· Όταν το Νταβός αθθυμάται το «κυπριακό μοντέλο». Ή πώς η Κύπρος είναι παράδειγμα ισορροπιών σε συνοριακούς χώρους...

      Όταν το Νταβός αθθυμάται το «κυπριακό μοντέλο». Ή πώς η Κύπρος είναι παράδειγμα ισορροπιών σε συνοριακούς χώρους...

Θα πρέπει να περάσει λλίος χρόνος για να φανεί, ίνταλως εν να βιωθεί κοινωνικά, η δημόσια παράσταση εξευτελισμού που επέβαλε ο Τραμπ στους «ευρωπαίους ηγέτες» στο Νταβός [μόνο ο Καναδός είσιεν έστω την αξιοπρέπεια να διαφωνήσει ανοικτά].

Τζαι στο σενάριο των deal του Τραμπ [φωνάζω τζαι απειλώ αρχικά, διεκδικώντας κάτι που εν θα μου δώσουν, αλλά αναγκάζω τους να μου δώσουν κάτι που εν θα εδέχουνταν προηγουμένως] εφκήκεν στην επιφάνεια το κυπριακό πρότυπο – κυριαρχία περιοχών [όπως Ακρωτήρι, Δετζέλια] για να μείνει η υπόλοιπη περιοχή χωρίς ξένη κυριαρχία. Ο Τραμπ εν θέλει τις νυν βάσεις όπου η γη, σαν κυριαρχία, εν ανήκει στις ΗΠΑ. Θέλει το αγγλικό πρότυπο που εφαρμόστηκε στην Κύπρο, για να διεκδικήσει γη με «σπάνιες γαίες»...

Μισοχιουμοριστικά έσιει τζαιρό που το λαλούμεν ότι σαν συνοριακός γεωπολιτικά χώρος, η Κύπρος εν τζαι πρότυπο ισορροπιών στην μετα-αποικιακή περίοδο... Οι βάσεις δακάτω, τζαι μπορεί τζαι για το ουκρανικό να παίξει πάλε κανένα κυπριακό μοντέλο «πράσινης γραμμής», ντε φάκτο καθεστώτων «κατάπαυσης του πυρός» ως πάρατζει κλπ... Θα δείξει..