Η αναγνώριση της Μαρωνιτικης γλώσσας ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, χρήσιμη ενδεχομένως για την ευρύτερη κατανόηση της κυπριακής εμπειρίας τζαι των γλωσσών της

Η αναγνώριση της Μαρωνιτικης γλώσσας ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, χρήσιμη ενδεχομένως για την ευρύτερη κατανόηση της κυπριακής εμπειρίας τζαι των γλωσσών της

Αρχικά όπως το κατέγραψε στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αναφορά του ο κ. Σκορδης, η Μαρωνιτικη γλώσσα εθεωρείτο, η ίσως πιο σωστά επιβλήθηκε να θεωρείται..σαν μείγμα της Τουρκικής τζαι της Ελληνοκυπριακής[ας την ονομάσουμε ετσι στο τότε πλαίσιο.

Είναι ενδιαφέρον πως κάποιοι άνθρωποι προτιμούσαν να αναζητούν καταγωγή από τα τουρκικά η τα ελληνικά [της κυπριακής] αλλα εν εμπορουσαν να ακούσουν μια σύνδεση με την οφθαλμοφανεστατη βιωμένη γλώσσα - με την Μαρωνιτικης γλωσσική στην ευρύτερη περιοχή μας  λ.χ. στον Λίβανο..

Είναι Ισως ένα ενδιαφέρον τεκμήριο του πως οι γλωσσικές μορφές μετατρέπονται σε βολικά σύμβολα αναλόγως των εμμονών τζαι των προκαταλήψεων.

Στην περίπτωση των Μαρωνίτικων μετα από προσπαθείς τζαι αγώνες αναγνωρίσθηκε τελικά σαν αυτόνομη γλώσσα – σαν η Κυπριακή Μαρωνιτικη Αραβική [ΚΜΑ] ως γλώσσας που προστατεύεται από τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες.

Η εμμονή μερικών, πάντως, να αρνούνται την πραγματικότητα, του ίδιου του γλωσσικού ήχου με τον οποίον αναγιωθηκαν, ηταν ενδιαφέρουσα. Γιατί το ηχόχρωμα εν στην ζωή ούλλων των μαρωνιτών, ακόμα τζαι τζείνων που κατάγονται που χωρκά που δεν μιλιέται (πλέον?),  ήτε στες θρησκευτικές τελετές, ήτε στες επαφές με τον Κορματζίτη. Θυμίζει τζαι τις ανάλογες εμμονές μερικών ελληνοκυπρίων, που αρνούνταν να αποδεκτουν την «κυπριακή γλωσσική ποικιλία» όπως κωδικοποιήθηκε πρόσφατα...

Ο κ. Σκορδης κατέγραψε τζαι ένα γοητευτικά αποκαλυπτικό σχόλιο του Δημήτρη Χριστόφια:

«Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι λίγο καιρό μετά την αναγνώριση, όταν έτυχε να συναντηθούμε στην ονομαστική εορτή ενός κοινού μας φίλου, η συζήτηση ήρθε φυσικά στο θέμα της γλώσσας. Τότε ο Δημήτρης Χριστόφιας μου είπε χαρακτηριστικά:

«Τώρα που την αναγνωρίσανε, ίντα που έγινε; Τι εφοούνταν;»

Η φράση αυτή έμεινε χαραγμένη στη μνήμη μου, γιατί συμπύκνωνε με απλό και εύστοχο τρόπο την ουσία ολόκληρης της προσπάθειας. Η αναγνώριση της Κυπριακής Μαρωνιτικής Αραβικής δεν αφαίρεσε τίποτε από κανέναν, ούτε δημιούργησε οποιοδήποτε πρόβλημα. Αντίθετα, αποτέλεσε μια πράξη δικαιοσύνης απέναντι σε μια ιστορική κοινότητα της Κύπρου και συνέβαλε στη διαφύλαξη ενός πολύτιμου στοιχείου της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας.

Αλλα προφανώς μερικοί γαντζώνονται στο παρελθόν, η ακόμα τζαι στην άρνηση του εμφανούς – για να κτίζουν φαντασιώσεις του ανήκειν. Η τζαι εξυπηρετήσεων...Ειναι τεκμηριο προς ανάλυση η μορφής denial, να είναι διεθνώς αναγνωρισμένη η γλώσσα με την οποία αναγιωθηκες, είτε εσύ, είτε μεγάλο μέρος της κοινότητας σου τζαι εσύ να επιμένεις..ότι εν κατώτερη γλωσσική μορφή...

Το αηπιν που αφήνει ο εθνικισμός που επιβάλλεται τζαι εσωτερικεύεται...