· Κυπριακές μνήμες από την εικόνα του ιθαγενή στην καρέκλα της εξουσίας στο αμερικανικό κογκρέσο: η εξέγερση που δεν έχει ακόμα τις λέξεις να μιλήσει και τα κατασκευασμένα θεάματα της ακροδεξιάς που χειραγωγούνται διάφορα συμφέροντα..

·         Κυπριακές μνήμες από την εικόνα του ιθαγενή στην καρέκλα της εξουσίας στο αμερικανικό κογκρέσο: η εξέγερση που δεν έχει ακόμα τις λέξεις να μιλήσει και τα κατασκευασμένα θεάματα της ακροδεξιάς που χειραγωγούνται διάφορα συμφέροντα..

Μια από τις μυθικές [με την έννοια του urban legend] εικόνες για τα Οκτωβριανά του 1931 είναι εκείνη του διαδηλωτή που κάθεται στην καρέκλα/έδρα του κυβερνήτη τζαι «αναφωνεί»: «Που είσαι μάνα μου να δεις τον γιον σου κυβερνήτη». Η οιδιπόδεια διάσταση είναι πέρα από εμφανής – για όσους ακόμα κάμνουν ότι εν καταλάβουν τζαι την ψυχαναλυτική εμμονή με μια ολόκληρη χώρα να βιώνεται σαν «μάνα» [ισως σαν προέκταση μιας εξάρτηση από την πραγματική γυναίκα-μάνα που τους γέννησε – δηλαδη, κατι μπορει να σημαινει αγαπητοί συν-ιθαγενεις το ότι στην παραδοσιακή προς νεωτερική κουλτούραμας  είχαμε ανάμεσα στα τραούθκια του γάμου τζαι ένα τραουδιν με στίχο «ψιντρή βασιλιτζιά μου τζαι μαντζουράνα μου, εσύ θα με χωρίσεις από την μάνα μου»;..:)]. Αλλά ας το προσπεράσουμε. Ο διαδηλωτής των Οκτωβριανων δεν ηταν εμφανώς ιδεολόγος. Δεν φημολογείται ότι είπε κάτι για την ένωση, την ελευθερία κοκ. Απλώς η ικανοποίηση ότι είναι επιτέλους ίσος με τον κυβερνήτη – έχει δηλαδή [εν δυνάμει] εξουσία όπως του κυβερνήτη τζαι πάνω σε κάποιους άλλους…

Ήταν όμως έστω ένας εξεγερμένος ενάντια σε μια εξουσία που υπήρχε στην χώρα. Μια δυσφορία που με το να γίνει εξέγερση πρώτη φορά έφτανε στο κυβερνείο. Η εικόνα του χωρκαθκιού, ωστόσο, ως εννοιας στον κυπριακο λογο,  προϋποθέτει τζαι την ύπαρξη υλικού συμφέροντος πίσω από καλοπαιγμένη παρωδία του αγροτικού/χωριάτικου/προηγουμενου αισθητικού δημόσιας εμφάνισης. Πιο εκφραστικές μορφές αυτού του είδους ανήκουν περισσότερο σε μορφές «εξέγερσης/κινητοποιησης» που είναι ομως  κατασκευασμένα θεάματα –τζαι που είναι συντηρητικα. Κινήματα «astroturfing». Οι «πορτοκαλι» κοκ φιλοδυτικες «επαναστάσεις», οι νεοναζί αντίστοιχοι των τραμπούκων οπαδών του Τραμπ, επιτέθηκαν μέχρι και στην προεδρική κατοικία στην Ουκρανία. Αλλά τότε η Νούλαντ [που την επανάφερε ο Μπάϊντεν] δεν ενδιαφερόταν για τις εισβολές στο κοινοβούλιο. Ήταν όμως ιδεολογικά τα ίδια κινήματα. Τζαι πρακτικά, είχαν πίσω τους μια εξουσία που τα καθοδηγούσε [στην Ουκρανία ήταν οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης, στην Ουάσιγκτον ήταν ένας πρόεδρος που δεν ήθελε να παραδώσει την εξουσία]. Τούτο εν το astroturfing.

Οι αντιστοιχίες στην Κύπρο είναι ξεκάθαρα η πορεία της ακροδεξιάς από τους Χίτες του 1948 μέχρι την ΕΟΚΑ β του 74… τζαι σήμερα πιάνει τους κανένας στις αποσπασματικες υστερίες μερικων. Αλλά έτσι καραγκιοζιλίκια είχαμε να δούμε που τον τζαιρό του Μαρί εξω που το προεδρικό. Ναι μια μερίδα των ελληνοκυπριακής κατασκευής θέαμα «Μαρί» έφκαλεν στην επιφάνεια μια αντικομουνιστική υστερία αλά 1948,  για να συγκαλυφθούν οι τράπεζες, όπως ο Τραμπ αμόλησε τους  οπαδούς σε μια προσπάθεια να αποφύγει την ήττα. Ήταν τα όργανα που ζούσαν σε ένα άλλο αφήγημα φαντασιακής πλοκής που τους κατασκεύασαν τα ΜΜΕ των 4-5 ιδιοκτητων με ακρες/δανεια τζαι συμφεροντα μεχρι φυσικα τις τραπεζες που κινδυνευαν τζαι ηθελαν συγκαλυψη για το ότι θα φορτωναν στον πληθυσμο.

Παπαγάλιζαν σαν όργανα χωρίς να κατανοούν ούτε την χειραγώγηση, ούτε το πόσο κωμικοί φαίνονταν.