Η «επιστροφή της πολιτικής» τζαι το τέλος της νεοφιλελεύθερης φαντασίωσής του... «τέλους της Ιστορίας» [που ήταν μια ελαφρώς συγκαλυμμένη φαντασίωση του «τέλους της αριστεράς»]. Όταν το νούμερο «Μακρόν» αναγκαστικά χρειάζεται την αριστερά για να αποτρέψει την ακροδεξιά που αναγιώσαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του, τζαι τα βρετανικά ΜΜΕ επιβάλουν ένα νερόβραστο ηγέτη στο Εργατικό κόμμα για να πουλήσουν την αυταπάτη μιας «αριστερής» εναλλαγής στην εξουσία σε μια εποχή γενικευμένης κρίσης...

Η «επιστροφή της πολιτικής» τζαι το τέλος της νεοφιλελεύθερης φαντασίωσής του... «τέλους της Ιστορίας» [που ήταν μια ελαφρώς συγκαλυμμένη φαντασίωση του «τέλους της αριστεράς»]. Όταν το νούμερο «Μακρόν» αναγκαστικά χρειάζεται την αριστερά για να αποτρέψει την ακροδεξιά που αναγιώσαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του, τζαι τα βρετανικά ΜΜΕ επιβάλουν ένα νερόβραστο ηγέτη στο Εργατικό κόμμα για να πουλήσουν την αυταπάτη μιας «αριστερής» εναλλαγής στην εξουσία σε μια εποχή γενικευμένης κρίσης...

Πριν λλίες εφτομάδες ήμασταν στο ρητορικό στάδιο, όσον αφορά τα καθεστωτικά/mainstream ΜΜΕ, της «ακροδεξιάς επέλασης» στην Ευρώπη... Μετά την περασμένη εφτομαδα, μπήκαμε στο στάδιο της «αριστερής ανάκαμψης»... Όπως τζαι να το γυρίσεις τα αναλυτικά εργαλεία στον ηγεμονικό λόγο εν νάκκον όπως τις προβλέψεις για την μάππα.. ότι νά’ ναι.. :) ..Μια αναλύτρια των διεθνών σε τοπική εφημερίδα, ελάλεν μας μάλιστα ότι ο Μελανσόν στην Γαλλία ήταν πιο επικίνδυνος που ..την ακροδεξιά..

Υγείαν..

Η πιο ενδιαφέρουσα ανάλυση πρόσφατα, ήταν η καταγραφή της «επιστροφής της πολιτικής», απέναντι στις θριαμβολογίες της δεξιάς τζαι της πριμοδότησης του Κέντρου  για το «τέλος της Ιστορίας» κοκ που την δεκαετία του 1990...

Φέφκωνας που την δημοσιογραφία του θεάματος, μπορούμε να καταγράψουμε τις τάσεις που διαμορφώνονται καθώς αρκεφκει να διαμορφώνεται μια νέα εικόνα πίσω που το ττοζιν της περιόδου μετα το 1990. Η ακροδεξιά φαίνεται να στηρίζεται στην φθορά της δεξιάς [εξουσίας, διαπλοκής κοκ], στην δαιμονοποίηση του μεταναστευτικού, τζαι σε ένα είδος συντηρητικής νοσταλγίας. Μερικές φορές μάλιστα, υιοθετώντας τζαι πρακτικές – κοινωνικής στήριξης ή τζαι ελέγχου των τραπεζών [λ.χ. Ουγγαρία, Πολωνία]..

