Ένας
πλανήτης αναζητά νέο πολιτικό μοντέλο ισορροπιών – καθώς η φύση απαιτεί επίσης
σεβασμό των δικών της ισορροπιών. Τζαι οι «δρόμοι έχουν την δική τους Ιστορία»,
καθώς αναζητούν το δικό τους «ιστορικό νήμα που έχει κοπεί..»...
Ανάμεσα στα τείχη
των αναδυόμενων πόλων στο παγκόσμιο σύστημα, απλώνονται χάσματα με ποταμούς: Κίνα – ΗΠΑ, Ρωσία
– ΗΠΑ, ΗΠΑ – Ιράν, ΕΕ – ΗΠΑ … Τζαι ανάλογα σε περιφερειακό επίπεδο: Ινδία –
Πακιστάν, Ιράν – Σαουδική Αραβία, Τουρκία – Σαουδική Αραβία κ.ο.κ. Κάθε πόλος
διεκδικεί «ζωτικό του χώρο», καθώς επανέρχονται πια και τα λεξιλόγια της
περιόδου πριν το 1945. Ανάλογα τζαι οι ρητορικές για τις εμπορικές σχέσεις
μεταξύ κρατών – με κυρώσεις, προστατευτισμό και συμφωνίες που διαρκούν όσο μια
κυβερνητική θητεία…
Τι να εμπιστευθεί κανείς; Οι ΗΠΑ οπισθοχωρούν,
οι αλλού διεκδικούν χώρο, οι ΗΠΑ προσπαθούν να τους καθυστερήσουν… Εκτοξεύονται
πύραυλοι, πέφτουν αεροπλάνα.
Ανάβουν πυρκαγιές
καθώς ο πλανήτης χάνει κι αυτός την ισορροπία του. Θα βρουν τα κράτη την δική
τους;
Στους δρόμους
επικρατεί ενα ανήσυχο βουητό, που μπορεί να θυμίζει και ηφαίστειο πριν την
έκρηξη [ή τις συνεχόμενες εκρήξεις] όπως έμαθε, τελικά, και ο Μακρόν…
•
Αναστασιάδης
[προς Γενικό Ελεγκτή] και το ημέτερο δημόσιο:
«Καμιά φορά η
προσκόλληση αυστηρά στους κανόνες, παρά το γεγονός ότι θα πρέπει να τηρούνται,
μπορεί να βλάψει… το δημόσιο συμφέρον». Άψογα... Πόσο
χειρότερο μπορεί να γίνει; Ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας λαλεί στον Γενικό
Ελεγκτή να παίζει πελλόν με τους κανονισμούς [που κατά τα άλλα, ή για τους άλλους,
«πρέπει να τηρούνται»] γιατί... κινδυνεύει το... δημόσιο συμφέρον.
Το δημόσιο
συμφέρον που εξυπηρετεί ποιον όμως; Μήπως την
σύγκρουση συμφερόντων όπως του προέδρου που υπογράφει σαν πρόεδρος διαβατήρια,
ενώ επωφελούνται οι οικογενειακές επιχειρήσεις - από τα δικηγορικά μέχρι τα
εργοληπτικά;
Τζαι υπάρχουν τζαι
ΜΜΕ που θέλουν τέτοια ημετεροκρατία …
•
Και για να
μην έχουμε παράπονο ότι η κατάντια της νυν κυβέρνησης υποτάσσεται με αποικιακή
νοσταλγία μόνο στις απαιτήσεις του Ισραήλ και τις ανάγκες του Νετανιάχου, ιδού
που και ο άλλος πόλος της Συμμαχίας του Ματαίωνα, η Σαουδική Αραβία, ζητά και
αυτή το μερτικό της – και μάλιστα μέσω προύχοντα με στενές σχέσεις με τον
πρόεδρο…
Τον Σαουδάραβα που δανείζει το τζετ του στον πρόεδρο για να
κάνει οικογενειακές διακοπές..
Είναι να μην ζητά
ο Ανάστος «χαλαρότητα» στην εφαρμογή του ελέγχου τζαι των κανονισμών;
«Άδεια λειτουργίας τερματικού σταθμού
επίγειας εξυπηρέτησης ιδιωτικών αεροσκαφών τύπου VIP στα αεροδρόμια Λάρνακας και Πάφου πρόκειται να
εξασφαλίσει ή εταιρεία του Σαουδάραβα Abdulrahman Binmahfooz, σύμφωνα με την
εφημερίδα Πολιτης.»
Τζαι ο Πολίτης θέλει
τον Προέδρο τον οποίο έκλεξε σαν επιχείρηση ΜΜΕ, να αποφασίζει με ..χαλαρά
κριτήρια [στην διαμάχη με τον Ελεγκτή ο Πολιτης είναι στρατευμένος στην
υπηρεσία του Ανάστου];
Συνέπεια…
•
Περί
σύγκρουσης συμφερόντων φορέων της εξουσίας σε σχέση με την απόκτηση η διαχείρηση/κωδικοποίηση
πληροφοριών…
Ο πρώην πρόεδρος
της Γαλλίας, Ν. Σαρκοζί θα δικαστεί με την κατηγορία ότι προσπάθησε να πάρει
εμπιστευτικές πληροφορίες από δικαστικό λειτουργό και σαν αντάλλαγμα του
υποσχέθηκε να τον βοηθήσει να πάρει μια θέση.
«Sarkozy
is accused of seeking the information from the former court official, Gilbert
Azibert, in exchange for helping him obtain a job in Monaco, AFP says.»
Ανάλογα και ο
Νετανιάχου κατηγορείται ότι προσπάθησε να «εξυπηρετήσει» συγκρότημα ΜΜΕ [επιχείρησης
συσκευασίας πληροφοριών δηλαδή] για να έχει θετική κάλυψη/παρουσίαση.
“The
cases against Mr. Netanyahu involve allegations of giving or offering lucrative
official favors to several media tycoons in exchange for favorable news
coverage or gifts worth hundreds of thousands of dollars.”
Άρα η απόκτηση
εμπιστευτικών/απόρρητων/ ιδιωτικών πληροφοριών μεσω συναλλαγής, πάει δικαστήριο
- όπως λ.χ. και μέσω παρακολουθήσεων τηλέφωνων ας πούμε – μέσω ιδιωτικής
εταιρείας παρακολούθησης που το κάνει σαν εμπορική, υπό πληρωμή, δραστηριότητα.
Ή όπως λ.χ. και η ευνοιοκρατική παραχώρηση [οικονομικών ας πουμε] διευκολύνσεων
σε ΜΜΕ – για προβάλουν επιλεκτικά πληροφορίες που να εξυπηρετούν αυτόν που τους
έκανε παραχωρήσεις/εξυπηρετησεις ενώ ηταν σε δημόσιο λειτούργημα. Οπότε ίσως εδώ να
βρίσκεται και μια απάντηση για το εμπορικό πάθος μερικών ΜΜΕ που πρόσκεινται
στην κυβέρνηση, να αντικατασταθεί ο Κ. Κληρίδης – με κάποιον ημέτερο εννοείται.
Φανταστήκατε, δηλαδή, εφιάλτες που θα έχει το προεδρικό [και ανάλογους εφιάλτες
στα υπουργεία – ο Χάρης Γεωργιάδης ας πούμε αναγκάστηκε, ωιμέ, να ξεκολλήσει
από την καρέκλα και να παραιτηθεί μετά την έρευνα για τον Συνεργατισμό] αν
αποκτήσουμε και εδώ μια ανάλογη νομική ευαισθησία, και ερευνηθούν, έστω μετά
την αποχώρηση από την εκτελεστική εξουσία, τα «έργα και ημέρες» μερικών αξιωματούχων
σε σχέση με παράνομη απόκτηση πληροφοριών ή για συναλλαγή με ΜΜΕ; Με επικεφαλής
του υπουργείου κάποιους στο οποίο ανήκει η αστυνομία [η οποία κάνει τις
έρευνες;] που δεν ελεγχει η νυν εκτελεστική εξουσία; Από πού να
ξεκινήσουμε; Από τις διάγραφες οφειλών για ΜΜΕ, από το ισραηλιτικό βαν [και τις
πολιτικές προεκτάσεις του], ή από το σαουδαραβικό τζετ;
Αυτό σαν τοπικό
πλαίσιο για τις διεθνείς τάσεις…
•
Τελικά
αφήσαν την 19χρονη κοπέλλα να φύγει: Και το θετικό, πέρα από την απελευθέρωση
της από τα γρανάζια των ελληνοκυπριακών δικτύων διασταύρωσης μορφών πολιτικής
εξουσίας και δικαστικών πλαισίων, είναι το γεγονός ότι η καταδίκη της προκάλεσε
μια κινητοποίηση εσωτερικά που έδειξε το ευμετάβλητο της «κοινής γνώμης» σε
ακτιβιστικές κινητοποιήσεις που αγγίζουν υπόγειες κοινωνικες - πολιτισμικές
μεταμορφώσεις…
Γιατί δεν πέρασαν καν 7 μήνες από την υπόθεση των βιασμένων
και δολοφονημένων μεταναστριών γυναικών – όπου η οργή του κοινού ανάγκασε σε
παραίτηση ακόμα και τον βιδωμένο στην καρέκλα, και μνημειώδη για την αδυναμία
του να αναλάβει ευθύνη, Ιωνά...
Ένα από τα καλά αυτής της εμπειρίας είναι το
ότι έδειξε πόσο ευμετάβλητο είναι αυτό που ονομάζουμε «κοινή γνώμη». Αρχικά, η
υπόθεση με την καταγγελία για βιασμό δεν φάνηκε ένα προκαλεί εντύπωση πέρα από
ένα είδος σκανδαλοθηρικής λαγνείας από μερικά ΜΜΕ. Το θέμα πήρε μια αρνητική
στροφή με την απαλλαγή των ισραηλινών.
