Σπόντες [21 Οκτωβρίου 2019]


·        

  •  «Μέσα στον κόσμο που στην πραγματικότητα είναι αναποδογυρισμένος…. Το θέαμα αντιστοιχεί.. σε μια συγκεκριμένη παραγωγή αλλοτροίωσης.» Γκυ Ντεμπόρ, Κοινωνία του Θεάματος. Την στιγμή της κρίσης ενός ηγεμονικού πλαισίου δημόσιας συζήτησης δεν αυξάνεται απλώς η απόσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και τα ιδεολογήματα που αναπαράγουν την ηγεμονική ιδεολογία, σαν «απαγγελία» στα ΜΜΕ, αλλά η κυρίαρχη ιδεολογία, σαν θέαμα, αντιστρέφεται - γίνεται η «αναποδογυρισμένη μορφή της πραγματικότητας».

    Οι ελληνοκύπριοι εθνικιστές λ.χ. που δεν θέλουν να δουν κούρδους πρόσφυγες υποστηρίζουν τους κούρδους… στην Συρία - αλλά για να σκοτωθούν, για να υπάρχει κάτι [το οποίο να μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι] εναντίον της Τουρκίας. Σε ένα άλλο παράλληλο πλαίσιο αυτοί που προσπαθούν να αποφύγουν την λυση του κυπριακού, φωνάζοντας ενάντια στο «δικαίωμα απόσχισης», το υποστηρίζουν στην Συρία με τις φαντασιώσεις για εθνικό κουρδικό κράτος. Κι αυτοί που σκίζονταν ενάντια στην μαντήλα πριν λίγες εβδομάδες, τώρα θέλουν ομαδική υποχρεωτική προσευχή στο δημόσιο σχολείο. Και ο επικεφαλής της συντεχνίας των δασκάλων λέει ότι όσοι διαφωνούν να κοιτάζουν το ταβάνι. Γιατί να μην προσεύχονται οι θρησκευόμενοι από μέσα τους κοιτάζοντάς το ταβάνι – αφού υποτίθεται ότι προς εκείνη την κατεύθυνση βρίσκεται ο Θεός τους, αν υπάρχει;


    Όταν οι αντιφάσεις γίνονται εξόφθαλμες, η αλλοτρίωση από αυτό που μέχρι χθες ήταν υποτίθεται «αυτονόητο», και σήμερα φαίνεται σαν μια αντίφαση λόγου και πράξης, είναι μια στιγμή της κίνησης προς το μέλλον μιας άλλης πραγματικότητας. Το παρόν μοιάζει αυξανόμενα σαν μια αντιστραμμένη πραγματικότητα οπου οι αντιφάσεις γίνονται κραυγαλέες.



  •  «Η ζωή τραβάει την ανηφόρα..» Πουλώντας Ρίτσο στην γη των πλυντηρίων:

    Εσωτερικά [όπως και στην Βρετανία] το θέαμα της ηγεμονικής ιδεολογίας πουλιέται με φούσκες [οι κυπριακές τριμερείς για το φυσικό αέριο όπως οι παληκαρισμοί του Τζόνσον απέναντι στην ΕΕ, το περασμένο καλοκαίρι].
    Ταυτόχρονα στις ραφές συγκάλυψης του συστήματος διαρρέουν πια σκάνδαλα που μυρίζουν διαπλοκή από παντού [η Κύπρος από ταυτισμένη με το κυπριακό ή έστω τουριστικά με την Αφροδίτη, κατάντησε να είναι πια σύμβολο κράτος-πλυντηρίου ξεπλύματος χρήματος].

    Και, γύρω μας, ενώ το εθνικό θέαμα παθαίνει παροξυσμούς [που είναι και αυτοί χρήσιμοι για την συγκάλυψη των εξόφθαλμων πια αντιφάσεων], από την πραγματικότητα αναδύεται ένα ρεύμα ντε φάκτο ρεαλισμού [και από τους κούρδους – που θα έπρεπε, κατά τον εθνικό λόγο, να είναι νεκροί ήρωες αντί ζωντανοί ρεαλιστές] τον οποίο προσπαθούν να εξορκίσουν, όπως οι μάγοι των  φυλών παλιά, όσοι θέλουν να ανεμίζουν πτώματα ψευτομαγκιάς για να προστατεύσουν τα δικά τους «τυχερά» από το καθεστώς «έκτακτης ανάγκης/εξαίρεσης» - βασικό ιδεολόγημα του οποίου είναι η μη-λυση του κυπριακού.


    Και αυτός ο αχταρμάς φούσκας-σκανδάλων-εξορκισμού της πραγματικότητας [ρεαλισμού] θέλει να πουλά τις τελετές του, σαν.. αγώνες «περιορισμένης ευθύνης»…



  •  Η δήλωση του Μουσταφά Ακιντζή για την επέμβαση του τουρκικού στρατού στην Συρία ειναι η δήλωση που σφραγίζει μια εξελικτική περίοδο/στάδιο και ένας ιστορικός καθρέφτης για όσους ακόμα και σήμερα, στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, προσφέρουν υπηρεσίες στο τουρκικό κράτος, προωθώντας δουλοπρεπείς αντίπαλους του Ακιντζί.