Η αριστερά σαν η παράταξη που γεννήθηκε με την Γαλλική επανάσταση με μοτίβα την Ισότητα, τον Ορθολογισμό τζαι την «πίστη» στον ανθρώπινο έλεγχο της ιστορικής εξέλιξης/προόδου, παρά τις προβλέψεις εν φαίνεται να υποχωρεί ή να εξαφανίζεται [με το Κέντρο σαν είδος υποκατάστατου] ...30 χρόνια μετά τις ανατροπές στην Ευρασία, τις διακηρύξεις για το τέλος της Ιστορίας, τζαι την υποτιθέμενη αναπόφευκτη επικράτηση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, η θεσμική [τζαι μια διάχυτη επίσης εξωθεσμική] αριστερά, με ποικίλες μορφές, όϊ μόνο εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά τζαι να εμφανίζεται απρόσμενα στο προσκήνιο της Ιστορίας... Άλλωστε αν το δούμε Ιστορικά, από την τελική ήττα της Γαλλικής επανάστασης στο Βατερλό, το 1814, μέχρι την επανεμφάνιση της επανάστασης, πάλε σε διάχυτες τζαι ποικίλες μορφές το 1848, πάλε κάπου 30 χρόνια, επεράσαν..

Με βάση τα πρόσφατα δεδομένα φαίνεται λ.χ. να εμφανίζονται 3 τάσεις για την ιστορική συνέχεια της αριστεράς [το ποιά θα επικρατήσει, αν θα επικρατήσει μόνο μια κοκ, εν άλλο θέμα]:

1.    Η τάση της συσπείρωσης ιστορικών μορφών [οργανώσεων τζαι κινημάτων] της αριστεράς [απέναντι στην ακροδεξιά που ουσιαστικά εν τζαι πόλος αριστερής συσπείρωσης όπως στην Γαλλία, αλλά τζαι στην Ισπανία] ..Τάσεις συσπείρωσης διαφορετικών οργανώσεων/κινημάτων που διατηρούν την αυτονομία τους, φαίνεται να υπάρχουν τζαι στην Πορτογαλία, τζαι στην σκανδιναβικές χώρες, αλλά συχνά τζαι στην λατινική Αμερική...

2.    Μια τάση πολυδιάσπασης [όπως σε Ελλάδα, εν μέρει Γερμανία, Ιταλία] η οποία ευνοεί μια δεξιά που ενσωματώνει την ακροδεξιά. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσεις τον Μητσοτακισμό; Σε τούτην την τάση μια μερίδα της αριστεράς φαίνεται να υιοθετεί ρητορικές τζαι πρακτικές της δεξιάς - όπως οι πράσινοι στην Γερμανία λ.χ. που έχουν μετατραπεί από πασιφιστές στον ψυχρό πόλεμο, σε πολεμοχαρείς ή μια σειρά κομμάτων στην ανατολική Ευρώπη που λειτουργούν οικονομικά σαν υπάκουοι του νεοφιλελευθερισμού των Βρυξελών – επιτρέποντας ουσιαστικά στην ακροδεξιά να υιοθετήσει την αριστερή οικονομική ρητορική της στήριξης της κοινωνίας ..Αλλά ακόμα τζαι σε τούτο το πλαίσιο, εμφανίζονται αριστερότερα κινήσεις που δείχνουν ένα είδος «ανυπόταχτης αριστεράς» όπως λ.χ. η πρόσφατη απόσχιση του Die Linke στην Γερμανία [με την δημιουργια του BSW]..

3.    Μια μετακίνηση της αριστεράς προς το κέντρο [σαν ουσιαστικά το «νέο αριστερογενες κέντρο], η οποία ενθαρρύνεται τζαι προβάλλεται  που τα καθεστωτικά ΜΜΕ, σαν εναλλαγή στην εξουσία, ή απέναντι σε ότι θεωρείται σαν «κίνδυνος» είτε εν η αποτυχία/διαφθορά των συντηρητικών ή η άνοδος της ακροδεξιάς. Η κυβέρνηση των εργατικών με τον Σταρμερ εν ένδειξη ελεγχόμενης εναλλαγής – η οποία όμως άφησε πάλε ένα είδος ανυπότακτης αριστεράς όπως εκφράστηκε με την επανεκλογή Κορμπυν τζαι άλλων κριτικών της ρητορικής Σταρμερ για το παλαιστινιακό. Η κατάσταση στις ΗΠΑ εν ανάλογη με τον τρόπο με τον οποίον το κόμμα των δημοκρατικών αντλεί ψήφους από το ευρύτερο στρώμα της αριστεράς με φόντο τον κίνδυνο του Τραμπ. Αλλα τζαι στις ΗΠΑ υπαρχει μια αριστερά πέρα από το Δημοκρατικό κόμμα, η οποία διατηρα την αυτονομία της τζαι ενδέχεται να εσιει τζαι καθοριστικό ρόλο στις εκλογές...Ο Κορμπυν τζαι ο Σαντερς σαν εκλογικά σύμβολα εκφραζαν τούτο το είδος της αριστεράς...που εν παραπάνω κινηματική σε τούτο το στάδιο..

Γενικότερα, τζαι στις 3 τάσεις φαίνεται να υπάρχει μια αριστερά πέρα από την ενσωμάτωση, που εκφράζεται είτε με κινήματα,  ή πιο μικρά κόμματα/ αποσχίσεις ή τζαι με μαζική αποχή [όπως εφάνηκεν τζαι στην Γαλλία, όταν έπεσε η αποχή λόγω κινδύνου της ακροδεξιάς, η τον ψήφο στον Μπαϊντεν το 2019 μπροστά στο κίνδυνο του Τραμπ]..

Οι τάσεις της αριστεράς στην ανατολική Ευρώπη [τέως σοσιαλιστικά καθεστώτα] συχνά παραπλανητικά [αν κρίνει κανείς από το μένος των Βρυξελλών εναντίον τους] θεωρούνται ανύπαρκτες... Σε αρκετές χώρες φαίνεται να υπάρχει μια μαζική αριστερά [σαν διάδοχα σχήματα των τέως Κομμουνιστικών κομμάτων, ή μορφών συντεχνιακής οργάνωσης] αν κρίνει κάποιος από τις εκλογικές τάσεις [Ρουμανία, Σλοβακία, εν μέρει τζαι Τσεχία, Αλβανία τζαι σε διάφορες χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας] η οποία μπορεί να αποστασιοποιήθηκε από τον κρατικό σοσιαλισμό [ιδιαίτερα με την ένταξη στην ΕΕ] αλλά η διαμάχη με την τοπική δεξιά συχνά παίρνει μορφές είτε γύρω από οικονομικές πολιτικές, είτε γύρω από τις σχέσεις με την ΕΕ]..

Η Λατινική Αμερική ευρύτερα φαίνεται να είναι ένας χώρος όπου μια πλουραλιστική αριστερά [με έντονα αντι-αποικιακές τάσεις - με φόντο τις βορειοαμερικανικές επεμβάσεις] φαίνεται να κερδίζει έδαφος ιστορικά μετα το 1990... αλλά τζαι απέναντι σε μια δεξιά/ακροδεξιά με βαθκια δίκτυα [όπως δείχνουν μια σειρά πραξικοπήματα ακόμα τζαι πρόσφατα] αλλά τζαι με περιοδικές πολυδιασπάσεις της αριστεράς...

Στην Αφρική, οι τάσεις φαίνεται να αντλούν ακόμα από την μετα-αποικιακή περίοδο, όπως έδειξαν τζαι οι εκλογές στην Νότια Αφρική....

Τα σοσιαλιστικά/κομμουνιστικά κράτη η κινήματα στην Ασία  αξίζουν μια δική τους αναλυτική εκτίμηση σε ένα συγκριτικό διεθνές πλαίσιο, αλλά τζαι με φόντο την από την δεκαετία του 1990 διάψευση της φαντασίωσης για «τέλος της Ιστορίας»..

https://www.counterpunch.org/2024/07/11/the-collapse-of-the-vital-center-and-the-return-of-politics/