Υπήρχε τότε αρκετά διάχυτη καχυποψία ότι
η απαλλαγή έγινε μετά από πιέσεις από το Ισραήλ, και ότι η κατάθεση της κοπέλας
εκμαιεύτηκε. Αλλά καθώς η κοπέλα δεν είχε ένα δίκτυο στήριξης, η υποτιθέμενη
ομολογία της προκαλούσε δυσκολία για την όποια κοινωνική υπεράσπιση της. Οι
περισσότεροι μάλλον περίμεναν ότι και η κοπέλα θα έφευγε και το θέμα θα
ξεχνιόταν.
Όμως η υποτιθέμενη «κυπριακή δικαιοσύνη»,
φάνηκε να θέλει ένα είδος εκδικησης – ή για να το δούμε πιο ορθολογικά, ίσως
μερικοί να ανησυχούσαν ότι η άρον άρον απαλλαγή των ισραηλινών μπορεί να
αποκαλύπτονταν, από κάποιο εξωτερικο δικαστήριο [στα οποία θα προσέφευγε η
19χρονη εξ αναγκης], σαν ύποπτη – και έτσι το πολιτειακό κύκλωμα που μετέφερε
ενδεχομένως τις ισραηλίτικες απαιτήσεις στο δικαστικό σύστημα, μπορεί να εκτιθόταν
διεθνώς.
Είναι δηλαδή πιθανόν η δίκη να έγινε για να δώσει νομιμότητα στην
απαλλαγή των ισραηλιτών. Κάπου εκεί άρχισε η πρώτη έντονη αντίδραση – η οποία
άρχισε να αποκτά μια δυναμική μετά και το νέο σοκ: την καταδίκη της κοπέλας.
Γιατί ακόμα και με την δίκη αναμενόταν ότι θα ήταν τουλάχιστον τελετουργική –
σαν εκφοβισμός της κοπέλας αλλά και άλλων. Όμως το όλο σκηνικό μάλλον
λειτούργησε σαν μπούμερανγκ.
Καθώς οι
αντιδράσεις πύκνωναν, άρχισε και ένα είδος μεταστροφής της ηγεμονικής τάσης
στην «κοινή γνώμη». Ακούγονταν δηλαδή περισσότερο, και γιατί είχαν και πιο
ορθολογικά επιχειρήματα όσοι διείδαν στην όλη διαδικασία μια πρακτική
ενοχοποίησης όχι απλά μιας 19χρονης αλλα και των γυναικών που καταγγέλλουν
βιασμό.
Και όσο προχωρούσε
η σκέψη και η αντιμετώπιση των τεκμηρίων που άρχισαν επιτέλους να διαρρέουν
δημόσια, τόσο πιο έντονη γινόταν η οργή για το όλο σκηνικό. Το δικαστήριο
την καταδίκασε μεν αλλά με αναστολή, ελπίζοντας, τώρα, στην λήθη – μπροστά στην
διερευνόμνε διαδικασία [ποιός είναι ο δικαστής, τί τεκμήρια κατατέθηκαν, υπό
ποιές συνθήκες έγινε η ανάκριση κοκ].
Αλλά οι
αποκαλύψεις συνάντησαν ένα υπόστρωμα ευαισθησίας μόλις κάτω από την επιφάνεια –
είχαν περάσει μόλις μερικοί μήνες από την ανακάλυψη των δολοφόνημενων γυναικών.
Οπότε άρχισε να αναδύεται ένα υπόστρωμα αντίδρασης– και τελικά αυτό που άρχισε
να διαφαίνεται ήταν ένα είδος οργής για ότι πέρασε η κοπέλα.
Αξίζει να τα
θυμάται κανείς αυτές τις τασεις και μεταστροφές, και για το γεγονός ότι μια
ακτιβιστική εκστρατεία μπορεί να έχει ευρύτερες επιδράσεις, αλλά και για το γεγονός ότι έχει αρχίσει να
συγκροτείται ένας πλουραλιστικός κυπριακός γυναικείος λόγος και μια ανάλογη,
πέρα από τα φύλα, ευαισθησία για τέτοια θέματα.
Αυτά έφερε στην επιφάνεια ο
ακτιβισμός μετατρέποντας μέρος της αρχικής «σιωπηλής πλειοψηφίας» σε παράγοντα
που αλλαξε την ηγεμονική εικόνα στην «κοινή γνώμη». Και πάλι καθοριστικό ρόλο
έπαιξε η Δημοσια Σφαίρα του Ιντερνέτ, ενώ τα καθεστωτικά ΜΜΕ [πλην ελάχιστων
εξαιρέσεων] έβοσκαν αλλού.
•
Κλινικές
περιπτώσεις: Καθώς η υπόθεση με την 19χρονη οδηγείτο σε ένα είδος κλεισίματος,
ηταν ενδιαφέρον ότι μερικοί επέμεναν στο κόλλημα τους. Στην offsite ένας
εθνικόφρων τυπάκος κτυπιόταν να υπερασπιστεί τον δικαστή και το σύστημα
υποταγής στο Ισραήλ, ενώ ο Κωνσταντίνου του Πολίτη [από άλλη, αλλα συγκλίνουσα
από ότι φάνηκε πορεία] το έριξε, στο παραμιλητό της εμμονής του σε μια τελική
αθλιότητα για την οποία αξίζει ένα σχόλιο σε ιστορικό φόντο: Κατ’ αρχήν και οι
δυο [εθνικόφρων παραμιλητό-offsite/Κωνσταντίνου-Πολίτης] ήταν εξοργισμένοι με τις κυπριακές
αντιδράσεις – ενδεικτικό τεκμήριο της αλλαγής στην κοινή γνώμη μετά τις
ακτιβιστικές παρεμβασεις.
Αξίζει μια
ιδιαίτερη εστίαση στον Κωνσταντίνου σε ιστορικό φόντο… Ιδού το σχόλιο του, οπού
φαίνεται ότι αποφάσισε να αναλάβει ρόλο υπερασπιστή της «ξενοδοχειακής
βιομηχανίας» [ας πούμε] ξεχνώντας την όποια «ευαισθησία» [λέμε τώρα]…
«Διαβάζω ακόμα posts για το boycottcyprus και τα υπόλοιπα και οφείλω να πω το εξής: η τραγική
ηδονή που θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει, σε πάρα πολλά από αυτά,
δεν έχει σχέση με τη 19χρονη. Είναι σύμπτωμα απλής, κλινικής βλακείας. Μόνο
τέτοιοι τραγικοί άνθρωποι θα μπορούσαν να ηδονίζονται για κάτι το οποίο οδηγεί
σε συλλογικό κακό, συνεπώς και στους ίδιους. Βεβαίως, το τελευταίο σε κάποιο
μόνο βαθμό αφού, οι πλείστοι από αυτούς και αυτές τους χαιρέκακους ανόητους και
ανόητες είτε πληρώνονται από το Δημόσιο είτε κάνουν μπίζνες με τον ακτιβισμό
τους. Όμως, η βλακεία τους είναι πραγματικά τρομακτική... 😳
Ο Κωνσταντίνου
[αφού είχε αφήσει και υπονοούμενα για την κοπέλα σε προηγούμενο άρθρο του] σε
αυτό το σχόλιο στο facebook ήταν
εμφανώς ενοχλημένος από την προηγούμενη αποτυχία του να πείσει και την
κινητοποίηση για μποϊκοτάρισμα του τουρισμού – σαν απειλή μπροστά στο ε/κ
σύστημα δαιμονοποίησης. Ανέλαβε τωρα ρόλο υπεράσπισης των ξενοδόχων... :) Η πιθανή σεξουαλική βία, η κοπέλα που ταλαιπωρείτο για μήνες κοκ, δεν είχαν
προφανώς καμία σημασία για την οποία «ευαισθησία» του. Όπως λαλεί τζαι ο Τόμμυς
για την θεϊκή συγχώρεση, μάλλον τζαι η ευαισθησία μερικών δεν είναι
δωρεάν/μούχτιν.
Το πρώτο
ενδιαφέρον είναι ο τρόπος με τον οποίο πετά τις παραπλανήσεις και πάλι.
Κατά τα άλλα όταν
ξέπλυνε την δικαστή που αθώωσε τον κατηγορούμενο ιδιοκτήτη σκύλου για τον θάνατο της Πετράνα, ήθελε αποδείξεις
«πέραν πάσης αμφιβολίας»..
Εδώ πετά την
παραπλάνηση όπως τα τσίπιτος: «…οι πλείστοι από αυτούς και αυτές τους
χαιρέκακους ανόητους και ανόητες είτε πληρώνονται από το Δημόσιο είτε κάνουν
μπίζνες με τον ακτιβισμό τους..»
Όταν άρχισαν οι
ακτιβιστικές κινητοποιήσεις για τα αμπελοπούλια, μερικοί παράγοντες [της νυν
κυβερνητικής δεξιάς] πετούσαν από τα μικρόφωνα ανάλογα υπονοούμενα ότι οι
ακτιβιστές/τριες ήταν… όργανα ξένων [ακούσαμε μέχρι και την Τουρκία στο
ρεπερτόριο]. Το εθνικόφρων σύνδρομο σαν μηχανισμός λογοκρισίας και δαιμονοποίησης...
Τώρα [που
θίχτηκε το Ισραήλ ή μήπως επειδή θίχτηκε το δικαστικό σύστημα των Νικολάτου, Παπαθανασίου
κοκ;] το ακούμε και από τον Κωνσταντίνου του Πολίτη, για τις γυναίκες που
συμμετείχαν στην κινητοποίηση για την19χρονη. Και όχι μόνο εθνικόφρων μένος
για τους υπόπτους που πληρώνονται από το εξωτερικό, αλλά και ολίγον νεοφιλελέ κέτσαπ
για τους « δημόσιους υπάλληλους». Ατεκμηρίωτες
λαφαζανιες φυσικά. Ιδιαίτερα το «πλείστοι».
