· Για να εχομεν εικόνα τζαι για την ευρύτερη διαδικασία λογοκρισίας [με τα θεάματα απόπειρας εκφοβισμού τζαι επιλεκτικών αναφορών, στην υπηρεσία των δεδομένων συμφερόντων [τζαι των νυν κυβερνώντων] ετον τζαι τον φιλελεύθερο μας. Με τις λογοκρισίες του. Για να εχομεν εικόνα των εξαρτήσεων τζαι των «ρόλων» μερικών...:)

·         Για να εχομεν εικόνα τζαι για την ευρύτερη διαδικασία λογοκρισίας [με τα θεάματα απόπειρας εκφοβισμού τζαι επιλεκτικών αναφορών, στην υπηρεσία των δεδομένων συμφερόντων [τζαι των νυν κυβερνώντων] ετον τζαι τον φιλελεύθερο μας.

Με τις λογοκρισίες του. Για να εχομεν εικόνα των εξαρτήσεων τζαι των «ρόλων» μερικών...:)

Γιώργος Μιχαήλ

Προς εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος»

Σε σχέση με το άρθρο του αρθρογράφου της εφημερίδας Χρήστου Αρβανίτη, με τίτλο «Οι θεσμοί έγιναν φόβητρο για τον πολίτη», το οποίο δημοσιεύθηκε χθες, 23 Αυγούστου, στην ιστοσελίδα του «Φιλελεύθερου» και ασκεί έντονη κριτική στους χειρισμούς των θεσμών αναφορικά με την ποινική δίωξη και τη μεταχείριση του δημοσιογράφου και ερευνητή Μακάριου Δρουσιώτη, έχουν διαπιστωθεί, από πολλούς χρήστες των ΜΚΔ, τα εξής προβλήματα:

Το άρθρο δεν εμφανίζεται στη σελίδα του Χρήστου Αρβανίτη στο Philenews, όπου είναι συγκεντρωμένα τα άρθρα του συγκεκριμένου αρθρογράφου. Παρόλο που στη σελίδα εμφανίζονται κανονικά προηγούμενα αλλά και νεότερα άρθρα του, το συγκεκριμένο δημοσίευμα της 23ης Αυγούστου απουσιάζει.

Το άρθρο δεν εντοπίζεται ούτε μέσω της εσωτερικής αναζήτησης του Philenews. Ακόμη και όταν πληκτρολογηθεί αυτούσιος ο τίτλος «Οι θεσμοί έγιναν φόβητρο για τον πολίτη», η αναζήτηση της ιστοσελίδας επιστρέφει 0 αποτελέσματα, σαν το συγκεκριμένο άρθρο να μην υπάρχει στη βάση των αποτελεσμάτων της.

Ο σύνδεσμος του άρθρου μέσω facebook δεν οδηγεί στο συγκεκριμένο δημοσίευμα. Όταν κάποιος πατήσει πάνω στην κάρτα του άρθρου σε ανάρτηση στο facebook, αντί να μεταφερθεί στο άρθρο, ανακατευθύνεται στην κεντρική σελίδα του Philenews. Το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν παρουσιάζεται με άλλα άρθρα της εφημερίδας.

Αν πρόκειται για κάποιο τεχνικό πρόβλημα, καλό είναι να διορθωθεί το συντομότερο, γιατί εμποδίζει ένα άρθρο με ιδιαίτερο δημόσιο ενδιαφέρον να φτάσει και να διαβαστεί από περισσότερο κόσμο.

Αν, από την άλλη, δεν πρόκειται για τεχνικό πρόβλημα αλλά για σκόπιμο περιορισμό της προβολής και διάδοσης του συγκεκριμένου άρθρου, τότε το ζήτημα είναι πολύ πιο σοβαρό, καθώς μια τέτοια ενέργεια θα μπορούσε να εκληφθεί ως μορφή λογοκρισίας.

Και θα ήταν πραγματικά κρίμα για μια εφημερίδα με την ιστορία και το κύρος του «Φιλελεύθερου» να καταφεύγει σε τέτοιες πρακτικές, αλλά και βαθιά οξύμωρο μια εφημερίδα που φέρει το όνομα «Φιλελεύθερος», μια έννοια άμεσα συνδεδεμένη με την ελευθερία της σκέψης, της έκφρασης και του λόγου, να περιορίζει η ίδια την ελεύθερη διακίνηση απόψεων.