Το κοινό γλωσσάρι και οι απόηχοι υπογραφών υποταγής από το 1948

Από σεβασμό σε γνωστούς και φίλους που υπέγραψαν [όπως υπέγραφαν άλλοι το 1948 σαν εκβιασμός για να μην χάσουν την δουλειά τους στα ε/κ σχολεία] δεν θα σχολιάσουμε ποιούς υπέγραψαν για να λογοκριθεί το γλωσσάρι που ανοίγει το θέμα ότι υπαρχουν διαφορετικές αντιλήψεις/κωδικοποιήσεις για το κυπριακό και ότι αν δεν θέλει κάποιος/α να μιλά μονομερώς, αναπαράγοντας τα κλισέ, θα είναι καλά να είναι διαθέσιμες οι επιλογές. 

Όσοι υπέγραψαν [έστω και αν δεν το κατάλαβαν, έστω και αν νόμιζαν ότι το έκαναν για άλλους λόγους η δεν ήξεραν την λέξη προαιρετικό, ή προσπαθούν να ξεχνούν ότι υπάρχει ήδη ντε φάκτο μια κωδικοποίηση που επιβάλλεται μονομερώς] υπέγραψαν για να λογοκριθεί κάτι. Αλλά να αναφέρουμε αυτούς που αντιστάθηκαν στην υπογραφή – η υπογραφή σε ορισμένα ΜΜΕ έχει σε τέτοιες περιπτώσεις σαφώς το αίσθημα της υποταγής σε έμμεσες πιέσεις και μελλοντικές ανάγκες. 

Από τον Φιλελεύθερο της υποταγής, λοιπόν, δεν υπέγραψαν από τους γνωστούς σχολιογράφους οι Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου και ο Πανίκος Χαραλάμπους. Δεν είδαμε επίσης τους Βάσο Βασιλείου και Μαρίνο Νομικό από τους γνωστούς δημοσιογράφους, σχολιογράφους του συγκροτήματος – αναμενόμενα μεν, αλλά respect πάραυτα.

Απόηχοι υπογραφών υποταγής από το 1948: «μα επιτρέπεται να υπάρχουν αριστεροί δάσκαλοι και να έχουν και δικαιώματα και να αρνούνται να υπογράψουν υποταγή στους προύχοντες;» έγραφε ένας πρόγονος της σημερινής απέλπιδας προσπάθειας να γίνονται δηλώσεις υποταγής με στόχο [και παλιν] την λογοκρισία. 

Οι υπογραφές υποταγής του 1948 είχαν τις πιο κάτω διατυπώσεις και πλαίσιο για να θυμούνται μερικοί ότι, όταν υπογράφουν αυτό που τους βάζουν μπροστά τους, θα ήταν καλά να σκέφτονται πρώτα και μετά να ψάχνουν και κάπως το πλαίσιο. Υπέγραψαν υποταγή, όπως τότε – αλλά σήμερα δεν θα περάσει, γιατί δεν υπάρχει η συγκάλυψη της αυτοκρατορίας, όπως τότε. Ιδού τα δίδυμα, εθνικοφροσύνη και αποικιοκρατία, να επιβάλουν υπογραφές υποταγής στα σχολεία:

«Δεδομένου ότι η δημοδιδάσκαλοι βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του Γραφείου Παιδείας [ο άλλος μηχανισμός ελέγχου ήταν οι Σχολικές εφορίες τις οποίες έλεγχε πλήρως η δεξιά], το οποίο υπαγόταν στην κυβέρνηση, ο Αχ. Αιμιλιανίδης σε κύριο άρθρο του στο Έθνος [30/3/1948] με θέμα την Παιδεία κάκισε το γεγονός ότι είχε μέχρι τότε επιτραπεί σε αριστερούς να γίνονται δημοδιδάσκαλοι και «ακόμα και να προάγονται, να διευθύνουν, να παίρνουν ίσως και εκπαιδευτικάς αδείας και υποτροφίας.» 

