· Ως δαμέ: το ότι συμπεριλήφθηκε το «ως δαμέ» σε καθεστωτική δημοσκόπηση, τζαι ότι εγράφτηκε με την εκδοχή των διαδηλωτών/τριών η κυπριακή λέξη [δαμέ τζαι όϊ δαμαί] εν σημαντικό σαν σύμπτωμα..

·         Ως δαμέ: το ότι συμπεριλήφθηκε το «ως δαμέ» σε καθεστωτική δημοσκόπηση, τζαι ότι εγράφτηκε με την εκδοχή των διαδηλωτών/τριών η κυπριακή λέξη [δαμέ τζαι όϊ δαμαί] εν σημαντικό σαν σύμπτωμα..

Το ότι ένα ποσοστό 45% έσιει θετική εικόνα για τις κινητοποιήσεις εν ιδιαίτερα ενδιαφέρον σαν δυναμική. Τζαι το ότι ένα ποσοστό [36%] έσιει αντίθετη εικόνα, εν επίσης αξιοσημείωτο στο ότι δείχνει ότι η πιο συντηρητική μερίδα της κοινωνίας, [υπό την επιρροή τζαι της κυβέρνησης αλλά τζαι των ΜΜΕ] εκωδικοποίησεν τις εκδηλώσεις αρνητικά – αλλά χωρίς να εν πλειοψηφική.  Δεν έχουμε, δηλαδή, απλώς μια εικόνα που εν κάπως προϊόν μιας στιγμής [καλοί ή κακοί διαδηλωτές σε ένα επεισόδιο που ξεχάστηκε μετά από ένα μήνα] – εμφανίζεται μια κοινωνική διαφοροποίηση, η οποία δείχνει ότι η αποδοχή ή απόρριψη εν κάτι που ενδεχομένως αντικατοπτρίζει ευρύτερες διαφοροποιήσεις/τάσεις στο κοινωνικό υπόστρωμα…

Διότι το «ως δαμέ» εν πολλαπλής μορφή σημείο – αγκαλιάζει μια σειρά από θέματα αμφισβήτησης της εξουσίας/υπάρχοντος κατεστημένου, τζαι διεκδικήσεων που απλώνονται από ταξικά ζητήματα μέχρι ζητήματα ρατσισμού, επανένωσης, οικολογίας, αυταρχισμού τζαι διαφθοράς, ισότητας κοκ...

Το ότι αυτό το πακέτο εν πλειοψηφικό εν ενδιαφέρον τζαι για τις ευρύτερες τάσεις στην κοινωνία. Τζαι για τις δυναμικές του μέλλοντος..

Η καταγραφή από τον Γρηγόρη Ιωάννου αγγίζει την ιστορική σημασία της συγκυρίας: «Είναι η πρώτη φορά στην κυπριακή ιστορία που ο ευρύτερος ριζοσπαστικός χώρος διοργάνωσε και ηγήθηκε κινητοποιήσεων με πλειοψηφική κοινωνική στήριξη. Εξίσου μεγάλη σημασία με το 45% της «θετικής γνώμης» όμως έχει και το 36% της «αρνητικής γνώμης». Διότι αποτυπώνει αυτό που επισημάναμε από την πρώτη στιγμή και που αποτελεί και την βασική συνεισφορά του Ως Δαμέ – το ξεκαθάρισμα του πεδίου στο χώρο της λαϊκής δυσφορίας και την διάκριση της ορθολογικής, κοινωνιο-κεντρικής στάσης από τον αχταρμά θρησκόληπτων, εθνικίζοντων και συνομωσιολογικών τάσεων. Την πλαισίωση, δηλαδή, της κοινωνικής δυσαρέσκειας με πολιτικούς όρους και κατ’ επέκταση την δημιουργία τομής μεταξύ προοδευτισμού και συντηρητισμού. Είναι σημαντικό το ότι έγινε και είναι σημαντικό που καταγράφηκε και ποσοτικά. Πιο σημαντικό βέβαια είναι να έχει συνέχεια και να απλωθεί στον χρόνο.»