Σπόντες [11 Νοεμβρίου 2019]


Το Φτιαχτό το Πασα-πόρτι,
 σαν την κάλπικη καρδιά σου μόρτη...
την φτηνή !!


  • Επιτροπή διερεύνησης ξεπλύματος – για να ξεπλύνει την σύγκρουση συμφερόντων της οικογένειας Αναστασιάδη; Ένας ακόμα Πικής...;

    «Ωστόσο το ερώτημα που θέτουν σήμερα πλείστοι νομικοί και όχι μόνο, είναι η απόφαση για διερεύνηση, εκ των έσω και όχι από ανεξάρτητη επιτροπή, των παραβιάσεων των κριτηρίων για παραχώρηση διαβατηρίων σε ξένους επενδυτές με γκρίζο μητρώο.»


    https://www.stockwatch.com.cy/el/article/ktimatagorakataskeyes-oikonomia/psahnei-diexodo-gia-kaka-diavatiria-i-kyvernisi


    Η κυβέρνηση που μετέτρεψε την Κύπρο σε πλυντήριο προσπαθεί τώρα να ξεπλύνει και τον εαυτό της. Όταν η κυβέρνηση διορίζει μια επιτροπή διερεύνησης δεν μπορεί αυτή η επιτροπή να την διερευνήσει. Το ζήσαμε αυτό το ανέκδοτο επι Πική, ο οποίος αφού ταλαιπώρησε την κοινωνία με θεάματα ομολόγησε στο τέλος ότι δεν μπορούσε να διερευνήσει τον Αναστασιάδη, ο οποίος τον διόρισε. Σαν δικηγόρος ο Αναστασιάδης το ξέρει καλά αυτό διότι ήταν στην βουλή όταν πέρασε η νομοθεσία.

    Άρα σκόπιμα φτιάχνει επιτροπές που θα τον ξεπλύνουν και δεν θα διερευνήσουν τα πραγματικά σκάνδαλα – λ.χ. την κραυγαλέα σύγκρουση συμφερόντων την οποία εκπροσωπεί ο ίδιος σαν πρόεδρος που εγκρίνει τις παραχωρήσεις διαβατηρίων τις οποίες εισηγείται το δικηγορικό του γραφείο – και από τις οποίες πλουτίζει η οικογένεια του. Και φυσικά έχουμε τώρα και το
    smoking gun με τις παραχωρήσεις ευκολιών στην οικογένεια Αναστασιάδη από τον Σαουδάραβα που εξυπηρέτησε το προεδρικό όσον αφορά το διαβατήριο…

    ΥΓ.1. την εποχή του Πική το σκάνδαλο που συγκαλύφθηκε ήταν η προνομιακή πληροφόρηση του συμπέθερου που έβγαλε εκατομμύρια για να γλυτώσει το κούρεμα. Μετά ο συμπέθερος, για να διασφαλίσει την σιωπή, έδωσε μερικά εκατομμύρια στον αρχιεπίσκοπο. Και έτσι στήθηκε και το δίδυμο Αναστασιάδη – Χρυσόστομου, το οποίο τώρα είναι βουτηγμένο ως τον λαιμό στα σκάνδαλα και την γελοιότητα.


    Υ.Γ. 2. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο άρθρο της
    stockwatch αναφέρεται ότι και η Νομική Υπηρεσία προβληματίζεται για το πόσο ανεξάρτητη θα είναι μια επιτροπή που θα διοριστεί από το προεδρικό.

    «
    Πληροφορίες της StockWatch αναφέρουν ότι η νομική υπηρεσία προβληματίζεται αν πρέπει να προχωρήσει αυτεπάγγελτα σε ανεξάρτητη έρευνα με βάση το νόμο περί επιτροπών και να διορίσει τριμελή ανεξάρτητη επιτροπή.»


  •  Αυτό το έξτρα τσέκκιν των 10,000 που βγήκε στο όνομα του Αρχιεπίσκοπου, σύμφωνα με τον Πολίτη, τί ηταν...;

    https://politis.com.cy/politis-news/kypros/akomi-mia-epitagi-10-000-eyro-apo-ton-jho-low/


    Ο Χαριλάου και της Αρχιεπισκοπής και της Κεντρικής Τράπεζας [μην πάει ο νους σας σε σύγκρουση συμφερόντων.. :) ..κλείστε τα μάτια για να μην δείτε τι βγάζει ματι..:)] είπεν δεν ξέρει για το θέμα με τον Μαλαισιανό συνέταιρο του Αρχιεπίσκοπου. Άρα τίθεται θέμα ποιός ελέγχει τα λεφτά και της Αρχιεπισκοπής, αλλά και το τί κάνει η Κεντρική με εκπρόσωπο οργανισμού που εμπλέκεται σε ύποπτες διαδρομές, κ.ο.κ.


    Η ελληνοκυπριακή Εκκλησία διεκδίκησε από το 1948, με βάση το οθωμανικό δίκαιο το οποίο υποστήριξε στα δικαστήρια ότι διέπει την λειτουργία της, ότι δεν μπορεί το κοσμικό κράτος να επέμβει στα εσωτερικά της.
    Αλλά, ντε φάκτο, η ίδια μπορεί να επεμβαίνει στα εσωτερικά της κοσμικής Πολιτείας;

    Άρα: Μπορεί εκείνη η μάζωξη που ονονομάζεται «Σύνοδος» των ιεραρχών να πάρει μια θέση; Η είναι όλοι εξαρτώμενοι από τους κρυφούς λογαριασμούς του Χρυσοστομου ΙΙ;

    Τελικά είναι και θέμα τσίπας και για αυτούς.


    Μπορεί η Βουλή να πάρει μια θέση και να αλλάξει κάτι στην νομοθεσία [όπως έκανε και με το διαζύγιο κάποτε] για να τεθεί αυτή η επιχείρηση [διότι αυτό διεκδικεί ο κ. Χρυσόστομος ότι είναι αυτό στο οποίο ηγείται] υπό τον έλεγχο των κανόνων της κοσμικής κοινωνίας – δηλαδή της αρχής της ισονομίας;


    Διαφορετικά, ας διεκδικήσει μέρος της Κύπρου σαν δικό του κράτος [όπως είναι το Βατικανό] ο Χρυσόστομος και να δούμε πια ποιοί υποστηριζουν αυτήν την απόσχιση και ποιοι δέχονται συνομοσπονδία με αυτό το μόρφωμα.
    Η θεσμική κατάσταση είναι απλώς γελοία…


  • Τραμπουκίζοντας ή ο λόγος της ελληνοκυπριακής ακροδεξιάς σε εποχή παραληρήματος – αναζητώντας ακόμα μηχανισμούς λογοκρισίας για να συγκαλύφθουν οι ευθύνες των φερέφωνων της στα ΜΜΕ για τα σκάνδαλα των ημέτερων τους...

    Ο Φιλελεύθερος και το συγκρότημα ΔΙΑΣ ήταν απολυτά συνεργάσιμοι με την κυβέρνηση όταν εξαπέλυε εκστρατείες για να ελέγχει θεσμούς από το 2013 – όπως ας πούμε το φθινόπωρο του 2013, και τα 2 συγκροτήματα υπερέβαλαν εαυτόν, για να δαιμονοποιήσουν τον Πανίκο Δημητριάδη διότι ο τότε διοικητής της Κεντρικής επέμενε σε αυστηρούς ελέγχους για συγκρούσεις συμφερόντων στους διορισμούς στα ΔΣ των τραπεζών. Αυτό ακριβώς, δηλαδή, που θα απέτρεπε το σημερινό διεθνές ρεζιλίκι αλλά και την εσωτερική κατάρρευση κάθε έννοιας ισονομίας πια.

    Ο Φιλελεύθερος κατασκεύαζε θεάματα παραπλάνησης του κοινού για περάσει οι εκλεκτοί της κυβέρνησης χωρίς έλεγχο [ναι τόσο ξεδιάντροπο ήταν] ενώ το συγκρότημα του ΔΙΑ ανακάλυπτε κάμερες που προϋπήρχαν – για να δαιμονοποιήσει τον Δημητριαδη και να προσφέρει, επίσης, τις υπηρεσίες του στον έλεγχο της Κεντρικής από τα τις συγκρούσεις συμφερόντων.


    Φαιδρές εποχές – τεκμήρια όμως του ποιοι άλλοι έστρωσαν το χαλί για την ξεφτίλα των χρυσών διαβατηρίων που συγκαλύπτονταν από διάφορους για χρονια.
    Διότι με τις δαιμονοποιήσεις των πρωτοσέλιδων εκείνο που ξεπλύθηκε ήταν και ο ελεγχος της σύγκρουσης συμφερόντων. Έφτιαξαν το θεσμικό πλαίσιο συγκάλυψης του ξεδιάντροπου. Οπότε τώρα κάνουν ότι δεν θυμούνται...

    Αλλά η κεκτημένη ταχύτητα είναι εκεί… Διότι οι μηχανισμοί δαιμονοποίησης δεν προέκυψαν έτσι ξαφνικά για να συγκαλύπτουν το καθεστώς διαπλοκής/σύγκρουσης συμφερόντων μετα το 2013. Προϋπήρχαν στο καθεστώς δαιμονοποίησης της διαφορετικής άποψης για το κυπριακό.
    Και χρησιμοποιήθηκαν για να δαιμονοποιηθούν, και άρα να λογοκριθούν, απόψεις και άτομα πριν.

    Την ίδια περίοδο λ.χ. που εκδιώχθηκε ο Δημητριάδης γιατί επέμενε να γίνεται έλεγχος σύγκρουσης συμφερόντων, εκδιώχθηκε και ο Χ. Έλληνας από την Κρετυκ με μια εκστρατεία του Φιλελευθέρου που μύριζε από απόσταση υπαγόρευση από το προεδρικό.
    Τώρα εκείνες οι πρακτικές, που ανάγονται πίσω στον εθνικιστικό τραμπουκισμό, συντηρούνται ακομα από μερικούς.

    Ο Χ. Έλληνας που δεν είναι υποτακτικός των θεαμάτων Λακκοτρύπη, θα έκανε παρουσίαση στην βόρεια Κύπρο σε ένα Πανεπιστήμιο.
    Τα ορφανά των ρητορικών της ΕΟΚΑ β βρήκαν στόχο πάλι για να τραμπουκίζουν -διότι ο στόχος, πέρα από την μετατόπιση της ατζέντας από ότι δεν βολεύει τα αφεντικά τους, είναι και ο εκφοβισμός των Άλλων [απόψεων, μη ελεγχόμενων ατόμων κοκ]. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος ύπαρξης της των μασκοφόρων και της ΕΟΚΑ Β πριν το 74.

    Είναι αυτοί που, κατά τα αλλα, ρητορικα δεν έχουν πρόβλημα με τους τουρκοκύπριους, μάλιστα τους αρέσει ο Σ. Λεβεντ, αλλά…
    Άμα οι τουρκοκύπριοι έχουν θεσμούς τότε πρέπει να δαιμονοποιούνται. Ας πούμε ο Λεβέντ [που θεωρείται ημέτερος τους] είναι οκ να βγάζει εφημερίδα και να έχει γραφείο κλπ στην βόρεια Λευκωσία. Ο Νιαζί όχι. Είναι ύποπτος.. Γιατί δεν είναι ελεγχόμενος ο λόγος του. Ο Λεβέντ είναι καλά να έχει εφημερίδα σαν τουρκοκυπριακό θεσμό, αλλά αν οι τουρκοκύπριοι κάνουν ακαδημαϊκή συζήτηση, τότε είναι κακό να συμμετέχει ένας ελληνοκύπριος που δεν ελέγχει η απορριπτική επέκταση της εληνοκυπριακής ακροδεξιάς.

    Δεν είναι απλώς αντιφατικές ανοησίες παραληρηματικού πια λόγου – που είναι και αυτό. Είναι τα αποκαΐδια ενός αυταρχισμού που νομίζει ότι μπορεί να λογοκρίνει ακόμα.

    Δεν σας πέρασε ρε τότε την δεκαετία του 1990.
    Δεν θα σας περάσει ούτε σήμερα.
    Περαστικά...

     
          Η ελληνοκυπριακή δεξιά τζαι το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρεϊ ή η κρυμμένη διαφθορά πίσω από την μετριοπάθεια του Κληρίδη τζαι την κατασκευασμένη εικόνα του Νίκαρου/Νικουθκιού που τάχα έλεγε mea culpa τζαι διπλά/τριπλά, τάχα μου, ήθελε «λύση» κ.ο.κ.
      

    Στο μυθιστόρημα του Όσκαρ Γουάϊλντ το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρεϊ, ένας νεαρός κάνει την συνηθισμένη, μετά τον Φάουστ, «συμφωνία/συναλλαγή»: να διατηρήσει την όμορφη του επιφάνεια/όψη και τα σημάδια του χρόνου/ηλικίας, αλλά και διαφθοράς στην ζωή του, να μεταφέρονται στο κρυμμένο πορτρέτο του. Και έτσι η αστραφτερή επιφάνεια κρύβει στο βάθος μια αυξανομένη ασκήμια μεχρι την τελική στιγμή της κρίσης. Η ιστορία της ελληνοκυπριακής δεξιάς φαίνεται ότι έφτασε πια στο κομβικό σημείο της αποκάλυψης της αλήθειας για το τι κρύβει πίσω από την παραπλανητική επιφάνεια. Το σκάνδαλο των διαβατηρίων απλώς προσθέτει σε μια σειρά άλλων σκανδάλων. Και η εικόνα του πορτρέτου στο βάθος είναι όντως αηδιαστική πια.


            Η ελληνοκυπριακή δεξιά τζαι το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρεϊ ΙΙ...
    Η ελληνοκυπριακή δεξιά γεννήθηκε, στην σημερινή της μορφή, την περίοδο 1947 – 48. Εκείνα τα χρόνια το κατεστημένο με αιχμή της ακροδεξιά εξαπέλυσε την πρώτη του πραξικοπηματική επίθεση, καθώς όλο και μεγαλύτερες ομάδες του πληθυσμού αποστασιοποιούνταν από τον έλεγχο των παραδοσιακών πελατειακών σχέσεων, των συνεργατών των βρετανών, που πουλούσαν το συντηρητικό πλαίσιο της υποταγής με το «πατρίς [που δεν ήταν η Κύπρος- αλλά μια άλλη χώρα που θα διατηρούσε την παραδοσιακή εξουσία, με την ένωση/προσάρτηση, σαν τοπικούς προύχοντες] θρησκεία [σαν η παραδοσιακή εκδοχή του κόσμου ενάντια στην νεωτερικότητα], οικογένεια [σαν την υπεράσπιση του πατριαρχικού κόσμου].

