Ιδού τζαι το νομοθετικό πλαίσιο με βάση το οποίο η παρέμβαση του Λοττίδη εν δικαιολογείται… Μάλλον το προεδρικό έν θα απειλούσε με αγωγή που κατά πάσα πιθανότητα, θα έχανε με βάση τα δεδομένα [νομικά τζαι πρακτικά – αποφυγή έρευνας]

      Ιδού τζαι το νομοθετικό πλαίσιο με βάση το οποίο η παρέμβαση του Λοττίδη εν δικαιολογείται… Μάλλον το προεδρικό έν θα απειλούσε με αγωγή που κατά πάσα πιθανότητα, θα έχανε με βάση τα δεδομένα [νομικά τζαι πρακτικά – αποφυγή έρευνας]

Christophoros Christophi

Απόφαση του εφετείου 18/12/2020 που αφορά το Δίκαιο της Δυσφήμησης και το δικαίωμα άσκησης κριτικής κατά δημοσίων προσώπων.

Το Εφετείο μείωσε το ποσό αποζημίωσης που δόθηκε πρωτόδικα, όμως προβαίνει/επαναλαμβάνει τις αρχές που ισχύουν συνεχίζοντας μία πιο φιλελεύθερη στάση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο συγκεκριμένο ζήτημα τα τελευταία χρόνια.

Από την απόφαση:

Η αξία της ανοικτής συζήτησης και η μεγάλη σημασία που πρέπει να αποδίδεται στην ενθάρρυνση έκφρασης γνώμης επί θεμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος, χωρίς να επικρέμεται ο φόβος ποινικών ή άλλων κυρώσεων, ενέχει ανάλογη επίδραση στον καθορισμό του πλαισίου της έννοιας της αρχής της αναλογικότητας (Barfod v. Denmark, App. No. 11508/85, Ser. A. vol. 149 (1991) 13 EHRR, 493, par. 29, Παπαευσταθίου (ανωτέρω)).

Είναι επίσης νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι τα όρια της αποδεκτής κριτικής είναι ευρύτερα στις περιπτώσεις όπου εμπλέκεται δημόσιο πρόσωπο, το οποίο εκθέτει τον εαυτό του στη δημόσια σφαίρα και από το οποίο αναμένεται να επιδεικνύει ψηλότερο βαθμό ανεκτικότητας (Gra Stiftung Gegen Rassismus und Antisemitismus v. Switzerland, App. No. 18597/13, ημερ. 9.1.2018, παρα. 62).

cylaw.org

ΝΙΚΟΛΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α. v. ΛΟΥΚΑΙΔΗ, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 103/2014, 18/12/2020

Π. Πολυβίου και Κ. Γεωργίου (κα), για τους Εφεσείοντες Αρ. 2. Χρ. Κληρίδης, Αχ. Αιμιλιανίδης και Λ. Πατσαλίδου (κα), για τον Εφεσίβλητο.