    Ο Ακιντζί θα μπορούσε να σιωπήσει. Κλασικό παράδειγμα είναι η κυβέρνηση στο λόφο του Στροβόλου που στα δύσκολα δεν λέει τίποτα για να μην θίξει κανένα στο εξωτερικό, ιδιαίτερα αυτούς που έχουν δύναμη [ή έχουν σκάνδαλα εκβιασμού στα συρτάρια τους] πάνω στον πρόεδρο – τζαι να μπλέξει ο ίδιος.


    Ο Ακιντζί τόλμησε. Δεν είναι καν το ίδιο με τον Σ. Λεβέντ που τον σεργιανίζουν οι εθνικιστές σαν φύλο συκής. Ο κ. Λεβέντ, είναι απλώς δημοσιογράφος και απλώς χρειάζεται ένα θεσμικό πλαίσιο για να μπορεί να γράφει ότι θέλει – αλλά, κρατάει τις πισινές του: δεν λέει κάτι λ.χ. που να ενοχλεί αυτούς που τον συμπαθούν στο νότο στους οποίους φαίνεται να επενδύει μέρος της προστασίας του. Και ξέρει ότι θα τον υπερασπιστεί η κοινότητα του   με βάση την προσπάθεια της για ιστορική αυτονομία. Και φυσικά κάνει ότι ξεχνά τις αλλαγές θέσεων του ιστορικά – λ.χ. από το 1983… Και τώρα λ.χ. κάνει ότι δεν καταλαβαίνει ότι αρκετοι από τους ελληνοκύπριους που τον στήριξαν στις ευρωεκλογές είναι τα ορφανά του ενωτισμου της ελληνοκυπριακής ακροδεξιάς. Παίζει με τέτοιες συγκαλύψεις...


    Ενώ ο Ακιντζί, από τον θεσμικό ρόλο της ηγεσίας της κοινότητας, βγήκε και είπε αυτό που σκέφτηκε – ότι στους πολέμους ρέει αίμα. Και έκανε αναλογία με την Κύπρο. Όπως σωστά παρατήρησε ο Ν. Μούδουρος άγγιξε τον πυρήνα μιας σχέσης Τουρκιιας - Τουρκοκυπριων – βάζοντας τον εαυτό του στην πρώτη γραμμή…
    Θέλει μαγκιά να κάνεις τέτοια δήλωση – και να ξέρεις ότι θα δεχτείς επίθεση λόγω ακριβώς του θεσμικού σου ρόλου.

    Στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, η δημόσια διαφοροποίηση από το ελληνικό κράτος, ιδιαίτερα την περίοδο 1964-67, όταν το ελληνικό κράτος είχε εδώ κάτω την μεραρχία, ήταν προσεκτική και εκφραζονταν με ένα είδος συγκαλυμμένης ρητορικής σε κάποια πλαίσια. Μόλις το 1968 τόλμησε ο Μακάριος να θέσει το ζήτημα της Ανεξαρτησίας σαν «Εφικτού» σε δημόσια συζήτηση/έγκριση/εκλογές… Και το 1972 απάντησε ξικούτσουλα στην χούντα ότι οι ελληνοκύπριοι «έχουν το δικαίωμα αντίστασης» σε περίπτωση ελληνικής επέμβασης στην Κύπρο. Και το 74 έγραψε στην χούντα το ιστορικό «δεν είμαι διορισμένος νομάρχης».


    Ο κ. Ακιντζί ακολουθεί ανάλογη πορεία αλλά ίσως και λόγω εποχής, είναι και πιο ανοικτός στην διαφοροποίηση από το γειτονικό κράτος που διεκδικα «μητρικά δικαιώματα» απέναντι σε «αναγιωτούς».
    Η ατομική κίνηση είναι σημαντική. Αλλά κουβαλά μαζί της μια κοινωνική πραγματικότητα ανάμεσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Και ήταν μια κίνηση ευαισθησίας αλλά και διαφοροποίησης.

    Και ετσι η συνολική εικόνα είναι και πιο καθαρή: ο Αναστασιάδης ψάχνει να βρει συνομιλητές και συμμάχους ανάμεσα στους οπαδούς της Τουρκίας και προσπαθεί να υπονομεύσει τον Ακκιντζιή.

