· Να αναγνωρίσουμε δυο μιτσιές κινήσεις διάσωσης μιας κάποιας αξιοπρέπειας – με βάση το ότι λαλούν τα πλάσματα. Άσχετο αν συμφωνούμε η διαφωνουμεν.

·         Να αναγνωρίσουμε δυο μιτσιές κινήσεις διάσωσης μιας κάποιας αξιοπρέπειας – με βάση το ότι λαλούν τα πλάσματα. Άσχετο αν συμφωνούμε η διαφωνουμεν.   

Για την αξιοπρέπεια των δημοσιογράφων σαν εργαζομένων.. :)

Στον Πολίτη την περασμένη Κυριακή είχαμε δυο κείμενα για την υπόθεση του Ασσάνζ. Το ένα μάλιστα ήταν το αξιοσημείωτο κείμενο του κ. Φράγκου της Ενωσης Συντακτών. Το ότι μερίδα έστω της διοίκησης της εφημερίδας/επιχείρησης, προσπάθησε κωμικά [τι άλλο είναι από κωμωδία, όταν το πλυντήριο των Αζόφ να αναζητά άλλου, εκτός από την εικόνα του στον καθρέφτη του, τους τοπικούς συμμάχους των κυπρίων νεοναζί/γελαμ;] να επιτεθεί στην πρωτοβουλία για τον Ασσανζ, είναι γεγονός. Το ότι όμως κάποιοι/ες αλλοι/ες θεώρησαν σαν ζήτημα αξιοπρέπειας [σαν δημοσιογράφοι έστω] να δημοσιοποιήσουν την οπτική ότι ο Ασσάνζ καταδιώκεται γιατί έσπασε την λογοκρισία, τζαι γιατί έκαμεν την δουλειά που θεωρητικά θα έπρεπε να κάμνουν οι δημοσιογράφοι, εν αξιοσημείωτο τζαι καταγράφεται..

Την ίδια εφτομάδα, στην άλλην πλευρά του νατοϊκού μπλοκ για το ουκρανικό, ο Αλ. Μιχαηλίδης στο Φιλελεύθερο, είσιεν ένα μιτσήν αλλά αξιοπρεπές επίσης, σχόλιο για τις συζητήσεις που ξεκίνησε μια πτέρυγα του ΔΗΣΥ για το ΝΑΤΟ [είπαμε οι απόγονοι της ακροδεξιάς του 74, εν τζαι επολλοκαταλαβαν τι εκάμαν – σε τούτον εν τζαι διαφέρουν πολλά που τα τούβλα που αναρτούσαν πανό για τον Γρίβα σε αγώνα προσφυγικής ομάδας.. :)].. Ο Αλ. Μιχαηλίδης, μαζί με τον Άριστο  εννοείται, αποτελούν μέρος  της εθνικόφρωνης πτέρυγας στον Φιλελεύθερο, που άμα λάχει αθθυμάται τζαι τον ..αντι-ιμπεριαλισμό, θέλει να φύουν οι βάσεις κοκ... Οπότε, όπως τζαι για τζήνους του Πολίτη ήταν κουφό να πολεμούν τον Ασσάνζ, τζαι να το παίζουν δημοσιογράφοι, έτσι τζαι για την εθνικόφρωνη πτέρυγα, με κέτσαπ Καραμπελιά, στον Φιλελεύθερο ήταν κουφό να ταυτίζονται δουλοπρεπώς με το ΝΑΤΟ. Αν εν τόσο καλό το ΝΑΤΟ, τί ζόρι τραβούν λ.χ. με τις βάσεις ων υπερνατοϊκών Βρετανών; Όποτε ο κ. Αλέκος μάλλον έσωσε την προσωπική του αξιοπρέπεια, υποδεικνύοντας τον ανόητο του όλου επιχειρήματος για αίτηση/ένταξη/δουλοπρεπή επίκληση στο ΝΑΤΟ. Ακόμα τζαι αν δεν είσιεν βέτο η Τουρκία..

Η διαφωνία εν υγεία για την δημόσια σφαίρα – εν τούτο που εν καταλάβουν οι νεοφιλελέ υστερικοί της επιβολής, τζαι οι ανάλογοι εθνικόφρονες... Ιδιαίτερα άμα ταυτιστούν τούτες οι θκυο τάσεις με την αποικιακή ρατσιστική νοσταλγία που εκφράζει το ΝΑΤΟ στην περιοχή μας...

Τζαι η υποκρισία μετατρέπει τον διάλογο σε κωμική παράσταση... Ζελένσκι λτδ...

Οπότε πρέπει να αναγνωρίζεται η διαφοροποίηση με εστίαση στην συνέπεια... εν μια μορφή αξιοπρέπειας πέρα που την υποκρισία... :) ..Ίχνος, έστω, τσίπας... :)