· Έρχεται η άνοιξη; Χρονικό της εφτομάδας μετά την ρήξη της 13ης Φεβρουαρίου

·         Έρχεται η άνοιξη; Χρονικό της εφτομάδας μετά την ρήξη της 13^ης Φεβρουαρίου

Τούτη η εφτομαδα μύρισε άνοιξη. Γυρόν μας βέβαια ήταν τα σιόνια, μια έντονη κρυάδα. Αλλά η άνοιξη ήταν κοινωνική. Ένα, δυο, τρια ρήγματα στο σύστημα της εξουσίας. Από εκεί που όπως το κωδικοποίησε η Αναστασία, η νεαρή γυναίκα, σαν Ανεράδα, που έγινε το σύμβολο του ρήγματος, φαινόταν να ήμασταν «ηττημένοι», μια αδυσώπητη δυναμική άρχισε να ανατρέπει την δύναμη επιβολής του κάθε Αίαντα της εξουσίας, της κάθε απόπειρας λογοκρισίας ή δαιμονοποίησης. Αυτό που κυκλοφορούσε υπόγεια, φάνηκε να αρχίζει να αναδύεται.

Ήταν σαφές ότι η εξουσία έκανε επίδειξη δύναμης στο πάρκο Κολοκάση. Ήθελε να καταστείλει την πολιτική διαμαρτυρία. Δεν υπήρχε καμιά άλλη λογική στις γελοίες στολές των αστυνομικών, λες και θα έπαιζαν κομπάρσοι σε κάποιο φιλμ επιστημονικής φαντασίας – τζαι στις σαφείς προκλήσεις τους. «Θα σας διαλύσουμε» ήταν το μήνυμα. Παρά τα κλαψουρίσματα της Γιολίτη την επομένη, το μήνυμα της στασης της, όπως το κωδικοποίησε με αρκετή σαφήνεια η Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου, φαίνεται να ήταν το εξής: «δεν είναι ανεπαρκής, είναι αδίσταχτη».

 Η άρνηση υποταγής φάνηκε να εξοργίζει. Με αποκορύφωμα την στοχευμενη βολή του νερού στην ανεραάδα που χόρευε στο δρόμο. Η εξουσία είχε ήδη φροντίσει να λογοκριθεί η βία στους δρόμους. Τζαι φυσικά, λογοκριθηκε τηλεοπτικα τζαι η αντίσταση που αρνήθηκε τη διάλυση τζαι πάλεψε για τα λίγα μέτρα πορείας σαν σήμα κατατεθέν της πολιτικής ανυπακοής. 

Όμως… Αυτό που ήδη διαφαινόταν, άνθισε. Η εναλλακτική Δημόσια Σφαίρα του ίντερνετ πλημύρισε μέχρι το βράδυ από την αθλιότητα της βίας απέναντι σε διαδηλωτές/τριες. Το άτομο με το αίμα να στάζει από το κεφάλι, ο νεαρός πάνω σε πατίνια που ξαφνικά αρπάζεται από τους αστυνομικούς, το πόδι του μπάτσου πάνω σε διαδηλωτή στο έδαφος. Οι τηλεοράσεις, εκαναν αρχικα οτι δεν είδαν τίποτα. Και όμως σε μια άτυπη, μικρή εσωτερική εξέγερση, αρκετές φωτό της καταστολής είχαν βγει από δημοσιογράφους που ήξεραν ότι μάλλον θα λογοκρίνονταν από τους «μαστόρους» - τζιαι εδιοχετεύσαν τες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Παρά το ότι την Κυριακή οι εφημερίδες δεν είχαν τίποτα, αφού οι κυριακάτικες εκδόσεις ετοιμάζονται από πριν, το κλίμα είχε αλλάξει. Η εικόνα της Αναστασίας να χορεύει, ο κίνδυνος να χάσει την όραση στο ένα της μάτι, η ήχος της φωνής της στο τραγούδι, η ανυπόταχτη δήλωση της «δεν θα με υποτάξει εμένα η χούντα τα Αναστασιάδη», έγινε σύμβολο μιας ευρύτερης μετατοπισης. Η αντιπολίτευση [τα κόμματα που απέδειξαν και με την αντιπαράθεση για τον προϋπολογισμό ότι εν εξαγοράζονταν από την κυβέρνηση – ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, Οικολόγοι] καταδίκασαν την αστυνομική βία. Μέχρι και οι απολογητές από την Αλληλεγγύη στην μιζέρια του Σιζόπουλου, καταδίκασαν την «υπέρμετρη βία». Αυτή ήταν και η εικόνα την επομένη στις εφημεριδες. Μέχρι και η Αλήθεια βγήκε με πρωτοσέλιδο για «υπέρμετρη βία» την Δευτέρα. Οι άλλες 3 εφημερίδες όμως, ήταν σαφώς κριτικές. Το ΑΚΕΛ είχε πάρει ήδη θέση και η Χαραυγή ήταν αναμενόμενο να είναι έντονη ενάντια στην καταστολή. Ο Πολίτης δεν μπορούσε να το παίξει πάπια. Αλλά η πιο εντυπωσιακή θέση ήταν του Φιλελεύθερου. Όλη σχεδόν την εβδομάδα, η κριτική της αστυνομικής βίας ήταν έντονη – από το [θα μπορούσε να πει κανείς] ιστορικό «Κτυπούσαν στα τυφλά» μέχρι οργισμένα σχόλια, μέχρι και απο τον Άριστο Μιχαηλίδη. Ενώ η κυβέρνηση προσπαθούσε να συσπειρώσει τον εθνικιστικό πόλο μαζί με εξαρτήσεις υπουργών στα ΜΜΕ [λ.χ. Σίγμα, Ρεπόρτερ] ήταν σαφές ότι έχανε, για πρωτη φορα σε τετοιο επιπεδο, και το παιχνίδι των ΜΜΕ..

