Κατά τα άλλα – της εποχής του παραλογισμού πια. Ζούμε σε πανδημία τζαι κάποιοι προσπαθούν να συγκαλυφκουν σκάνδαλα..

Κατά τα άλλα – της εποχής του παραλογισμού πια. Ζούμε σε πανδημία τζαι κάποιοι προσπαθούν να συγκαλυφκουν σκάνδαλα..

Η ασυναρτησία των αποφάσεων για το δεύτερο κύμα του κορωνοϊου το οποίο σε μεγάλο βαθμό διευκόλυνε η κυβέρνηση με τα «ανοικτά αεροδρόμια» για χάρη της ΟΕΒ, τώρα παίρνει νέες διαστάσεις παραλογισμού: μετά τις επιλεκτικές αποφάσεις για lockdown, τζαι τις ουρές για τεστ στα όρια των πόλεων, που λογικά αυξήσαν την διάχυση του ιού, αφού οι πολίτες στοιβάζονταν χωρίς ίχνος προγραμματισμού για αποστάσεις ασφάλειας κοκ, τώρα έχουμε νέες επιδείξεις αυταρχισμού και αυθαιρεσίας. 75 άτομα σε εκκλησίες είναι οκ [για να κρατήσει η κυβέρνηση τους εξαρτωμένους της στην εκκλησιαστική ιεραρχία] αλλά απαγορεύεται η συνάθροιση έστω και 2 ατόμων σε πάρκα και άλλους ανοιχτούς χώρους, και οι διαδηλώσεις ειδικά [τί αποκαλυπτική ευαισθησία/φόβος]..

Η κυβέρνηση αρχίζει να φαίνεται ότι χρησιμοποιεί την κρίση του κορωνοϊου όπως τα ΜΜΕ της – σαν μηχανισμό μετατοπισης,  ελέγχου και αυταρχικής επιβολής…

Αυτό που πάντως σιγουρά φαίνεται να αδυνατεί να καταλάβει, από τα σκάνδαλα μέχρι την ασυναρτησία των μέτρων, είναι η έννοια της ισονομίας. Ότι όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο..

Εδώ ξεδιάντροπα έχουμε δυο μετρά και δυο σταθμά.. 75 άτομα σε εκκλησία γίνεται, 2 άτομα σε πάρκο ή έστω 70 σε διαδήλωση απαγορεύεται..

Κάτι φοβούνται μερικοί τζαι στο πανικό τους διευρύνουν την απονομιμοποίηση, όχι μόνο του εαυτούς τους [όση από αυτή έχει απομείνει] αλλά και των θεσμών ευρύτερα…