμβαση της κ. Α. Παπαδοπούλου. Οι ενδοιασμοί από τα mainstream MME για τάσεις «μιμητισμού» [μίμηση αυτοκτονιών] παράβλεπε το γεγονός ότι αυτό που πρέπει να αποκτήσουν οι νέοι/ες το αίσθημα της διεκδίκησης ότι αυτά που συνέβησαν στην Έλενα ήταν απαράδεκτα και δεν πρέπει να συμβαίνουν σε κανένα. Διότι η Έλενα Φραντζή δεν ήταν μόνο θύμα. Ήταν και ένα άτομο που τόλμησε να τα βάλει με το σύστημα, που συγκάλυπτε την αιτία του τραύματός της – τον συγκεκριμένο ιερέα και την εκκλησιά που τον συγκάλυψε και αυτόν και όσους λει...