Ο ΔΗΣΥ προσπάθησε με τα συνηθισμένα κόλπα της Μετατόπισης: αρχικά έριξαν σε κυκλοφορία την πληροφορία ότι μια γυναίκα κατάγγειλε παρενόχληση από ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ το 2014. Μέχρι και η Γωγώ Αλεξανδρινού αναγκάστηκε να ξεσπαθώσει ενάντια στην ξεφτίλα – εμφανώς η στρατηγική ήταν η συνειρμική ταύτιση της εκδήλωσης με το ΑΚΕΛ, τζαι μετά το ΑΚΕΛ με το όποιο άτομο ήταν υπό κατηγορία [για ανάρμοστη ουσιαστικά συμπεριφορά] για να πουληθει σκανδαλάκι. Πόσα τέτοια δεν είχαμε σε αυτήν δεκαετία της αθλιότητας των πέτρινων χρόνων; ..Πρέπει να ήταν η συνήθεια οτι θα λανσάρουν σαν ξεπλυμα την μετατόπιση για κάθε αβολη στιγμη, που τους έκανε να μην σκεφτούν καν την κραυγαλέα ειρωνεία – ότι ο ΔΗΣΥ προσπαθούσε να αποφύγει ένα θέμα, κατασκευάζοντας ένα θέαμα για το όποιο, ιδίως ο ΔΗΣΥ, έπρεπε να σιωπά – το κόμμα των Προδρόμου, Κυπριανού, Σαλαφώρη, του ηγετη με συγγενη με ροζ βιζες κοκ, τζαι όσων συγκάλυψαν τους βιαστές της Αλόας, θα μιλούσε… για παρενόχληση; Αλλά ήταν τζαι η κεκτημένη ταχύτητα. Κάπως έτσι [με επιτυχημένες, τότε, μετατοπίσεις] έγινε απόπειρα να ξεχαστεί η υπόθεση του συμπέθερου, υστερα η εμπλοκή του ΔΗΣΥ στα ΔΣ των τράπεζων [εκεί έριξαν ΣΑΠΑ..]. Ή και το αμίμητο ψέμα του Διονυσίου ότι ο Ζαννέτος είχε «έπαυλη» από μίζες. Για να απολογηθεί μετά. Όπως άλλωστε είχε κάμει τζαι ο Δίπλαρος με το ψέμα για τις κόρες του Χριστόφια για να συγκαλυφθούν οι κόρες του Αναστασιάδη. Η φτήνια των μετατοπίσεων. Εδώ όμως δεν έπαιξε το σενάριο. Και πρόσεξαν αρκετοί ότι η αστυνομία μοιάζει πια με κομματική οργάνωση του ΔΗΣΥ που αρπάζει ότι νά’ ναι, τζαι ρίχνει το στην δημοσιοτητα για κομματική εξυπηρέτηση…

