Από το «μπαλέτο της εργατικής τάξης» στην αποδοχή από την ΦίΦα του αιτήματος του Τραμπ για ειδική μεταχείριση ημέτερου ποδοσφαιριστή...

 

Από το «μπαλέτο της εργατικής τάξης» στην αποδοχή από την ΦίΦα του αιτήματος του Τραμπ για ειδική μεταχείριση ημέτερου ποδοσφαιριστή...

Η φράση «το ποδόσφαιρο είναι το μπαλέτο της εργατικής τάξης» αποδίδεται σε 2-3 βρετανούς προπονητές του 20^ου αιώνα. Η αντιπαράθεση του αριστοκρατικού μπαλέτου, με το λαϊκό ποδόσφαιρο. Όντως το ποδόσφαιρο γεννήθηκε από την εργατική τάξη – αλλά ο καπιταλισμός το απορρόφησε σαν εμπόρευμα. Όμως όϊ μόνο ο καπιταλισμός – τζαι η επαναστατική συνείδηση, εθνικές προβολές, αλλά τζαι η διεθνιστική αλληλεγγύη... Η παλαιστινιακή σημαία που ανεμίζει στις κερκίδες διεθνώς...

Το παγκόσμιο κύπελο τούτης της περιόδου, είσιεν γοητευτικές μορφές μπαλέτου – χρήσεις του σώματος τζαι συνεργασίας ποδοσφαιριστών... αλλά ο ιστορικός του διχασμός ήταν επίσης σε πλήρη διαφάνεια: ένοιωθες, σε γνωστούς, αλλά τζαι στο γενικότερο κλίμα, ένα αίσθημα προτίμησης για τις φτωσιές χώρες της Αφρικής που ανάτρεπαν τα προγνωστικά. Κάποτε [;] ήταν αριστερές vs δεξιές ομάδες. Τωρά πλανιέται ακόμα τζηνος ο διαχωρισμός [όπως λ.χ. η Μπαρτσελόνα τζαι η Ρεάλ στην Ισπανία κοκ ως τους πολιτικο-ποδοσφαιρικους διαχωρισμούς στον ροτσο μας..:)] αλλα τωρα πάει με τις ηπείρους τζαι την γεωπολιτική τους...:)

Η κίνηση του Τραμπ να ζητήσει να παραβιαστούν οι κανονισμοί για ένα αμερικανο παίκτη, τζαι το πιο εντυπωσιακό, την αποδοχή του αιτήματος από την Φίφα, κατέγραψε in full view τις πολιτικές [πέρα που τες οικονομικές] εξαρτήσεις.

Ανάλογα τζαι η καχυποψία για τους διαιτητές..

Ιστορικά, ο αθλητισμός, ήταν μια μορφή θεσμοθέτησης πρακτικών χρήσεων του ανθρώπινου σώματος – η σκοποβολή λ.χ. από πολεμική τεχνική μετατράπηκε σε άσκηση δεξιοτεχνίας..

Το ποδόσφαιρο, σε αυτό το πλαίσιο, είναι μια συλλογική πρακτική στην οποία η ανάδειξη της ατομικότητας προϋποθέτει την συλλογικότητα..

Όταν ο Φιντέλ Κάστρο ρώτησε τον Ντιέγκο Μαραντόνα πώς καταφέρνει να στέλνει την μπάλα με τόσο απίστευτη ακρίβεια εκεί που θέλει, ο Μαραντόνα δεν του έδωσε μια κλασική απάντηση για τη φυσική κατάσταση ή την τεχνική του ποδιού. Αντίθετα, του έδειξε το κεφάλι του και του είπε:

«Φιντέλ, η μπάλα δεν υπακούει στο πόδι. Υπακούει στον εγκέφαλο. Πρώτα βλέπεις τη φάση στο μυαλό σου, ξέρεις ακριβώς πού πρέπει να πάει η μπάλα, και μετά το πόδι απλώς εκτελεί τη διαταγή». Ο ποδοσφαιριστής έχει μια εικόνα της συλλογικότητας στο γήπεδο - που θα είναι ο συμποδοσφαιριστης του την συγκεκριμένη στιγμή... Με βάση αυτήν την εικόνα λειτουργεί..

Η καχυποψία για τους διαιτητές σήμερα, από την άλλη, είναι μέρος της καχυποψίας για μορφές εξουσίας που εμφανίζονται σαν φορείς της διατήρησης των κανόνων/θεσμών αλλά λειτουργούν σαν εκφραστές της σύγκρουσης συμφερόντων προσφέροντας μεροληπτικές υπηρεσίες.