Ανασκόπηση της εφτομάδας: όταν τα δίκτυα του καθεστώτος στήνουν θέαμα επίθεσης εναντίον του Ως Δαμέ, αλλά μεινίσκουν που πεζίνα την 1η του Απρίλη

·         Ανασκόπηση της εφτομάδας: όταν τα δίκτυα του καθεστώτος στήνουν θέαμα επίθεσης εναντίον του Ως Δαμέ, αλλά μεινίσκουν που πεζίνα την πρώτη του Απρίλη – τζαι απέναντι στα σκάνδαλα που πλανιούνται γύρω τους σαν μια ιστορική υπογραφή μιας παράταξης της οποίας η σχέση με την διαπλοκή/διαφθορά φαίνεται να ήταν/είναι συμβιωτική.

Η επίθεση εναντίον των κινητοποιήσεων τους Ως Δαμέ ήταν αναμενόμενη. Προηγήθηκε η μορφή της γυμνής βίας της Γιολίτη τον Φεβράρη – η οποία απέτυχε, κινητοποιώντας μάλιστα ευρύτερο κόσμο. Οπότε η επίθεση της περασμένης εφτομάδας ακολούθησε τα κλασικά σενάρια της απόπειρας δαιμονοποίησης μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ τζαι των πολιτικών που λειτουργούν πια σαν εξαρτήματα του προεδρικού/ΔΗΣΥ.. Η μιζέρια της Θεοχάρους, του Σιζόπουλο, του γΕλαμ κοκ..

Το Ως Δαμέ βρέθηκε μπροστά σε ένα πέρασμα, το οποίο αναπόφευκτα πρέπει να περάσει κάθε τί που εκφράζει μια υπό εξέλιξη ιστορική μεταμόρφωση ή, πιο απλα, οδηγεί την κοινωνία ένα βήμα μπροστά. Από το 1948 στήνει αυτά τα θεάματα το βαθύ κατεστημένο μιας δουλοπρεπούς εθνικοφροσύνης [που εκλιπαρεί μονίμως εξωτερική εξουσία/μάμμα/επιτήρηση κοκ για να λειτουργεί σαν εσωτερικός μουχτάρης αυτής της αποικιακής εξουσίας], στο οποίο διασταυρώνεται ο αυταρχισμός με την διαπλοκή [από τον κρατικό μηχανισμό μέχρι τις τράπεζες ή τα πρόσφατα κυκλώματα των διαβατηρίων..].. Όταν η εξουσία του υποχωρεί κατά περιόδους, γίνεται ένα βήμα ή άλμα μπροστά. Όταν αυτό το κατεστημένο καταφέρει να ελέγχει τις εξουσίες του κράτους, τότε συμπεριφέρεται τζαι αυταρχικά αλλά τζαι με ένα είδος εμμονής της αρπαχτής.

Σε αυτό το στάδιο είμαστε σήμερα. Το βαθύ κατεστημένο στην εξουσία – αλλά αυξανόμενα γυμνό. Το ότι ένα στέλεχος αυτού του μηχανισμού, ο Συλλούρης, αναγκάστηκε να παραιτηθεί, ήταν ήδη μια προειδοποίηση. Η κοινωνική δυσφορία που εκφράζεται μέχρι τζαι στις καθεστωτικές δημοσκοπήσεις, δείχνουν τα όρια του καθεστώτος.

Οπότε το καθεστώς αποφάσισε να δείξει πάλε την δυνατότητα αυταρχικής δαιμονοποίησης – τζαι σαν απόπειρα συσπείρωσης των αποσπάσματων αυτών που εκλιπαρούν ακόμα ψίχουλα από την εξουσία, αλλά τζαι με φόντο ενα εθνικόφρων [ή τζαι ξεδιάντροπα ρατσιστικό] ιδεολογικό περίβλημα. Είναι κωμικό αλλά κλασικό της ελληνοκυπριακής δεξιάς: κατηγορούσε άλλους για «διχοτόμηση» η εθνικοφροσύνη που έφερε την Τουρκία στο κέντρο της Λευκωσίας τζαι της οποίας ο νυν πρόεδρος αναζητούσε τρόπο να πουλήσει [πώς αλλιώς να το πεις;] την βόρεια Κύπρο στην Τουρκία [μέσω ενός σεναρίου 2 κρατών] με ανταλλάγματα διασφάλισης των επιχειρήσεων σε ότι κομμάτι μείνει στην δική τους εξουσία… Τζαι τούτα έχουν ήδη καταγραφεί τζαι από ημέτερούς του, όπως ο αρχιεπίσκοπος τζαι η εφημερίδα/επιχείρηση Πολίτης λτδ.