Το δυτικό βίτσιο να θέλουν τα εμβατήρια της Δύσης να καθοδηγήσουν το τί πρέπει να σκέφτονται τζαι να νοιώθουν οι γυναίκες του Ιράν...

 Το δυτικό βίτσιο να θέλουν τα εμβατήρια της Δύσης να καθοδηγήσουν το τί πρέπει να σκέφτονται τζαι να νοιώθουν οι γυναίκες του Ιράν...

Ο Μάριος Δημητρίου

Ήταν, κάποτε, μια φωνή [τζαι μάλιστα στο συγκρότημα του ΔΙΑ] που παρουσίαζε το, ας το πούμε λογοκρινόμενο, ή το απαγορευμένο..

Επέρασεν φαίνεται πολλήν νερό κάτω που το γεφύρι..

Σε ένα προσφατο κείμενο του στον Φιλελεύθερο ακούετουν σαν υπηρέτης της πρεσβείας του Ισραήλ. Με μια παράδοξα κωμική ρητορική λλίον πολλά εθέλεν να μας πει ότι ο ίδιος ξέρει καλλύττερα που τις γυναίκες του Ιράν, πως πρέπει να νοιώθουν.. Το θέμα ήταν οι μαζικές εκδηλώσεις στο Ιράν για τον νεκρό Χαμείνι..

Ο Μάριος φαίνεται να αδυνατεί να καταλάβει.....

«Στο θέατρο του παράλογου του σημερινού Ιράν όπου κυρίαρχο συστατικό στοιχείο της κρατικής εξουσίας είναι  ο μισογυνισμός... πλήθη γυναικών καλυμμένων με ολόσωμους μανδύες  συρρέουν στην κηδεία του δικτάτορα και δηλώνουν τη θλίψη και την πίστη τους στον μεγάλο ηγέτη.»

Το ότι ο κ. Δημητρίου αναπαράγει απλώς την ισραηλινή και αμερικανική προπαγάνδα είναι εμφανές... Οι New York Times κατάφεραν να δημοσιεύσουν κείμενο για το χαλάρωμα της έμφασης στην χρήση μαντήλας. Στα πλαίσια της κοινωνικής κινητοποίησης για την υπεράσπιση του Ιράν σαν χώρας... Αλλά ο Μάριος εν επήρεν χαπάρι τα γέρημα...

Τούτο το βίτσιο της δυτικής προπαγάνδας να προσπαθεί να μετατοπίσει από το γεγονός [μαζική κινητοποίηση Ιρανών ενάντια στην αμερικανο-ισραηλιτική επίθεση] στο παραπλανητικό θέαμα [χρήση μαντήλας] εν ενδιαφέρον τζαι για την συγκριτική του υποκρισία. Η μαντήλα λχ. στην Σαουδική Αραβία [τον τόσο καλό σύμμαχο της Δύσης] είναι αυστηρά υποχρεωτική – αλλά εν φαίνεται πειράζει αισθητική της δυτικής προπαγάνδας.. Το ότι το Ιράν εν πιο φιλελεύθερο συγκριτικά από την Σύμμαχο Σαουδική Αραβία... ούτε κουβέντα...

 

Επειδή η κρίση χωρίς γνώση φτάννει μέχρι τζιαι την γελοιοποίηση. Δαμέ σχόλιο μιας ΓΥΝΑΙΚΑΣ της ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ευρωπαίας δημοσιογράφου που εβρέθηκεν στο Ιράν να καταγράφει την κρίση που διαδραματίζεται τζιαι τί αναφέρει για τις γυναίκες στο Ιράν σήμερα μεταξύ άλλων: “Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους στη Δύση είναι ότι οι γυναίκες στο Ιράν φορούν μπούρκα. Αυτό είναι πολιτισμικά ανακριβές, καθώς η μπούρκα ανήκει κυρίως στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Σήμερα, ειδικά στις μεγάλες αστικές περιοχές ένα πολύ σημαντικό ποσοστό των γυναικών επιλέγει συνειδητά να μην φέρει κανένα κάλυμμα κεφαλής στους δημόσιους χώρους, παρά την ύπαρξη των νόμων περί υποχρεωτικής χιτζάμπ και παρά τις αιματηρές προσπάθειες καταστολής. 

Η ιρανική κοινωνία είναι μία από τις πιο μορφωμένες στη Μέση Ανατολή, και σε αυτό πρωτοστατούν οι γυναίκες. Στα πανεπιστήμια της χώρας, οι γυναίκες φοιτήτριες ξεπερνούν σταθερά σε αριθμό τους άνδρες, με τεράστια παρουσία όχι μόνο στις ανθρωπιστικές επιστήμες, αλλά στη μηχανική, την ιατρική και τις θετικές επιστήμες.

Παρά τα νομικά εμπόδια, οι Ιρανές είναι εξαιρετικά δραστήριες οικονομικά. Διευθύνουν επιχειρήσεις, εργάζονται ως γιατροί, δικηγόροι, καθηγήτριες πανεπιστημίου, αρχιτέκτονες και δημοσιογράφοι. Υπάρχει ένα ακμάζον δίκτυο γυναικείας επιχειρηματικότητας, ιδιαίτερα στον τομέα της τεχνολογίας, των startup και των τεχνών. Ωστόσο, η επίσημη συμμετοχή τους στο εργατικό δυναμικό παραμένει δυσανάλογα χαμηλή σε σχέση με τη μόρφωσή τους, κυρίως λόγω των δομικών διακρίσεων.

Ενώ η κοινωνία έχει εκσυγχρονιστεί ραγδαία, το νομικό σύστημα (που βασίζεται στο ισλαμικό δίκαιο) διατηρεί σοβαρές ανισότητες. Οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν περιορισμούς σε ζητήματα που αφορούν το οικογενειακό δίκαιο (διαζύγιο, επιμέλεια παιδιών, κληρονομικά δικαιώματα).

Είναι μια μακρά συζήτηση αυτή για τη θέση της γυναίκας στο Ιράν, αλλά ας μείνουμε στο ότι η Ιρανή γυναίκα δεν είναι ένα παθητικό θύμα. Είναι ένας εξαιρετικά συνειδητοποιημένος, μορφωμένος και δυναμικός δρώντας, που μεταμορφώνει την κοινωνία του Ιράν από τα μέσα προς τα έξω, επιβάλλοντας την παρουσία και τα δικαιώματά της μέρα με τη μέρα.“ Συνέντευξη με την δημοσιογράφο Κάτια Αντωνιάδη: Αναζητώντας την αλήθεια, κόντρα στο ρεύμα της πολεμικής προπαγάνδας - ALT.gr