Περί της «κυπριακής σοφίας» των συγκρούσεων για 2-3 μέρες που ακολουθούνται με βαρέλια μέσα στο δρόμο σαν διαχωρισμός, αλλά τζαι σαν συμβολικό τέλος της βίας...

  Περί της «κυπριακής σοφίας» των συγκρούσεων για 2-3 μέρες που ακολουθούνται με βαρέλια μέσα στο δρόμο σαν διαχωρισμός, αλλά τζαι σαν συμβολικό τέλος της βίας...

Οι κυπραίοι γενικώς περιγράφουν τον εαυτό τους με ένα είδος αυτοσαρκαστικού χιούμορ... Γιατί ίσως, σε αντίθεση με την ελληνική τζαι την τούρκικη κοινωνία, έχουν την αίσθηση [παρά την κατασταλαγμένη γνώση] ότι εν ένας συνοριακός χώρος/κοινωνία ανάμεσα σε «ελέφαντες»/γίγαντες όπως το κωδικοποιησε ο Κωστής Αχνιώτης... Οπότε, ας πούμε, μια χαρακτηριστική φράση της κυπριακής αντιπαράθεσης εν το «κρατάτε με να μεν τον δέρω» με τα σιέρκα να απλώνονται προς τα πίσω [για να τα πιάσει κάποιος/α]...ψευτομαγκιά... :)

Όμως πέρα από την αδυναμία ή τζαι στην σκόπιμη αποφυγή της βίας, μπορεί να διαγνώσει κάποιος τζαι μια στρατηγική αποφυγής της βίας... η οποία όταν αμοληθεί οδηγά εν φάκτο στην ήττα των ιθαγενών – διότι όπως σοφά το έθεσε ο Ραφαηλίδης «στο πόλεμο δεν νικούν οι ήρωες, νικούν τα όπλα»...

Σε τούτο το πλαίσιο, ένα που τα χαρακτηριστικά της κυπριακής κοινωνίας [με τις ατομικές εξαιρέσεις φυσικά], εν η τάση να υπάρχει όριο στην εκτόνωση της βίας. Μπορεί να πει κάποιος/α για την Αλόα-Μαράθα-Σανταλάρη, για την Άσσια κλπ. Αλλά εν ήταν μαζικό φαινόμενο... οι νεκροί του 1964 λ.χ. ήταν 419 τουρκοκυπριοι τζαι 215 ελληνοκύπριοι [σύμφωνα με τον Patrick που εκφράζει την οπτική του ΟΗΕ] ...αρκετοί για μια κοινωνία που εν είσιεν βιώσει πόλεμο για αιώνες.... Αλλά συγκριτικά μια ελεγχόμενη έκρηξη βίας μετά...

Η κυπριακή αντίδραση [στο επίπεδο της καθημερινότητας] μπορεί να ονομαστεί «βαρέλες στην μέση του δρομου».  Στις αντιπαραθέσεις των κυπρίων από το 1950 τζαι μετά [αν τζαι η πρώτη μεγάλη ρήξη, μεταξύ αριστεράς τζαι δεξιάς το 1947-48, είσιεν ανάλογα στοιχεία συνύπαρξης αντιπάλων σε σχετική αυτονομία – με την εξουσία να ανήκει στην δεξιά αλλά με την μαζική κουλτούρα της αριστεράς να λειτουργά, μετά το 1960, τζαι σαν «ηγεμονία που τα κάτω»] οι βίαιες πολεμικές αντιπαραθέσεις διαρκούν 2 με 3 μέρες... 20 με 22 Ιουλίου, 14 με 16 Αυγούστου..

Ο πόλεμος, ή η αντιπαράθεση σταματά με frozen conflict…

Η απώλεια 2 ευκαιριών για λύση, ως τωρά, τούτον τον αιώνα [2004, 2017] μπορεί να προκαλούν απογοήτευση σε όσους θέλουν πιο άμεση επανένωση, τζαι ικανοποίηση στους απορριπτικούς κλπ, αλλά ουσιαστικά η Κύπρος είναι μια κοινωνία, η οποία επανενώνεται με οικονομικά, πολιτικά τζαι προσωπικά δίκτυα επαφών πκιον...

Οι σχέσεις των κυπρίων βόρεια τζαι νότια άμα συγκριθούν με άλλες περιοχές που εβιώσαν πόλεμο, εν μάλλον ένα επιτυχημένο παράδειγμα αποφυγής μορφών μαζικής καταστροφής, όπως στην Ουκρανία....

Ο κύκλος Ζελένσκι τζαι οι δυτικοί που τον χρησιμοποιούν, οδηγεί την χώρα σε μαζικές καταστροφές, για να καταλήξει έτσι τζαι αλλιώς, πάλε με βαρέλια στους δρόμους....

Τζαι μετά θα έχουμε το σενάριο η μια πλευρά να μεν αποδέχεται την άλλη... τζαι υγείαν από την Κορέα στην Κύπρο...