    Αφού δολοφονήθηκε/πέθανε ανεξήγητα ο Λεόντιος το καλοκαίρι του 1947, λίγες εβδομάδες  μετά την εκλογή του, η ακροδεξιά άρχισε μια μαζική εκκαθάριση διαφωνούντων από τους θεσμούς – αριστερούς, κεντρώους κοκ. Και καθώς επεκτάθηκε αυτή η εκκαθάριση και στους κοσμικούς αποικιακούς θεσμούς [όπως η εκπαίδευση και οι αθλητικοί σύλλογοι των πόλεων] οι αποικιοκράτες βρήκαν κοινό έδαφος με το χθες που γαντζωνόταν στο παρόν.

    Στο βάθος υπήρχε η αθλιότητα του Πολύκαρπου Ιωαννίδη που δήλωνε χωρίς ντροπή «Να κυβερνά η Αγγλία μόνη και υπευθύνως. Εστω και με κυβερνήτας τους Στορς και Πάλμερ. Ουδέποτε όμως «εξουσία στα χέρια του λαού» όπου «λαός» ήταν οι εκμοντερνιστικές μερίδες της κοινωνίας. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν ήταν παράξενο ότι η ακροδεξιά ταυτίστηκε με ένα συνεργάτη των Γερμανών στην κατοχή της Ελλάδας, και ένα πρόθυμο συνεργάτη των Βρετανών στην εισβολή στην Ελλάδα το 1944 – τον Γ. Γρίβα. Στην επιφάνεια πουλούσαν αρχαίες Ελλάδες και υποσχέσεις μεγαλείων – στο βάθος, όπως φάνηκε και μετα το 1960, υπήρχε η ίδια νοοτροπία με πριν: λαγνεία της καρέκλας, και αναβάπτιση της μουχταροκρατίας της δεκαετίας του 1930 με την κουμπαροκρατία του Γιωρκατζισμού.


             Η ελληνοκυπριακή δεξιά τζαι το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρεϊ ΙΙΙ...
    Μετά το 1974 η βρωμιά πίσω από την επιφάνεια των γυαλιστερών πετρών του «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» κατέρρευσε με την τραγωδία του Ιούλη, και την τεκμηριωμένη δειλία όσων κρυβόντουσαν για 14 χρόνια πίσω από τα πτώματα του Μάτση και του Αυξεντίου [οι οποίοι όπως φαίνεται από τα δεδομένα προδόθηκαν από μέσα από την ΕΟΚΑ] για να πουλούν ψευτομαγκιες – και έτρεχαν μετά την εισβολή να κρυφτούν στο Τρόοδος. Η ακροδεξιά τότε αναδιπλώθηκε και έριξε νέα συγκάλυψη με την επιφάνεια του «φιλελευθερισμού» με τάχα μου [αυτοί of all the people] «ευρωπαϊκή προοπτική». Μερικοί των νεότερων γενεών ίσως και να μπήκαν στον πειρασμό να το πιστέψουν. Η επιφάνεια ήταν τώρα ο μετριοπαθής Γ. Κληρίδης τον οποίον, ο ακροδεξιός πυρήνας, μισούσε προηγουμένως. Αυτός άλλωστε αποκαλεσε τα εγκλήματα της ΕΟΚΑ β θέματα ποινικού δικαίου.

    Όταν όμως ξαναβγήκαν στην εξουσία το 1993 αποδείχτηκε ότι η επιφάνεια ήταν απλώς το ίδιο παραπλανητική με πριν – όταν πουλούσαν αντι-βρετανικό αγώνα με ένα συνεργάτη των βρετανών, τον Γρίβα, ή όταν πουλούσαν τα πτώματα των νεκρών για καρέκλες. Επί Κληρίδη άρχισε πάλι το μαζικό ρουσφέτι και η κοινωνία έζησε για πρώτη φορά, μετά από δεκαετίες, μια στημένη οικονομική κομπίνα – το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου.
    Αλλά ο Κληρίδης, τουλάχιστον, δεν συμμετείχε στο φαγοπότι. Και συγκριτικά και πάλι με την παρούσα αποκαλυπτική στιγμή, η κόρη του, η Καίτη, ποτέ δεν είχε την τάση για επιδειξιμανία χλιδής όπως οι νυν προεδρικές θυγατέρες. Ο Κληριδης ήταν, όμως, η παραπλανητική επιφάνεια. Και όταν διαμόρφωσε ένα σχέδιο λύσης απλώς δεν ήταν πιστευτός στην υπόλοιπη κοινωνία που έβλεπε στα 10 χρόνια της διακυβέρνησης του την επιστροφή στον χυδαίο Γιωρκατζισμό.


             Η ελληνοκυπριακή δεξιά τζαι το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρεϊ IV...
    Ο Αναστασιάδης, όπως τελικά αποκαλύφθηκε, δεν είχε ποτέ ενδοιασμούς. Πετούσε ανέκαθεν τις παραπλανήσεις [ας πούμε για το τι έκανε στο πραξικόπημα] σαν στραγάλια και έκανε επιδείξεις του αυταρχικού κόμπλεξ που κληρονόμησε λογικά από τον πατέρα του, τον αστυνομικό διευθυντή Λεμεσού του πραξικοπήματος – η γελοιότητα της αχαπαροσύνης του, ακόμα και για μια τυπικά κόσμια συμπεριφορά ήταν εμφανής στα θεάματα του με την Τσουγιοπούλου και την αμίμητη ατάκα του ότι θα «αφαιρέσει τηβέννους”. Άλλα επειδή ακριβώς το έπαιζε σαν καιροσκόπος, τα ΜΜΕ της δεξιάς, τα παραδοσιακά [όπως η Αλήθεια] και τα νέα [όπως ο Πολίτης και τα τηλεοπτικά κανάλια] τον κατασκεύασαν σαν θέαμα – σαν ένα «μεγάλο Νίκο». Το μόνο πράγμα στο οποίο φαίνεται να ηταν και να είναι μεγάλος ο Αναστασιάδης είναι το αίσθημα για το χρήμα.

    Όταν έγινε πρόεδρος τελικά η απόσταση ανάμεσα στην επιφάνεια και την εικόνα στο βάθος που κατέγραφε την διαφθορά και διαπλοκή του καθεστωτος στο οποίο προήδρευε, άρχισε να μειώνεται… Εκλέγηκε μεν για δεύτερη θητεία, αλλά με τα μικρότερα ποσοστά που εκλέγηκε ποτέ πρόεδρος στην Κύπρο, και μόνο και μόνο γιατί οι αντίπαλοι του δεν συμφωνούσαν μεταξύ τους. Απλώς ο Αναστασιάδης χρησιμοποίησε τα ΜΜΕ για να συντηρεί το «διαίρει και βασίλευε».

    Αλλά σιγά σιγά η επιφάνεια άρχισε να χάνεται… Η εικόνα της διαφθοράς, των τζετ του Σαουδάραβα, της σύγκρουσης συμφερόντων ενός προέδρου που εγκρίνει διαβατήρια μέσα από τα οποία πλουτίζει το δικηγορικό γραφείο της οικογένειας και άλλες επιχειρήσεις των γαμπρών του, είναι η αποκάλυψη αυτού που η πλειοψηφία υποψιαζόταν πάντα. Δεν είναι απλώς «γυμνός ο βασιλιάς» - είναι καθαρή η εικόνα στο βάθος, που τώρα πια φαίνεται διάχυτα.

    Και δεν είναι μόνο η αποτυχία [ηθική, πολιτική αλλά και αποτυχία για τα εξαγορασμένα ΜΜΕ που αναγκάστηκαν πια να μιλούν και για αυτό που ήξεραν όταν τον πωλούσαν προεκλογικά αλλά νόμιζαν ότι θα το συγκάλυπταν για πάντα] του ίδιου αλλά και η αποκάλυψη μιας παράταξης που όσο και να πουλά επιφάνεια, δεν κατάφερε ποτέ, σε 80 χρόνια, να μπει έστω στην νεωτερικότητα. Κοιτάζεις το κάδρο και πας από τον Αναστασιάδη στον Προδρόμου, από τους εκπροσώπους του Μπογδάνου, στον Αβέρωφ... Από τον Χάρη με το κόμπλεξ του διορισμού συμμαθητών/τριών στις σχέσεις με τον αρχιεπίσκοπο.
    Ίσως η δεξιά να ελπίζει ότι θα καταφέρει και 3η φορά [μετά το 48 και το 74] να ρίξει την κοινωνία προς τα πίσω..
    Αλλά το πλοίο, στην παρούσα του έστω μορφή, φαίνεται πια να βυθίζεται – και μαζί του και οι μηχανισμοί της εξουσίας [όπως το μονοπωλιακό κράτος έκτακτης ανάγκης] που επέτρεπαν αυτό το φαγοπότι. Η εικόνα είναι απογοητευτικά διαφανής και στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Και η όποια καθυστέρηση εξαγοράζεται από τους εξαρτώμενους των ΜΜΕ ως συγκάλυψη, φαίνεται να είναι απλώς παρηορκά στον άρρωστο. Για αυτό ίσως πια πηδούν διάφοροι από το πλοίο, αναζητώντας νέες μορφές για να επιπλεύσουν.

    Το θέμα είναι αν θα αντέξει η Κύπρος αυτήν την τρίτη καταστροφή. Το 48 οδήγησε στις τουρκικές εγγυήσεις και την χαμένη δεκαετία της μετα-αποικιοποίησης. Το 74 οδήγησε στην εμφάνιση του τουρκικού στρατού στο κέντρο της Λευκωσίας. Τώρα σε μια εποχή ολοκλήρωσης της αυτονομοποίησης της περιοχής από την Δύση [που ξεκίνησε επίσης το 48] οι ελληνοκύπριοι βρίσκονται μπροστά στην πραγματική εικόνα του μεταλλασσόμενου εσωτερικού ψέματος, σε ένα εξωτερικό περιβάλλον όπου φαίνονται ταυτισμένοι με τους χαμένους.

    Ένας αρχιεπίσκοπος που δεν έχει προηγούμενο στην βεβήλωση της όποιας έννοιας ιερού, ένας πρόεδρος που δεν  φαίνεται να νοιάζεται για τίποτα άλλο, τουρκικά πλοία παντού, και τα παπαγαλάκια των
    talking heads στα ΜΜΕ να.. μιλούν για.. κέρδη στο μέλλον από φυσικό αέριο, την στιγμή που χαρίζουν [σε κράτη όπως το Ισραήλ του Νετανιάχου] και μέρος από αυτό που βρέθηκε, για να επιπλεύσουν μια ακόμα μέρα.

    Για μια μερίδα της κοινωνίας είναι μια βαθιά υπαρξιακή κρίση που δεν ξέρουμε που θα τους βγάλει τώρα που η γυμνή αηδία της εξουσίας παρελαύνει μπροστά τους. Για τους υπόλοιπους η αηδία ήταν υποψία. Τώρα είναι αφόρητη εικόνα. Όπως ακριβώς στο πορτρέτο του Ντόριαν Γκρεϊ.


        Ένα ενδιαφέρον ερώτημα είναι γιατί ο Πολιτης έριξε τα πρωτοσέλιδα που εκθέτουν τον Αναστασιάδη τον οποίο υπηρέτησε για χρόνια με συγκαλύψεις και διαφάρα τα κόλπα προώθησης...
    Το ότι και η επιχείρηση Πολίτης κατανοεί ότι το πλοίο βυθίζεται και προσπαθεί να κρατήσει αποστάσεις, είναι μια εκδοχή. Έχει ταυτιστεί τόσο πολύ με την συγκάλυψη των τραπεζιτικών σκανδάλων ο Πολίτης [από τούς αμίμητους τίτλους του 2012.. να μην συζητούνται τα σκάνδαλα των τραπεζών και ότι τελικά φταίει η... Ομόνοια, μέχρι τις αποκαλύψεις για την λογοκρισία κριτικών σχολίων για τις τράπεζες, με φόντο διαφημιστικό πακέτο, από τον Ηλιάδη], και φέρθηκε τοσο εξόφθαλμα σαν όργανο του προεδρικού στις επιθέσεις εναντίον των μόνων αξιωματούχων που δεν υποτάσσονταν στο προεδρικό [τους Γενικό Εισαγγελέα και Γενικό Ελεγκτή] που χρειάζεται όντως κάτι δραματικό για να το παίξει ότι ..κρατά αποστάσεις. Μόλις πριν 2 χρόνια λ.χ.  ξέπλυνε τον Αναστασιάδη και για το Κραν Μοντανά - για όσους αφελείς θεωρούσαν τον Πολίτη «εφημερίδα υπέρ της λύσης».

    Είναι πολλά θεάματα που είναι «γυμνά» αυτήν την εποχή.
    Οι φήμες που κυκλοφορούν πάντως παραπέμπουν συνειρμικά και σε ρόλο του Νεοκλέους. Δεν είναι κάτι που μπορούμε να τεκμηριώσουμε όμως. Ο κ. Νεοκλέους φαίνεται να κινείται στο χώρο των ΜΜΕ με ρόλο στην Cyprus Mail [το οποίο ανακοινώθηκε δημόσια] και με δάνειο στον Τσουρούλη για να αγοράσει μετοχές του Σίγμα. Ο Τσουρούλης ισχυρίζεται ότι απλώς πήρε το δάνειο και το πληρώνει… Εδώ πλανιούνται αμφιβολίες για το παρασκήνιο του θέματος. Αλλά θα δειξει… Πλανιούνται επίσης φήμες [χωρίς παραδοχή ή τεκμηριο] για σχέσεις με Πολίτη και Καθημερινή προηγουμένως κοκ [με βαση ουσιαστικα την «γραμμη» των ΜΜΕ σε συγκεκριμενα θεματα].Αλλά το θέμα δεν είναι απλώς που έχει μετοχές η οικονομικό βάρος ο Νεοκλέους αλλά και το τι θέλει.