Και ιδού η
ουσιαστική ερώτηση: ποιά ακριβώς είναι [αν υπάρχει] η διαφορά του Κωνσταντίνου
από τον αρχιεπίσκοπο ή οποιοδήποτε εθνικόφρονα ο οποίος προσπαθεί ατεκμηρίωτα
να κατασκευάσει περιρρεουσα εναντίον όσων διαφωνεί μαζί τους;
Ή μήπως η
περιρρέουσα είναι κακή μόνο άμα αφορά την ημέτερη επιχείρηση συσκευασίας
ειδήσεων...; Κατά τα άλλα, μιλά
για «κλινικές περιπτώσεις» και «βλακεία» ο άλλος – ένα καθρέφτη ρε, αφού τζαι η
αντροπή εχώστηκεν μπροστά στην γελοιότητα.
Αν σας ενδιαφέρει
και η συγκριτική καταγραφή του παραμιλητού της εθνικοφροσύνης στην offsite, ιδού [προσέξετε
την χαζοχαρούμενη ομοιότητα στην δυτικολαγνεία με αναφορές σε «Κυπριστάν» κ.ο.κ,
ή, για να το πούμε πιο πρακτικά: Το κόμπλεξ αυτών που θα ήθελαν να γίνουν «σερ»
[όπως ήταν άλλωστε τζαι η ιστορία της εθνικοφροσύνης, ως των διορισμένων της
αποικιοκρατίας] τζαι περιφέρουν το πτώμα του Παλληκαρίδη σαν επικάλυψη του
ματαιωμένων απωθημένου τους]:
•
Διεθνώς η
απόπειρα ποινικοποίησης [και μέσα από στέρηση ανθρώπινων δικαιωμάτων – όπως η
παρουσία δικηγόρου σε ανάκριση] και δαιμονοποίησης του θύματος που καταγγέλλει
βιασμό, οδήγησε σε ένα ευρύτερο ενδιαφέρον για τις νομοθεσίες για βιασμό, και
πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ξεπλένονται διάφοροι…
Και σαν τέτοιο
μπορεί τελικά να ειπωθεί ότι η ταλαιπωρία της κοπέλας ίσως και να αποδώσει και
κάποιο ιστορικό όφελος γενικότερα…
•
Όταν
εσωτερικεύει κανείς το «σκύψιμο» στην εθνικοφροσύνη, το «σκύψιμο» στο Ισραήλ
φεύγει από την εικόνα και η αντίσταση στο σεξισμό και την παρωδία δίκης γινάτι
συνομωσία…
Μερικοί, όπως λ.χ.
ο Χαλικιόπουλος, που έχει και τις καλές του στιγμές [σε τέτοιες στιγμές το
παίζει και αριστερίζων ευαισθησίες] αλλά και τις εθνικόφρων εμμονές, το
μόνο που κατάλαβαν ήταν ότι όσοι μιλούσαν ανοικτά για την αισχρότητα με την
όποια αντιμετωπίστηκε η κοπέλα [και πως το πολιτικό/αστυνομικό και δικαστικό –
και όχι μόνο – σύστημα φάνηκε να ευνοεί την συγκάλυψη του μπουλουκιού των
ισραηλινών] ήταν ύποπτοι... «υποταγής» [είναι «σκύψιμο» κατά τον αγωνισταρά
μας].
Έτσι, έγραψε για σχόλια του Π. Δημητριάδη. Μια ακόμα αναπαραγωγή του
κομπλεξικού παναϋρκού μετατόπισης με εθνικόφρων κέτσαπ όπως τον τύπο της offsite. Άμα πάρεις το
δρομάκι της εθνικόφρων υποταγής/σκυψίματος, θα εστιάζεις αναπόφευκτα μόνο σε
ότι κλισε παράγει το σχετικό conditioning [όπως στο
πείραμα του Παβλόφ]. Θα κάνεις ότι δεν βλέπεις το σκύψιμο στο Ισραήλ και θα
θεωρείς την καταγγελία της ποινικοποίησης των καταγγελιών βιασμού σαν υποταγή
στην Βρετανία.
«Δεν ήταν υποταγή στο Ισραήλ το ξέπλυμα των 12». «Δεν υπάρχει
περίπτωση προφανώς να υπάρχει τοπική γυναίκεια ακτιβιστική κ.ο.κ. ευαισθησία, αυτά
έρχονται απ’ εξω». Αυτά είναι οι
αναπόφευκτες καταλήξεις μια ρητορικής. Όταν κάποιος υπογράφει
ακόμα δήλωση «υπέρ του έθνους» στην φαντασιακή του Μακρόνησο, κάπως έτσι
καταλήγει. Δουλοπρεπής, με επιλεκτικές ευαισθησίες. Και φυσικά
ενοχλείται για την μη εμπιστοσύνη στο «δικαστικό σύστημα». Ακατάχνωτα. Η
υποταγή στην εξουσία πάνω από όλα. Της
πατριαρχικής εξουσίας, των δυτικών συμμάχων, των δικαστών.
Σύνδρομα της
Μακρονήσου...
•
Αφιερωμένο
σε όσους αφορά: είτε για το τί γράφουν σήμερα [σε ιστορικό φόντο], είτε για το
τί ενδεχομένως ψηφίζουν, ή τέλος πάντων και τί συγκαλύπτουν…
Δήλωση νυν
υποψηφίου για αντιπροεδρια στον ΔΗΣΥ για το θέμα της προστασίας των
αμπελοπουλιών:
«Γιατί οι παράνομοι κυνηγοί αμπελοπουλιων, να μην
έχουν λόγο από την στιγμή που απέκτησαν μέχρι και οι ομοφυλόφιλοι…»…
Σταθερά βήματα…
•
Ο Δήμος
Πάφου, ο Φαίδων κοκ, συνεχίζει/ουν την καταστροφή των φυσικών ακτών.
Από τον εκβραχισμό που κανει ο Δήμος Πάφου
στην παράλια ΣΟΔΑΠ για να κανει αναψυκτήριο
•
Και το
θεαματικό επεισόδιο ΗΠΑ – Ιράν έληξε ..για την ώρα, όπως όλα τα θεάματα
ανακύκλωσης εκκρεμών ζητημάτων αυτήν την εποχή: Απέδειξε ότι σε μια πραγματική
πολεμική σύρραξη θα βομβαρδίζεται, με πυραύλους, ότι κινείται - τζαι η πρακτική
του συνέπεια ήταν η απαίτηση του Ιράκ για αποχώρηση των Αμερικάνων στρατιωτών
που ξέμειναν… Η συγκαλυμμένη απόπειρα νέο-αποικιοκρατίας των βάσεων μπροστά στο
καθρέφτη…
Οι ΗΠΑ έδειξαν ότι
με drones από
βάσεις στην περιοχή μπορούν να δολοφονούν αξιωματούχους χωρών με τις οποίες
διαφωνούν – έστω και αν βρίσκονται για διπλωματική αποστολή σε άλλη χώρα. Και το Ιράν
απέδειξε ότι μπορεί να κάνει τις αμερικάνικες βάσεις βομβαρδισμένο οικόπεδο.
Και οι δυο στο
τέλος κήρυξαν ανακωχή – το Ιράν είπε ότι έδωσε το μήνυμα και είναι πια και
δημόσιος ο στόχος «να φύγουν οι αμερικάνικες βάσεις από την Μέση Ανατολή» [με
φόντο το Ιράκ αλλά και σαν γενικότερη πολιτική], ενώ ο Τραμπ [δύσκολο να πεις
οι ΗΠΑ αφού και σε επίπεδο εξουσιών – εκτελεστικής και νομοθετικής – δεν υπήρχε
ταύτιση] κήρυξε «νίκη» υπό βομβαρδισμό [κατά το «Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει –
Γιάννης μιλά μόνος του, Γιάννης κηρύσει νίκη με τον εαυτό του...].
Η πτώση/κατάρριψη
του ουκρανικού αεροπλάνου ήταν μια ντε φάκτο υπενθύμιση της πραγματικότητας: αν
αρχίσουν να πέφτουν πύραυλοι, θα πέφτουν και αεροπλάνα και πλοία θα βυθίζονται,
και αυτοκίνητα θα ανατινάζονται κ.ο.κ. Ανάλογα γίνονταν και μετά την εισβολή στο
Ιράκ.
•
Το Ιράκ
στο ιστορικό φοντο του πως το κατάντησε η αμερικανική εισβολή του 2003:
«..ένα πεδίο βολής φτηνό
Που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι..»
Έτσι ο θάνατος του
Σουλεϊμανί δημιούργησε ένα ήρωα για τους σιήτες [στο Ιράν – και δυναμική
εμφάνιση σιητικής αλληλεγγύης και στο Ιράκ], και έθεσε έντονα στο εσωτερικό του
Ιράκ το θέμα της αποχώρησης των Αμερικανών.
Ενώ τίθεται και
ζήτημα αυτονομίας από το Ιράν – αυτό που ήταν η βασική πολιτική του Σαντάμ και
των Μπααθιστών τους οποίους ανέτρεψαν [και σκότωσαν] οι αμερικανοί και τώρα
τους... νοσταλγούν;
Και τώρα οι ΗΠΑ βρίσκονται σε θέση να πρέπει
να εξηγήσουν γιατί δεν φεύγουν ή σταματήσουν να είναι γελοίοι και να φύγουν. Η
δολοφονία τους έκθεσε σαν παρείσακτους
στην χώρα, και η αδυναμία να απαντήσουν στους πυραύλους του Ιράν, έδειξε τις
συνέπειες για όσους τους ανέχονται. Ο ΙΣΙΣ πάντως
διέρρευσε ότι η δολοφονία του Σουλεϊμανί ήταν «θεϊκό έργο”. Άρα ελπίζει σε
επιστροφή των Αμερικανών στην πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» στο Ιράκ με
όργανο ανάλογες οργανώσεις όπως Αλ Καιντα, ΙΣΙΣ κοκ; Θα δείξει…
Πάντως το έγκλημα
της εισβολής και η γενοκτονία [μέσω των κυρώσεων] σε βάρος της Ιρακινής
κοινωνίας προηγουμένως και μετά την εισβολή, είναι το φόντο στο οποίο θα
καταγραφεί το αναπόφευκτο μέλλον μιας χωράς κοιτίδας του πολιτισμού που
κατάφερε να διατηρήσει τον πλουραλισμό της παρά τα τόσα κόλπα του «διαίρει και
βασίλευε».
