· Ιστορική παραπομπή: «Εμείς δε πάμε να καταταγούμε στον στρατό του Σαμψών». Για την αντίσταση του 74, τζαι για τον Λυσσαριδη [η πώς η θλιβερή του πορεία που θα παρέδιδε την ΕΔΕΚ στον καιροσκοπισμό του κάθε Σιζόπουλου, ίσως να φαινόταν από πριν…]

·         Ιστορική παραπομπή: «Εμείς δε πάμε να καταταγούμε στον στρατό του Σαμψών».

 Για την αντίσταση του 74, τζαι για τον Λυσσαριδη [η πώς η θλιβερή του πορεία που θα παρέδιδε την ΕΔΕΚ στον καιροσκοπισμό του κάθε Σιζόπουλου, ίσως να φαινόταν από πριν…]

Gregoris Ioannou

Επίσης από το βιβλίο του Σπύρου Χρίστου «Τα εγκλήματα του φασισμού στην Κύπρο και η άσβεστη φλόγα της αντίστασης» (2020) ξεχωρίζω δυο αναφορές του Θέμου Δημητρίου για τον Λυσσαρίδη:

Μετά την ΕΟΚΑ ενώ έστηνε υποτίθεται μαρξιστικό κόμμα με ομάδα συντρόφων του, χωρίς να τους πει τίποτε και ενώ αυτοί προχωρούσαν, τους ανακοίνωσε ότι εντάσσεται στο Πατριωτικό Μέτωπο.

«Αυτός ήταν ο Λυσσαρίδης. Πρέπει να είσιεν ψευδαισθήσεις μιας αριστερής τοποθέτησης, εν νομίζω να ήταν υποκριτής αλλά που την άλλη, η προσωπική του φιλοδοξία, το εγώ, έπαιρνεν πρώτη θέση εις την όλη του πορεία. Ύστερα, ούλλη του η ανάλυση του μετααποικισμού, η μεγάλη του θεωρία, ήταν μια απολογητική θεωρία που επροσπαθούσε να δικαιολογήσει το ίντα που έκαμνεν σε σχέση με τη συμμαχία του με τον Μακάριο τζιαι την Σοβιετική Ένωση τζιαι με τους ηγέτες του Τρίτου Κόσμου.»

Τις μέρες του πραξικοπήματος ενώ η μισή ΕΔΕΚ ήταν ένοπλη δεν μπόρεσε να υπάρξει ουσιαστική αντίσταση στο πραξικόπημα πέραν από κάποιες αυθόρμητες, σποραδικές κινήσεις:

«Διότι δεν υπήρξεν οργάνωση. Όταν εφεύκαμε με τον Δώρο (Λοϊζου) που το Καϊμακλί [την Τετάρτη όταν είχε ουσιαστικά επικρατήσει το πραξικόπημα παντού] να πάμε στην συριακή πρεσβεία, λαλεί μου, «τελικά εν είσιε σχέδιο ο γιατρός». Διότι εσυζητούσαμεν το, κατά πόσο είσιεν σχέδιο ο Λυσσαρίδης τζιαι λαλεί μου, «τελικά εν είσιεν σχέδιο ο γιατρός». Δηλαδή επεριμέναμεν που κάποιον άλλο το σχέδιο, εν τζιαι ξέραμεν ότι θα έπρεπε να είχαμε εμείς αυτήν την ευθύνη...Το 1974 εγώ ήμουν 26 τζιαι ο Δώρος 28...εστείλαμεν ένα σημείωμα ότι είμαστε τόσοι, έχουμεν τόσο οπλισμό, τόσους ανθρώπους με τους οποίους μπορούμε να έρθουμε σ’ επαφή. «Τι πρέπει να κάμουμε;». Η απάντηση του ήταν, «Αναμένετε οδηγίες». Αναμέναμε οδηγίες. Μετά γίνεται η εισβολή τζιαι στέλνουμε άλλο σημείωμα. «Τι θα κάμουμε, γιατρέ, να πάμε να καταταγούμε ή υπάρχει σχέδιο αντίστασης;» Η απάντηση του ήταν, «Πράξατε κατά συνείδηση»....τζιαι εσυζητήσαμε με τον Δώρο τζιαι είπαμεν «Εμείς δε πάμε να καταταγούμε στον στρατό του Σαμψών».