· Ένα εξαιρετικό κείμενο με ιστορικό πλαίσιο για την μνήμη που μερικοί καμώνονται ότι ξεχνούν – η Κληρονομιά του Κώστα Κληρίδη σαν ο δικαστικός δρόμος της κυπριακής ισονομίας. Ο Δικαστής που έγινε πρότυπο..

    Ένα εξαιρετικό κείμενο με ιστορικό πλαίσιο για την μνήμη που μερικοί καμώνονται ότι ξεχνούν – η Κληρονομιά του Κώστα Κληρίδη σαν ο δικαστικός δρόμος της κυπριακής ισονομίας. Ο Δικαστής που έγινε πρότυπο..

Γιώργος Μιχαήλ1

Καλό είναι να λείπουν οι εισηγήσεις που υποσκάπτουν αντί να ενισχύουν την Αρχή κατά της Διαφθοράς
-------------------------

Η εισήγηση για διορισμό ανεξάρτητης ερευνητικής επιτροπής για να διερευνήσει εξ αρχής την υπόθεση του μαύρου βαν, η οποία προβάλλεται ως δήθεν λύση στη «θεσμική σύγκρουση» μεταξύ της Αρχής κατά της Διαφθοράς και του Γενικού Εισαγγελέα - όπως κάποιοι βολεύονται να την παρουσιάζουν στο πλαίσιο μιας επιτηδευμένης ουδετερότητας - μου θύμισε την παρέμβαση τού Προέδρου Αναστασιάδη στην άλλη μεγάλη «θεσμική σύγκρουση» που είχαμε πριν από μια δεκαετία περίπου, μεταξύ του τότε Γενικού Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα Ρίκκου Ερωτοκρίτου.

Στις 14 Απριλίου 2015, περίπου μία ώρα μετά τη δημοσιοποίηση από τον Κώστα Κληρίδη των βασικών συμπερασμάτων του πορίσματος του ανεξάρτητου ποινικού ανακριτή Παναγιώτη Καλλή - το οποίο κατέληγε ότι προέκυπταν εναντίον του Ερωτοκρίτου αδικήματα δεκασμού και δωροληψίας - ο Ερωτοκρίτου έδωσε δική του δημοσιογραφική διάσκεψη.

Κατά τη διάσκεψη απέρριψε πλήρως το πόρισμα και πέρασε στην αντεπίθεση, υποστηρίζοντας ότι ήταν θύμα «καθαρής συνωμοσίας» και πολέμου από το «κοινωνικο-οικονομικό κατεστημένο της Λευκωσίας», εξαπολύοντας ταυτόχρονα σφοδρή επίθεση κατά του Κώστα Κληρίδη με σοβαρές κατηγορίες εναντίον του, περιλαμβανομένων ισχυρισμών για δωροδοκία και σύγκρουση συμφερόντων.

Ο Κώστας Κληρίδης θεώρησε ότι ο τρόπος, το ύφος και το περιεχόμενο της συνέντευξης Τύπου συνιστούσαν ανάρμοστη συμπεριφορά και «έκδηλο αντιπερισπασμό» στην ανακοίνωση του πορίσματος Καλλή, γεγονός που αποτέλεσε αργότερα βασικό μέρος της αίτησης που υπέβαλε στο Ανώτατο Δικαστήριο για την παύση του Ερωτοκρίτου.

Τότε παρενέβη ως από μηχανής θεός, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, προτείνοντας τη δική του «διέξοδο» από τη «θεσμική κρίση». Μια διέξοδο όμως που στην πράξη έτεινε χείρα βοηθείας προς τον Ερωτοκρίτου, τον οποίο αργότερα υπερασπίστηκε και στην ποινική υπόθεση εναντίον του.

Ανακοίνωσε λοιπόν την πρόθεσή του να διορίσει ανεξάρτητους ποινικούς ανακριτές για να διερευνηθούν οι καταγγελίες που μόλις είχε εξαπολύσει ο Ερωτοκρίτου κατά του Κληρίδη.