Τέτοια αθλιότητα η εθνικοφροσύνη και οι πρόγονοι μερικών. Έσταζαν σάλια προς τις αρχές για να τους διορίζει μόνο εκείνους και τους υποταγμένους τους…. Και συνεχίζει η εφημερίδα των δωσίλογων:

«Η περίπτωση καθηγητών που ανήκαν στην Παγκύπρια Οργάνωση Ελλήνων Λειτουργών Μέσης Εκπαιδεύσεως και που αρνήθηκαν να εγκρίνουν τα ψηφίσματα υπέρ του βασιλιά της Ελλάδας, τα οποία ήταν υποχρεωμένοι να εγκρίνουν όλοι οι καθηγητές Μέσης Παιδείας, έπρεπε σύμφωνα με το Έθνος [την εφημερίδα στην οποία έγραφε ο Αιμιλιανίδης] να εξεταστούν πολύ σοβαρά από την Σχολική Εφορεία «διότι ούτε το Γραφείο Παιδείας ούτε η Εθναρχούσα Εκκλησία πρέπει να επιτρέψει την εξάρθρωση της εθνικής και θρησκευτικής ζωής τους κυπριακού λαού» [άρθρο στις 8/5/1948 στο Έθνος]. Στο χώρο των δασκάλων κυκλοφόρησε τέτοια δήλωση «Υπέρ πίστεως και πατριδος» [18/5/1948].. Την εν λόγω δήλωση υπέγραψαν όλοι οι δάσκαλοι, οι οποίοι συμφωνούσαν ή επιθυμούσαν να διατηρήσουν το επάγγελμα τους.»
[Ρολάνδος Κατσιαούνης, Η Διασκεπτική, σελ. 408-09].

Τέτοια «δημοκρατία» οι υπογραφές της εθνικοφροσύνης… Και τότε το θέμα ήταν να μην ακούγεται η άλλη άποψη – η άλλη άποψη ήταν η άποψη της αριστεράς τότε. Μετά έγινε και η φωνή των τουρκοκυπρίων κοκ…. Σήμερα είναι η απλή καταγραφή των διαφορετικών απόψεων και των τεκμηρίων για ότι έγινε… Μερικοί θέλουν την παράταση του σημερινού καθεστώτος λογοκρισίας και αναπαραγωγής των κλισέ της μιας εκδοχής…. Αλλά σας περιμένει ένα ειρωνικό χαμόγελο στο τέλος του διάδρομου αυτής της συγκυρίας…

Και σε αυτό που φαινόταν να είναι μια εκστρατεία του ΔΙΑ για να κατασκευάσει θέαμα με το γλωσσάρι και να φύγει η έμφαση από το Συνεργατισμό και την επιχορήγηση της Ελληνικής, βγήκε ή τον έβγαλαν και το Λ. Μαύρο περίπατο σαν κωμικό θέαμα – τί είναι ο Λάζαρος χωρίς τον προστατευτικό μονόλογο του μικροφώνου ελέγχει μόνο εκείνος και το οποίο του δόθηκε επειδή είναι πειθήνιος σε ότι απαιτούν τα εθνικά αφεντικά;

Και για όσους νομίζουν ότι έχει και σταθεί εθνική άποψη ο κύριος, ο οποίος κάποτε συμπεριφερόταν σαν όργανο της χούντας [και των αγγλοαμερικανών με βάση την μετέπειτα ορολογία του] για να υπονομευθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, πριν την 15 Ιουλίου [με αποκορύφωμα το πραξικόπημα], και μετά άρχισε να τυλίγεται την κυπριακή σημαία, όπως ένας συνηθισμένος συμφεροντολόγος, να θυμίσουμε ότι από 1983, ξέρει την επανειλημμένη θέση του φίλου του Καραμπελιά, για παραχώρηση της βόρειας Κύπρου στην Τουρκία. Αλλά κάμνει ότι δεν καταλάβει…

Λάζαρος σε υπηρεσία… Για τα κατά συρροή ψέματα για το κυπριακό, άμα το φέρει η ευκαιρία να ξεκινήσουμε από τον Άγιο Βασίλειο και τις επιθέσεις του ενάντια στον Ρ. Κατσιαούνη… Αλλά, επειδή έχει και η ηλικία τα πλεονεκτήματα της – ας πούμε ότι στην ηλικία του, δεν αξίζει τον κόπο να του θυμίζεις τόσες και τόσες ντροπές…