    Για να θυμόμαστε…


  • Τα δεδομένα της τουρκικής επέμβασης στην Συρία ή πως ο ρεαλισμός ανοίγει την πιθανότητα λύσεων σε πρακτικά προβλήματα:

    Μετά από μια εβδομάδα επιχειρήσεων του τουρκικού στρατού έχουμε 2 δεδομένα


    1.   
    Οι κούρδοι, σε αντίθεση με όσους τους ήθελαν να πεθαίνουν για να έχουν, οι παρατηρητές, να πουλούν πτώματα, αποφάσισαν να συμμαχήσουν με την Συριακή κυβέρνηση, να επιστρέψουν δηλαδή στο πλαίσιο της Συριακής Πολιτείας. Μια ρεαλιστική κίνηση που εγκαταλείπει το γεωγραφικά ανέφικτο [εθνικό κράτος] και αποδέχεται την συνύπαρξη σε μια πλουραλιστική συριακή κοινωνία. Το ότι αυτές οι κινήσεις γίνονται σταδιακά [ήδη είχε γίνει μια πρώτη προσέγγιση σε προηγούμενη τουρκική επέμβαση], απλώς σημαίνει ότι οι κούρδοι πληρώνουν μεγαλύτερο κόστος όσο περνά ο καιρός. Διότι είναι σαφές ότι η Τουρκιά ναι μεν κάνει επέμβαση αλλά οι χερσαίες δυνάμεις που φαίνονται στα τηλεοπτικά κλιπ είναι από τους ηττημένους ισλαμιστές που βαφτίστηκαν τώρα φιλο-τουρκικές «πολιτοφυλακές»… Άρα οι επιλογές επι του εδάφους δεν είναι το φαντασιακό αλλά η υπαρκτή επιλογή αναμεσά στο κοσμικό πλουραλιστικό πλαίσιο της Συριακής Πολιτείας και την ζώνη που προωθεί το τουρκικό κράτος μέσω των «συμμάχων» του. Και όπως σωστά παρατήρησε και ο Ραφαηλίδης, για τον ελληνικό εμφύλιο – τους πολέμους δεν τους κερδίζουν οι ήρωες αλλά τα όπλα και το μέγεθος των στρατευμάτων.

    2.   
    Η Ρωσία μετατράπηκε σε διαπραγματευτή μεταξύ κουρδών και συριακής κυβέρνησης, ενώ ο Τραμπ μεσολάβησε για ανακοίνωση εκεχειρίας με συμφωνία επίσης να αποχωρήσουν οι κούρδοι από τα σύνορα Τουρκίας – Συρίας.

    Πρακτικά η τουρκική επέμβαση μεταφέρει πια τις συζητήσεις στο πλαίσιο του διαλόγου της Αστάνα [Ρωσία, Τουρκία, Ιράν] και των εσωτερικών διαδικασιών Συριακής κυβέρνησης και κουρδικών θεσμών/οργανώσεων.

    Στρατιωτικά αν κοιτάξει κανείς τον χάρτη λίγο μετα την επέμβαση [στις 16/10] αυτό ο Συριακός στρατός φαίνεται να ανέλαβε το
    Manbiz ανατολικά, ενώ σταλθήκαν, όπως μεταδόθηκε, και στρατεύματα στις πόλεις Ain Issa και Tal Tamer. Το τουρκικό κράτος ελεγχει ήδη [μέσω των ενόπλων Συρων που ξαναντυθήκαν τώρα από ισλαμιστές σε «πολιτοφυλακή»] ένα μέρος της ζώνης που διεκδικούσε – έχει διευρυνθεί ο θυλάκας κοντά στην πόλη Ras al-Ain [στην οποία γίνονται αναφορές για συγκρούσεις και μετά την εκεχειρία].

    Το τουρκικό κράτος έκανε τον ελιγμό της ανακωχής όπου δεσμεύτηκαν και οι ΗΠΑ στην αποχώρηση των κούρδων από τα σύνορα, και η πιθανότητα κουρδικού εθνικού κράτους απομακρύνεται πια στο πεδίο των φαντασιώσεων. Αν το τουρκικό κράτος είχε τα μυαλά των απορριπτικών στην νότια Λευκωσία θα συνέχιζε τον πόλεμο, χωρίς να μετρά το κόστος. Αντίθετα το τουρκικό κράτος μάλλον κινείται με σταδιακές κινήσεις [όπως άλλωστε και οι άλλοι «παίκτες» –  οι κούρδοι και η συριακή κυβέρνηση] εμπεδώνοντας κινήσεις επι του εδάφους και ταυτόχρονα διεκδικώντας και ρόλο/επιχειρήματα αποφυγής κυρώσεων [αν και η προηγουμένη η απόπειρα εκβιασμού μέσω αμερικάνικων κυρώσεων μάλλον μπούμερανκ βγήκε για τους αμερικάνους].