    Μερικοί του αποδίδουν σαν στόχο την εκδίκηση για την φυλάκιση του γιου του. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση, του σκανδάλου με τον Μαλαισιανό, η συνειρμική αναφορά στον Νεοκλέους πηγάζει [σαν είδος συνειρμικού τεκμηρίου] από το ολοκληρωμένο πακέτο το οποίο προφανώς παραδόθηκε στον Πολίτη – στην πληρότητα του φάνηκε να θυμίζει το ανάλογο πακέτο για την Γιωρκάτζη όταν ανέλαβε διοικητής της κεντρικής.
    Το να πιστέψει κανείς μετα από όσα είδαμε τόσα χρόνια ότι απλά ο Πολίτης θυμήθηκε την δημοσιογραφία χωρίς υπόγειο κίνητρο μοιάζει με αφέλεια…J
    Αλλά θα δούμε….:)


             Η χλιαρότητα του Φιλελευθέρου για τα χρυσά διαβατήρια:
    Ο Φιλελεύθερος ξύπνησε αυτήν την εβδομάδα και έκανε πρωτοσέλιδο το σκάνδαλο  μετά τις αποκαλύψεις για τον κ. Low της Μαλαισίας. Και δημοσίευσε μάλιστα και ένα κατάλογο με τα γραφεία ανάμεσα στα οποία είναι και PWC. Όπως και τις παραβάσεις που έγιναν για το χατίρι του αρχιεπίσκοπου. Η προηγουμένη σιωπή του Φιλελευθέρου αποδίδεται από μερικές φήμες εν μέρει και στην PWC με την οποία φαίνεται να έχει σχέση το [ας το πούμε έτσι]  ιδιοκτησιακό καθεστώς της εφημερίδας.

    Αλλά γενικότερα - για να αναγκαστεί και ο Φιλελεύθερος να γράψει κάτι πρωτοσέλιδα, πέρα από τις προσπάθειες απλής αναφοράς και ισοπέδωσης των διαφόρων [στα αρχικά στάδια η «δημοσιογραφική» του κάλυψη περιοριζόταν στο να κωδικοποιείται σαν διαμάχη κυβέρνησης – ΑΚΕΛ] ίσως να είναι ενδεικτικό του πως το θέμα άρχισε πια να γίνεται ανεξέλεγκτο στην κοινωνική του διάχυση και να διαβρώνει ακόμα και τους μηχανισμούς συγκάλυψης. Τελικά τα ΜΜΕ είναι και δείκτης τι δεν μπορούν να συγκαλύψουν…
     

      Μέχρι και ο Σενέρ Λεβέντ έγραψε ότι οι επόμενες εκλογές στην τουρκοκυπριακή κοινότητα θα είναι ξεκάθαρα ανάμεσα στον Ακιντζί και τον Ερντογάν…
    Άμα το γράφει και ο σύμμαχος στον οποίον έλπιζαν για ξέπλυμα τα ορφανά της ΕΟΚΑ β από τον Άριστο του Φιλελεύθερου μέχρι τον Λάζαρο του ΔΙΑ, τι να πεις στην μιζέρια τους; Έχετε τα χάπια σας ή να κάνουμε έρανο να σας στείλουμε; Και προπαντός να αποφεύγετε του καθρέφτες. Μπορεί να δείτε σε κάποια φάση όχι απλώς το επιφανειακό σας περιτύλιγμα αλλά το βαθύτερο πορτρέτο... Και άμα το δείτε, τότε τα χάπια δεν σας σώζουν.

    Άρα λοιπόν με βάση τον φιλο σας τον Λεβέντ [που αποφάσισε φαίνεται να μιλήσει και λίγο σαν τουρκοκύπριος και σαν κύπριος αντί σαν πολιτικάντης που καλοπιάνει ελληνοκυπρίους εθνικιστές] αυτή είναι η αντιπαράθεση. Και αφού εσείς είσαστε με τόσο πάθος εναντίον του Ακιντζί, άρα... είσαστε με τον Ερντογάν;
    Να το λέει και ο φίλος σας;
    Πεεεε…
    Περαστικά.


         Ώστε ο Αναστασιάδης είπε του Ταλάτ οτι η συνάντηση στο Βερολίνο είναι μάταιη προσπάθεια;

    Θα μπορούσε να πει κανείς «γιατί να πιστέψουμε τον Ταλάτ». Το ερώτημα όμως μάλλον είναι: γιατί να πιστέψουμε τον Αναστασιάδη; Ήδη η εφημερίδα που τον ξέπλενε [και τον στήριξε προεκλογικά] ο Πολίτης μας είχε πει ότι λέει διαφορά για «δυο κράτη» σε διάφορους. Οπότε το ότι πάει σε συναντήσεις με στόχο να μην γίνει τίποτε ένεν τίποτε το νέο ή παράδοξο.

    Το ερώτημα είναι αν καταλάβει ότι με κάθε κόλπο που νομίζει ότι κάμνει, παραχωρεί τζαι κάτι στην άλλη πλευρά. Ο Γκουτέρες ήδη κωδικοποίησε το βόρειοι και νότιοι κύπριοι – τζαι μετά η Τουρκία άρκεψε να κάμνει ναυτικούς περίπατους γύρω που την Κύπρο. Οπότε αν πάει σε συνομιλίες για να τις ναυαγήσει, τζαι με φόντο τις διεθνείς πια αποκαλύψεις για τις εμμονές του με τα κέρδη του δικηγορικού του γραφείου, μάλλον θα δώσει τζαι νέα πεδία δράσης στο τουρκικό κράτος.

    Αν κόφκει ο νους σου Ανάστο, έστω τζαι για την επιβίωση σου τώρα πια… 


        Τζαι μέσα στον χαμό των σκανδάλων για τα χρυσά διαβατήρια τζαι στις εναγώνιες προσπάθειες συγκάλυψης.. έπεσε τζαι λλίον φυσικό αέριο σαν πυροτέχνημα…

    Εφκήκεν ο Λακκοτρύπης να μας υποσχεθεί κέρδη δισεκατομμυρίων. Εν ο ίδιος που υπόσχετουν εισοδήματα που το 2015. Η εγκυρότητα του ατόμου ότι τζαι να'ναι... :)
    Όσο για το κοίτασμα Αφροδιτη - τελικά αφού χάρισαν διάφορα στο Ισραήλ τώρα καρτερούμε να δούμε αν και πως θα μας μείνουν ψίχουλα. Η πραγματικότητα για το φυσικό αέριο ήταν η ανακοίνωση της Τοτάλ-Ένι ότι εν θα κάμουν άλλες γεωτρήσεις στο οικόπεδο 7. Πάει τζαι η «ιταλο-γαλλική ασπίδα» κ.ο.κ [οι χαζοχαρούμενοι τίτλοι πριν λλιους μήνες].

    Ο Ανάστος εδωκεν την ευκαιρία στην Τουρκία να μας περικυκλώσει ναυτικά, να κάμνει γεωτρήσεις νότια της Κύπρου. Τζαι απλώς οι εταιρείες ακολουθούν με αποφυγή όπου θεωρούν ότι υπάρχει «αμφισβήτηση». Μέχρι τζαι οι εταιρείες δηλαδή αποδέχονται την έννοια της «αμφισβητούμενης» περιοχής. Μάλιστα – τζαι τα ελεγχόμενα ΜΜΕ κάμνουν ότι εν θωρούν. Τζαι οι εθνικιστές απλώς φκάλουν σπυρκά εναντίον όποιου λαλεί την αλήθκεια πκιον. Pathetic...

    Οπότε, η είδηση είναι ότι η κυβέρνηση πουλά το θέαμα του φυσικού αερίου που εβρέθηκεν επί Χριστόφια – τζαι τζήνο ότι έμεινε μετά το φιάσκο των συμμαχιών με το Ισραήλ που απαίτησε τζαι επήρεν μέρος του ότι ήταν κάποτε δικό μας φυσικό αέριο…;

    «Παγώνουν» ΕΝΙ και TOTAL τη γεώτρηση στην Κυπριακή ΑΟΖ ..Οι δύο εταιρείες προσανατολίζονται τώρα να κάνουν αρχή από γειτονικά τεμάχια.»
     

      Θα το επαναλάβουμε και η Βουλή ας κάμνει ότι εν καταλάβει: ο Ν. Αναστασιάδης εμπλέκεται ήδη σε 2 περιπτώσεις που μπορούν να διερευνηθούν ως ατιμωτικά αδικήματα:

    1.     το ότι σαν πρόεδρος συμμετείχε σε αποφάσεις για το πρόγραμμα ων χρυσών διαβατηρίων που ευνόησαν οικονομικά το δικηγορικό γραφείο της οικογένειας του. Αυτό είναι textbook case σύγκρουσης συμφερόντων κύριοι… Δεν υπάρχει χειρότερο… Κάνετε μια απλή πρόσθεση να δείτε ότι η οικογένεια Αναστασιάδη χρησιμοποίησε τον προεδρική καρέκλα για να πλουτίσει.

    2.    Η υπόθεση με τον Σαουδάραβα [με κατηγορίες για σχέση με δίκτυα ισλαμιστών] είναι ακόμα πιο κραυγαλέα. Όχι μόνο συμμετείχε [αφου δεν δημοσιοποιησε, τοσο καιρο που συζητειται το θεμα, πρακτικα ότι αυτοεξαιρέθηκε κατά την διακρεια της συζητησης] στην σχετική απόφαση αλλά υπάρχει και τεκμήριο ότι πήρε αντάλλαγμα [οικογενειακό/α ταξίδι/α με το αεροπλάνο του εν λόγω κυρίου].  Αυτό είναι smoking gunJ

    Ένας άνθρωπος με ευθιξία παραιτείται. Ο συγκεκριμένος δεν έμαθε ποτέ, φαίνεται, τι είναι τσίπα ή εστω το νοημα της λέξης ευθιξία.  Αλλά δεν είναι μόνο προσωπικό το ζήτημα – που θα συνοδεύει πια το όνομα του. Είναι και ζήτημα της ίδιας της Πολιτείας. Και αν κρατά κάτι μαζί πια αυτόν τον κωμικοτραγικό χάρτινο πύργο, είναι το βαθύ κράτος που μάλλον νοιώθει ότι η ζημιά που προκαλεί ο Αναστασιάδης και εσωτερικά και εξωτερικά είναι πολύ βαθύτερη από μια παροδική κρίση. Και αρνείται την πραγματικότητα, προσπαθώντας ακόμα να εξορκίσει το θέμα.

    Αλλά κάτι φαίνεται να ραΐζει βαθιά. Ιδιαίτερα στην ευρύτερη κοινωνική κατανόηση των δεδομένων. Και αυτό είναι βραδυφλεγής βόμβα. Το βαθύ κράτος, σε αυτό το πλαίσιο, φαίνεται να νοιώθει επίσης το έδαφος να σούζεται παράδοξα [το ότι αναγκαστήκαν τα ΜΜΕ της συγκάλυψης να αναφερθούν με πρωτοσέλιδα στο θέμα είναι ενδεικτικό]… Όπως το ένοιωσε το 74 μετά το πόλεμο. Τώρα δεν βλέπει χιλιάδες οργισμένους στο δρόμο [ακόμα ίσως] αλλά το νοιώθει στην ανάσα μιας περιφρόνησης που διαχέεται σαν οργή στην καθημερινότητα…


             Αυτό ήταν το πραγματικό αποτέλεσμα των χρυσών διαβατηρίων – πέρα από τον πλουτισμό μερικών ατόμων σε δικηγορικά και λογιστικά γραφεία, και μερικών ημέτερων developers: Η  καταπάτηση των όποιων κανονισμών ισονομίας – ήταν ένα πάρτι της ασυδοσίας σε βάρος της κοινωνίας και των όποιων θεσμών ισονομίας...

    «Πράγματα και θαύματα πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή Λιμνάρα – Άμμος του Καμπούρη, όπου αγόρασε έπαυλη ο Μαλαισιανός Jho Taek Low, ο οποίος κατέχει πλέον κυπριακή ταυτότητα και με χθεσινή απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου εξετάζεται κατά πόσο αυτή θα ανακληθεί μετά τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες. Ολόκληρες εκτάσεις εκκλησιαστικής γης με μία απόφαση του πρώην υπουργού Εσωτερικών έλαβαν υπεραξία, με την προϋπόθεση ότι θα ανεγερθούν πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες υψηλών προδιαγραφών. Ήδη χθες ο Αρχιεπίσκοπος, με δήλωσή του, ανέφερε ότι στην εν λόγω περιοχή θα ανεγερθούν και δύο πεντάστερα ξενοδοχεία από την Εκκλησία.

    Η «Δήλωση Πολιτικής Αγίας Νάπας», η οποία δημοσιεύτηκε από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως τον Νοέμβριο 2015 και εγκρίθηκε από τον πρώην υπουργό Εσωτερικών τον Μάρτιο 2017, δεν υποβλήθηκε σε στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) και μελέτη δέουσας εκτίμησης επιπτώσεων στο περιβάλλον (ΜΔΕΕΠ), με βάση τις διατάξεις του περί της Εκτίμησης των Επιπτώσεων στο Περιβάλλον από Ορισμένα Σχέδια και/ή Προγράμματα Νόμου του 2005, του περί Προστασίας και Διαχείρισης της Φύσης και της Άγριας Ζωής Νόμου του 2003 έως 2015, και του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου του 2003 έως 2017, οι οποίοι εναρμονίζουν τη νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας με το περιβαλλοντικό κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Οδηγίες 2001/42/ΕΚ, 92/43/ΕΟΚ και 2009/147/ΕΚ, αντίστοιχα).»