•
Ισοπεδώστε
τα τζαι φύετε…
Η πλάκα ήταν η πρώτη αντίδραση του Τραμπ στην απαίτηση
του Ιράκ για αποχώρηση των αμερικάνικων στρατευμάτων που είναι ακόμα εκεί:
κολλημένος στο κόλπο «κυρώσεις… τζαι ότι νά’ ναι», είπε ότι θα επιβάλει
κυρώσεις γιατί πρέπει το Ιράκ να πληρώσει δισεκατομμύρια στις ΗΠΑ για τις
βάσεις που έκτισαν, οι αμερικανοί, εκεί.
Τώρα γιατί να
πληρώσουν οι ιρακινοί [να πληρώσουν και άλλα δηλαδή πέρα από το ότι τραβάνε από
το 2003] γιατί ένας αμερικάνος πρόεδρος αποφάσισε να κάνει εισβολή με ψεύτικες
δικαιολογίες, είναι ένα θέμα. Το ότι ένας άλλος πρόεδρος, πάλι των ΗΠΑ, θέλει
και αποζημίωση για τις βάσεις που έκτισε η εισβολή, είναι πια κωμικό και
ενδεικτικό κατάντιας ενός είδους δημόσιου λόγου που μάλλον δεν επικοινωνει με
το περιβαλλον.
Οπότε ίσως ο
ιρανικός βομβαρδισμός των βάσεων να ήταν μια απάντηση – μια κάποια λυση τέλος
πάντων:
ισοπεδώστε τις βάσεις, μην αφήσετε δηλαδή τίποτα πίσω, οπότε δεν θα χρωστά και
το Ιράκ - ακόμα και σύμφωνα με την
αμερικανική κωμική εξίσωση.
•
Ένας Θεός που
το παίζει σε πολλά ταμπλό; Ένας θεός που εμφανίζεται διαφορετικά σε 3
διαφορετικές ομάδες πιστών στην Μέση Ανατολή τζαι που βάλλει, υποτίθεται το
δάκτυλο του, in the most unlikely cases/places...
Ή όταν ο ΙΣΙΣ αγάπησε τον Τραμπ...;
«The
weekly Islamic State (IS, formerly ISIS/ISIL) newspaper Al-Naba portrayed
Soleimani’s death as an act of god in support of its cause, and Muslims in
general, according to BBC Monitoring.»
Α ναι, υπάρχει και
ο κουτσουρεμένος παίκτης, ο ΙΣΙΣ, ο οποίος [σε όποιο σχήμα και αν βρίσκεται τώρα]
άφησε να διαρρεύσει, μέσα από φιλική του εφημερίδα, ότι η δολοφονία του Σουλεϊμανί είναι...
«θεϊκό έργο».Ο Τραμπ σαν όργανο
του Θεού ας πούμε. Και για να έχουμε
και πλαίσιο – μόλις πριν λίγο καιρό σκοτώθηκε ανάλογα ο ηγέτης του ΙΣΙΣ. Άρα;
Ας το πούμε με την
ορολογία της κοινωνίας του θεάματος, όπως αρμόζει στο επίπεδο για το οποίο
μιλούμε: Στον Τραμπ αρέσουν
οι γκανγκστερικές ταινίες με τις δολοφονίες ατόμων σαν μηνύματα της μιας
συμμορίας στην άλλη, το Ιράν έχει αναπτύξει πολεμική βιομηχανία ισοπέδωσης
χώρων [και βάσεων] σαν το αντιστοιχο θέαμα, ενώ ο ΙΣΙΣ βλέπει παντού το χέρι
του «ενός και μοναδικού θεού» που τυγχάνει όμως να εμφανίζεται διαφορετικά σε εβραίους,
χριστιανούς και μουσουλμάνους. Πολύ βιτσιόζος
αυτός ο θεός πάντως…
Πρακτικά το μέλλον
του ΙΣΙΣ – εξαρτάται από το αν μπορεί η Σαουδική Αραβία [παρά ο όποιος Θεός] να
επενδύσει ξανά σε σχετικές φανταμενταλιστικές οργανώσεις. Γιατί δεν είναι και
καλή περίοδος για τους Σαουδάραβες, καθώς οι ΗΠΑ [ο άλλος ιστορικός
επιχορηγητης τέτοιων οργανώσεων] αναδιπλώνονται προς τα πίσω. Άσε που οι
Ταλεμπάν, το τοπικό κατασκεύασμα σαν συνέχεια της Αλ Κάιντα, τους εξευτελίζει
στο Αφγανιστάν. Μετά τους 3 νεκρούς αμερικάνους στην Κένυα, είχαμε και άλλους 2
νεκρούς αμερικάνους στο Αφγανιστάν. 5 νεκροί μέχρι τώρα σε μια εβδομάδα –και
κατά βάση σκοτωμένοι από σουννίτες φονταμενταλιστές στους οποίους επένδυαν οι
αμερικανοί.
Ο ασύμμετρος πόλεμος. Που μπορεί να σχετίζεται με τον θάνατο του
Σουλεϊμανί αλλά και με άλλες τοπικές δυναμικές προφανώς, αφού το Ιράν δεν έχει
πρόσβαση στις περισσότερες σουννιτικές οργανώσεις. Αλλά άμα κυρήσσεις θρησκευτικό
πόλεμο, οι φονταμενταλιστές είναι περίπλοκες μορφές ανθρώπινων βομβών/βλημάτων…
Οι αμερικανοί
πληρώνουν τις απρόσμενες συνέπειες των θεαμάτων τους, αλλά και των επενδύσεων
των μυστικών τους υπηρεσιών…
•
Η
εθνικοφροσύνη κινητοποιείται: Ο Τατάρ με τον Οζερσάϊ επήαν στην
Ιστανμπούλ/Κωνσταντινούπολη για να δουν τον Ερντογάν σε σχέση με τις τουρκοκυπριακές
εκλογές.
Άρα η εθνικοφροσύνη βορείως κινητοποιείται για να
προωθήσει ένα βολικό ημέτερο. Φανταζόμαστε ότι τζαι στο προεδρικό στο Στρόβολο,
κάποιο πλάνο θα έχουν για να βοηθήσουν τον βόρειο συναγωνιστή τους [όποιος και
αν είναι – φτάνει να είναι εθνικόφρων τζαι να μεν θέλει λυση]…
Οπότε θα δούμε πως
θα αντισταθούν, τζαι αν θα τα καταφέρουν, οι βόρειοι Κύπριοι…
ΥΓ. Η συνολική
κυπριακή εθνικοφροσύνη αποτελείται από δυο πτέρυγες, που είναι υποτίθεται
ανταγωνιστικές [βασικά για τον έλεγχο της τοπικής εξουσίας], αλλά έχουν ένα
κοινό βασικό πυρήνα: Και οι δυο δεν θέλουν μια ανεξάρτητη ενιαία χώρα όπου οι
πολίτες θα αποφασίζουν για την Κύπρο. Αντίθετα, προτιμούν να έχουν μια
εξωτερική δύναμη να αποφασίζει και οι ίδιοι να παίζουν στο εσωτερικό τους μουχτάρηες
[της αποικιοκρατίας κάποτε] ή τους πολιτικούς εξαρτήματα των κρατών Ελλάδας και
Τουρκίας [ή έστω της επίκλησης τους] αλλά να έχουν το «ελεύθερο» να κάνουν ότι
θέλουν, τζαι να λειτουργούν όπως τους τοκογλύφους της αποικιοκρατίας, τζαι τους
ενοικιαστές φόρων της οθωμανικής περιόδου.
Είναι ο εσωτερικός
φορέας μέρος της υλικής υπόστασης του αποικιακού «διαίρει και βασίλευε» με
στόχο την διαχείριση της τοπικής εξουσίας – τζαι του ανάλογου πλούτου.
•
Οι τάσεις
ισορροπιών ή ποιοί φαίνονται να πρωταγωνιστούν στην μετα-ηγεμονική περίοδο στην
γεωπολιτική μας περιοχή:
Το άλλο, και πιο ουσιαστικό, πολιτικό πλαίσιο της
περιοχής, αυτές τις μέρες, πίσω από τα θεάματα των drones που δολοφονούν τζαι των μπαράζ ρουκετών που ισοπεδώνουν,
ήταν σταθεροποίηση μιας σειράς σχέσεων που μάλλον καθορίζουν πολύ πιο
αποφασιστικά το μέλλον της γεωπολιτικής μας περιοχής: Αγωγοί- Ρωσία – Τουρκία
και ποιοι μεσολαβουν για «εκεχειριες» σε Συρία – Λιβύη. Δείγμα επιρροής και
αυτό…
Άνοιξε επίσημα το TurkStream [το όποιο
σαν πραγματικότητα εξηγεί τζαι νάκκον το θεαματικό ενδιαφέρον για την άρον άρον
επαναφορά των επικοινωνιακών φουσκών για eastmed κοκ] τζαι άρα
ρέει προς την Ευρώπη φυσικό αέριο από την Ρωσία τζαι την κεντρική Ασία από ήδη
2 αγωγούς τζαι με ακόμα ένα να ολοκληρώνεται σύντομα – μέσω Ουκρανίας [έκλεισεν
η συμφωνία με την Ρωσία], μέσω του nordstream 2 που φαίνεται να ολοκληρώνεται παρά τις αμερικάνικες
πιέσεις, τζαι του TurkStream. Ταυτόχρονα, ο
Πούτιν επισκέφτηκε την Συρία τζαι έπαιξε τζαι λλίον συγκριτικό θέαμα για το πώς
η χώρα βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό σε συνθήκη ειρήνης, επιτέλους τζαι
ανοικοδόμησης – σε σύγκριση με το τί κάμνουν οι αμερικανοί στο Ιράκ.
