Η «δημοκρατία» της εθνικοφροσύνης και των κολλημένων της - Το ιστορικό πλαίσιο των εθνικών υστεριών

Για να κατανοήσουμε και το ιστορικό πλαίσιο των εθνικών υστεριών [όπως με το γλωσσάρι] σαν φούσκα, ιδού ένα κείμενο του 1993 που κτυπιόταν για το Πανεπιστήμιο Κύπρου.. Οι απόπειρες λογοκρισίας πάνε πίσω στον αφορισμό από την Εκκλησία του Τεύκρου Ανθία γιατί έγραψε δύο ποιητικές συλλογές που ειρωνεύονταν τον Θεό [τα ποιήματα ήταν το γλωσσάρι του τότε – και τότε όπως και τώρα, αυτοί που δεν θα διάβαζαν το ποίημα ή το γλωσσάρι, ήθελαν να το λογοκρίνουν για τους υπόλοιπους.

Αλλά για να έχουμε πλήρη εικόνα της μιζέριας την οποία εκπροσωπήσαν σε αυτήν συγκυρία οι κ.κ. Πέτρα Α.-Λ. Μαύρος- Άριστος Μ.-Γ. Καλλινίκου και οι υπόλοιποι υποτελείς στην προπαγάνδα της λογοκρισίας, ιδού πώς θα διαβάζεται στο μέλλον η σημερινή τους μιζέρια: το κείμενο που ακολουθεί είναι η άποψη του Α. Χριστοφίδη [διανοούμενος μιας εποχής, υπουργός παιδείας κοκ] για το Πανεπιστήμιο Κύπρου το οποίο μόλις είχε ανοίξει, και τότε η συνομοταξία της λογοκρισίας, αμολήθηκε να εκφοβίσει κοκ. Και έτσι λοιπόν ο «διανοούμενος/υπουργός» κοκ του χθες, νόμιζε ότι πουλούσε αποκαλύψεις όταν αναφερόταν στο πως η ελληνική πολιτική ηγεσία απαγόρευε την δημιουργία πανεπιστημίου. Και προσέξετε τη δουλοπρέπεια με την οποία τα αναφέρει – στο στυλ «ήξεραν αυτοί».

Αν κοιτάξει κανείς τώρα προς τα πίσω, με φόντο το γενικώς ομιλούντες μέτριο προς αδιάφορο, όσον αφορά την όποια ευρύτερη επίδραση του, πανεπιστήμιο Κύπρου [είναι δηλαδή ένα απλό πανεπιστήμιο όπως όλα τα άλλα], απορεί κανείς για τους φόβους και τις υστερίες τόσων δεκαετιών. Αλλά έτσι είναι πάντα αυτοί, οι νοσταλγοί του χθες – φοβούνται τα ποιήματα, τα γλωσσάρια, την πιθανότητα τοπικής αντί απλά εισαγόμενης γνώσης. Της αξιοπρέπειας της άποψης γενικώς…

Ιδού η εικόνα λοιπόν για το πώς θα φαίνεται η τωρινή υστερία του γλωσσάριου σε λίγα χρόνια – με φόντο ένα κείμενο της υστερίας του 1992-93:

«Πρέπει να πω ορισμένα πράγματα, διότι είχα μια, τελικά ατυχή, ανάμειξη ίσως στην ίδρυση του. Όπως είναι γνωστό, την ίδρυση του Πανεπιστημίου ανήγγειλε ο Μακάριος το 1976, έτος παιδείας της UNESCO. Αλλά διέρρεαν τα έτη και τίποτα δεν εγένετο, διότι υπήρχαν σφοδρότατες και ισχυρότατες επιφυλάξεις από ελλαδικής πλευράς, από διαδοχικούς προέδρους της Δημοκρατίας και πρωθυπουργούς, όχι μόνο της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και του ΠΑΣΟΚ. Τσάτσος, Στασινόπουλος, Καραμανλής, Ράλλης, Παπανδρέου – και τα έζησα αυτά –διέβλεπαν τον κίνδυνο ότι η δημιουργία Πανεπιστημίου θα οδηγούσε εδώ που πάει να οδηγήσει, σε αποπροσανατολισμό.»

Ανδρέας Χριστοφίδης. 1993. Η γλώσσα στα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως. Στο «Ελλάδος Φθόγγον Χέουσα». Λευκωσία: εκδ. Κέντρο Μελετών Ιεράς Μονής Κυκκου. Σελ.16