    Ο
    Economist θεωρεί τον Ερντογάν σαν τον βασικό κερδισμένο, αλλά φυσικά κερδισμένη είναι και η συριακή κοινωνία που αρχίζει να κλείνει τα ρήγματα του διαίρει και βασίλευε, και η Ρωσία που διαμορφώνει ένα ρόλο συνομιλητή με όλους, όμως με σταθερή πια βάση την Συρία που είναι σήμερα το σύμβολο που άντεξε στην επέλαση του Ισλαμισμού που εξαπέλυσε η Δύση στην Μέση Ανατολή από το 2011 – ξεκινώντας από την Λιβύη.



  • Γεωπολιτικές καταγραφές, από την Δύση, της επίδρασης της αμερικάνικης αποχώρησης από την Συρία: ο δισπιρκασμένος λόγος της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας…Σύμφωνα με τον Economist βασικοί κερδισμένοι από την πρόσφατη επέμβαση της Τουρκίας στην Συρία, είναι ο Ερντογάν – ενώ οι Financial Times θεωρούν ότι βασικοί κερδισμένοι είναι οι Ρώσοι. Μάλλον δεν τους βγαίνει να συλλαβίσουν και το ονομα «Ασσαντ»:

    Economist:
    «Ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πήρε σχεδόν όλα όσα ήθελε»
    https://www.economist.com/middle-east-and-africa/2019/10/18/america-forsakes-syrias-kurds-in-a-ceasefire-deal-with-turkey?cid1=cust/dailypicks1/n/bl/n/20191018n/owned/n/n/dailypicks1/n/n/E/328224/n
    Σε ανάλογο μοτίβο στις 18 Οκτωβριου οι
    Financial Times, ξεκινώντας από την αποχώρηση των ΗΠΑ από την Συρία, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η πολιτική του Τραμπ κάνει την Ρωσία «μεγάλη και πάλι»..   


       • Όμως, τελικά, μπορεί και ο Τραμπ να βγήκε κερδισμένος από το Συριακό σκηνικό. Εμφανώς δεν ήθελε στα πόδια του, τώρα με το σκάνδαλο με την Ουκρανία και την διαδικασία των δημοκρατικών για impeachment, να μπλέξει σε μια άλλη διαδικασία διαφωνιών και με ρεπουμπλικάνους [κοίτα να δεις και συμμάχους οι τέως μαοϊκοί της Μέσης Ανατολής].

    Οπότε για μια εβδομάδα το έπαιζε μια το καρφί και μια στο πέταλο – απειλές προς Τουρκία και υπεράσπιση της επέμβασης [«δεν έχουμε συμφέροντα στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας», «το ΠΚΚ είναι χειρότερο από τον ΙΣΙΣ» κλπ].. Τελικά έστειλε τον αντιπρόεδρο και τον υπουργό εξωτερικών και συμφωνήσαν σε «ανακωχή 120 ωρών» για να απομακρυνθούν οι κούρδοι ένοπλοι από τα σύνορα και την περιοχή που διεκδικεί σαν «ζώνη». Των κούρδων, έτσι και αλλιώς, η βασική προστασία είναι πια η συριακή κυριαρχία και η ρωσική μεσολάβηση.
    Ουσιαστικά, ο Ερντογάν επεκτείνει τον έλεγχο της περιοχής/ζώνης [ανάμεσα στα τουρκικά σύνορα και τις κουρδικές περιοχές] με συρους ενόπλους [από αυτούς που η Δύση αποκαλούσε πριν «αγωνιστές της ελευθέριας», του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» και άλλων χαριτωμένων ονομάτων συγκάλυψης των ισλαμιστών] και «έκλεισε» το πλαίσιο και με δυο μεγάλες δυνάμεις – Ρωσία, ΗΠΑ.

    Η Ρωσία σαφώς είναι πια η βασική εξωτερική δύναμη επι του εδάφους, η οποία κινείται παράλληλα με την αποκατάσταση της κυριαρχίας της Συριακής Πολιτείας - η συμφωνία με τις ΗΠΑ, από την άλλη, επιτρέπει την επιστροφή σε κάποια ομαλότητα στο ΝΑΤΟ, αποφεύγει τις κυρώσεις κ.ο.κ. Διατηρεί δηλαδή τον ρόλο της Τουρκίας και στο ΝΑΤΟ, ενώ διαμορφώνει και ένα αυτόνομο περιφερειακό προφίλ.
    Ποιο ακριβώς είναι το αντίθετο του «ρεαλισμού»...;
    «A senior Syrian Kurdish official has said his forces will pull back from a border area in accordance with a US-brokered deal after Turkey allows the evacuation of its remaining fighters and civilians from a besieged town in northeast Syria.»