Στα σημεία
διαφοροποίησης/αντιπαραθεσης Ρωσίας - Τουρκίας είχαμε τα εξής:
Αρχικά μετά την
παρέμβαση της Τουρκίας στην Λιβύη, έγιναν αψιμαχίες – βομβαρδίστηκε μια
στρατιωτική «ακαδημία» στην Τρίπολη [προκαλώντας αντίδραση τζαι που την
Αλγερία], ενώ εκδιωχθήκαν από την Σύρτη [την γενέτειρα του Καντάφι] οι ένοπλοι
της Μισράτα. Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί νίκη του Χαφτάρ αλλά αν το δει κανείς
ιστορικά, η Σύρτη είναι η πόλη που αντιστάθηκε μέχρι τέλους στην δυτική εισβολή
του 2011 που είχε σαν τοπικά στρατεύματα τους ισλαμιστές. Οπότε ήταν και άτυπη
νίκη των κανταφικών. Όμως στο ευρύτερο πεδίο, παρά τους λεονταρισμούς, ο Χαφτάρ
δεν έκαμε κίνηση, ενώ δεν παραδέχθηκε καν την ευθύνη για τον βομβαρδισμό της
ακαδημίας.
Σε εκείνο το
πλαίσιο Ρωσία [που στηρίζει τον Χαφτάρ] και Τουρκία [που στηρίζει την κυβέρνηση
της Τρίπολης και τους ισλαμιστές της Μισράτα] έκαναν έκκληση για ανακωχή. Η
οποία τελικά ανακοινώθηκε και επίσημα. Ισορροπία. Και ανάλογη επέμβαση έκανε
και η Ιταλία [η οποία επενδύει στην κυβέρνηση της Τρίπολης]. Τζαι οι άλλοι
επεριμέναν την δακάτω για... Eastmed... :) Τάσεις
εξισορρόπησης.
Ταυτόχρονα, Ρωσία
και Τουρκία συμφωνήσαν σε εκεχειρία των συμμάχων τους στο τελευταίο κομμάτι του
θυλάκα στον όποιο στάλθηκαν οι ισλαμιστές στην Συρία: στο βόρειο Ιντλίμπ. Οι
ισλαμιστές έχουν ηδη χάσει αρκετό έδαφος, και κυκλοφορούν πληροφορίες ότι η
Τουρκία προσπαθεί να τους πείσει να μεταφερθούν στην Λιβύη σαν σύμμαχοι των
ισλαμιστών της Μισράτα..
•
Και εν τω
μεταξύ, στο εσωτερικό, ετοιμάζουν νομοσχέδια παρακολουθήσεων... τζαι ο Πολίτης
μαζί με την επίτροπο του [κάθε φιλο-συναγερμική επιχείρηση ΜΜΕ πήρε και από ένα
επίτροπο – ε τι ο Διονυσίου, ο Κωνσταντίνου κοκ δεν θα έχουν τζαι μια δική τους,
αφού ο Λοττιδης έχει;..:)].
Μόλις ζήσαμε την
εμπειρία του βαν, αλλά μερικοί κάμνουν ότι εν καταλαβαίνουν…..
Ας το πούμε με την
μέθοδο των πιθανοτήτων: η πιο λογική πιθανότητα γιατί μερικά φιλο-συναγερμικά
ΜΜΕ έχουν λυσσάξει σε βαθμό αυτό-εξευτελισμού ενάντια στους ανεξάρτητους
αξιωματούχους, όπως ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Γενικός Ελεγκτής, είναι διότι
δεν τους ελέγχουν. Θέλουν να ελέγχουν αυτά τα πόστα για να στήνουν θεάματα,
όπως την εποχή του Ρίκκου [τι ωραία, για μερικούς, ας πούμε, που ξεπλυθήκαν τις
εργοληπτικές εταιρίες στο σκάνδαλο του ΣΑΠΑ] και να δαιμονοποιούν αυτούς που
τους αντιστέκονται. Τζαι μετα να στήνουν δίκες κ.ο.κ.
Άρα το να δοθούν
εξτρά εξουσίες για παρακολουθήσεις στο πόστο του Γενικού Εισαγγελέα, με φόντο
την αφυπηρέτηση του νυν Γενικού Εισαγγελέα, απλώς σημαίνει ότι ο επόμενος
διορισμένος, λογικά όργανο του ΔΗΣΥ και των φυλλάδων του, θα λειτουργεί όπως το
ισραηλιτικό βαν σε βάρος της κοινωνίας
-παρακολουθώντας και εκβιάζοντας… Τζαι όσοι δώσουν
έτσι εξουσία στον ΔΗΣΥ θα έχουν ευθύνες…
•
Τζαι για
να δούμε την φτώχεια της ελληνοκυπριακής δημοσιογραφίας: πόση προσπάθεια, δηλαδή,
εχρειάζετουν για να διερευνηθεί η προϊστορία του δικαστή σε υποθέσεις που
αφορούν καταγγελίες γυναικών για κακοποίηση [βιασμό, trafficking κοκ];
Οξά το ζήτημα ένι ακόμα η κατά φαντασία «αμερόληπτη»
δικαιοσύνη;
Μετά τζαι τις περσινές αποκαλύψεις για τις σχέσεις με το
δικηγορικό γραφείο της Τράπεζας Κυπρου;
Ας ελπίζουμε ότι η 19χρονη εν το τέλος τζαι της ρητορικής
τουτου του ανοητου, πια, μύθου…
Μετα την αποκάλυψη [από τις ακτιβίστριες] το
ότι ο δικαστής της 19χρονης ήταν δικαστής στην υπόθεση της Oxana Rantseva [θύματος trafficking] τελικά τα ξένα ΜΜΕ, όταν
ασχολήθηκαν με το θέμα, βρήκαν και άλλη υπόθεση [καταγγελίας για βιασμό] που
δείχνει μια τάση του κ. Παπαθανασίου. Ήταν πολλά
δύσκολο φαίνεται να κάμουν καμίαν ερευνά τα ε/κ ΜΜΕ να δουν αν όντως η ιστορία
του συγκεκριμένου δικαστή είναι αιτία για καχυποψία για τις απόψεις του;
Εδώ φαινεται
να ζούμε ακόμα στην νηπιακή κατάσταση όπου πολιτική εξουσία και πλειοψηφία των
ΜΜΕ παπαγαλίζουν [γιατί βολεύει;] το κλισέ «αποφάσισε το δικαστήριο». Ε και; Είναι πολύ
δύσκολο να γίνει κατανοητό ότι υπάρχουν διαφορετικές σχολές δικαστικής
παρέμβασης, και δικαστές με προκαταλήψεις;
Εδώ είχαμε
ολόκληρη λίστα με αναφορές σε ενδεχόμενες σχέσεις διαπλοκής δικαστών και του
δικηγορικού γραφείου της Τράπεζας Κύπρου. Μέχρι και υποθέσεις με την κόρη και
αδελφή του προέδρου του Ανώτατου που απάλλαξε [βολικά;] τον Ηλιάδη [της
Τράπεζας Κύπρου]. Εδώ
δικαστής πήρε προαγωγές ασανσέρ για το Ανώτατο για έβγαλε απόφαση για τον
Παπακώστα που φαίνεται να επιθυμούσε κυβέρνηση [αν κρίνει κανείς από τα πως τον
οδήγησαν ντε φάκτο στο θάνατο μετά].
Η κριτική
του δικαστικού συστήματος είναι μια απαραίτητη δημοκρατική πρακτική για να ελπίζουμε
κάποτε σε ένα είδος δικαιοσύνης που θα σκέφτεται ότι οι πολίτες τους
παρακολουθούν – και όχι μόνο η εξουσία που μοιράζει και προαγωγές σε πειθήνιους
δικαστές. Αυτό
αληθεύει; Και αν ναι, δεν είναι κατι που θα επρεπε να διερευνηθει πριν μερικοι
δεχτουν την αποφαση του δικαστη χωρις συζητηση; Και μετά να απορούν γιατι
υπήρξε οργή;
«Now, it has been revealed
that Papathanassiou previously cleared a man of attacking a woman, with
anti-rape campaign groups in Cyprus claiming that he has a 'dislike of women'.
In that case, the judge told
the woman, 52, that she had made up claims about being attacked by a man,
30, because she was jealous he had cheated on her.»
•
Και θα έπρεπε να είχαμε καταλάβει τι γινοταν στα
δικαστήρια από τον καιρό του ξεπλύματος της Ήλιος...
Για να θυμόμαστε,
λοιπόν:
«Ας αποκαλύψουν και τι παίχτηκε με τους δικαστές για να ακυρώσουν την δίκη
της αεροπορικής τραγωδίας της HELIOS με την πρόφαση
ότι είχε συνταχθεί λάθος το κατηγορητήριο από τον τότε Γενικό Εισαγγελέα!!!
Με τα ίδια τεκμήρια...τις ίδιες καταθέσεις που η αστυνομία
Κύπρου έστειλε στην Ελλάδα καταδίκασε τους ενόχους το Πλημμελειοδικείο Αθηνών.
Και οι κύπριοι δικαστές τους αθώωσαν. Και ποιος ήταν ο δικηγόρος των
κατηγορουμένων;;;; Ο κ. Πολυς Πολυβίου από το γνωστό φυσικά δικηγορικό γραφείο
ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ & ΠΟΛΥΒΙΟΥ !!!!!
