· Διαμορφώνεται ένας νέος κόσμος...

 Διαμορφώνεται ένας νέος κόσμος...

Παγκόσμια φαίνεται να διαμορφώνεται ένα σκηνικό ρευστότητας τζαι αυθαιρεσίας. Από το τέλος της αποικιοκρατίας τη δεκαετία του 1960 η Δύση συνέχισε να προσπαθεί να διατηρεί έλεγχο. Η μεγάλη της ευκαιρία ήταν την δεκαετία του 1990 με την ανατροπή του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Ένωση. Η Λιβύη, ας πούμε, ήταν μια κλασική αποικιακή επέμβαση της ενωμένης Δύσης – ΗΠΑ τζαι Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ΗΠΑ ήταν πιο απροκάλυπτη στην εισβολή στο Ιράκ. Όπως τζαι στον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας – οι υποτιθέμενοι κανόνες, ή «rules based world», εσήμαινεν να κόφκουν τζαι να ράφκουν οι ΗΠΑ... Η εμφάνιση της αμερικάνικης συντηρητικής πολιτικής που προωθεί ο Τραμπ, οδηγεί για πρώτη φορά σε μια ενδο-δυτική αντιπαράθεση. Η Γροιλανδία είναι εκφραστικό επεισόδιο.

Είναι γεγονός ότι τα ευρωπαϊκά οικονομικά συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν με την αμερικανική ηγεμονία τζαι φαντασίωση διεθνούς ηγεμονίας. Όμως η τάση που εκφράζει ο Τράμπ και οι οπαδοί του δεν έχουν διάθεση για διεθνή ηγεμονία, ακριβώς γιατί η ηγεμονία της παγκοσμιοποίησης [από την δεκαετία του 1990] στοίχισε οικονομικά στο αμερικανικό κοινό. Ευνόησε τους πλούσιους – το κεφάλαιο. Τζαι ανάδειξε πιο έντονα τζαι την παρακμή, οικονομικά, των ΗΠΑ – τόσο σε σχέση με την Ιαπωνία, τζαι με την Γερμανία..

Σε τούτη την νέα συγκυρία, η Ευρώπη θέλοντας τζαι μη φαίνεται ότι θα πρέπει να αυτονομηθεί – τζαι στρατιωτικά τζαι όϊ μόνο.

Η επιστροφή σε κάποια φάση τζαι στις σχέσεις με τη Ρωσία, θα γίνει αναπόφευκτη – ακριβώς για οικονομικούς [ενεργειακούς] λόγους.

Ουσιαστικά, η αμερικανική παγκοσμιοποίηση στοίχισε διπλά στην Ευρώπη: φορτώθηκε την οικονομική κρίση από τις ΗΠΑ το 2008... τζαι εφορτώθηκε μιαν αντιπαράθεση τζαι ήττα στην Ουκρανία – μια αντιπαράθεση που εκφράστηκε με τη δήλωση της Νούλαντ «fuck the EU» στο πραξικόπημα στο Κίεβο το 2014.

Οι κομπασμοί για την συνεισφορά της Δύσης/Διαφωτισμού, θα εν καλά να συνοδεύκονται από την αναγνώριση των εγκλημάτων της αποικιοκρατίας... Τότε θα μπορούν τζαι στην Ευρώπη να διεκδικήσουν τζαι νάκκον αξιοπρέπεια απέναντι στις ατάκες του Τράμπ.... Γιατί οι δημόσιοι εξευτελισμοί των «ευρωπαίων ηγετών» από τον Τραμπ τζαι την παρέα του, αθθυμίζαν τον τρόπο με τον οποίο κάποτε οι ευρωπαίοι εδιατάσσαν τους «ηγέτες» των αποικιοκρατούμενων χωρών...