Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

Είναι, πια, τεκμηριωμένο ότι η επιμονή της κυβέρνησης σε ακραίες μορφές λιτότητας, και η άρνησή της να διεκδικήσει έστω και υποτυπωδώς κάποια κατανόηση για στήριξη δημόσιων υπηρεσιών [αντίθετα φαινόταν να προωθεί η ίδια τις περικοπές με στόχο τη μηδενική λιτότητα], οδήγησε στην τραγωδία της Σολιάς. Αν εισακούονταν το Τμήμα Δασών και δεν γίνονταν τόσο ακραίες περικοπές [έστω μετά το 2014], και κατά συνέπεια υπήρχε προσωπικό, αλλά και κονδύλια για να καθαριστούν οι δρόμοι και να δημιουργηθούν ή να ανανεωθούν οι ζώνες προστασίας, τα πράγματα θα ήταν σαφώς διαφορετικά.. Για να κατανοηθεί η υστερική προσπάθεια της κυβέρνησης για λιτότητα, την οποία ο Χ. Γεωργιάδης σε μερικές ειλικρινείς στιγμές του φανατισμού του, την ονόμασε [μαζί με την όλη λογική του μνημονίου] και «μανιφέστο» του κόμματος του [κάτι που φυσικά τώρα το ξέχασε πάλι] γίνεται πιο κάτω μια σύγκριση με 2 άλλες χώρες, οι οποίες πέρασαν από μνημόνιο και βγήκαν, όπως η Κύπρος – την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Επιλέγηκα...

«Έχουμε λεφτά για νέα εξοπλιστικά προγράμματα; Έχουμε λεφτά για να προσλάβουμε επαγγελματίες οπλίτες;.. Όσον αφορά πάντως τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα, ο υπουργός είπε ότι προβλέπεται ότι κατά την πρώτη φάση της αναδιοργάνωσης – την πρώτη δηλαδή πενταετία – η απόκτηση σημαντικών οπλικών συστημάτων για τον Στρατό Ξηράς. Καλά, δεν ήταν προχθές που ο Πρόεδρος έλεγε από την Βουλγαρία όπου βρισκόταν πως θα λυθεί το κυπριακό εντός του 2016;» Ουάου, που θα έλεγε και ο Βαρουφάκης , Χ. Χατζηδημητρίου. Φιλελεύθερος, 26/2. Η απογοητευτική μεταμόρφωση του κ. Φωκαΐδη: Πώς ένας φαινομενικά σοβαρός νεαρός μετατράπηκε σε πολιτικάντη που παίζει με το δημόσιο χρήμα και τις συνέπειες που δεν φαίνεται να τον ενδιαφέρουν, για να κάνει προεκλογική εκστρατεία το κόμμα του [και ο ίδιος;] Ο κ. Φωκαΐδης είχε οικοδομήσει την εικόνα ενός νεαρού σοβαρού πολιτικού της υποτιθέμενης «φιλελεύθερης» πτέρυγας του ΔΗΣΥ. Και ξαφνικά, εμφανίστηκε ως μια ακόμα έκδοση του πιο αστείου πολιτικαντισμού που προσπα...

Η διαπραγμάτευση για την ολοκλήρωση μιας συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και δανειστών αποκτά σκηνικό κατασκευής θρίλερ ως θέαμα, αλλά ως υπόστρωμα, η αντιπαράθεση αποτελεί ουσιαστικά ένα κομβικό σημείο γύρω από το οποίο παίζονται συμφέροντα και διαμάχες που δεν είναι μόνο ελληνικές- και απλώνονται από την Ισπανία μέχρι την Ουκρανία. Και όπως διαμορφώνονται τα δεδομένα, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί θα πρέπει να αντιμετωπίσουν, όχι απλώς φυγόκεντρες δυνάμεις, οι οποίες εμφανίστηκαν και στην Πολωνία ξανά, αλλά και βαθιές εσωτερικές μεταμορφώσεις, όπως φάνηκε με τις εκλογές στην Ισπανία και το δημοψήφισμα στην Ιρλανδία. Το ελληνικό χρέος και τα νέα δεδομένα στην σχέση Αθηνών και Κεντρικής Ευρώπης Είναι μάλλον σαφές ότι οι «θεσμοί» αναλώθηκαν από τον Φερβουαριο σε ένα παιχνίδι φθοράς για την νέα ελληνική κυβέρνηση. Η αποτυχία αυτού του σεναρίου δεν ακυρώνει, βέβαια, την πραγματική πίεση που ασκεί ο έλεγχος της ρευστότητας από την ΕΚΤ. Ουσιαστικά, αυτές ο κρίσεις κωδικοποιούν δημόσια και το πώς...

«Πολλαπλά οφέλη για το κράτος και τις τράπεζες προκύπτουν από την έκδοση χρέους». Χ. Γεωργιάδης Η ομολογία του κ. Γεωργιάδη ότι το θέαμα για «έξοδο στις αγορές» κατασκευάστηκε για τις τράπεζες, ήταν μια απλή αναφορά. Όμως, μετά από τόσο καιρό συγκάλυψης, τελικά, ο Φιλελεύθερος την Παρασκευή ομολόγησε την «ανάγκη» για το νέο δάνειο: «Κεφαλαιακό και ρευστοποιητικό όφελος στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και ειδικά στην Τράπεζα Κύπρου αναμένεται να δημιουργήσει ο δανεισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας 750 εκατ. από ξένα funds με επιτόκιο 4.75%. Δυο μέρες μετά την έξοδο στις αγορές, το όφελος της κίνησης μεταφέρεται στο τραπεζικό σύστημα και ειδικότερο στον ισολογισμό της Τράπεζας Κύπρου. Με βάση τα στοιχεία διαχείρισης δημόσιου χρέους, την 1 η Ιουλίου 2014 λήγει το ομόλογο ανακεφαλαιοποίησης της Λαϊκής Τράπεζας 1,987 εκατ. που έχει μπει στα βιβλία της Τράπεζας Κύπρου με μεγάλη έκπτωση.  Σύμφωνα με πληροφορίες του Φ, η κυβέρνηση προσανατολίζεται να αποπληρώσει μέρος του ομόλ...

                                                                                                                                                                                                     Κωνσταντίνος Στυλιανού Το όριο χρέους των ΗΠΑ έχει επανακαθοριστεί 74 φορές από τον Μάρτιο του 1962 μέχρι τον Αύγουστο του 2011. Συμπεριλαμβανομένων 18 φορές από τον Ρήγκαν, 8 από τον Κλίντον, 7 από τον Μπούς και 3 από τον Ομπάμα. Μέχρι την επόμενη. Ή μήπως όχι; Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει, όχι τό...