· Τα γεγονότα της 25ης Μαρτίου στο Λευκόνοικο – πως οι εθνικόφρονες ζητουσαν απο την αποικιακή αστυνομία να εμποδίσει την ομιλία της αριστεράς

·         Τα γεγονότα της 25^ης Μαρτίου στο Λευκόνοικο – πως οι εθνικόφρονες ζητουσαν απο την αποικιακή αστυνομία να εμποδίσει την ομιλία της αριστεράς

Επειδή αρχίζει σιγά σιγά να απλώνεται ένα ιστορικό πλαίσιο για το αντιαποικιακό κίνημα στην Κύπρο [να σπάζει δηλαδή η λογοκρισία που επέβαλε η εθνικοφροσύνη με την μονοδιάστατη εστίαση στην ΕΟΚΑ - που εξέφρασε το τέλος του αντι-αποικιακού κινήματος που ξεκίνησε το 1945-  για να νομιμοποιηθούν καρέκλες τζαι να ξεπλυθούν ενοχές] αξίζει να δει κανείς με περισσότερη εστίαση [τζαι με τεκμήρια] τα γεγονότα…

Φυσικά η ενοχή συνείδηση των απογόνων εκείνου του ογκώδους τεκμήριου δειλίας, της της ΕΟΚΑ β λτδ, αναζητά τρόπους να αλλάξει εστίαση από τις ενοχες..

Ιδού πιο κάτω, ένα πόστερ/αφίσια της περιόδου [αριστερή εννοείται] τζαι η κατάθεση στο δικαστήριο από τον λοχία της αποικιακής αστυνομίας για τα γεγονοτα που οδηγησαν στην αντιπαραθεση τζαι στην εκτελση από τις αποικιακες αρχες 3 αριστερων που διαδηλωναν για την ελευθερια [τζαι εναντια στην αποικιοκρατια τζαι εναντια στον φασισμο] στο Λευκονοικο τον Μαρτη του 1945:

 

Ιδού λοιπόν η αιτία της έντασης την οποία προσπαθούν να συγκαλύπτουν σήμερα οι απόγονοι της εθνικοφροσύνης που συνεργαζόταν με την αποικιοκρατία τοτε – η επιμονη της εθνικοφροσύνης να μην μιλήσει ο αντιπρόσωπος της αριστεράς [να προσπαθούν να τον κατεβάσουν από την εξέδρα της ομιλίας, τζαι να μιλούν με τα όργανα της αποικιοκρατίας για να καταστείλουν την κινητοποίηση των αριστερών..]

Μετά λόγια ενός συμμάχου τους – το λοχια της αποικιακης εξουσιας..Απο την δικη που εγινε χωρις να δημοσιοποιηθουν τα πορισματα.

«Για την δοξολογία στις 25/3/45 ο Λοχίας είπε ότι στο προαύλιο της εκκλησίας υπήρχαν 1500-2000 πρόσωπα και ότι ο ίδιος παρακολουθούσε τον πανηγυρικό του καθηγητή Αναστασιάδη. Εκείνη τη στιγμή τον πλησίασε ο Τσακμάκης [Αναστάσιος Χούτρης, γνωστός σαν Τσακμάκης» - παράγοντας της δεξιάς από ότι φαίνεται στο κείμενο] και τού’ πε να λάβει τα μέτρα του γιατί οι ΑΚΕΛΙΚΟΙ Θα ζητούσαν να μιλήσουν και πολλοί από αυτούς είχαν περίστροφα. Του απάντησε να μείνει ήσυχος και δεν θα γινόταν τίποτε. Ούτε ο Λοχίας, ούτε οι δυο αστυνομικοί που είχε μαζί του ήταν οπλισμένοι.. Όταν βγήκε ο Ούσλης [Μιχάλης Φ. Θεοδώρου, γνωστός ως «Ούσλης» - εκπρόσωπος της αριστεράς] να μιλήσει ακούστηκαν φωνές «κάτω – κάτω», σφυρίγματα και κωδωνοκρουσίες. Τότε πολλοί αρχίσαν να φωνάζουν «Αστυνομία, Αστυνομία, Πατσαλίδη τρέξε και θα γίνει σκοτωμός.» Εκείνοι που ηταν κοντά στην εξέδρα έγιναν «μαλλιά – κουβάρια». Ο Λοχίας είδε τον Τσακμάκη να προσπαθεί να κατεβάσει τον Ούσλη με την βία και έτρεξε και τον αποσπάσει από τα χεριά του Τσακμάκη. Σύστησε στον Ούσλη να μην μιλήσει γιατί κανένας δεν θα άκουε ύστερα από τοσο θόρυβο. Για δεύτερη φορά ο Τσακμάκης κατέβασε τον Ούσλη από την εξέδρα. Μέσα στην φασαρία έσπρωξαν τον Λοχία και έπεσε κάτω. Σηκώθηκε για να μπορέσει να σταθεί στα ποδια του αναγκάστηκε να στηριχθεί στη εξέδρα όπου μιλούσε ο Ούσλης, τον οποίο άκουσε να λέγει «κάτω οι φασίστες, κάτω ο Νόμος, ζήτω το ΑΚΕΛ».

