Στο κόσμο του αυταρχισμού του ΔΗΣΥ συνεχίζεται η προσπάθεια επίθεσης/λογοκρισίας κοκ εναντίον του καλλιτέχνη Γιώργου Γαβριήλ..

Στο κόσμο του αυταρχισμού του ΔΗΣΥ συνεχίζεται η προσπάθεια επίθεσης/λογοκρισίας κοκ εναντίον του καλλιτέχνη Γιώργου Γαβριήλ..

Δεν είναι τυχαίο. Ειναι η προσπάθεια του ΔΗΣΥ σαν το ιστορικό κόμμα του ελληνοκυπριακού αυταρχισμού, του παρελθόντος, τζαι της διαπλοκής, να συγκρατήσει όσους συντηρητικούς μπορεί προσφέροντας τους υποσχέσεις αυταρχισμού μαζί με την ημετεροκρατία των ψίχουλων από τραπέζι της εξουσίας..

Η ασυναρτησία των μέτρων κατά της πανδημίας σε εκείνες τες περιοχές, επίσης, φαίνεται να βόσκει – 75 σε εκκλησία είναι οκ αλλά η συνάθροιση λίγων ατόμων εκτός σπιτιού είναι ύποπτη. Ο ΔΗΣΥ γαντζώνεται υστερικά πια στο παρελθόν του τζαι τους μηχανισμούς διαπλοκής με φόντο τις βουλευτικές… Είναι αμφίβολο, όμως, αν ο ΔΗΣΥ είχε ποτέ κάτι περισσότερο από αυταρχισμό και ημετεροκρατία σαν υπόσχεση για τα ψίχουλα από το τραπέζι της εξουσίας προς τους οπαδούς/κολλημένους ενος παρελθόντος που σβήνει μπροστά σε μια αδυσώπητη νέα πραγματικότητα – την οποία προσπάθησαν να εκφράσουν οι φιλελέ αλλά αποδείχτηκαν απλώς διακοσμητικά φρούτα εποχής [επίσης του τραπεζιού της εξουσίας/ημετεροκρατίας]… Η πραγματική επόμενη μέρα για τον ΔΗΣΥ θα είναι μετά την απώλεια της εξουσίας – και με φόντο βέβαια αν και πότε θα αυτονομηθεί το ΓΕλαμ που για την ώρα φαίνεται υπάκουο παρακλάδι..