    •    Οι Βρετανοί και το «κυπριακό τους»: Περί Brexit λόγος και πως το Ιρλανδικό κυνηγά ακόμα την Βρετανία...
    Άντε να δούμε πόσο ευκολόπιστοι ή χειραγωγισιμοι ειναι οι Βρετανοί… Πάντως ο Τζόνσον φατσάρει να είναι αυτό που φαινόταν – ένας τύπος με έμμονή την εξουσία για την οποία θα πει τζαι θα κάμει τα πάντα, ακόμα τζαι τις πιο κραυγαλέες αντιφάσεις σε διάστημα μολις 3 μηνών.
    Η συμφωνία Λονδίνου – Βρυξελών για το Brexit την οποία εξασφάλισε υποτίθεται ο Τζόνσον, είναι κατά 95% αυτή που διαπραγματεύτηκε η Μεϊ σύμφωνα με το BBC. Με λίγη γαρνιτούρα για να πουλήσει ο Τζόνσον την φαντασίωση του για εξουσία.
    Αλλά είναι είναι τζαι πιο ακριβή [τα θεάματα πληρώνονται – από τα θύματα που πιστεύουν σε αυτά]…
    «Prime Minister Boris Johnson’s newly agreed deal to leave the European Union will be better for economic growth than no deal at all, but worse than the agreement reached by his predecessor Theresa May.
    That’s the analysis of Bloomberg Economics’s Dan Hanson and Jamie Rush. Over time, Johnson’s deal is consistent with annual growth of just under 1.5%. The trend would be 1.6% if the U.K. stayed in the EU’s customs union, or 1.7% under May’s deal. Remaining in the bloc would boost average growth rates to 1.9%, they said in a report on Thursday.»
     
    Τζαι ιδού το παρελθόν που δεν λέει να φύγει… παραχωρώντας ουσιαστικά την πιθανότητα μη-αποχώρησης της Βόρειας Ιρλανδίας μακροπρόθεσμα:
    «His proposal, which Brussels has signed off on, concedes aligning Northern Ireland with the Republic of Ireland under EU customs regulations. That avoids the return of a physical border on the island of Ireland, which would have been politically explosive to the peace process in that country with a recent legacy of conflict.»



  •      «Μεγάλος παίκτης στην αγορά ακινήτων, οι Τράπεζες. Οι τράπεζες πίσω από το 70% της αγοράς ακίνητων στους πλειστηριασμούς»
    Τίτλος εφημερίδας, 18/10/2019
    Από στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας.
    Δηλαδή οι τράπεζες πουλούν υποθήκες για μη εξυπηρετούμενα, κάνουν απόσβεση μη εξυπηρετούμενων, αλλά παραδόξως πιάνουν πίσω ότι πουλούν.
    Γιατι;
    Θα γίνουν ντιβέλοπερς ή κτηματομεσίτες;
    Ή μήπως πίσω από τις αγορές είναι κόλπα μέσω των οποίων μεγάλο μέρος της γης/ακινήτων θα καταλήξει σε ημέτερες εταιρείες μερικών;
    Και μετά θα θέλουν και άλλο ξελάσπωμα οι τράπεζες;
    Μα τον Συνεργατισμό τον φάγατε..
    Τί άλλο έμεινε για να το ρίξετε στο μινώταυρο των τράπεζων όπως τις καταλήξατε με τα διεθνή κεφάλαια που σας κρατούν πια αιχμάλωτους;
    Άρα ο επόμενος στόχος θα είναι πάλι το Δημόσιο ταμείο;
    «Christos Poutziouris*
    Με την νέα φλέβα χρυσού που ανακάλυψαν κάποιοι εδώ και καιρό (αγορά δανείων από τράπεζες) άρχισαν να παρουσιάζονται τα πρώτα νομικά προβλήματα/κωλύματα και σύντομα θα ζητήσουν από την Βουλή να τους καθαρίσει το τοπίο για την «εξόρυξη» του χρυσού.»



           Δεν περνά εβδομάδα πια χωρίς αναφορά στην Κύπρο στα διεθνή ΜΜΕ. Και το κέντρο βάρους πια είναι η Κύπρος σαν πλυντήριο ξεπλύματος χρήματος με εστίαση στο κακόφημο πια πρόγραμμα πώλησης διαβατηρίων [στο βάθος του οποίου είναι το οικογενειακό δικηγορικό γραφείο του προέδρου – αυτό είναι το κερασάκι στην τούρτα και τοπικά και διεθνώς].

    Αυτή την εβδομάδα τα δυτικά ΜΜΕ έριξαν... Καμπότζη. Για συγγενείς του πρωθυπουργού της χώρας οι οποίοι αγόρασαν επίσης το κυπριακό διαβατήριο στο παζάρι που άνοιξαν οι Χάρης-Ανάστος κλπ. Βέβαια τα δυτικά ΜΜΕ εστιάζουν σε όσους δεν βολεύουν την πολιτική που αναπαράγουν σαν ρητορική. Οπότε τώρα βρήκαν Καμποτία – αλλά Σαουδάραβες φιλοδυτικούς εν κουτσιούν τα γέρημα. 