[Παναγιώτη Μαχλουζαρίδη, Κύπρος 1940-60, σελίδα 31].

Οι προκαταληψεις του Λοχια υπερ της «νοικοκυρεμενης» δεξιας φαινονται πιο κατω όταν περιγραφει τις δυο παραταξεις:

«..ο Λοχίας είπε ότι οι ΚΕΚιστές ήταν περισσότερο νοικοκυρεμένοι και πιο συντηρητικοί από τους ΑΚΕΛιστές..» σελίδα 32 από Μαχλουζαρίδη Κύπρος 1940-6-]

 

Για να θυμόμαστε τα ιστορικά γεγονότα, τζαι την εμμονή της εθνικοφροσύνης να λογοκρίνει – ακόμα τζαι μιαν ομιλίαν. Γιατί η εθνικοφροσύνη τρέμει την αλήθκεια. Για αυτό τζαι στο Λευκόνοικο το 45 κτυπιόντουσαν τζαι ζητούσαν από της αποικιακή αστυνομία να επιτεθεί στην αριστερά [με την δικαιολογια ότι ταχα μου ηταν οπλισμνοι]  για να αποτραπεί να ακουστεί ο «άλλος λόγος». Για το 1821 σαν κοινωνική επανάσταση. Για την αγγλική εισβολή στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του 1944. Τζαι σήμερα οι μίζεροι απόγονοι τζήνων που θκιακονούσαν τοτε αποικιακή παρέμβαση, γυρεύκουν δικαιολογίες για να αποφύγουν να δουν, τζαι να φανεί ευρύτερα η συνεργασία  των αποικιοκρατών με από τους ιδεολογικους τους προγόνους…

Άλλωστε η εθνικοφροσύνη τα ίδια έκαμε τζαι το 1948 – 3 χρόνια μετά. Όταν «πέθανε»/ η δολοφονήθηκε βολικά ο Λεόντιος, η εθνικοφροσύνη άρχισε εκκαθαρίσεις – σωματείων, εκλογικων καταλόγων κοκ.. Τζαι οι βρετανοί σύμμαχοι συνέχισαν το έργο τζαι στα σχολεία. Τζαι στους δρόμους οι πρώτοι ένοπλοι του Γρίβα στην Κύπρο, οι Χίτες, ήταν στο πλευρό της αποικιακής αστυνομίας ενάντια στους απεργούς στο φθινόπωρο του 1948..

Τζαι οι εθνικόφρονες, όπως ο Πολύκαρπος Ιωαννίδης, τοτε ωρύονταν ότι προτιμούσαν «100 χρόνια» αγγλικής αποικιοκρατίας παρά εκλογές που θα μπορούσε να κερδίσει η αριστερά..

Αυτές τις ενοχές θέλουν να κρύψουν οι ένοχες συνειδήσεις,… για το 48 τζαι το 74 [όπου ο Πολύκαρπος είδε με τα μάθκια του, σαν εγκλωβισμένος στην Τζερυνεια, την συνέπεια της αθλιότητας μιας ολόκληρής ζωής – της δικής του..]