Τα συμπεράσματα δικά σας!!!
121 αθώες ψυχές ΔΕΝ έχουν δικαιωθεί!!!»
•
Ο κ. Παπαθανασίου του ε/κ κυπριακού δικαστικού σώματος
και πότε αποδέχθηκε ότι η 19χρονη μπορεί να έλεγε και την αλήθεια… [ή όταν η
προκατάληψη από την «έδρα» καταντά κωμική]
"Αυτή είναι κατά την άποψή μου
και η μόνη περίπτωση στην οποία η κατηγορούμενη είπε την αλήθεια" (Δικαστής).
Ενδιαφέρων. Η μόνη περίπτωση που ο Δικαστής έκρινε ότι η Εγγλέζα είπε την
αλήθεια, ήταν στη φάση που η Εγγλέζα ξέχασε να μιλά ως Εγγλέζα και άρχισε να
μιλά εγγλέζικα σαν Παραλιμνίτισσα που τα έμαθε στο γυμνάσιο.
•
Η ευαισθησία άργησε να ξυπνήσει για μια εβδομάδα…
Μιχαλάκης Σαββίδης:
«Ο κ. Παύλος Μυλωνάς θίγικε επειδή τις 29
Ιανουαρίου 2020, θα δικαστεί 47 χρονη διανομέας, επειδή παρέλειψε να πληρώσει
ποσό 56 ευρώ και ενός σεντ κοινωνικές ασφαλίσεις.
Γιατί παρεμβαίνετε στο έργο της δικαιοσύνης κ. Μυλωνά?
Δεν ακούσατε τόσο το πρόεδρο όσο και το κυβερνητικό εκπρόσωπο ότι εχουν ΠΛΗΡΗ
ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ στα δικαστήρια και στην δικαιοσύνη της Κύπρου, όταν καταδικαζότανε
η εγγλεζού? Δεν σας ειδα να κατεβαινετε στα κανάλια και να διαμαρτυρηθείτε
τότε!
Τοτε η δικαιοσύνη λειτουργούσε άσπιλα, και αμόλυντα και
ξαφνικά ανακαλύψατε την τασιηνόπιττα? Ή μήπως η εγγλεζού δεν είχε ψήφο και η
διανομέας και η οικογένειας της εχουν!
Και με τι νόμους δικάστηκε η εγγλεζου και θα δικαστεί και η διανομέας? Με
αυτούς που ψήφισαν οι Σενεγαλέζοι και Τατζικιστανοί ή αυτούς που ψήφισες εσύ
και οι υπόλοιποι βουλευτές? Καλά
κέρδη κ. Μυλωνά.»
• Το κράτος
υπό τον έλεγχο των οργάνων του κεφαλαίου: Τώρα θα πληρώνουμε και το «ιστορικό
όραμα» της ε/κ δεξιάς - Το καζίνο;
Αυτή η κυβέρνηση θα παραμείνει στην Ιστορια και για αυτό:
έκανε την επιχορήγηση επιχειρήσεων [από ημέτερες τράπεζες, επιχειρήσεις, μέχρι
καζίνο] κεντρικό άξονα της κυβερνητικής
πολιτικής, ενώ ταυτόχρονα, προωθεί περικοπές για όλους τους υπόλοιπους.
Τζαι αν ο εμπειρογνώμονας αποφασίσει ότι η κυβερνηση
έκαμε κακή συμφωνία, τότε θα πληρώσουμε εμείς, οι πολίτες;
Να πληρώσει ο Ανάστος τζαι οι υπουργοί του…
Άτε να δούμε πως θα προσπαθήσουν τα ημέτερα ΜΜΕ να
μετατοπίσουν τις ευθύνες. Δαμαί έγιναν ρεζίλι, προσπαθώντας να ξεπλύνουν τον
Χάρη... :)
«Απρόβλεπτη
επιβάρυνση για τους φορολογούμενους ενδέχεται να δημιουργήσει η συμφωνία
αδειοδότησης του πρώτου καζίνο στην Κύπρο, αφού φαίνεται να μπάζει νερά σε ότι
αφορά το ποιος θα επωμιστεί το σημαντικό κόστος ηλεκτροδότησης του
μεγαλεπήβολου έργου.
Τα γκρίζα
σημεία της συμφωνίας φαίνεται να είναι τέτοια που ανάγκασαν την Ρυθμιστική Αρχή
Ενέργειας (ΡΑΕΚ) να καλέσει εμπειρογνώμονα από το εξωτερικό για να μεσολαβήσει
για τη διαφορά που έχει προκύψει μεταξύ της εταιρείας και του διαχειριστή
συστήματος μεταφοράς (ΔΣΜ).
Ο
εμπειρογνώμονας που κάλεσε το κράτος θα αποφανθεί ποια από τις δύο πλευρές θα επωμιστεί ή όχι το κόστος
περίπου €15 εκ. ή μέρος αυτού, που συνεπάγεται η υποδομή υποσταθμού της ΑΗΚ για
την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο καζίνο και
του ξενοδοχειακού συγκροτήματος στη δυτική Λεμεσό όπου θα
ανεγερθούν.»
•
Κόκκινα
Δάνεια τζαι παγοποιηση μισθών/εισοδημάτων των εργαζομένων…
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα
στοιχεία δείχνουν ότι ακόμα και από όσους έκαναν αίτηση για συμμετοχή στο
σχέδιο Εστία «ένας στους δυο κόπηκαν…λόγω
χαμηλών εισοδημάτων» [Χαραυγή 10/1/2020, σελ. 10]..
Και τι θα μας πουν
τωρα οι απολογητές των τραπεζών;..Φταινε τα άτομα για τα χαμηλά εισοδήματα η
μήπως η κυβερνητική πολιτική συγκάλυψης των εργοδοτών που κρατούν παγοποιημενος
τους μισθούς;
•
Επανήλθε η
συζήτηση για την «παράγκα» στο κυπριακό ποδόσφαιρο…
Ή ποιοί, τζαι γιατί, ανέχονται τον Κούμα κοκ….
Καλά κάμνει η
Ομόνοια τζαι προσπαθεί να έβρει τρόπο να γίνει κάτι στο βάλτο που ονομάζεται
«κυπριακό ποδόσφαιρο». Το να ελπίζει κανείς ότι με τον Κούμα [ο οποίος με τον
Κουτσοκούμνη έφεραν το κυπριακό ποδόσφαιρο σε αυτήν την χειρότερη του κατάντια]
μπορεί να υπάρξει ποδόσφαιρο όπου το πρωτάθλημα αποφασίζεται στο γήπεδο από
τους ποδοσφαιριστές, είναι αφέλεια..
Κατ’ αρχήν θα
πρέπει να τεθεί και εδώ το ζήτημα της σύγκρουσης συμφερόντων του Κούμα..
Μετά θα πρέπει
κάποιος/α να σκεφτεί αν τα ποδόσφαιρο αξίζει να υπάρχει και για άλλους λογούς
πέρα από τα στοιχήματα. Διότι εδώ πάει να
καταλήξει πια. Για αυτό ίσως και
δεν ενδιαφέρει μερικούς [πλην των σωματείων] για το αν είναι όφκιερα τα γήπεδα.
Άμα παίζονται στοιχήματα και μερικοί ξέρουν και αποτελέσματα. Και φάκελοι
έρχονται με υποψίες και καταγγελίες – και αν είδατε να γίνει κάτι, σφυράτε
μας.
Αν μη τί άλλο θα
δούμε μέσα από αυτήν την διαδικασία των καταγγελιών στην Ευρώπη, αν υπάρχουν
και δίκτυα που φτάνουν μέχρι εκει όσον αφορά την συγκάλυψη. Κατά τα άλλα θα
δούμε τώρα και πως θα το παίξει η «παράγκα» εσωτερικά. Τον πρώτο γύρο
φάνηκαν να προσπαθούν να αφήσουν διάφορες ομάδες να ελπίζουν. Ενδεχομένως σαν
δόλωμα για να φέρουν λλιους φίλαθλους πίσω σα γήπεδα [που έτειναν να φκιερώνουν
παραπάνω με την υπόθεση του φακελώματος μέσω κάρτας]. Τώρα μπαίνουμε στο
δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος τζαι την τελική ευθεία, τζαι θα υπάρχει τζαι η καταγγελία.
Άρα πως θα
δίνονται οι κατευθύνσεις; Ανάμεσα
στα urban legends για την παράγκα είναι τζαι το σύστημα
μηνυμάτων σε διαιτητές μέσω κινήσεων συγκεκριμένων δακτύλων. Ίσως τελικά το
μόνο ενδιαφέρον που απέμεινε είναι πως το παίζει μέσω διαιτητών η παράγκα, τζαι
ποιοί ποδοσφαιριστές [ή τζαι σωματεία] αντέχουν τον ψυχολογικό πόλεμο της
παράγκας μέσα στο γήπεδο - διότι τα πέναλτι, τζαι οι ακυρώσεις τερμάτων εν
ακραία άμα εν πετύχουν άλλα. Το κεντρικό σημείο είναι το σπάσιμο της ψυχολογίας
μιας ομάδας από τον διαιτητή.
Σε τούτο επενδύει
πάντα η παράγκα...
•
Τζαι τώρα
που στην Αγία Νάπα ο ΔΗΣΥ τζαι το ΔΗΚΟ υποστηρίζουν τον ίδιο υποψήφιο εν θα
φκει η φιλελέ χορωδία της κυβέρνησης να θέσει θέμα;
Ίντα με τον Σίμο
στο Βαρώσι εθέλαν τζαι δήλωση αποστασιοποίησης, τώρα μουγγαμάρα;
Είπαμε όποιος τους
πιστεύκει, καλά να πάθει… :)
•
Σχόλιο για
το τέλος της αμερικάνικης ηγεμονίας με φοντο τις εξελιξεις στην Μεση Ανατολη –
από αμερικανο ειδικο που θήτευσε σε διάφορα πόστα και στον ΟΗΕ:
«While there is no way to predict with any degree of certainty how
events will ultimately transpire in the Middle East, this much is sure: nations
will be looking for someone to fill the vacuum created by the collapse of US
authority and influence in Iraq. It is in this context that the visit to Syria
by President Putin must be evaluated. It is said that a picture speaks a
thousand words. The image of Putin shaking hands with Assad, in contrast with
the pictures of Iranian missiles fired at US bases in Iraq, provides a point of
comparison that will resonate in the minds of anyone looking for stability over
chaos, and peace over war. From this perspective, it speaks volumes.»