    Το θέμα δεν είναι ούτε η επιλεκτική δαιμονοποίηση των μη-δυτικών, ούτε, γενικότερα, ποιοι και πως καταλήγουν «πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας»  αλλά ο μηχανισμός που στήθηκε εσωτερικά για να πουλά «Κύπρο» στο εξωτερικό – και μάλιστα στους προνομιούχους γενικώς που θέλουν να διακινούν κεφάλαια, χωρίς φορολογία στις χωρες τους, κλπ.

    Το θέμα είναι ακριβώς ότι μερικοί έστησαν μια βιομηχανία εκατομμυρίων στην πλάτη μας,  η δυναμική των οποίων [των εκατομμυρίων] οδηγεί στην παραβίαση κανονισμών και διαδικασιών [από την πολεοδομία σε κάθε έννοια ισονομίας] για να εξυπηρετηθούν προνομιακά οι κύκλοι εξουσίας που βγάζουν λεφτά [δικηγορικά γραφεία, ντιβέλοπερς]. Και καταλήγουμε με τα θεάματα των ψηλών κτηρίων που αδειοδοτούνται χωρίς έρευνες, η που ανακαλύπτουν κατόπιν εορτής προβλήματα πυρόσβεσης [και ο γαμπρός του προέδρου σε αυτό το κλαμπ;]. Αυτό που υπονομεύεται είναι η ίδια η Δημοκρατία.

    Και όπως μας έγραψε και ένας φίλος:
    «Και η ΜΟΚΑΣ τί κανει; Η κ. Εύα Παπακυριακού που θα έκανε έρευνες κλπ για τις αποκαλύψεις του OCCRP; Ξεπλένοντας τον Johnny Walker? Ίσως να πρέπει να της κάνουμε δώρο για τα Χριστούγεννα ένα μεγάλο κουτί σκόνη πλυσίματος.”



         Και πως λειτουργούν τα δικηγορικά γραφεία μερικών στην ανηφόρα της αποκάλυψης του ξεδιάντροπου της διαπλοκής; Με στημένες δίκες και γνωματεύσεις;
    Σύμφωνα με πρόσφατη καταγγελία λειτουργός στην Εισαγγελία κανόνιζε γνωματεύσεις για να βολέψει ημέτερους. Και συνδέεται με «γνωστό δικηγορικό γραφείο στην Λεμεσό». Το γραφείο δεν κατονομάζεται...
    Αλλά να θυμίσουμε για το ευρύτερο πλαίσιο: αυτό ακριβώς ήταν το σκάνδαλο στην υπόθεση του Ρίκκου.  Στήσιμο δίκης με ημέτερη γνωμάτευση του Ρίκκου για την υπόθεση της providencia. Έτσι μαζί με ότι ακούσαμε/μάθαμε πρόσφατα για τα δίκτυα του Πολυβίου στο Ανώτατο, μάθαμε και μαθαίνουμε, ότι αρμόδιοι στήνουν δίκτυα εξυπηρετήσεων που είτε στήνουν δίκες είτε κλείνουν υποθέσεις με γνωματεύσεις [το συγκεκριμένο θέμα αφορά την ανταλλαγή ιδιωτικής γης με πολλαπλάσιας αξίας δημόσια γη].

    Και καλά τώρα είναι ο Κ. Κληρίδης και το παλεύει. Άμα φύγει ο Κληρίδης, θα έχουμε ξεσάλωμα δηλαδή; Ίσως δεν είναι και τυχαίο ότι η εφημερίδα που πουλούσε σκανδαλολογία [πριν την διακυβέρνηση Ανάστου], αλλά ξέπλυνε τις τράπεζες, στρατεύθηκε με τόσο πάθος για να απαλλαγούν οι της νυν εξουσίας από τον Κ. Κληρίδη και τον έλεγχο του.



            Φαίνεται ότι τα σκάνδαλα της κυβέρνησης Αναστασιάδη δεν έχουν όριο πια. Ο τύπος που διορίστηκε «επίτροπος ορεινών κοινοτήτων», ο Γ. Παπαδούρης, όχι μόνο έχει σύγκρουση συμφερόντων με το δημόσιο πόστο που του ανατέθηκε, αλλά είναι αντιμέτωπος με «ποινικές υποθέσεις» στα δικαστήρια. Και η κυβέρνηση τον διόρισε για δημόσιο πόστο μαζί με ένα άλλο, ο οποίος εμπλέκεται επίσης σε δικαστικές υποθέσεις, και εργοδοτείται τώρα στο γραφείο του Επίτροπου.

