Τζαι μια συγνώμη... που ίσως να το εξανείπεν ο Χ. Πουργουρίδης – αλλά υπογράφει τζαι την σιωπή τόσων τζαι τόσων... Δαμέ καταγράφει τζαι την έννοια της ευθύνης...

Τζαι μια συγνώμη... που ίσως να το εξανείπεν ο Χ. Πουργουρίδης – αλλά υπογράφει τζαι την σιωπή τόσων τζαι τόσων... Δαμέ καταγράφει τζαι την έννοια της ευθύνης...

Για να γλυτώσουμε από το χαζοχαρούμενο «φταίμεν ούλλοι». Όϊ εν φταίωμεν ούλλοι. Φταίουν κάποιοι συγκεκριμένοι. Τζαι για την απόπειρα υπονόμευσης της Κυπριακής Δημοκρατίας [σαν ανεξάρτητης τζαι δημοκρατικής πολιτείας], τζαι για το πραξικόπημα τζαι για τις σφαγές τουρκοκυπρίων..

Αν δεν με απατά η μνήμη μου που το 1980 τζαι μετά αν απολογήθηκαν 5 με 10 που όσους συμμετείχαν με ό,ποιο τρόπο με το πραξικόπημα τζαι την πορεία προς τον Ιούλη του 74.. Για να έχουμε τζαι γνώση του επιπέδου του ήθους/τσίπας τζαι της ξεφτίλας των δειλών του «μα εγώ εν τζαι...»

«Και σ’ αυτούς περιλαμβάνω και τον εαυτό μου. Παρόλο που ήμουν από το 1965 εκτός Κύπρου, όλες οι προσπάθειες, ακόμα και οι άνομες, εναντίον του Μακαρίου είχαν τη συμπάθειά μου, ορθογραφική στήριξη και πολιτική υποστήριξη. Και χωρίς περιστροφές λέω: Στη συγγνώμη εκείνο που μετράει είναι η σκέψη. Η σκέψη εδώ αφορά την αναγνώριση της ευθύνης. Καθένας μπορεί να εκφράσει τη θλίψη του για μια αδικία. Αλλά μόνο όποιος εμπλέκεται με κάποιον τρόπο στην αδικία μπορεί να ζητήσει συγγνώμη γι’ αυτήν.»