•
Μια
ιστορική διόρθωση για τον Σουλεϊμανί και την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ:
αυτοί που αντιστάθηκαν αρχικά και οδήγησαν σε φιάσκο την επιβλη καθεστώτος της
αμερικανική εισβολή, ήταν οι Μπααθιστές και όχι οι φιλο-Ιρανοί…
Τα κλισέ μπορεί να
είναι ένας τρόπος για να γεμίζουν τρύπες άγνοιας οι δημοσιογράφοι, αλλά το να
φτιάχνεται ένα παραμύθι για γεγονότα από τα οποία δεν πέρασαν ούτε καν 20
χρόνια είναι κωμικό. Όταν έγινε η αμερικανική
εισβολή στο Ιράκ, το 2003, οι πρώτοι που έτρεξαν να επωφεληθούν από την
στρατιωτική ήττα του ιρακινού κράτους ήταν οι φιλο-Ιρανοί ένοπλοι, οι οποίοι ήταν
εξόριστοι στο Ιράν.
Το βασικό όγκο της αντίσταση τότε τον είχαν οι Μπααθιστές
όλων των κοινοτήτων: την μεγαλύτερη αντίσταση στην προέλαση των Αμερικάνων την
συνάντησαν στην Νασιρίγια, στο νότια Ιράκ [την σιητική δηλαδή περιοχή] τζαι η
πρώτη επίθεση αυτοκτονίας ενάντια στους αμερικάνους έγινε επίσης από σιήτη. Το
κέντρο της αντίστασης μετα μεταφερθηκε δυτικά [στην περιοχή Ανμπάρ που
κατοικείται από σουννίτες με κέντρο βάρους την Φαλλούτζια, τζαι πιο βορειά την Σαμάρα
τζαι την Μουσούλη [κοσμικές σουννιτικές πόλεις κατά πλειοψηφία].
Οι φιλο-Ιρανοί
εκείνη την περίοδο [άρα και όσοι είχαν σχέσεις με τον Σουλεϊμανί] δεν εμπλέκονταν
στην αντίσταση. Αναρριχώταν στην εξουσία που οικοδομούσαν οι αμερικανοί. Τζαι
μάλιστα ήταν τζαι στόχος άλλων σιητών λόγω της προηγούμενης περιόδου, όπου
είχαν ταυτιστεί με Ιράν. Σύντομα όμως [τζαι
οι αμερικανοί τζαι οι φιλο-Ιρανοί] βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα νέο λαϊκό κίνημα
σιητών που ναι μεν κωδικοποιήθηκε σαν αντι-σανταμικό αλλά ήταν τζαι έντομα
αντι-αμερικανικό : το κίνημα του Σαντρ.
Ο Σουλεϊμανί
μπορει να βοηθησε τους φιλο-ιρανούς να προσαρμοστούν στο Ιράκ μετά την εισβολή,
αλλά επήραν χρόνια για να μετατοπιστούν πρακτικά στην αντίσταση....
•
Η
ρατσιστική χρήση του αντισημιτισμού ως ιδεολογίας του latter day apartheid του κράτους του Ισραήλ...
Ένας από τους
τύπους που λειτουργούν σαν όργανα του ισραηλιτικού κράτους για να δαιμονοποιούν
όσους μιλούν για το έγκλημα εναντίον των παλαιστινίων [ένα διαρκές έγκλημα από
το 1948] εμφανίστηκε σε βίντεο να
γιορτάζει την νίκη πάνω στο... τέρας. Τζαι ποιόν ήταν το
«τέρας» νομίζετε; Καμιά νεοναζιστική οργάνωση κ.λπ;
Όχι κυρίες και
κύριοι. «Τέρας» για τα όργανα του Ισραηλιτικού κράτους είναι ο Κόρμπυν. Μάλιστα.
το άτομο που μια ζωή πολεμά τον ρατσισμό σε όλες του τις μορφές.
Τεκμηριωμένα.
Το ισραηλιτικό
κράτος δεν το ενοχλεί ο ρατσισμός. Πώς να το ενοχλεί, αφού αυξανόμενα βυθίζεται
σε εκείνο το βούρκο; Το ενοχλεί η
κριτική του ρατσισμού, του δικού του ρατσισμού, ενάντια στους παλαιστίνιους. Τζαι έτσι σαν σε
κινηματογραφική απόδοση του Όργουελ [το άσπρο είναι το μαύρο, ο πόλεμος είναι
ειρήνη κοκ], οι ρατσιστές ή/και τα όργανα τους κατηγορούν τους αντι-ρατσιστές,
όταν είναι συνεπείς τζαι αποκαλούν τζαι την έμπειρια των παλαιστινίων αυτό που
ακριβώς είναι - καταπίεση.
Η κατηγορία για
αντι-σημιτισμό από το ισραηλιτικό κράτος κατάντησε το ξέπλυμα των εγκλημάτων
του ρατσισμού ενάντια στους παλαιστινίους...
Ιδού τζαι το
νούμερο.... Που μετά προσπαθούσε να κρύψει το βίντεο:
•
Να
θυμόμαστε – γιατί στο μέλλον αυτά θα είναι τα «ολοκαυτώματα» για τα οποία θα μαθαίνουν
τα παιδιά στα σχολεία της Μέσης Ανατολης: Η Δυτική γενοκτονία στον αραβικό
κοσμο στον ύστερο 20ο αιώνα.
Δεν υπάρχει καν,
δηλαδή, η δικαιολογία, ότι τότε ήταν τέτοια η εποχή όπως για την αποικιοκρατία
του 19ου αιώνα. Αυτή η γενοκτονία ξεκίνησε την δεκαετία του 1990 και
γινόταν και συνειδητά. Η υπουργός του Κλίντον, η Όλμπραιτ, είπε το αμίμητο ότι
«μισό εκατομμύριο νεκρά παιδιά είναι ένα αποδεκτό τίμημα» όσον αφορά το κόστος
των κυρώσεων εναντίον του Ιράκ…
Και αυτοί θέλουν να δικάσουν τον Ασσάντζ γιατί τόλμησε να
αποκαλύψει το έγκλημα.
Είναι και αυτό δείγμα της παρακμής της δυτικής ηγεμονίας. Του σταδίου της
αθλιότητας…
Σύμφωνα
με στοιχεία τoυ ΟΗΕ στους πολέμους και τις κυρώσεις των ΗΠΑ, κατά του Ιράκ, εκτιμάται ότι σκοτώθηκαν
3 εκατομμύρια άνθρωποί περιλαμβανομένων παιδιών: 1.9 εκατομμύρια σκοτώθηκαν την
περίοδο 1991 -2003 και ένα εκατομμύριο μετά το 2003. Το
πιο αισχρό ντοκουμέντο είναι μια ανάλυση των επιπτώσεων από το εμπάργκο σε
υλικά που ήταν απαραίτητα για την συντήρηση του συστήματος ύδρευσης του Ιράκ.
Οι αμερικανοί σύμφωνα με το ντοκουμέντο, φαίνεται κατανοούσαν ότι αυτό θα
στοίχιζε τον θάνατο από δηλητηρίαση σε εκατοντάδες χιλιάδες. Αλλά το εγκριναν
με ξεκάθαρο στόχο την δημιουργία κρίσης λόγω μαζικού προβλήματος υγείας
[μαζικές μορφές ασθενειών, επιδημίες που θα εξαφανίσει μέρος του πληθυσμού. Μια
συνειδητή στρατηγική γενοκτονίας..'
The mass death was seemingly intended. Among items banned
by the UN sanctions were chemicals and equipment essential for Iraq’s national
water treatment system. A secret US Defence Intelligence Agency (DIA) document
discovered by Professor Thomas Nagy of the School of Business at George
Washington University amounted, he said, to “an early blueprint for genocide
against the people of Iraq”.
In his paper for the Association of
Genocide Scholars at the University of Manitoba, Professor Nagi explained that
the DIA document revealed “minute details of a fully workable method to ‘fully
degrade the water treatment system’ of an entire nation” over a period of a
decade. The sanctions policy would create “the conditions for widespread
disease, including full scale epidemics,” thus “liquidating a significant
portion of the population of Iraq”.
This means that in Iraq alone, the US-led war from 1991 to
2003 killed 1.9 million Iraqis; then from 2003 onwards around 1 million: totalling
just under 3 million Iraqis dead over two decades.»
•
Βενεζουέλα:
τελικά και η αντιπολίτευση κατάλαβε ότι ο Γκουαϊντό είναι χαμένο πιόνι
Τζαι ακόμα
τζαι στο κοινοβουλευτικό σώμα που διεκδικούν ότι εν νόμιμο [υπάρχει τζαι άλλο
που εκλέγηκε μετά, σαν Συντακτική Συνέλευση] αντικαταστήσαν τον με ένα άλλο,
που φαίνεται να δέχεται την πραγματικότητα [της αποτυχίας του
πραξικοπήματος/των] τζαι την ανάγκη συνεργασίας/συνομιλιών με την κυβέρνηση
τζαι την πλειοψηφία που έκλεξε τον Μαδούρo.
