ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΙ ΤΟΥ ΙΡΑΝ Μιχαλάκης Σαββίδης

Μιχαλακης Σαββιδης 

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΙ ΤΟΥ ΙΡΑΝ

Η επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν είναι ενάντια σε κάθε ίχνος λογικής. Ακόμα τσιμπώ τον εαυτό μου προσπαθώντας να καταλάβω τους λόγους. Οι Ιρανοί προειδοποιούσαν για χρόνια τι θα γινότανε αν δεχόντουσαν επίθεση… δεν το κρατούσαν μυστικό. Και είχαν όλους τους άσσους στο μανίκι τους διοτι πολεμούν σε δικά τους ταράφια και δεν χρειάζεται να κουβαλήσουν οτιδήποτε από την άλλη μεριά του πλανήτη. Έτσι αντιμετωπίζουν την επίθεση σε τέσσερα μέτωπα.

Πρώτον την Αμερική, που ξέρουν ότι είναι υπερδύναμη και δεν μπορούν να την νικήσουν. Έτσι μπήκαν σε ένα πόλεμο φθοράς κάτι που δεν έχουν υπομονή οι Αμερικανοί, προσπαθώντας να τους περιορίσουν μακριά από τον χώρο τους. Με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς τους ανάγκασε να απομακρύνουν τα σκάφη τους πάνω από 700 χιλιόμετρα από τις ακτές περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των επιθέσεων τους.

Δεύτερο μισοέκλεισε τα στενά του Χορμούζ αφήνοντας μόνο όσους γουστάρει, και μόνο πλοία με φορτία που θα πληρώνονται στο κινέζικο νόμισμα και όχι σε δολάρια. Με αυτό το οικονομικό πόλεμο ανάγκασε τους πάντες να έρθουν σε διμερείς συμφωνίες, σπάζοντας την δυνατότητα δημιουργίας μετώπου εναντίον του.

Τρίτο κτύπησε όλες τις Αμερικανικές βάσεις που ευρισκονται σε χώρες του κόλπου αναγκάζοντας τες να αποκοπούν από τις ΗΠΑ για να σώσουν τις οικονομίες τους. Τους πέταξε και κάνα πύραυλο σε κρίσιμες υποδομές και στο πι και φι όλοι οι ξένοι με τις επενδύσεις το έβαλαν στα ποδια. Οι βασιλικές οικογένειες που διοικούν τα κρατίδια τους, τρέμουν μπας και οι λαοί τους ξεσηκωθούν. Ένα μεγάλο μέρος είναι Σηίτες και η δολοφονία του Χαμενέϊ, πνευματικού ηγέτη όλων των Σιητών, δεν θα περάσει χωρίς εκδίκηση.

Και τελος ο τέταρτος πόλεμος με το Ισραήλ. Αυτός είναι η τελευταία προτεραιότητα του Ιράν. Με μικρό αριθμό πυραύλων καθημερινά εχει το λαό του Ισραήλ στα καταφύγια, την οικονομία στα τάρταρα και το ξέσπασμα εμφυλίου στη χώρα να πλησιάζει ολο και πιο κοντά. Το Ιράν κάνει τα ελάχιστα και θα ασχοληθεί full time μαζί του, όταν ξεκαθαρίσει με τα τρία πρώτα μέτωπα.

Το Ιράν γενικά δεν βιάζεται. Η πολιτική αυτή χαρακτηρίστηκε σαν «Στρατηγική Υπομονή». Λειτουργεί με ημερολόγια ενώ οι δυτικές χώρες, με ρολόγια. Και αυτό μου θυμίζει μια αραβική παροιμία…

«Τι είναι χίλια χρόνια, παρά ένας κόκκος άμμου στο μάτι του Αλλάχ».