· Ενδιαφέρον τζαι η κατάντια του ΔΗΚΟ... ο γιος του Τάσσου εκλιπαρεί ακροδεξιό ψήφο...

  

  Ενδιαφέρον τζαι η κατάντια του ΔΗΚΟ... ο γιος του Τάσσου εκλιπαρεί ακροδεξιό ψήφο...

«...Κάπου εδώ αναφύεται ένα ακόμα ερωτηματικό, που αφορά το ξάφνιασμα στο βλέμμα βουλευτών του ΔΗΚΟ, όταν ο Λίνος Παπαγιάννης του Ελαμ σηκώθηκε και πρότεινε στον Χρίστο Χρίστου για υποψήφιο πρόεδρο της βουλής. Άραγε οι μόνοι που δεν γνώριζαν [για την συμφωνία Φειδία Αννίτας] ήταν οι Δηκοϊκοί βουλευτές.»

Φιλελεύθερος, 6/6, σελ. 6.

Είπαμε ότι επέπλευσε το ΔΗΚΟ στις εκλογές αλλά η κουβέντα για την προεδρία της Βουλής δείχνει τζαι έναν άγχος εξουσίας... Με την ανάδυση του Παπαδόπουλου επικεφαλής του ΔΗΚΟ, το κόμμα οδηγήθηκε στο να είναι εξαπτέρυγο της εξουσίας του ΔΗΣΥ με βάση την σχέση Αβέρωφ- Ν. Παπαδόπουλου, τζαι τα συμφέροντα των τραπεζών. Η προσπάθεια τωρά να διεκδικήσει προεδρία της βουλής, θα μπορούσε να ερμηνευτεί σαν είδος αυτονόμησης που τον ΔΗΣΥ... Έτσι τζαι αλλιώς το ΔΗΚΟ λειτουργεί τωρά σαν εξαπτέρυγο του Χριστοδουλίδη...

Αλλά να ποντάρει στο Ελαμ για εκλογή;

Τί θα ελάλεν ο Τάσσος κ. Νικόλα, για αποδοχή της εξουσίας με στήριξη της ακροδεξιάς;

Ήταν κάπου μετά το ΟΧΙ του 2004 που ο Τάσσος αρνήθηκε στήριξη από την τότε ακροδεξιά... Να μεν πάμε πίσω στο 74... τον Τάσσο τότε τζαι τους νυν συμμάχους του Ν. Παπαδόπουλου...

Στα θετικά να πούμε ότι η άρνηση του Παπαδόπουλου για «Τικ Τοκ υποσχέσεις» είσιεν μιαν δόση αξιοπρέπειας... Αλλά η συνεργασία με το Ελαμ εν επίσης εκφραστική – όχι αξιοπρέπειας σε ιστορικό φόντο..

 

Η ύπαρξη του Άλματος, που φαίνεται να έσιει μια δυναμική αυτονομίας, τζαι συνέπειας, μάλλον θα εστιαστεί τζαι σε ψηφοφόρους του ΔΗΚΟ – με φόντο την Ιστορία του κόμματος – που δεν ήταν δεξιά [στην οποία το έσυρε σαν εξάρτηση ο Ν. Παπαδόπουλος]....