Αφού δεν έπαιξε αυτό, άρχισε μια νέα προσπάθεια να εμφανιστούν οι διαδηλωτές σαν «βίαιοι» - αρχικά ήταν τα πορτοκάλια τζαι τα μανταρίνια [που τελικα ηταν τζυτρομηλα..:)] – τζαι μετά μια αποσπασματική εικόνα ενός ξύλου που στήριζε ένα πανό, εγινε αποπειρα να παρουσιαστει σαν δείγμα «επιθετικού ροπάλου» κοκ…Έσβησε πριν καν καμει register. Μετά ανακάλυψαν στην καταγραφή με βίντεο το υψωμένο δάκτυλο της Αναστασίας απέναντι στο «τανκς» της καταστολής – τον Αίαντα. Η ανεράδα που οργίζεται με τον δράκο της εξουσίας. Πριν καν απλωθεί στο ίντερνετ η απόπειρα μιας κάποιας δαιμονοποίησης για «ανάρμοστη χειρονομία», άρχισε η αποδόμηση και η γελιοποίησή της – με το υψωμένο δάκτυλο της Τζόαν Μπαέζ, με την κωδικοποίηση του υψωμένου δάκτυλο σαν συμβόλου οργής αλλά τζαι αντίστασης. Το σύμβολο δαιμονοποίησης υιοθετήθηκε αμέσως σαν σύμβολο αντίστασης και δικαιολογημένης οργής – με σαρκασμό απέναντι στην φτήνια του πουριτανισμού. Μια χειρονομία που κάνουν, όπως παρατήρησε εύστοχα ο Α. Μπαλασόπουλος, χιλιάδες οδηγοί καθημερινά, και φυσικά μια χειρονομία που πουθενά δεν μπορεί να δικαιολογεί την αστυνομική βία του «δράκου του νερού» που μπορεί να σκοτώσει. Το γοητευτικό πλαίσιο της ανατροπής κωδικοποιήθηκε από την Χρυσταλλα Χατζηδημητρίου: «Ένα μεσαίο δάκτυλο προς ένα διεφθαρμένο σύστημα, δικαιολογεί τη ρίψη νερού στο πρόσωπο της με τόση δύναμη; Υψωμένα είναι τα μεσαία δάκτυλα μιας τεράστιας μερίδας της νέας γενιάς. Είναι η γενιά με τα μάστερ που αναμένει να ανοίξουν οι καφετέριες για να πιάσει δουλειά πίσω από τα μπαρ, φτιάχνοντας καφέδες για 4 ευρώ την ώρα. Είναι η γενιά που βλέπει γύρω της να ανεγείρονται πύργοι, αλλά οι ίδιοι δεν μπορούν ούτε να ενοικιάσουν διαμέρισμα, αφού η φούσκα των πύργων και των διαβατηρίων έκανε τις τιμές απλησίαστες. Είναι η γενιά που βλέπει το περιβάλλον να καταστρέφεται για να κερδίσουν κάποιοι από την λεγόμενη ανάπτυξη. Είναι η γενιά που ακούει για το άλλο μισό της πατρίδας αλλά δεν μπορεί να ζήσει σε αυτό. Γιατί μας εκπλήσσει ο θυμός τους;»

Αυτό που συνέβαινε όλη την εβδομάδα ήταν μια παλιρροιακή κίνηση ανατροπής κάθε κίνησης της εξουσίας. Τζαι τούτο εν εγίνετουν που κάποιο επιτελείο, συνεργείο κοκ. Ήταν ένα συλλογικό έργο. Κάθε κίνηση της κυβερνητικής προπαγάνδας υπονομευόταν από μια σειρά άλλες κινήσεις άσχετων μεταξύ τους ατόμων στο ίντερνετ και μετά απλωνόταν στα mainstream MME τζαι στην κοινωνία.

Αυτή η εβδομάδα ήταν η αρχή μιας άνοιξης.  Από την μια έφερε στο προσκήνιο ένα νέο ιστορικό υποκείμενο – μια νεολαία, γλυκιά και οργισμένη, όπως κωδικοποιήθηκε στο πρόσωπο της Αναστασίας, αλλά και άλλων νεαρών στην εκδήλωση και ευρύτερα. Ταυτόχρονα δημιούργησε και διεύρυνε ρήγματα στο σύστημα της εξουσίας. Στο έλεγχο της πληροφορίας [μετατρέποντας τα mainstream MME σε ουραγούς τζαι δίνοντας την ευκαιρία στους διαφωνούντες εκεί μέσα να μιλήσουν – ο ρόλος του Παράσχου λ.χ. ήταν σημαντικός σαν φωνή καταγραφής] αλλά τζαι στο σπάσιμο της στρατηγικής του καθεστώτος Αναστασιάδη με το «διαίρει και βασίλευε». Αν και ο πυρήνας της εκδήλωσης συνέδεε θεματικές [αντίθεση στην διαφθορά, στο αυταρχισμό, στην διχοτόμηση, στον ρατσισμό, την οικολογικη καταστορφη] ποπυ θα μπορουσαν να δυσκολεψουν μια καποια ευρυτερη συσπειρωση, η να ευνοησουν μια απόπειρα να δαιμονοποιηθεί ο χώρος που άνοιξε την πόρτα στην αμφισβήτηση τζαι στην εμφάνιση μιας  νεολαίας στο προσκήνιο, απέτυχε. Παρά το ότι τα συνεργεία του ΔΗΣΥ [με κορυφαίο το κωμικό SSLie] προσπάθησαν δεν τα κατάφεραν… Ένας νέος αέρας φάνηκε να απλώνεται. Στο background είναι ήδη η καθημερινή σχεδόν αποκάλυψη σκανδάλων διαπλοκής, η ξεδιάντροπη αθλιότητα του αρχιεπισκόπου με τις κατεδαφίσεις κοκ. Τζαι στο προσκήνιο αυτά παιδιά που επαίζαν μουσική με τύμπανα, αυτή η κοπέλα που ήθελε να χορέψει σαν κίνηση σώματος αντίστασης στο κεντρο της Λευκωσιας.. Ήταν/είναι ο αέρας μιας νέας γενιάς…

Μυρίζει άνοιξη..

Προς κάποιο κυπριακό Μάη… J