    Φούσκωσαν και πολεοδομικές ζώνες στη γη του Αρχιεπισκόπου - Ο Φιλελεύθερος, 7/11/2019



             Για τον αρχιεπίσκοπο θα μπορούσε να πει κανείς βέβαια ότι αντέδρασε με το συνηθισμένο του χυδαίο θράσος. Και όμως, φαινόταν όντως ενοχλημένος. Ακόμα και αυτός καταλάβαινε την γελοιότητα του πια. Ένας αρχιεπίσκοπος ο οποίος συμπεριφερόταν ως «κλεπταποδόχος» [πως αλλιώς να το πεις; Ο άλλος ρωτούσε αν υπάρχουν «αμαρτωλά λεφτά». Είναι η κλεπταποδοχή άραγε αμαρτία Χρυσόστομε;]
    Πόσο πιο χαμηλά μπορεί να πέσει κάποιος σαν εικόνα…

    Αναμάσησε ανοησίες τις οποίες μέχρι και αυτός με την ελλειμματική κατανόηση της πραγματικότητας που τον χαρακτηρίζει, θα πρέπει να τις καταλάβει - ένας ελάχιστα περισσοτερο σε επαφη με την πραγματικότητα, έστω και με την δικιά του εμμονή στην εξουσία, θα μπορούσε σήμερα, στο υπάρχον κενό εξουσίας/ηγεμονικής ιδεολογίας, να παίξει σημαντικό ρόλο. Αλλά τώρα ήταν αυτός το επίκεντρο. Και σαλαβατούσε καθώς δεν ήξερε τι να πει. Θα μείνει ίσως η φράση για το «χώρκα του» σαν υποσυνείδητη εκφορά λόγου για την μοναξιά του…

    Ο αρχιεπίσκοπος πιάστηκε να φαίνεται να βάζει μέσο για να δοθεί διαβατήριο σε κάποιον ο οποίος αποδείχτηκε καταζητούμενος, και τώρα ο αρχιεπίσκοπος πιάνεται ουσιαστικά να είχε βάλει μέσο – για να πάρει χρήματα. Και μόλις πήρε και επιχορήγηση, πάλι ο ίδιος, από το κράτος. Το ότι αναγκάστηκε αυτός, από όλο τον κόσμο, να μιλήσει για φτωχούς κοκ ηταν ενδεικτικό της ανάγκης του να αμυνθεί.

    Θυμίζουμε ότι είναι ο ίδιος τύπος που όταν τον ρώτησαν αν θα στείλει βοήθεια σε θύματα πυρκαγιών απάντησε [με ένταση τότε όχι υπό πίεση όπως τώρα] ότι δεν θα πετάξει λεφτά στο γάμο του καραγκιόζη. Τώρα προφανώς ο καραγκιόζης πήρε την εκδίκηση του. Και ο Τόμμυς καμώνεται ότι νοιάζεται για αυτόν...

    Το πώς η Εκκλησία της Κύπρου ή ότι απέμεινε από αυτήν μετά την θεομηνία Χρυσόστομος Β, θα μετριάσει την ζημιά [αν τα καταφέρει πότε – με εξαίρεση μια μετά θάνατο αποστασιοποίηση από αυτήν την χαμένη/loser φιγούρα] είναι ένα ανοικτό ζήτημα. Αλλά όσο η Ιερά Συνοδός, το αρμόδιο όργανο της αυτοκέφαλης εκκλησίας, σιωπά ένοχα, τότε η ευθύνη είναι πια συλλογική.

    Ούτε ίχνος αποστασιοποίησης; Τι είσαστε ρε; Διοικητικό συμβούλιο εταιρείας ξεπλύματος ή ιερείς; Διότι τέλος πάντων υπήρξαν ιστορικά και ιερείς με αίσθημα προσφοράς – τους 2 τελευταίους αιώνες θα μπορούσε να ξεκινήσει κάνεις από τον εξεγερμένο Ιωαννίκιο του 19ου αιώνα και τον Γρηγόριο του 20ου αιώνα, τον «εψηφισμένο ηγούμενο» Μαχαιρά, τον οποίον δεν ενέκρινε το βαθύ κράτος της εκκλησίας – γιατί ήθελε ανάμεσα σε άλλα να μοιραστεί εκκλησιαστική γη στους φτωχούς…
     


            Μια ακόμα αποκάλυψη των ημερών.. Η εποχή κατά την οποία στην Κύπρο το ξεδιάντροπο παρέλαυνε στους δρόμους του δημόσιου λόγου. Του πούλησε η Εκκλησία του κ. Low παραλιακό χωράφι αλλά η θάλασσα «είναι πολύ κακή» και άρα έπρεπε να αναλάβει η πολιτεία να ικανοποιήσει τον επιχειρηματία…
    Αρχιεπίσκοπος Νέας Ἰουστινιανῆς καί πάσης Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β', Τετάρτη, 06.11.2019, Alpha TV: 

    «Δημοσιογράφος: «Εεε... Μακαριώτατε, τα δημοσιεύματα σήμερα κάνουν λόγο ότι στείλατε επιστολή και στο Τμήμα Πολεοδομίας για να επιτραπεί η βελτίωση της παραλίας στην περιοχή, που έπιασε την έπαυλη ο κ. Λόου. Τι απαντάτε σ' αυτό;» 

    Μακαριώτατος: «Δεν είναι εκεί που πήρε ο κ. Λόου. Εκεί είναι το χωράφι που αγόρασε ο
    developer και η θάλασσα είναι πολύ κακή, δεν μπορεί να κατεβεί κανείς μέσα. Και είπα καλό είναι να φτιαχτεί κάπως η θάλασσα. Σήμερα, δυστυχώς, οι λεγόμενοι περιβαλλοντιστές - να μου επιτρέψετε να πω - λένε να μην αγγίξει κανείς πάνω στη θάλασσα. Κτίζουμε ξενοδοχεία, δίνουμε 15-20 εκατομμύρια να χτίσουμε ένα ξενοδοχείο και ο τουρίστας δεν μπορεί να κατεβεί στη θάλασσα. Έχω εμπειρία διότι έχτισα και εγώ ξενοδοχείο στην Πάφο και ξέρω τι σημαίνει η θάλασσα να μην είναι προσβάσιμη».

    Δημοσιογράφος: «Άρα, στείλατε την επιστολή για να βελτιωθεί η θάλασσα εκεί, ανεξάρτητα με την κίνηση που θα έκανε ο κ. Λόου με την έπαυλη του;»


    Μακαριώτατος: «Ασφαλώς, εκεί κτίστηκαν 15-20-30 επαύλεις και έστειλα για έναν άνθρωπο; Είναι για το χωράφι που αγόρασε ο
    developer και λέω καλό είναι να έχουν πρόσβαση αυτοί και δίπλα κτίζονται ξενοδοχεία τώρα, δύο μεγάλα πεντάστερα ξενοδοχεία».

    Δημοσιογράφος: «Με ποια αφορμή όμως το κάνατε εσείς Μακαριώτατε;»


    Μακαριώτατος: «Δεν είναι για τον συγκεκριμένο, ούτε για εκείνους που θα κτίσουν. Εκεί η περιοχή έχει και άλλη περιουσία η Εκκλησία και θα κτιστούν ξενοδοχεία. Ήδη, ζητήσαν άδεια, δεν νομίζω ότι πήραν ακόμη την άδεια, αλλά θα την πάρουν, είναι ενόψει να πάρουν και θα κτιστούν δύο πεντάστερα ξενοδοχεία. Θα κτίσουμε και εμείς σύντομα, ακόμα δεν αποφασίσαμε, αλλά αν δεν κτίσουμε σε 2-3 χρόνια, θα κτίσουμε μετά, θα κτίσει η εκκλησία μετά» 


    •      Ο κ. Χαριλάου σύμβουλος του αρχιεπίσκοπου και μέρος του ΔΣ της Κεντρικής ήξερε ή δεν ήξερε για τις χιλιάδες που πήρε ο αρχιεπίσκοπος;
    Και πως και πότε μπορούμε να ξέρουμε πια ότι δεν λέει ψέματα κάποιος της Εκκλησίας;

    Το κομβικό σημείο το σκάνδαλο του αρχιεπίσκοπου με τον Μαλαισιανό κύριο ο οποίος καταζητείται [και για τα λεφτά προφανώς τα οποία πήρε ο Τομμυς – και ξεπλύνουν οι ιεράρχες με την σιωπή τους] είναι ο κ. Χαριλάου. Για όσους δεν θυμάστε ο κ. Χαριλάου ήταν και είναι ένας από τους βασικούς συμβούλους του αρχιεπίσκοπου – και διορίστηκε μάλιστα, σε αυτό το ξέφρενο πανηγύρι των συγκρούσεων συμφερόντων, και στο Συμβούλιο της Τράπεζας Κύπρου.

    Και τώρα ιδού: δήλωσε στους Financial Times ότι «δεν ξέρει τίποτα»... Αν όντως δεν ξέρει τίποτα τότε αυτό σημαίνει ότι ο αρχιεπίσκοπος πήρε τα λεφτά στο όνομά του;
    Άρα στην τσέπη του...; Καλά εκεί στη εκκλησία δεν έχουν τσίπα; Κάποιος πιάνει λεφτά και τα βάζει στην τσέπη του αντι στο ταμείο ενός θεσμού [υποτίθεται αυτό είναι η εκκλησία – για αιώνες μάλιστα, είναι ο τοπικός γραφειοκρατικός θεσμός] και οι άλλοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν;


             Πότε λοιπόν θα διερευνηθεί ο κ. Χαριλάου από την ΜΟΚΑΣ [αν υπάρχει πια αυτή η υπηρεσία που κατάντησε κωμική αναφορά ] ή από την αστυνομία;

    Την Δευτέρα στους Financial Times ο οικονομικός σύμβουλος του Αρχιεπίσκοπου, ο κ. Ιωάννης Χαριλάου, φέρεται να δήλωσε «Δεν ξέρω τίποτα για αυτήν την υπόθεση».

    The affair also raises questions about the possible role played by Archbishop Chrysostomos, head of the country’s Christian Orthodox church. Two people familiar with the matter said the prelate had recommended Mr Low for citizenship. The archbishop has not commented on his alleged involvement. Giannis Harilaou, one of his top aides, told the FT: “I know nothing about this affair.”
    Financial Times, November 4, 2019

    Δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Ο Χαριλάου δεν είναι απλά οικονομικός σύμβουλος του Αρχιεπίσκοπου αλλά και λογιστής της Εκκλησίας. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι αν ήξερε για τις 300,000 ευρώ θα έπρεπε να το πει στην Κεντρική Τράπεζα διότι είναι στο Συμβούλιο της. Η Κεντρική Τράπεζα είναι υποτίθεται ο οργανισμός ο οποίος είναι υπεύθυνος για αποφυγή ξεπλύματος. Αν υποθέσουμε ότι ο Χαριλάου λέει την αλήθεια και δεν ήξερε. Τώρα που ξέρει θα πει στην Κεντρική Τράπεζα να διερευνήσει  τον Αρχιεπίσκοπο; Δηλαδή να διερευνήσει το αφεντικό του;

    Μια ακόμα κλασική περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων. Αυτός ο κύριος δεν έπρεπε καν να είχε διοριστεί εκεί με δεδομένη την θέση του ως οικονομικός σύμβουλος ενός οργανισμού όπως η Εκκλησία. Ίσως και το ζήτημα να είναι γιατί διορίστηκε. Από την άλλη – αν όντως ο αρχιεπίσκοπος δεν του το είπε καν, τότε που πήγαν τα λεφτά;
    Σε ιδιωτικό λογαριασμό του αρχιεπισκόπου;


             Τι έκανε πραγματικά το πρόγραμμα των χρυσών διαβατηρίων:
    Δεν βοήθησε την κοινωνία. Βοήθησε μερικές εταιρείες developers, δικηγορικών τζαι λογιστικών γραφείων… Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια είναι το τεκμήριο αυτής της  πραγματικότητας – όπου η πλειοψηφία απλώς ζει ακόμα σε κρίση ή με εισόδημα κρίσης, ενώ οι ελάχιστοι όχι μόνο πριμοδοτούνται από την εξουσία αλλά τζαι εκμεταλλεύονται αγοράζοντας την γη των άλλων. Αυτό που έκανε στην πραγματικότητα το πρόγραμμα των χρυσών διαβατηρίων ήταν να βοηθήσει μια χούφτα ατόμων να αρπάξουν λεφτά [όπως έκανε ο αρχιεπίσκοπος – ποιους βοήθησε το Τόμμυς, ας πούμε;] και να τους ευκολύνει να παραβιάζουν θεσμούς και κανονισμούς ισονομίας [όπως λ.χ. για τις προαπαιτούμενες περιβαλλοντικές έρευνες και διαβουλεύσεις για τους Πύργους.

    Το πρόγραμμα των διαβατηρίων ήταν ουσιαστικά η δικαιολογία για να χαλαρώσουν οι κανόνες για τους λίγους και να καταστραφούν οικολογικές περιοχές, μαζί με το αίσθημα της ισονομίας. Τι κέρδισε η κοινωνία από τα κέρδη του δικηγορικού γραφείου Αναστασιάδη; Οι πύργοι των μερικών επιχειρηματιών είναι το τεκμήριο του κέρδους των λίγων με την υφαρπαγή της Πολιτείας και την παραβίαση των θεσμών….
    Μοιράστηκαν χρήματα σε όσους είχαν ανάγκη;
    Πώς;
    Πότε;
    Ούτε σεντ δεν είδαμε…

     
    •   Μαζεύοντας τα τεκμήρια των ερείπιων των θεσμών και του περιβάλλοντος που άφησε πίσω του η καταστροφική καταιγίδα ‘χρυσά διαβατήρια:
    «Στο επίκεντρο είναι η περιοχή Λιμνάρα – Άμμος του Καμπούρη, όπου αγόρασε έπαυλη ο Μαλαισιανός Jho Taek Low.
    Ολόκληρες εκτάσεις εκκλησιαστικής γης έλαβαν υπεραξία με απόφαση της κυβέρνησης, με την προϋπόθεση ότι θα ανεγερθούν πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες υψηλών προδιαγραφών.
    Να σημειωθεί ότι ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε χθες ότι στην εν λόγω περιοχή θα ανεγερθούν και δύο πεντάστερα ξενοδοχεία από την Εκκλησία.
    Στο μεταξύ μιλώντας στον ΑΣΤΡΑ ο Δήμαρχος Αγίας Νάπας Γιάννης Καρούσος είπε ότι στη συγκεκριμένη περιοχή υπήρξε εκβραχισμός και ο Δήμος προχωρεί στην αποκατάσταση του παραλιακού μετώπου.»
      https://dialogos.com.cy/i-kyvernisi-edose-yperaxia-sti-periochi-tis-epaylis-toy-jho-taek-low/?ct=t(RSS_EMAIL_CAMPAIGN)&mc_cid=6384b2f3fc&mc_eid=49402b2c3b
     

         Το πρόγραμμα των χρυσών διαβατηρίων ήταν η συνέχεια του ξεπλύματος κεφαλαίων από τις τράπεζες πριν το 2010.
    Και όπως εκείνη η κομπίνα έφερε την κρίση που πλήρωσε η κοινωνία, τα χρυσα διαβατήρια γέμισαν τις τσέπες των λίγων και τους έδωσαν την ευκαιρία να φτιάξουν μια νέα κομπίνα από την οποία η κοινωνία απλώς πήρε την διεθνή ταύτιση της με την διαφθορά..
    Και στον βαθμό που όσοι λίγοι πλούτισαν, το έκαναν με στήριξη της ημετεροκρατίας του βαθέως κράτους, το μόνο που έμεινε, είναι η αύξηση της ανισότητας και του κλίματος των πελατειακών σχέσεων..
    Για να κάνεις αρκετά πράγματα επιστρέψαμε στην εποχή του να πρέπει να έχεις μέσο..


           Ξεπλύματα...:
    Μερικοί, σαν εκτός κυβέρνησης φερέφωνα [συνειδητά ή μη – από κεκτημένη ταχύτητα- δεν έχει σημασία] προσπάθησαν να μετατοπίσουν τις ευθύνες. Φταίει η αντιπολίτευση γιατί δεν κάνει διαδηλώσεις. Και τελικά φταίνε αυτοί που δεν συμπαθεί η κυβέρνηση – ο γενικός εισαγγελέας και ο γενικός ελεγκτής.
    Χαριτωμένο…
    Να μην μπορεί κάποιος/α να καταλάβει ή να κανει ότι δεν καταλάβει, ότι οι πιο άμεσα εμπλεκόμενοι είναι ένας πρόεδρος στην δίνη σύγκρουσης συμφερόντων και οι δυο βασικοί θεσμοί που είναι εκεί για να ελέγχουν – η ΜΟΜΑΣ και η Κεντρική Τράπεζα.
    Τουλάχιστον η αστυνομία δήλωσε ότι τους προειδοποίησε από το 2018…
    Ο Ιωνάς και ο Πετρίδης ήξεραν λοιπόν;
    Αλλά είπαμε όταν από κεκτημένη ταχύτητα πουλάς μετατόπιση, δυσκολεύεσαι να ξεχωρίζεις του θεσμούς.. :)


             Η ασυδοσία του αρχιεπισκόπου έχει ιστορικές ρίζες: τότε που η ακροδεξιά οικοδομούσε το νεωτερικό βαθύ κράτος επικαλουμένη, σε συνθήκες αποικιοκρατίας,  το οθωμανικό δίκαιο και τα οθωμανικά της δικαιώματα. Σε αυτά βασίζει και σήμερα την ασυδοσία ο κ. Χρυσόστομος Β...

    Για όσους λοιπόν ξεχνούν, να θυμίσουμε ότι το 1948, την εποχή του πρώτου εκκλησιαστικού πραξικοματος, η Εκκλησία υπό τον έλεγχο του Πολύκαρπου Ιωαννίδη, κατέφυγε στα δικαστήρια της αποικιοκρατίας και εξασφάλισε απόφαση ότι λειτουργει ακόμα το οθωμανικό δίκαιο, και άρα οι καταγγελίες για καλπονοθεία στις εκκλησιαστικες εκλογες, δεν μπορούσε να διερευνηθούν σε κοσμικό δικαστήριο. Αυτή ήταν μια κομβική στιγμή. Η ακροδεξιά πουλούσε ένωση αλλά επικαλείτο τον οθωμανικό νόμο για να προστατεύσει το πραξικόπημα της. Και αυτή η νομολογία πέρασε στο δίκαιο μετα το 1960.

    Όσοι, λοιπόν, καμώνονται ότι δεν ξέρουν για αυτόν τον διαχωρισμό και την προστασία [την αποικιακή ακόμα προστασία] της εκκλησίας από την κοσμική πολιτεία και τα έχουν με τον γενικό εισαγγελέα που νομικά όντως δεν έχει περιθώρια παρέμβασης στα του αρχιεπισκόπου, απλά πουλούν εξυπηρέτηση συνειδητά ή μη. Πολεμούν έναν από τους δυο αξιωματούχους που αντιστάθηκε στην θεομηνία της διαπλοκής απο το 2015.
    Προφανώς κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι πουλούν εξυπηρέτηση στο προεδρικό..
    Περαστικά.. :)


          Όσο για την σύγκρουση συμφερόντων του Αναστασιάδη – το ζήτημα της κίνησης για καταγγελία για ατιμωτικό αδίκημα σαφώς ανήκει στην Βουλή
    Για να ξέρουμε τουλάχιστον πως λειτουργούν οι θεσμοί...
    Ο Γενικός Ελεγκτης ήταν ο πρώτος που άνοιξε το θέμα του τζετ του Σαουδάραβα – και τα όρια της ερευνας του είναι σαφή από το γεγονός ότι η διορισμένη της οικογένειας Λοττίδη, με θράσος αναλογο του αρχιεπίσκοπου και με την πλάτη των ελεγχομενων ΜΜΕ, αρνείται τον έλεγχο…
    Και μετά οι άλλοι τα έχουν με τον Γενικό Ελεγκτή…
    Cheers στους αγωνες για ..μετατόπιση εστίασης και αλλαγής ατζέντας…


             Εκείνη η κ. Παπακυριακού της ΜΟΚΑΣ, μίλησε, θα μιλήσει ή απλώς περιμένει να περάσει το θέμα;
    Μετά από μέρες μας είπε ο οργανισμός στον οποίο προΐσταται ότι προειδοποίησε όπως και η αστυνομία…
    Και μετά;
    Απλώς έκατσε και παρακολουθούσε;
    Τι κάνει τελικά εκτός από έρευνες που φαίνονται να καταλήγουν σε ξέπλυμα της τοπικής εξουσίας;
    Δεν είναι δική της δουλειά η διερεύνηση τέτοιων φαινομένων όπως επένδυση με ύποπτα κεφάλαια όπως του εκ Μαλαισίας «συνέταιρου» του αρχιεπισκόπου;
    Και υπάρχει κανείς πια που πιστεύει ότι αυτός ο θεσμός κάνει την δουλειά για την οποία πληρώνεται;
    Διότι στο εξωτερικό λογικά θα έχει εξανεμιστεί η οποια εγκυρότητα του θεσμού μετά τα τελευταία – τα οποία αναπόφευκτα μπορούν να προστεθούν και σε προηγούμενα…


             Ανάλογα και με την Κεντρική Τράπεζα. Και αυτή είναι άμεσα εμπλεκόμενος θεσμός...
    Και η κ. Γιωρκάτζη μπορεί να έφυγε αλλά, όπως φαινόταν η ίδια δεν ήταν ακριβώς και hands on, ως διοικήτρια. Άλλωστε για αυτό έδιωξαν με την υστερική εκστρατεία των ΜΜΕ τον Π. Δημητριάδη. Γιατί ακριβώς διερευνούσε θέματα σύγκρουσης συμφερόντων της τοπικής ελίτ – τα όποια θα μπορούσαν να καταλήξουν σε μηχανισμούς τοπικού ξεπλύματος. Και όσοι τότε παπαγάλιζαν τα παραμυθάκια του προεδρικού ας ρίξουν, έστω στον ιδιωτικό τους χρόνο, καμία μούντζα στον εαυτό τους.
     
    Αλλά οι άλλοι αρμόδιοι της Κεντρικής; Αυτοί που εκβίαζαν λ.χ. την κοινωνία να αποδεχτεί την διάλυση του Συνεργατισμού – για να στηριχθεί τελικά, όπως φάνηκε, η Ελληνική Τράπεζα με τα ημέτερα συμφέροντα...; Ποιοί ήταν αρμόδιοι στο τμήμα της Κεντρικής για το ξέπλυμα; Γιατί σιώπησαν;

    Φυσικά από τον κ. Ηροδότου [ο οποίος φυσικά δεν έχει ευθύνες για τότε] τον οποίον επέλεξε ο Χάρης των πελατειακών σχέσεων μέσω συμμαθητών/τριών, δεν μπορεί να περιμένει κανείς τίποτα ιδιαίτερο σήμερα. Αλλά η Κεντρική, ως θεσμός, έχει τεράστιες ευθύνες και ας μην καμώνονται μερικοί ότι δεν το καταλαβαίνουν. 
     Ή, ας μην κλαίγονται, αν αύριο τους περιφρονούν επιδεικτικά οι ευρωπαίοι.
    Η ευθύνη είναι εδώ...


        Το ξέπλυμα μέσω τραπεζών έφερε την οικονομική κρίση και έδωσε την ευκαιρία στα ΜΜΕ της οικονομικής ελίτ να εκλέξουν ένα πρόεδρο που θα ασχολείται πρωταρχικά με το συμφέρον/κέρδος του/τους.
    Το ξέπλυμα μεσω των χρυσών διαβατηρίων, άνοιξε την ψαλίδα της ανισότητας με τους ημέτερους να πουλούν την Κύπρο για ιδιωτικό κέρδος.
    Και τώρα πάμε για το τρίτο στάδιο του ξεπουλήματος – την υφαρπαγή της γης μεσω των εκποιήσεων…
    Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία κατανόησης και απομυθοποίησης των παραμυθιών των ΜΜΕ, η έκρηξη θα έχει ενδιαφέρουσες προεκτάσεις…


     
  •          Στα sidelines των αποκαλύψεων για τα σκάνδαλα των διαβατηρίων σιγοκαίει και η επόμενη κρίση…
    Δεν πάει καλά το σχέδιο Εστία, άρα δεν είναι εύκολο να επιχορηγηθεί το ένα μέρος του καρτέλ των τραπεζών [ή Τράπεζα Κύπρου]…
    Διότι αυτό που καταλήξαμε να έχουμε όπως σωστά το έθεσε ο Σαββάκης Σαββίδης είναι ένα «Μονοπωλιακό καρτέλ τραπεζών τύπου zombie

    Υπενθύμιση και ερμηνεία για τα δεδομένα των τραπεζών από σχόλιο στο ίντερνετ:

    Nicolaou Elena. To Eστία έγινε για τρεις λόγους

    1.    Ξανά κρατική ενίσχυση των τραπεζών με την πληρωμή του 1/3 της δόσης όσων θα ενταχθούν σε αυτό το σχέδιο από το κράτος δηλαδή εμάς των κορόϊδων,

    2.  Νομιποποιούνται τα υπόλοιπα των δανείων που θα μπουν στο Εστία συμπεριλαμβανομένων και των παράνομων χρεώσεων

    3.    Με την πρώτη καθυστερημένη δόση που θα παρουσιάσει δάνειο του Εστία η υποθηκευμένη περιουσία πάει σε ΕΚΠΟΙΗΣΗ. Μέχρι τώρα είναι πενιχρή η δήλωση συμμετοχής και αντί να εντάξουν σε αυτό όσους χρειάζονται πραγματική βοήθεια λόγω μείωσης των εισοδημάτων τους θα εντάξουν όσους έχουν ακίνητη περιουσία μέχρι 1 εκατομμύριο ευρώ. Γιατί αφού έχουν περιουσία που δεν είναι υποθηκευμένη δεν την πωλούν να ξοφλήσουν και να βοηθηθούν οι ασθενέστερες τάξεις του πληθυσμού; Αυτή είναι η λογική του Χάρη Γεωργιάδη.


       Ο Αβέρωφ αθθυμήθηκε τις υπερχρεώσεις των τραπεζών. Τζαι παίζει το σκληρός – πολεμώντας τώρα τους προηγούμενους ρόλους της καριέρας του σαν περιφερόμενος πολιτικός... :)

    Ο Αβέρωφ ο οποίος ήταν ο πιο απροκάλυπτος εκπρόσωπος των μηχανισμών συγκάλυψης των τραπεζών από το 2010.. Τότε έφταιγε, φυσικά, ο Χριστόφιας γιατί δεν πήγαινε να συναντήσει τους φίλους του Αβέρωφ, τους «καλλίτερους», όπως τους αποκαλούσε, τραπεζίτες… Ήταν επίσης η εποχή που σκιζόταν για τις μικρές αυξήσεις στις συντάξεις των φτωχών ηλικιωμένων τις οποίες ονόμαζε «τσεκκούθκια» - κατά τον Αβέρωφ έφταιαν για την κρίση.

    Τις τράπεζες τις προστάτευε. Και μετά έστηνε ολόκληρες κομπίνες στην Βουλή για να περάσει νομοσχέδια να τις εξυπηρετήσει. Τώρα που πρέπει να πουλήσει συγκάλυψη για τα χρυσά διαβατήρια με τα όποια εφάαν και πάλι όσοι προσπαθεί να συγκαλύψει, είπεν να το παίξει .. «κριτική των τραπεζών». Όταν η κατάσταση δεν σώζεται αλλάζει κασέτα απαγγελίας και ο Αβέρωφ.

    Άσε που μερικοί θεωρούν ότι ο Αβέρωφ άρκεψε τις περιοδείες βενζινάδικου σε χωραφκια, δρόμους με καφέ, και ελαιοτριβεία, γιατί κατάλαβε τι ερχόταν. Τζαι ξεκίνησε διαδικασία αποστασιοποίησης του ίδιου.
    Μια ζωή πλυντήριο ρε Αβέρωφ… 


             Αν κάποιος θέλει να μιλήσει ειλικρινά για το κυοφορούμενο σκάνδαλο των τραπεζών, αυτό είναι το ζήτημα με τις εκποιήσεις…
    Άμα φάσιν κάμποσο οι ημέτεροι [του Αβέρωφ και των υπολοίπων], να δείτε που θα πουλήσει και πάλι περιοδείες βενζινάδικου. Μπορεί να φκει στις σκαλωσιές με τους κτίστες ή να στήσει τζαι τσαντίρι συμπαράστασης σε όσους έχουν πρόβλημα στέγης…
    Σαν ξύδι στην πληγή κατάντησες Αβέρωφ…


             Τουλάχιστον ο Χάσικος έσιει τζαι χάζιν…
    [Ίσως να είπε και την πιο αυθεντική φράση του κατά τα άλλα κυβερνητικού τσίρκου – όταν έριξε την λέξη «μαϊμούνα»]
    Προσπαθούσε δισπιρκασμένα να αποφύγει τις ευθύνες [ήταν υπουργός εσωτερικών τότε] στις οποίες έμπλεξε με τον κ. Low τζαι την παρέμβαση του αρχιεπισκόπου. Φαίνεται οτι έγινε ιδιαίτερη εξυπηρέτηση με βαση τα υπάρχοντα στοιχεία και δεδομένα. Επιστολές, εκκλήσεις για διαδικασίες εξπρές... Τζαι ας μουρμουρά ο Σωκράτης ότι εν έγιναν «λαμογιές».

    Ίσως να εχει δικαίο όμως ότι ο ίδιος δεν είχε κέρδος. Βρέθηκε στην ροή του κέρδους άλλων. Η πιο ωραία κουβέντα πάντως [πέρα από μια δόση ρατσιστικού δισπιρκάσματος όπου όλοι οι εξ Άπω Ανατολής γίνονται «κινέζοι»] ήταν η έκφραση ότι εστέκετουν «όπως την μαϊμούνα..» για να φκάλει φωτογραφίες με κινέζους.
    Τούτο μοιάζει αυθεντικό…

    Μάλλον δηλαδή τζαι ο Σωκράτης εβρέθηκεν στην μέση ενός σεναρίου όπου έπρεπε να στέκεται σούζα για να πέφτουν λεφτά στα δικηγορικά γραφεία. Η μαϊμούνα είναι, σαν συμπαραδήλωση, μια στημένη μη-αυθεντική πόζα. Τζαι όσα τζαι να έσιει κάποιος με τον Χάσικο, σε σύγκριση με τον Αβέρωφ εν πιο αυθεντικός τουλάχιστον… Τζαι παλεύκει το ακόμα στο μόνο σημείο που συντηρείται κάτι ακόμα από την εξαφανισμένη πια κληρονομιά του Γ. Κληρίδη – την στήριξη στην λύση του κυπριακού.

    ΥΓ. Για την σχέση με το κανάλι του Αρχιεπίσκοπου η υπόθεση εν μάλλον πιο περίπλοκη από ότι επροσπάθησεν να σύρει σαν επιφάνεια. Ο Σωκράτης πιάνει από τις εγκαταστάσεις στου Άλφα, και φαινεται να είναι επικεφαλής ομάδας επιχειρηματιών που δίνει νοίκι για τις εγκαταστάσεις του αρχιεπισκόπου. Ενδιαφέρον σενάριο που φυσικά εξυπηρετεί το κύκλωμα της εξουσίας να ελεγχει όλες τις τηλεοράσεις. Αλλά μάλλον όχι μέσω του κ. Low.. :)
     

          Το καημένο το Σίγμα το έχουν φαίνεται για φτηνή ρεζέρβα στην ρύθμιση της κυβερνητικής προπαγάνδας από τα 5 ελεγχόμενα κανάλια - το βάλλουν να αναπαράγει ότι ελάλεν ο κωμικός Βικτώρ-Μαρί 5 μέρες πριν...
    Έτσι τους είπαν [διέταξαν;.. :)] να ρίξουν την κασέτα «όλοι είναι ίδιοι – το έκαναν και οι προηγούμενοι». Αλλά το κέτσαπ έπρεπε αναγκαστικά να είναι ασαφείς αναφορές σε κάποιους που καταζητούνται [χωρίς να αναφέρεται ποιοι, γιατί και από ποτέ καταζητούνται – και ποιά ήταν τα γραφεία που τους προωθούσαν]…
    Τόση εξάρτηση/υπακοή/ανάγκη ξεπλύματος;
    Περαστικά.. :)

    Καθώς οι διαστάσεις του σκανδάλου με τον Μαλαισιανό και τον αρχιεπίσκοπο [και το πώς η κυβέρνηση παραβίαζε κανονισμούς για να ευκολύνει αυτό που φαίνεται σαν αποδοχή χρηματων τα όποια θεωρούνται κλοπιμαία από την Μαλαισιανή κυβέρνηση] όπως αναμενόταν, άρχισε πάλι η κυβέρνηση [μη έχοντας τι άλλο να πει] να προσπαθεί να μετατοπίσει αλλου την συζήτηση. Πίσω στους προηγούμενους ας πούμε..
    Μόνο που τα γέρημα πάντα έχουν πρόβλημα να αθθυμηθούν το όνομα του δικηγορικού γραφείου του Χριστόφια σαν αντίστοιχο του Αναστασιάδη. Ή στο συγκεκριμένο κάτι αντίστοιχο με την παρέμβαση του αρχιεπισκόπου σε κυβερνητικούς αξιωματούχους για να ικανοποιήσουν τον κ. Low και την επένδυση του...;

    Αλλά το Σίγμα προσπάθησε…
    «Σκάνδαλο με Ρώσους που πήραν διαβατήριο επι 2012 αλλά καταζητούνται…» 
     
    Από πότε; Ποιοι είναι; Και ποιοί ήταν οι δικηγόροι τους;Το σκάνδαλο/διαμαχη για τον Λεμπέντεφ, ας πούμε, το οποιο φαινεται να προωθούσε το δικηγορικό γραφείο Αναστασιάδη;

    Και μάλιστα σε αυτήν την υπόθεση φαίνεται να εμπλέκεται συνεργάτης του Αναστασιάδη για παραπλάνηση – και αυτό εκδικάζεται σε διεθνή δικαστήρια.
     
    Αν λοιπόν το Σίγμα είχε πραγματικό ενδιαφέρον [σε αντίθεση με το να σερβίρει ότι τους έστειλε ή το επιτελείο του προεδρικού] θα μπορούσε να εστιάσει σε εκείνο το θέμα. Μάλλον δεν ήταν τα σκάνδαλα το ζήτημα αλλά η μετατόπιση από την ευθύνη από την κυβέρνηση. Πρέπει να τους χρωστά πολλά το Σίγμα και η διοίκηση/διεύθυνση του. Διότι, τι άλλο από απόπειρα εξυπηρέτησης είναι να αναπαράγεις αερολογίες, ακριβώς την στιγμή που πιάνεται η νυν κυβέρνηση να έχει εμπλοκή με οικογενειακό δικηγορικό γραφείο, με την παραχώρηση υπηρεσιών στην οικογένεια του προέδρου με τζετ, κοκ;

    Υπάρχει αντίστοιχο...; Μάλλον μετατοπίσεις σε επίπεδο Βίκτωρ-Μαρί...
    Την άλλη φορά αγαπητοί να φοράτε τζαι καμία φανέλα με κυβερνητικά σλόγκαν.

    Εννά έσιει παραπάνω χιούμορ.. :)
     

             Η φτήνια όσων προσπαθούν να ξεπλύνουν τα σκανδαλα στο προεδρικό - και η κόρη του Τσάβες..
    Μια απλή έρευνα στην wikipedia θα κατέγραφε ότι το θέαμα/ «πληροφορίες» ενάντια στην κόρη του Τσάβες ξεκίνησε από ατεκμηρίωτη αναφορες [για μια ανύπαρκτη τράπεζα] από την Φλώριδα και συνεχίστηκε με επίσης ατεκμηρίωτες αναφορές για πλούτη στα πλαίσια μιας εκστρατείας μέρος της οποίας ήταν και η απόπειρα πραξικοπήματος με αποικιακό διορισμό προέδρου από τις ΗΠΑ…
    Εκατάντησεν τζαι η έρευνα απαγορευμένη πκιον σε μερικούς… J ..Έμεινε μόνο η αναπαραγωγή σαν «ειδησεογραφία»;
    Περαστικά..

    Αν το Σίγμα ανέλαβε να απαγγείλει το εμβατήριο «φταίνε τζαι οι προηγούμενοι» το σκληρό μερος της κυβερνητικής προπαγάνδας φαινεται να το ανέλαβε η επιχείρηση Λοττίδη. Ήταν φτήνια… που δυστυχώς εθθύμισεν άλλα...
    Έτσι ξαφνικά, δήθεν, προκύπτει μια «είδηση» για διακίνηση κεφαλαίων μεσω Τράπεζας Κυπρίου από την κόρη του Τσάβες. Μιλούμε για μια εφημερίδα που συγκαλύπτει συνήθως την Τράπεζα Κύπρου. Άρα; Κάποια ανώτερη ανάγκη θα υπάρχει για να θεωρούνται συναλλαγές της τράπεζας ύποπτες...
     
    Το εμπλεκόμενο άτομο παρουσιάζεται απλώς σαν κόρη του Τσάβες [παίζοντας συνειρμικά με εικόνες οικογενειοκρατίας – όπως τοπικά και περιφερειακά φρούτα..:)] και όχι σαν πολιτικό άτομο που είναι [ήταν κομβικό άτομο στην πληροφόρηση ενάντια στο πραξικόπημα του 2002]. Το ότι η γυναίκα είναι αντιπρόσωπος στον ΟΗΕ εχάθηκεν… Ήταν όμως σημαντικό – δεν είναι απλώς μια τύπισσα που έκαμε κάποιος πράξεις μεσω τράπεζας Κύπρου. Εν αντιπρόσωπος της Βενεζουέλας στον ΟΗΕ τζαι άρα η όποια πηγή θα πρέπει αναπόφευκτα να διασταυρωθεί τζαι να μπει στο ιστορικό πλαίσιο –των αμερικανικών κυρώσεων, παρεμβάσεων, προπαγάνδας κοκ. 

    Απλά δεδομένα όπως σε ένα πείραμα έσιεις μιαν «ομάδα ελέγχου» για να ξέρεις ποιο είναι το γεγονός τζαι ποια η επίδραση άλλων παραγόντων. Ο μεν Λοττίδης, φυσικά, θα θέλει να δαιμονοποιήσει την Βενεζουέλα τζαι θα πιάσει ότι λαφαζανιά σύρουν οι αμερικανοί. Να ξεχάσουμε ότι μόλις πρόσφατα δοκίμασαν το αμίμητο αποικιακό πραξικόπημα διορισμού προέδρου με remote control...; Ας πούμε ότι θα περιμέναμε περισσότερη δημοσιογραφική δεοντολογία από μερικούς άλλους εκεί πέρα… Εν ξέρουν οξά κάμνουν ότι εν καταλάβουν;

    Σε μια χώρα υπό κυρώσεις προφανώς θα γίνονται προσπάθειες να διακινηθούν χρήματα εκτός ελέγχου των ΗΠΑ. Εν αδίκημα η προσπάθεια να αποφύγει μια χώρα τις κυρώσεις [αν μιλούμε για την αντιπαράθεση της Βενεζουέλας με τις ΗΠΑ] οξά εν αδίκημα ότι επήεν σε εστιατόριο ή σε κοσμηματοπωλείο η αντιπρόσωπος της Βενεζουέλας στον ΟΗΕ;

    Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπόφευκτα θα έπρεπε να μπει η όποια «πληροφόρηση»/ενδεχομένως προπαγάνδα από τις ΗΠΑ. Εν εντυπωσιακό πως κάμνουν μερικοί ότι εν καταλάβουν την φτηνη προπαγάνδα δαιμονοποίησης. Οι πληροφορίες που αναφέρονται κατά τα άλλα για εκατομμύρια είναι ατεκμηρίωτες τζαι εμφανίζονται από το 2014 όταν ξεκινά η προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης της Βενεζουέλας μετά τον θάνατο του Τσάβες. Αλλά μερικοί φαινονται να προτιμούν να μασούν αντί να σκέφτονται.

    Αε δουμε λοιπον τα δεδομενα:
    Ιδού μια αναφορα για τις κυρώσεις των ΗΠΑ..
     
    Τζαι για το ατεκμηρίωτο των αναφορων/λαφαζανιών που αναπαράγονται:
    Η αναφορά για την υποτιθέμενη περιουσία της αντιπροσώπου της Βενεζουέλας στον ΟΗΕ έγινε από την Φλώριδα [το άντρο της λατινοαμερικανικής ακροδεξιάς] τζαι αποδείχτηκε ότι η υποτιθέμενη τράπεζα που διακινούσε λεφτά η κόρη του Τσάβες, δεν υπήρχε. Ατεκμηρίωτα ήταν επίσης τα υπόλοιπα – τα οποία, σαν πλαίσιο, φαίνονται να είναι μέρος της προπαγάνδας των ακροδεξιών [τζαι των πραγματικών πλουσίων] εναντίον της κυβέρνησης της Βενεζουέλας.

    Εν στο wikipedia κύριοι τα τεκμήρια για το αμφιλεγόμενο των υποτιθέμενων «πληροφοριών» σας -  εν τζαι εν μυστικά τεκμήρια…
    Ιδού αυτά που έπρεπε να είχατε δει πριν αναπαράγετε σαν κασετόφωνο your masters voice..

    «On 15 September 2014, the American moderator María Elvira Salazar, through her program on a small local television station in the US state of Florida, made a series of statements about María Gabriela Chávez's "fortune", where she presented a withdrawal receipt dated 07/20/14, against an account belonging to “CHAVEZ MARIA GABIRELA PDVSA", with the sum of 736,992,001 USD stil “available”, in “FRABZ FEREDAL BANK”, between other accusations. This financial institution doesn’t exist, but started further unproven statements about Maria Gabrielas "fortune". [6] [7] On 7 August 2015, Diario Las Américas published an article on its website entitled "María Gabriela Chávez podría ser la mujer más rica de Venezuela" (María Gabriela Chávez Could Be the Richest Woman in Venezuela). In it, the newspaper said that Chávez holds $4.197 billion in her bank accounts in Andorra and the United States, more than Venezuelan businessmen such as Lorenzo Mendoza and Gustavo Cisneros.[4] On 10 August 2015, Eva Golinger sent a letter to Diario Las Américas acting as Chávez's lawyer, demanding that the newspaper "desist from defamation of the character and reputation" of her client and "issue a complete and just retraction (...) of any defamatory assertion," affirming that Chávez was a victim of defamation and that she had suffered damages from the article.[8]


       Τζαι μια κουβέντα για τα ιστορικά τεκμήρια πίσω από το θέαμα «τα εκατομμύρια Μιλόσεβιτς»...

    Σε μια αναφορά του πριν τις εκλογές ένας συντάκτης αθθυμήθηκε πάλε το θέαμα «Μιλόσεβιτς τζαι τα εκατομμύρια». Η αναφορά του ήταν ας πούμε [με σεβασμό στο παρελθόν] weird, με φόντο την Ιστορία. Έκαμνε ένα σενάριο όπου τάχα μου όταν επήεν ο Αναστασιάδης στο Γιούρογκουπ για το κούρεμα, εκβιάσαν τον για την υπόθεση Μιλόσεβιτς κλπ. Ενώ όλοι ξέρουν πια ότι φυσικά ήξερε για το κούρεμα τζαι είπε το τζαι στον συμπέθερο να φκάλει εκτός τα εκατομμύρια.

    Η αναφορά έμοιαζε με δικαιολογία  του Αναστασιαδη για το κούρεμα [έστω τζαι αν το ευρύτερο θέμα εφαίνετουν να είναι τα δίκτυα ξεπλυμάτων των κυπριακών τραπεζών - το οποίο είναι τεκμηριωμένο θέμα γενικότερα πια]. Σιγά που ήταν να αθθυμηθούν τι έγινε την δεκαετία του 1990 τζαι μάλιστα με στόχο τον Τάσσο για να εκβιάσουν τον Αναστασιάδη το 2013.
    Άνευ νοήματος ρητορική... 
    Αν εθέλαν να τον εκβιάσουν τον Αναστασιάδη, όπως απέδειξε η Ιστορία, είχαν πολλά συνάμενα δικα του – εν θα του ελαλούσαν για τον αλλον που ετσι τζαι αλλιως εν τον εσυμπαθαν. 

    Ας παμε, όμως, στην υπόθεση Μιλοσεβιτς.. Η οποία όντως τεκμηριώνει ελληνοκυπριακούς μηχανισμούς διακίνησης χρημάτων πέρα από τον έλεγχο δυτικών οργανισμών [και κυρώσεων] αλλά, όπως αποδείχθηκε ιστορικά, δεν τεκμηριώνει ότι υπήρξε προσωπικό όφελος για το ίδιο τον Μιλόσεβιτς. Οπότε άλλο ο μηχανισμός και άλλο [αυτό που ίσως θα πρέπει να μας ενδιαφέρει περισσότερο] ποιοι επωφελούνται – και πως. Διότι το τσουβάλιασμα δεν βοηθά. Αντίθετα ξεπλένει...

    Ας δούμε, λοιπόν, τα ιστορικά δεδομένα:

    Υπήρχαν 2 εκδοχές στην τότε υπόθεση Μιλόσεβιτς. Η μια εκδοχή ήταν των δυτικών τζαι οσων ανπαρηγαγαν την ρητορικη τους – ότι τα λεφτά που πέρασαν μέσω Κύπρου ήταν λεφτά της  Γιουγκοσλαβίας τα οποία «πήρε ο Μιλόσεβιτς». Η άλλη, λογοκρινόμενη, εκδοχή ήταν ότι εκείνα τα λεφτά, ήταν της κρατικής τράπεζας και με δεδομένες τις δυτικές κυρώσεις, χρησιμοποιήθηκε η Κύπρος για να διακινηθούν τα λεφτά για τις ανάγκες της τότε Νέας Γιουγκοσλαβίας.

    Ανεξάρτητα αν πήρε, και πόσα, λεφτά το δικηγορικό γραφείο του Τάσσου Παπαδοπουλου, και τα όποια [δικαιολογημένα ή όχι] παράπονα των ομόσπονδων κρατών που αποσχίστηκαν – λ.χ. Σλοβενία, Κροατία - ότι δικαιούνταν μέρος εκείνων των κεφαλαίων, η πραγματικότητα έχει σαφώς ξεκαθαρίσει – εκείνα τα λεφτά δεν ήταν του Μιλόσεβιτς και σίγουρα δεν τα έκλεψε μπλα μπλα όπως αναπαράγουν μερικοί ακόμα από κεκτημένη ταχύτητα. 

    Αν ο Μιλόσεβιτς είχε λεφτά στο εξωτερικό σύμφωνα με την δυτική εκδοχή τότε, όταν έχασε τις εκλογές [βασικά αποτράπηκε να γίνει επαναληπτικός γύρος από τους φιλοδυτικούς  για να πάρουν την εξουσία με ένα είδος θεσμικού πραξικοπήματος] τότε θα έφευγε και θα απολάμβανε τα κλεμμένα όπως κάνουν οι φιλοδυτικοί δικτάτορες… Ο Μιλόσεβιτς, αντίθετα, παρά τις παραινέσεις, έμεινε, τον συνέλαβαν  τον έστειλαν δικαστήριο όπου πέθανε φυλακισμένος σε απομόνωση αλλά υπερασπιζόμενος τον εαυτό του, τον βίο και την πολιτεία του αξιοπρεπώς, όπως παραδέχονταν τότε ακόμα και τα εχθρικοί προς εκείνον παρατηρητές.

    Και μετά θάνατο ακόμα και το δικαστήριο που τον υπέβαλε σε ένα είδος αργού θανάτου στην φυλακή, αναγνώρισε την αθωότητά του για τα όποια εγκλήματα του Σερβικού εθνικισμού. Μια υποτυπώδης και μη ρατσιστική διερεύνηση των εσωτερικών διαφοροποιήσεων στην Σερβία αλλά και στις σέρβικες κοινότητες σε άλλες ομόσπονδες περιοχές, θα κατέγραφε την διαφοροποίηση της τάσης Μιλόσεβιτς από εκείνη των σέρβων εθνικιστών, ιδιαίτερα στην Βοσνία. Αλλά, είπαμε μερικοί απλώς αναπαράγουν.
    Είναι θέμα συγκριτικής ιστορικής ανάλυσης και φιλτραρίσματος...


           Στην Συρία φαίνονται να παίζουν δυο διαδικασίες: η μια αφορά την σταδιακή επέκταση του συριακού στρατού στις βορειοανατολικές περιοχές στις οποίες λειτουργούσαν οι κουρδικές πολιτοφυλακές. Και από ότι ακούγεται συζητείται η ένταξη τους στον συριακό στρατό. Ο οποίος φαίνεται να αναλαμβάνει τον έλεγχο διάφορων πηγών ενεργειας-πετρελαιου..

    «The Syrian army on Tuesday deployed in new areas rich in oil fields in the countryside of Hasakah province in northeastern Syria, the latest progress in the overall deployment of the Syrian army in Kurdish-held areas near the border with Turkey, according to state news agency SANA and a source told Xinhua.» [5/11/2019] 

    Ταυτόχρονα ο Τραμπ μετρά την αποχώρηση με τους αντίκτυπους στο εσωτερικό των ΗΠΑ… Έχασαν κάποιες τοπικές εκλογές στο εσωτερικό οι ρεπουπλικάνοι, οπότε το έπαιξε πιο σκληρός – έριξε μια ατάκα για το «πετρέλαιο» και πόσο «του αρέσει» [στο αμερικανικό ασυνείδητο ηταν αναφορά στο ότι είχε πει προεκλογικά το 2015-16 - ότι ο μόνος λόγος για την εισβολή στο Ιράκ ήταν να «πάρουν» οι αμερικανοί «τις πετρελαιοπηγές»]. Μετά όμως τα μάσησε με την προσθήκη ότι «θέλει να φέρει πίσω τους στρατιώτες» [διότι υπάρχει και αυτή η τάση στους συντηρητικούς ψηφοφόρους – και στους εν δυναμει ψήφοφορους τους οποίους θέλει να σπρώξει στην αποχή.

    Η νεότερη αμερικανική εκδοχή είναι ότι θα αφήσουν τελικά 800 στρατιώτες σε μερικές πετρελαιοπηγές για... να βοηθήσουν τους... κούρδους.

    «Pentagon spokesman Jonathan Rath Hoffman has assured that the proceeds from the Syrian oil fields under its control would not go to the US, but to its Kurdish allies, the Syrian Democratic Forces (SDF).



             Οι κινητοποιήσεις στην γεωπολιτική περιοχή…
    Άρχισε να μειώνεται η δυναμική των διαδηλώσεων στον Λίβανο. Η πρόσφατη μαζική εκδήλωση γυναικών ήταν μεν σημαντική αλλά οι ανταποκρίσεις την είχαν πια στις ..εκατοντάδες αντί τις χιλιάδες. Αξίζει να παρακολουθεί κανείς αυτές τις αριθμητικές διακυμάνσεις…
    Ταυτόχρονα αυξάνεται η ένταση και το αιματοκύλισμα στο Ιράκ – αλλά οι κινητοποιήσεις φαίνονται για την ώρα να περιορίζονται στην σιητική κοινότητα.

    Αυτό που φαίνεται ότι αλλαξε στον Λιβανο ήταν διαφοροποίηση στους διαδηλωτές… Ενώ όντως στην αρχή φάνηκε να σπάζουν οι διαχωρισμοί σε κοινότητες στα αιτήματα εναντίον της διαφθοράς, όταν βρεθηκε υπο πιεση και τελικά παραιτήθηκε ο Χαριρι [από οικογένεια με πασίγνωστες διασυνδέσεις με την Σαουδική Αραβία – σε μια φάση τον εγκλώβισαν στην Σαουδικη Αραβια και του υπέβαλαν να παραιτηθεί] μια μερίδα των χριστιανών δεξιών/ακροδεξιών αποχώρησε και μετα επανήλθε στα οδοφράγματα που μπλοκάραν τους δρόμους με αιτήματα να παραιτηθούν «όλοι» και έμμεσες αιχμές για την Χιζμπολάχ – η όποια δεν συμμετείχε σε μεγάλο βαθμό στην κυβέρνηση αλλά στήριξε τον Αουν, τον χριστιανό [κατά το σύνταγμα] πρόεδρο.

    Οι αιχμές κατά της Χιζμπολάχ και του Αουν οδήγησαν με την σειρά τους σε αποστασιοποίηση των μαζών που υποστηρίζουν την «Αντίσταση» [όπως ονομάζεται η Χιζμπολάχ και οι σύμμαχοι της σε άλλες κοινότητες πέρα από την κοινότητα των σιητων] – αλλά και των χριστιανών οπαδών του Αουν που έκαναν και συλλαλητήριο στήριξης του. Η Χιζμπολάχ ουσιαστικά είχε εγείρει το θέμα των τραπεζών [ναι και εκεί είναι μεγάλο μέρος του προβλήματος] και ο Αουν παρά τη καιροσκοπική του πολιτική πορεία ιστορικά, εντούτοις θεωρείται από τους μη διαπλεκόμενους πολιτικούς σε αντίθεση με τους Χαρίρι, Τζουμπλάτ [των δρούζων] τζαι τον Μπέρι [από την σιητική κοινότητα – πρόεδρος της Βουλής].

    Έτσι το «μέτωπο» άρχισε να σπάζει… καθώς οι μεν της αντίστασης άρχισαν να ανησυχούν για δυτική υπόγεια παρέμβαση κοκ. Το ουσιαστικό είναι ότι ναι μεν το κίνημα πέτυχε τους άμεσους στόχους [κατάργηση των αυξήσεων και συζήτηση της διαφθοράς] αλλά όταν το ζήτημα έφτασε στην διαχείριση της εξουσίας, οι κοινοτικές ομάδες, και οι πολιτικές τάσεις επανεμφανίστηκαν.

    Διότι σε χώρες με πολιτισμικό πλουραλισμό [σε αντίθεση με την με επιβολή ομοιογένεια των εθνών στην δυτική Ευρώπη], όπως οι περισσότερες της Μέσης Ανατολής, η διαδικασία ενοποίησης γύρω από την ταυτότητα του πολίτη, είναι σταδιακή αλλα και παλιν θα πρέπει να λαμβάνονται υπό οψιν οι ισορροπίες για να μην επιβληθεί μια «τυραννία της πλειοψηφίας» με βάση μια συμμαχία κοινοτήτων – και ιδιαίτερα [σε μη δυτικές χώρες με πρόσφατη εμπειρία της αποικιοκρατίας] πριμοδοτούμενη από εξωτερική παρέμβαση.

    Ακόμα και ο αγώνας ενάντια στην διαφθορά, σε αυτό το πλαισιο, θα πρέπει να λαμβανει υπό οψιν την εξωτερική γεωπολιτική συγκυρία αλλά και τις εσωτερικές ισορροπίες. Για αυτό ήταν τόσο σημαντικός ο αγώνας για μια κοσμική πλουραλιστική κοινωνία στην Συρία ενάντια στον εθνο-πλειοψηφισμό πάνω στον οποίο στηρίχθηκε ο ισλαμισμός επικαλούμενος την αριθμητική πλειοψηφία των σουνιτών πολιτών.

    Ανάλογα προβλήματα φαίνεται να αντιμετωπίζει και το κίνημα για εκδημοκρατισμό και ανατροπής της διαφθοράς στο Ιράκ. Όπου οι κινητοποιήσεις φαίνονται να εστιάζονται στον σιητικό νότο… που κέρδισε μεν με την ανατροπή του Σαντάμ αλλά προφανώς μερικοί εκμεταλλευτήκαν την εθνοθρησκευτική πλειοψηφία για να εκμεταλλεύονται τον δημόσιο πλούτο μεσω διαπλοκής. Και τώρα τα συνθήματα παραδόξως θυμίζουν την γεωπολιτική θέση του Σαντάμ – αποφυγή εξάρτησης είτε από Ιράν είτε από αμερικάνους.
    Αλλά οι κούρδοι και οι σουννίτες ακόμα παρακολουθούν μετα το αίμα που χύθηκε από την αμερικανική εισβολή και το κόλπο το «διαίρει και βασίλευε» του 2006-07 όταν οι αμερικανοί οδήγησαν σε βίαια σύγκρουση σουνιτών και σιήτων.

    Το πιο κάτω κείμενο με εξαίρεση την αρχή όπου επικαλείται μια φαντασίωση ομοιομορφίας σαν λυση [παραβλέποντας ότι η ελληνική κοινωνία, στην οποια απευθυνεται, ειχε ομοιογενοποιηθεί βίαια στο πρωτο μισο του 20ου αιωνα] έχει αρκετές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την εξέλιξη των κινητοποιήσεων στον Λίβανο.



             Το ιστορικό πλαίσιο του πραξικοπήματος στην Βολιβία:

    Στην Βολιβία έγιναν εκλογές όπου το κυβερνών κόμμα, με την στήριξη κοινωνικών κινημάτων, κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές και ο πρόεδρος, ο Μοραλες, κέρδισε, σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, επανεκλογή. Η αντιπολίτευση αμφισβήτησε τα αποτελέσματα. Και «ξαφνικά» ξεδιπλώθηκε ένα [όπως φάνηκε μάλλον προσχεδιασμένο] πραξικόπημα που ξεκίνησε με βίαιες επιθέσεις ομάδων της αντιπολίτευσης σε θεσμούς και άτομα του κυβερνώντος κόμματος ενώ η αστυνομία φαινόταν είναι απρόθυμη να παρέμβει. Τελικά ο στρατός απαίτησε από τον πρόεδρο να παραιτηθεί. Ετσι πρώτα ήρθαν οι τραμπούκοι και μετα ο στρατός χρησιμοποίησε την βία τους για να κανει ένα ακόμα θεσμικό πραξικόπημα – όπως προηγουμένως στην Ονδούρα και στην Βραζιλία [εκεί το πραξικόπημα ηταν περισσότερο θεσμικό χωρίς παρέμβαση του στρατού].

    Η βιασύνη του πραξικοπήματος μπορεί να αποδοθεί εν μέρει και στις αλλαγές στην Λατινική Αμερική. Η νίκη της αριστεράς/κεντροαριστεράς στην Αργεντινή σήμαινε ότι σε λίγες εβδομάδες η Αργεντινή δεν θα στήριζε την αντιπολίτευση και τις απαιτήσεις ων βορειααμερικανων στην Βολιβία. Με αυτήν την έννοια και εδώ αυτό που καθορίζει τις εξελίξεις σε επίπεδο εξουσίας φάνηκε να είναι η γεωπολιτική.

    Η αντιπολίτευση στην Βολιβία πολέμησε τον Μοραλες και τις αλλαγές που έφερε ο πρώτος ιθαγενής πρόεδρος από την αρχή. Το 2007 μαλιστα προσπάθησαν να αποσχιστούν περιοχές όπου οι λευκοί άποικοι είχαν πλειοψηφία – και που όπου φυσικά [λόγω της αποικιακής ιστορίας] ηταν και οι πιο πλούσιες της χώρας. 

     
    Αλλά η τότε απόπειρα απέτυχε λόγω της γεωπολιτικής κατάστασης – οι κυβερνήσεις των μεγάλων λατινοαμερικάνων κρατών [Βραζιλία, Αργεντινή] ηταν αριστερές άρα το τότε πραξικόπημα ναυάγησε. Τώρα μάλλον έτρεξαν να προλάβουν...


    •       Η εικόνα του πραξικοπήματος στην Βολιβία: Για να μην έχουμε αυταπάτες ότι οπότε γίνεται διαδήλωση είναι κάτι προς ταύτιση - ιδού και ο ρατσισμός που εμφανίζεται ακόμα στην λατινική Αμερική. Οι εξελίξεις στην Βολιβία – και ο τραμπουκισμός...

    Η αντιπολίτευση στην Βολιβία σε σημαντικό βαθμό λευκοί απόγονοι αποίκων και εν μέρει φιλο-βορειοαμερικανική, αμφισβητεί τις εκλογές με κινητοποιήσεις των οπαδών της – επικαλουμένη μια διακοπή στην καταμέτρηση για το αν θα γινοταν η όχι δεύτερος γύρος εκλογών. Ως εδώ θα μπορούσε να περιμένει κανείς να δει ..Αν και το να αγνοεί κανείς την Ιστορία και ότι ο Μοραλες είναι ο πρώτος ιθαγενής πρόεδρος, και ότι έκανε προσπάθεια ανεξαρτοποιηση της χώρας και στήριξης των λαϊκών στρωμάτων [που είναι και βάση του], είναι μάλλον λες και εθελοτυφλεί κάποιος/α για το πλαίσιο της αντιπαράθεσης. 

    Όπως και να ηταν πάντως σχεδόν με την αφέλεια της σιγουριάς για την νίκη του, επέτρεψε στον ΟΑΣ [που λειτουργει σαν όργανο βορειοαμερικανικών παρεμβάσεων αυτήν την περίοδο] να ελέγξει την εκλογική διαδικασία. Και όταν εκείνοι έβγαλαν ένα πολιτικό πόρισμα αοριστολογίας που ζητούσε νέες εκλογές ο Μοραλες δέχτηκε και πάλι…Αλλα οι τραμπούκοι δεν ήθελαν εκλογές. Και ο στρατός ανέτρεψε τον πρόεδρο αντι να προστατεύσει το σύνταγμα η τους πολίτες στου όποιους έκαναν επίθεση.

    Η πρακτική των τραμπούκων, που το επαιζαν διαμαρτυρόμενοι δήθεν για «δημοκρατία» δεν άργησε, αλλωστε, να αποκαλύψει τι κρυβόταν πίσω από την επιφάνεια της…Όπως και στην Νικαράγουα την δεκαετία του 1980 οι ακροδεξιοί κόντρας ντύνονται την σημειολογία των «εξεγερμένων» ή οι ακροδεξιοί στην Βενεζουέλα μετα το 2014 το έπαιζαν «εξεγερμένοι» με την σημειολογία των urban δυτικών διαδηλώσεων και των συγκρούσεων με τις αρχές, ετσι και τωρα στην Βολιβία δεν διαρκεσε πολύ το θεαμα μεχρι την στιγμη της αποκάλυψης.

     Σε μια μικρή πόλη μια ομάδα τραμπούκων της αντιπολίτευσης μετά από αιματηρές συγκρούσεις σε μια γέφυρα εξω από την πόλη μπουκαραν στο δημοτικό μέγαρο, αιχμαλώτισαν την δήμαρχο, μια γυναίκα καταγωγής από τους ιθαγενεις, την έσυραν στους δρόμους, της έκοψαν τα μαλλιά και την περίλουσαν με κόκκινη μπογιά, σαν τελετή εξευτελισμού. Ο ρατσισμός και ο σεξισμός των σχολίων καθώς την υποχρέωσαν να περπατά ξυπόλητη για χιλιόμετρα ήταν απλά το επιστέγασμα της διαδικασίας. Και αυτούς υποστηρίζει η βορειοαμερικανική εξουσία από ότι φαίνεται...

    Τέτοιες επιθέσεις σε γυναίκες, και σε ανάλογο πλαίσιο, έκαναν και ο χίτες και οι υπόλοιποι ακροδεξιοί στην Ελλάδα κατά την περίοδο τη λευκής τρομοκρατίας μετα τα Δεκεμβριανά…
     
    Για να θυμόμαστε λοιπόν ότι ..κάθε θέαμα δεν είναι και εξέγερση..Ιδου και η φωτογραφια τεκμηριο: Η ιθαγενής δήμαρχος στην όποια επιτέθηκαν, κουρεψαν, κάλυψαν με μπογιά και βρωμιές και εσυραν στο δρόμο για χιλιόμετρα, οι τραμπούκοι της ακροδεξιάς στην Βολιβία.
    Ή
    Ο ρατισμος που λυσσάει για την εξουσία που θεωρούν ότι τους «έκλεψαν» οι ιθαγενεις..
      


    «Mayor Patricia Arce was forced to walk barefoot for several kilometers while listening to sexist and racist comments
    A mob led by the right-wing opposition Wednesday set fire to the Vento Town Hall and dragged socialist mayor Patricia Arce down the street, where they humiliated her physically and verbally.
    …Once she was taken to the street, right-wing activists forced her to walk barefoot as they kept shouting slogans alluding to her status as a woman and member of the party of President Evo Morales. During some stretches of an improvised political "parade", she was beaten and pushed to the ground. The mob also threw dirt on her. "If you want to kill me, kill me," Mayor Arce said before the cameras and added, "I am not afraid, I am in a free country." After walking several kilometers surrounded by protesters who did not stop humiliating her, the socialist mayor was rescued by police officers.
    In other cities such as Cochabamba and Quillacollo, right-wing activists also sought to generate violent incidents against Indigenous men and women who support President Morales.» 

    Υ.Γ. Το κλίμα πριν το πραξικοπημα:
    Οι εξελίξεις μετα από διερευνώμενες επιθέσεις τραμπούκων της αντιπολίτευσης με ανάλογο κλίμα όπως πιο πάνω – τον υπεύθυνο λ.χ. ενός ραδιοφωνικού σταθμού συνδικαλιστικής οργάνωσης τον έδεσαν σε ένα δέντρο: Σε αυτό το πλαίσιο διέρρευσε και ηχογράφηση ηγετών της αντιπολίτευσης που αναφέρονται σε υποστήριξη από παράγοντες των ΗΠΑ [το γνωστό μας κλαμπ Μενεντεζ κοκ].. Τελικα ο στρατος παρεμβηκε υπερ των τραμπουκων..
    Άντε να δούμε πως θα τα βγάλουν πέρα οι ιθαγενεις μπροστά σε αυτήν την νέα επίθεση.
     



    •     Ελεύθερος [εκτός φυλακής] ο Λουλα στην Βραζιλία. Η είδηση της εβδομάδας για την Λατινική Αμερική ήταν σαφώς η απελευθέρωση του Λουλα, του ιστορικού ηγέτη της βραζιλιάνικης αριστεράς, από την φυλακή οπού κλείστηκε εν μέρει και για να παρεμποδιστεί να συμμετάσχει στις εκλογές αλλά εν μέρει με βάση το ευρύτερο σχέδιο συνταγματικού πραξικοπήματος που έφερε τον Μπολσοναρο στην εξουσία.
    Η απελευθέρωση έγινε με βάση μια απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου με βάση την οποία οι κατηγορούμενοι δεν φυλακίζονται μεχρι να εξασκήσουν τα δικαιώματα σε έφεση. 
    Η προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου [για φυλάκιση ενώ συνεχίζεται η διαδικασία έφεσης] ουσιαστικά απέτρεψε την συμμετοχή του Λουλα στις εκλογές – όπου ηταν τον φαβορί σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

    Η νέα απόφαση του Δικαστηρίου μπορεί να θεωρηθεί καθυστερημένη συνειδητοποίηση του παράλογου της προηγούμενης απόφασης, αλλα σε ένα χώρο όπου όλα είναι εμφανώς πολιτικοποιημένα, οι πρόσφατες εξελίξεις προφανώς έπαιξαν ρόλο στην γενικότερη ατμόσφαιρα. 3 από αυτές αφορούσαν άμεσα το θέμα του Λουλα.


        Αποκαλύφθηκε ότι ο Μορο ο δικαστής που στοχοποίηση τον Λουλα, είχε συνεργαστεί με την εισαγγελία εναντίον του – δημιουργώντας ουσιαστικά τεκμήρια διαπλοκής. Ο ίδιος διορίστηκε υπουργός του Μπολσοναρο σε ένα ακόμα τεκμήριο διαπλοκής.


             Ο ίδιος ο Μπολσοναρο κατηγορείται με κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα ότι είχε σχέση με τον δολοφόνο μιας αριστερής φεμινίστριας ακτιβίστριας.


    •  Το κλίμα που διαμορφώνεται στην Λατινική Αμερική μετά την νίκη της αριστεράς/κεντροαριστεράς στην Αργεντινή – και τις μαζικές διαδηλώσεις σε Ονδούρας, Αϊτή, Χιλή, φαίνεται να οδηγεί σε μετατοπίσεις…


         Το κίνημα στην Χιλή εξακολουθεί να είναι ένα από τα πρότυπα του μέλλοντος καθώς συνδυάζει τα αιτήματα ανατροπής της ανισότητας με την ιστορική συνείδηση – «..αναζητώντας την κλωστή που έχει κοπεί» κάπου εκεί στο 1973


     

    Σαντιάγο 8 Νοεμβρίου 2019
     

           Και μια είδηση από την Άπω Ανατολή από όπου τα δυτικά ΜΜΕ μόνο με ουρά και κερατάκια δεν μας παρουσίασαν τους Βορειοκορεάτες και τον κύριο Κιμ...

    Κάτσετε καλά τώρα. Σε δημοσκόπηση/έρευνα κυβερνητικού οργανισμού της Νότιας Κορέας [του φιλοδυτικού υποτίθεται κράτους που στήθηκε από τους αμερικάνους με τον κορεατικό πόλεμο του 1950-53] τα αποτελεσματα δείχνουν ότι σε περίπτωση πολεμου-συρραξης ανάμεσα σε Βόρεια Κορέα και Ιαπωνία,  45.5% θα υποστήριζαν την Βόρεια Κορέα, και τον Κιμ, [!!!] και μόλις 15.1% θα υποστήριζαν την, κατά τα άλλα, μέσα στα δυτικά πλαίσια, σύμμαχο, Ιαπωνία.

    Ισως να είναι και τα ιστορικα απωθημενα. Και ισως να χρειαστεί  να αλλάξουμε γυαλιά για να καταλάβουμε μερικες ιστορικες και γεωπολιτικες πραγματικότητες…

    «In news that may shock many outside the Korean Peninsula, a recent survey found that, were conflict to erupt between Pyongyang and Tokyo, the majority of South Koreans would side with their neighbor to the North.
    The survey, titled “The Situation in Northeast Asia and South Koreans’ Perception,” found that 45.5 percent of respondents would support North Korea, while just 15.1 percent would support Japan, while 39.4 were undecided. 
    The survey, which was carried out by a state-sponsored think tank led by research fellow Lee Sang Sin, involved 1,000 participants and was conducted between 2018 and October 2019.  
     

     

    Εχουμε τις Μωσαϊκές 10 ΕΝΤΟΛΕΣ και τις Κυπριακές 10 ΚΕΦΑΛΕΣ ! 
    Αν προσέξετε, το αρχικό σκίτσο χωρίς τον Τζιάκ, έχει γίνει το 1998. ..πριν απο 21 χρόνια. Αναλογίστείτε πόσο έχουν θεριέψει οι κεφαλές του τέρατος και πόσα έχουν καταβροχθίσει
    ...
      


     


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μυστικό της κρίσης για την Κύπρο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Το άρθρο που κατέβασε το Offsite γράφοντας κατά τον δημοσιογράφο ψέματα ότι μίλησε πρώτα μαζί του

· ‘Εσιει μουτρα τζαι μιλά ο τυπάκος που επήεν στο νοσοκομείο, για να εκβιάσει τον Κώστα Παπακώστα.. Τζαι ο Παπακώστας σαν μάγκας, τζαι πραγματικός ιστορικός ήρωας, έστειλεν τον ποτζεί που ήρττεν...

Δικηγορικά γραφεία και συμφέροντα εξουσίας: η σύγκρουση συμφερόντων που δεν μπορεί πια να συγκαλυφθεί;