    Δηλαδή τι άλλο χρειάζεται να δει/ακούσει κανείς για να υποψιαστεί [κατανοήσει?] ότι το ζήτημα [του διορισμού – του συγκεκριμένου αλλά και ευρύτερα] δεν έχει να κάνει με το αντικείμενο για το οποίο διορίστηκε αλλά με τα συμφέροντα των σχέσεων ατόμων της κυβέρνησης [συμπεριλαμβανομένου του προέδρου] και των διορισμένων;

    Για να έχουμε εικόνα θυμίζουμε την υπόθεση Χατζηγιάννη: βρέθηκε υπό διερεύνηση για τις πρακτικές του την περίοδο του κλεισίματος των τραπεζών το 2013. Και εκεί που αναμενόταν μια διερεύνηση [με προεκτάσεις ίσως για το ποιους εξυπηρετούσε] ξαφνικά τον πιάνει ο συμμαθητής/φίλος/ημέτερος, ο Χάρης, που έγινε και υπουργός, και τον ρίχνει στο Συνεργατισμό. 

    Συγκαλύφθηκε τι έκανε το 2013, και για ποιους το έκανε, και πρόσφερε [;] μετά εξυπηρετησεις [με φαγοπότι εννοείται] για την διάλυση του Συνεργατισμού [με «ελεγχόμενες εκροές καταθέσεων» όπως το έθεσε και ένας ακόμα «φίλος» του Χ. Γεωργιάδη] για να πριμοδοτηθεί η Ελληνική, ημέτερη, τράπεζα των κυβερνητικων-κομματικών συμφερόντων...;

    «Μείζον θέμα για τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τις επιλογές του όσον αφορά τους συμβούλους του, φέρνει στην επιφάνεια νέα επιστολή του Γενικού Ελεγκτή, Οδυσσέα Μιχαηλίδη, προς τον Γενικό Εισαγγελέα, Κώστα Κληρίδη και τον προϊστάμενο διοίκησης της Προεδρίας.
    Σύμφωνα με την επιστολή, δύο εταιρείες του Επίτροπου Ορεινών Κοινοτήτων, Γιαννάκη Παπαδούρη, καθώς και ένας ακόμη σύμβουλος του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος εργαζόταν παλαιότερα σε εταιρείες του Γ. Παπαδούρη και σήμερα εργοδοτείται στο γραφείο του Επιτρόπου, είναι αντιμέτωποι με «ποινικές υποθέσεις» στο δικαστήριο για παραβάσεις της νομοθεσίας σε αναπτύξεις στον Καλοπαναγιώτη.
    Μάλιστα για τις δύο εταιρείες του Επίτροπου διαπιστώθηκε από το Τμήμα Αρχαιοτήτων ότι έχουν προβεί σε «επεμβάσεις σε αρχαίο μνημείο στον Καλοπαναγιώτη», οι οποίες «αποτελούν κατάφωρη παραβίαση του περί Αρχαιοτήτων Νόμου».
    Σημειώνεται ότι οι ποινικές υποθέσεις στο δικαστήριο ξεκίνησαν από το 2015, δηλαδή πολύ πριν το διορισμό του Γ. Παπαδούρη (σ.σ.: Νοέμβριο του 2018) και του συμβούλου του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος εργάζεται στο γραφείο του Επιτρόπου Ορεινών Κοινοτήτων.»



        Στην σκιά του Συριακού σκηνικού, το κυπριακό στην ελληνοκυπριακή κοινότητα είχε ακόμα μια διολίσθηση προς την περιοχή του twilight zone: πως οι latter day παθιασμένοι με την Κυπριακή Δημοκρατία [την οποία ήθελαν όμως να καταργήσουν το 1974] σαν ενιαίο κράτος στην Συρία υποστήριζαν το «δικαίωμα απόσχισης από το ενιαίο κράτος»:

    Είναι κατανοητό ότι το σοκ μιας εισβολής και της ταυτόχρονης εγκατάλειψης από δήθεν προστάτες [των κούρδων από τους αμερικάνους] θύμιζε στους ελληνοκύπριους, το ελληνικό κράτος, την τουρκική εισβολή και γενικοτερα Κύπρο τον Ιούλιο του 74. Αλλά πέρα από τις συνειρμικές ταυτίσεις υπάρχει και η πραγματικότητα. Άσχετα με την ταύτιση οι κούρδοι μέχρι πριν λίγο, διεκδικούσαν απόσχιση – από το συριακό κράτος. Όπως δηλαδή οι τουρκοκύπριοι εθνικιστές. 

    Οπότε οι απορριπτικοί που έριχναν, ας πούμε, δάκρυα για τους κούρδους [όταν είναι θύματα επίθεσης από το τουρκικό κράτος και όχι βέβαια όταν είναι μετανάστες, και ιδιαίτερα μετανάστες στην Κύπρο] συμφωνούν να καθιερωθεί η αρχή της απόσχισης στην περιοχή; Αντιφατικό. Αλλά απόλυτα κυπριακό. Ουσιαστικά οι πιο ακραιφνείς απορριπτικοί θα έπρεπε να ταυτίζονται με τον Άσσαντ και το συριακό κράτος. 