Μια κίνηση που προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση του Κώστα Κληρίδη, ο οποίος εξέδωσε τότε ανακοίνωση επικρίνοντας τον Πρόεδρο ότι με τη στάση του μετέτρεπε τον κατηγορούμενο σε κατήγορο. «Οι κατηγορούμενοι γίνονται κατήγοροι με την υπόθαλψη του Προέδρου της Δημοκρατίας», ανέφερε χαρακτηριστικά, για να καταλήξει με τη λέξη που έμελλε να μείνει στην ιστορία, το γνωστό πλέον «Ντροπή».

Επιστρέφοντας στο σήμερα, η Πολιτεία δημιούργησε την Ανεξάρτητη Αρχή κατά της Διαφθοράς ακριβώς για να διερευνά υποθέσεις διαφθοράς οι οποίες τα τελευταία χρόνια διαδέχονται η μία την άλλη και έχουν πλήξει σοβαρά την αξιοπιστία των θεσμών.

Κάποιοι όμως επέλεξαν να τη δημιουργήσουν ξεδοντιασμένη, χωρίς ουσιαστικές ανακριτικές και ποινικές εξουσίες, για λόγους που σήμερα εύκολα γίνονται αντιληπτοί.

Παρ’ όλα αυτά, η Αρχή προσπαθεί με τα περιορισμένα εργαλεία που διαθέτει να κάνει τη δουλειά της. Όμως βρίσκει συχνά απέναντί της την ηγεσία της Νομικής Υπηρεσίας, η οποία αντί να διευκολύνει το έργο της, της βάζει εμπόδια.

Στην προσπάθειά της σήμερα για πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης των παρακολουθήσεων και του μαύρου βαν, υπό το φως και των νέων δεδομένων, απέναντί της βρίσκονται και πάλι ο Γιώργος Σαββίδης και ο Σάββας Αγγελίδης, οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να μη θέλουν να προχωρήσει η έρευνα, αφού στο στόχαστρό της βρίσκονται πλέον και οι δικοί τους χειρισμοί. Έτσι, με νομικισμούς και διαδικαστικά προσκόμματα, εμποδίζουν ουσιαστικά την Αρχή να κάνει τη δουλειά της.

Αντί λοιπόν κάποιοι να ζητούν την ενίσχυση της Αρχής με όλα τα κατάλληλα εργαλεία για να μπορεί να ανταποκρίνεται στην αποστολή της, εντούτοις βγαίνουν δημόσια και ρίχνουν στο τραπέζι τη «φαεινή» ιδέα του διορισμού άλλης ανεξάρτητης ερευνητικής επιτροπής για να διερευνήσει την υπόθεση. Και το πράττουν παρότι οι ίδιοι βρίσκονται πλέον σε προφανή σύγκρουση συμφέροντος και θα ήταν προτιμότερο να επιλέξουν τη σιωπή.

Δεν γίνεται κάθε φορά που μια ανεξάρτητη έρευνα γίνεται ενοχλητική, αντί να την αφήνουμε να φτάσει μέχρι τέλους, να δημιουργούμε μια καινούργια. Δεν χρειαζόμαστε έναν νέο μηχανισμό έρευνας για να κάνει τη δουλειά που ήδη επιχειρεί να κάνει ο θεσμός που η ίδια η Πολιτεία δημιούργησε γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό.

Το αυτονόητο είναι να αφεθεί η Αρχή να ολοκληρώσει απρόσκοπτα την έρευνά της και να της δοθούν όλα τα στοιχεία και όλες οι διευκολύνσεις που χρειάζεται.

Οτιδήποτε άλλο παρουσιάζεται ως εισήγηση, το μόνο που πετυχαίνει είναι να υποσκάπτει την Αρχή και να προσφέρει αντικειμενικά κάλυψη στους χειρισμούς Σαββίδη και Αγγελίδη.

Και δυστυχώς δεν υπάρχει κανένας σήμερα για να τους φωνάξει «Ντροπή».