•
Η Ε.Ε και ο αμοραλισμός της ή πως η ΕΕ εχασε
το τραινο για την «ηθικη» εστω ηγεμονια στο δυτικο κοσμο…
Το αρχικό όραμα της Ευρωπαϊκή
Κοινότητα Άνθρακα και Χαλύβα (ΕΚΑΧ), αλλά και των πατέρων της Schuman και Μοnnet, ήταν η κοινωνικη-οικονομική-πολιτική
αλληλεγγυη, όπου στα κράτη μέλη θα υπήρχε συνεργασία μεταξύ τους σε όλους τους
τομείς. Αυτό κάπου αλλοιώθηκε στην συνέχεια, λόγω τον σπασμοδικών κινήσεων της
Ε.Ο.Κ για την "νίκη" κατά της Σοβιετικής Ένωσης και άρα του
κομμουνισμού, όπου οδήγησαν στο τρίπτυχο κοινωνική-οικονομική-πολιτική
αλληλεγγυή σε αμοραλισμό.
Έτσι σιγά-σιγά με την άνθηση του
νεοφιλελευθερισμού στην Μεγάλη Βρεττανία απο την διακυβέρνηση της Μάργκαρετ
Θάτσερ και στον άναρχο καπιταλισμό κάπου οι ανθρωπιστικές αξίες χάθηκαν στο
δρόμο προς το κέρδος. Τι απέγιναν όμως οι στόχοι, τα ήθη και οι αξίες που
δημιουργήσαν εξ αρχής αυτή την κοινότητα; Απέγιναν αμοραλισμός, εθνικισμός,
οικονομικές ανισότητες, λάθος διαχείριση, τόσο στο προσφυγικό, όσο και στο
περιβάλλον και κατ' επέκταση σε μια σαθρά δομημενη-καιροσκοπική- επιτροπή του
νότου.
Παρ' όλα οι χώρες του νότου αλλά και του βορρά
μπορούν σταδιακά να προβληματιστούν για τον λόγο ύπαρξης της συγκεκριμένης
"ένωσης". Και όταν το σκεφτούν, καλά είναι να ιεραρχίσουν τις ανάγκες
τους βάζοντας το τρίπτυχο Κοινωνία-Οικονομία-Πολιτική πίσω στο δρόμο για
σεβασμό, αξιοπρέπεια αλλά και βελτίωση στις μεταξύ τους σχέσεις.
Καλό θα ήταν
να μην μετρούμε τα πάντα με τα πρότυπα της Eurostat και της στατιστικής υπηρεσία της εκάστοτε χωρας, αλλά με τις
ανθρώπινες ανάγκες.Τότε μόνο θα υπάρξει βελτίωση στις ανθρώπινες σχέσεις και
άρα στα κράτη μέλη και μόνο τότε ο άκρο-συντηρισμός θα ηττήθει μια και καλα.
• Αφιερωμένο σε όσους αφορά: είτε για το τί γράφουν σήμερα [σε ιστορικό φόντο], είτε για το τί ενδεχομένως ψηφίζουν, ή τέλος πάντων και τί συγκαλύπτουν…Δήλωση νυν υποψηφίου για αντιπροεδρια στον ΔΗΣΥ για το θέμα της προστασίας των αμπελοπουλιών:«Γιατί οι παράνομοι κυνηγοί αμπελοπουλιων, να μην έχουν λόγο από την στιγμή που απέκτησαν μέχρι και οι ομοφυλόφιλοι…»…Σταθερά βήματα…• Ο Δήμος Πάφου, ο Φαίδων κοκ, συνεχίζει/ουν την καταστροφή των φυσικών ακτών.Από τον εκβραχισμό που κανει ο Δήμος Πάφου στην παράλια ΣΟΔΑΠ για να κανει αναψυκτήριο
• Και το θεαματικό επεισόδιο ΗΠΑ – Ιράν έληξε ..για την ώρα, όπως όλα τα θεάματα ανακύκλωσης εκκρεμών ζητημάτων αυτήν την εποχή: Απέδειξε ότι σε μια πραγματική πολεμική σύρραξη θα βομβαρδίζεται, με πυραύλους, ότι κινείται - τζαι η πρακτική του συνέπεια ήταν η απαίτηση του Ιράκ για αποχώρηση των Αμερικάνων στρατιωτών που ξέμειναν… Η συγκαλυμμένη απόπειρα νέο-αποικιοκρατίας των βάσεων μπροστά στο καθρέφτη…Οι ΗΠΑ έδειξαν ότι με drones από βάσεις στην περιοχή μπορούν να δολοφονούν αξιωματούχους χωρών με τις οποίες διαφωνούν – έστω και αν βρίσκονται για διπλωματική αποστολή σε άλλη χώρα. Και το Ιράν απέδειξε ότι μπορεί να κάνει τις αμερικάνικες βάσεις βομβαρδισμένο οικόπεδο.Και οι δυο στο τέλος κήρυξαν ανακωχή – το Ιράν είπε ότι έδωσε το μήνυμα και είναι πια και δημόσιος ο στόχος «να φύγουν οι αμερικάνικες βάσεις από την Μέση Ανατολή» [με φόντο το Ιράκ αλλά και σαν γενικότερη πολιτική], ενώ ο Τραμπ [δύσκολο να πεις οι ΗΠΑ αφού και σε επίπεδο εξουσιών – εκτελεστικής και νομοθετικής – δεν υπήρχε ταύτιση] κήρυξε «νίκη» υπό βομβαρδισμό [κατά το «Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει – Γιάννης μιλά μόνος του, Γιάννης κηρύσει νίκη με τον εαυτό του...].Η πτώση/κατάρριψη του ουκρανικού αεροπλάνου ήταν μια ντε φάκτο υπενθύμιση της πραγματικότητας: αν αρχίσουν να πέφτουν πύραυλοι, θα πέφτουν και αεροπλάνα και πλοία θα βυθίζονται, και αυτοκίνητα θα ανατινάζονται κ.ο.κ. Ανάλογα γίνονταν και μετά την εισβολή στο Ιράκ.• Το Ιράκ στο ιστορικό φοντο του πως το κατάντησε η αμερικανική εισβολή του 2003:«..ένα πεδίο βολής φτηνόΠου ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι..»Έτσι ο θάνατος του Σουλεϊμανί δημιούργησε ένα ήρωα για τους σιήτες [στο Ιράν – και δυναμική εμφάνιση σιητικής αλληλεγγύης και στο Ιράκ], και έθεσε έντονα στο εσωτερικό του Ιράκ το θέμα της αποχώρησης των Αμερικανών.Ενώ τίθεται και ζήτημα αυτονομίας από το Ιράν – αυτό που ήταν η βασική πολιτική του Σαντάμ και των Μπααθιστών τους οποίους ανέτρεψαν [και σκότωσαν] οι αμερικανοί και τώρα τους... νοσταλγούν;Και τώρα οι ΗΠΑ βρίσκονται σε θέση να πρέπει να εξηγήσουν γιατί δεν φεύγουν ή σταματήσουν να είναι γελοίοι και να φύγουν. Η δολοφονία τους έκθεσε σαν παρείσακτους στην χώρα, και η αδυναμία να απαντήσουν στους πυραύλους του Ιράν, έδειξε τις συνέπειες για όσους τους ανέχονται. Ο ΙΣΙΣ πάντως διέρρευσε ότι η δολοφονία του Σουλεϊμανί ήταν «θεϊκό έργο”. Άρα ελπίζει σε επιστροφή των Αμερικανών στην πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» στο Ιράκ με όργανο ανάλογες οργανώσεις όπως Αλ Καιντα, ΙΣΙΣ κοκ; Θα δείξει…Πάντως το έγκλημα της εισβολής και η γενοκτονία [μέσω των κυρώσεων] σε βάρος της Ιρακινής κοινωνίας προηγουμένως και μετά την εισβολή, είναι το φόντο στο οποίο θα καταγραφεί το αναπόφευκτο μέλλον μιας χωράς κοιτίδας του πολιτισμού που κατάφερε να διατηρήσει τον πλουραλισμό της παρά τα τόσα κόλπα του «διαίρει και βασίλευε».• Ισοπεδώστε τα τζαι φύετε…Η πλάκα ήταν η πρώτη αντίδραση του Τραμπ στην απαίτηση του Ιράκ για αποχώρηση των αμερικάνικων στρατευμάτων που είναι ακόμα εκεί: κολλημένος στο κόλπο «κυρώσεις… τζαι ότι νά’ ναι», είπε ότι θα επιβάλει κυρώσεις γιατί πρέπει το Ιράκ να πληρώσει δισεκατομμύρια στις ΗΠΑ για τις βάσεις που έκτισαν, οι αμερικανοί, εκεί.Τώρα γιατί να πληρώσουν οι ιρακινοί [να πληρώσουν και άλλα δηλαδή πέρα από το ότι τραβάνε από το 2003] γιατί ένας αμερικάνος πρόεδρος αποφάσισε να κάνει εισβολή με ψεύτικες δικαιολογίες, είναι ένα θέμα. Το ότι ένας άλλος πρόεδρος, πάλι των ΗΠΑ, θέλει και αποζημίωση για τις βάσεις που έκτισε η εισβολή, είναι πια κωμικό και ενδεικτικό κατάντιας ενός είδους δημόσιου λόγου που μάλλον δεν επικοινωνει με το περιβαλλον.Οπότε ίσως ο ιρανικός βομβαρδισμός των βάσεων να ήταν μια απάντηση – μια κάποια λυση τέλος πάντων: ισοπεδώστε τις βάσεις, μην αφήσετε δηλαδή τίποτα πίσω, οπότε δεν θα χρωστά και το Ιράκ - ακόμα και σύμφωνα με την αμερικανική κωμική εξίσωση.• Ένας Θεός που το παίζει σε πολλά ταμπλό; Ένας θεός που εμφανίζεται διαφορετικά σε 3 διαφορετικές ομάδες πιστών στην Μέση Ανατολή τζαι που βάλλει, υποτίθεται το δάκτυλο του, in the most unlikely cases/places...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου