Υπήρχε κάτι ενοχλητικά [πολιτικά τζαι ανθρωπινα] βαθύτερο στην πολιτική πρακτική του κ. Σοφοκλέους που καταγράφει ένα άτομο με δειλία στο να αναλάβει ευθύνες, τζαι μια [πώς αλλιώς να το πεις;] χυδαία αντίληψη για τους συνάνθρωπούς του..

   Υπήρχε κάτι ενοχλητικά [πολιτικά τζαι ανθρωπινα] βαθύτερο στην πολιτική πρακτική του κ. Σοφοκλέους που καταγράφει ένα άτομο με δειλία στο να αναλάβει ευθύνες, τζαι μια [πώς αλλιώς να το πεις;] χυδαία αντίληψη για τους συνάνθρωπούς του..

Ο κ. Θάσος επούλαν την εικόνα του σαν αγωνιστής της ΕΟΚΑ Α, ο οποίος αφού επιάστηκε που τους Εγγλέζους αποικιοκράτες, βασανίστηκε... Σε αυτό άξιζε σεβασμό. Ύστερα όμως;... Γιατί η Ιστορία είσιεν τζαι συνέχεια τζαι εν έχουμε ούλλοι την επιλεκτική αμνησία της εθνικοφροσύνης... Σαν κολλητός του Γρίβα, λ.χ., είσιεν μια υποκριτική αντίληψη για τους βασανισμούς – φυσικά εφόρεν σαν παράσημο [τζαι ανέμενε τζαι την ανάλογη αναγνώριση κλπ] το ότι βασανίστηκε – αλλά μιαν ζωην αρνείτουν να δει, σαν ειλικρινής άνθρωπος, ότι οι τραμπούκοι τους οποίους έστελλεν ο Γρίβας να σκοτώσουν αριστερούς, εκάμναν όϊ απλώς σιηρότερα βασανιστήρια που τους Εγγλέζους – αλλά δολοφονούσαν ξεθκιάντροπα ανθρώπους. Πόθεν να ξεκινήσεις; Που τον λιθοβολισμό του Μένοικου, την δολοφονία του Παναή Στυλιανού από την Αχερίτου με ρόπαλα με σπόντες μπροστά στην οικογένεια του;..

Ο Σοφοκλέους εν σιώπησε απλώς – ανάλαβε μετά το φιάσκο της ΕΟΚΑ β, να εκπροσωπήσει ένα οργανισμό «αγωνιστών», ο οποίος ήταν μια βαθκια ανήθικη στάση η οποία έμοιαζε με εμπορική συναλλαγή – ουσιαστικά προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν τους θανάτους των Αυξεντίου, Μάτση  κλπ την περίοδο της πρώτης ΕΟΚΑ για να ξεπλύνουν [πάλε] του δολοφόνους τζαι βασανιστές της ΕΟΚΑ β..

Η όλη του πορεία σε τούτο το πλαίσιο μπορεί να ονομαστεί τζαι σαν «Πολιτικαντισμός του εμποράκου» – να πουλήσει τον θάνατο άλλων, για να ξεπλύνει εγκλήματα ατόμων που ήξερε πολλά καλά τί εκάμαν. Σε τούτο το πλαίσιο εν υπήρχε ίχνος «λεβεντιάς», τζαι άλλων ανόητων κλισέ του νηπιαγωγείου, στον κ. Θάσο. Έκαμνε εμπόριο συναισθημάτων για πολιτικό κέρδος/ξέπλυμα δολοφόνων..

Τα εγκλήματα της ΕΟΚΑ β το 74 εν ήταν μόνο στοχευμένα, ήταν τζαι μαζικά... Οι δειλοί που εβουρούσαν στο Τρόοδος δολοφονώντας αμάχους... Που την Αλόα στην Τόχνη..

Ο Θάσος εν εσιώπαν απλώς – εδούλεφκε σαν έμπορας συγκάλυψης...

Είσιεν το θράσος να εκμεταλλεύεται τον θάνατο του Μάτση τζαι του Αυξεντίου. Εμπόρεν ο Θάσος του πλυντηρίου συγκάλυψης να φτάσει έστω το νυσιην του Μάτση [«...να γιατί δεν νοιάζουμε αν την γη την ζουν τούρκοι, για έλληνες εβραίοι για.. εκείνο που έχει αξία είναι να την ζουν αυτοί που την ποτίζουν με τον ιδρώτα τους και να περπατούν ελεύθεροι..»] ή την άρνηση του Αυξεντίου να παραδοθεί, ξέροντας πια [μετά από το κυνηγητό των αποικιοκρατών που φαίνονταν να ξέρουν όλα τα κρησφύγετα] ότι κάποιοι τον πρόδιδαν μέσα από την «οργάνωση»;

Μόνο ένα άτομο χωρίς ίχνος τσίπας θα εμπόρεν να χρησιμοποιήσει τζήνους τους θανάτους για να συγκαλύψει τους δολοφόνους της 15^ης Ιουλίου – τζαι μετά...

Ήταν λοιπόν αναμενομένη η οργή τζαι η απαξίωση στη δημόσια σφαίρα του ίντερνετ...

Όσο για τα κατάλοιπα της εθνικοφροσύνης που θίχτηκαν, ίσως να έβλεπαν τον εαυτό τους στο καθρέφτη...