     Αυτό βέβαια σε ένα λογικό κόσμο όπου προσπαθεί να παίξει κάποιος/α με τις αρχές πολιτικής συγκρότησης σαν πλαίσιο για να πέτυχει κάτι. Όμως το εμβατήριο που έμαθαν τους ελληνοκύπριους εθνικιστές να απαγγέλουν, για να μην σκέφτονται, τους θέλει να φωνάζουν ενάντια στο «ψευδοκράτος» κάθε Νιόβρη αλλά στα ενδιάμεσα να θέλουν «ψευδοκράτος» [κατά το συριακό κράτος – κατ’ αναλογία όπως αποκαλεί και η Κυπριακή Δημοκρατία το θεσμικό μόρφωμα που προσπάθησε να αποσχισθεί το 1983] των κούρδων στην Συρία.
    Κωμωδίες εποχής...



         Όταν ο διευθυντής σύνταξης του Φιλελεύθερου παραμιλά – και αφού οι κούρδοι δεν πρόσφεραν θυσία των πτώματα τους για να έχει αντι-ρεαλιστικά επιχειρήματα ο Άριστος, το έριξε στην... αγάπη για τον Σενέρ Ελτζίλ:
    Πιο γραφικός της περιόδου αναδείχθηκε ο Άριστος Μιχαηλίδης του Φιλελευθέρου. Ο καημένος. Τόση απόγνωση. Αρχικά, κτυπιόταν να συγκρίνει τους ελληνοκύπριους με τους κούρδους, του οποίους έντυσε όπως ένα παιδάκι νηπιαγωγείου με δοξασμένους αγώνες δια μέσου των αιώνων [και το 1922...;], για να καταλήξει στο βαρύγδουπο ότι... εκείνοι δεν έχουν τους «ρεαλιστές» που τοσο αντιπαθεί ο Άριστος στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Έβλεπε ποταμούς αίματος, φαίνεται, στην φαντασία του ήδη. Πάνω στους οποίους θα έφτιαχνε νέα ποιηματάκια με εθνικά κλισέ.

    Όμως την ίδια περίοδο/μέρες που ο Άριστος έστηνε τα Lego του με τους ήρωες που θυσιάζονται και μπλα μπλα, οι άπονοι κούρδοι τον αφήσαν ξεκρέμαστο – και γελοίο [αλλά ευτυχώς για τον ίδιο, ποιος ασχολείται πια με ότι γράφει; - εμείς απλώς συλλέγουμε τεκμήρια, όπως το ξαναείπαμε, για μελλοντικό μουσείο του κιτς]: οι κούρδοι αναδιπλώθηκαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και κάλεσαν τον Συριακό στρατό να αναλάβει από το Manbiz στην Tal Amer– συμβιβάστηκαν δηλαδή με την ιδέα ότι δεν θα κάνουν κράτος. Απλός ρεαλισμός της γεωπολιτικής.

    Μετά ο Αριστος, δεν μπορούσε βέβαια να σχολιάσει την ξεφτίλα των μη-ηρώων, και τα έβαλε με τον Ακιντζί - του χάλασε και αυτός, με την δήλωση του, τα Lego με τα κάστρα που έκτιζε. Ενοχλήθηκε που ο Ακκιντζιη τα είπε ξεκάθαρα για την επιχείρηση στην Συρία κοκ. Και ο ανεμόμυλος των αντιφάσεων έκρινε ότι δεν ήταν αρκετά.
    Ο Άριστος τον... Ακιντζί. Πως να μην γελάσεις…;!

    Αλλά στη σύγχυση του τα έκανε χειρότερα για τον ίδιο. Και σε μια μοναδική κωμική στιγμή για τον ελληνοκυπριακό εθνικιστικό λόγο επικαλέστηκε τον Σενέρ Ελτζίλ της συντεχνίας των τουρκοκυπριων δασκάλων. Έγραψε λοιπόν ο Άριστος σε απόγνωση αναζητώντας ακόμα τρόπους να αποφύγει το ήθος του Ακκιντζιή:

    «Δεν ακούνε τι λέει ο επικεφαλής της συνδικαλιστικής οργάνωσης των δασκάλων, Σενερ Ελτζίλ; Χρόνια τώρα κατηγορούν την Τουρκία για την κατοχή της Κύπρου, αλλά δεν τους ανακήρυξε ήρωες η νεοκυπριακή μας στενοκεφαλιά.»

    Ναι ρε Άριστε, ο Σενέρ τα λέει, αλλά δεν είναι εκθεσιακό δείγμα για ικανοποίηση ελληνοκυπρίων απορριπτικών όπως ο Λεβέντ. Ο Ελτζίλ δεν χαρίζει κάστανα στον ελληνοκυπριακό εθνικισμό και τις ευθύνες τους. Ναι ακριβώς αυτά που προσπαθείς να συγκαλύψεις. Μάθε καλυτέρα πριν πιάσεις στο στόμα σου του ποτζει «νεοκύπριους»… Κοίταξε την πιο κάτω κλασική και εκφραστική δήλωση του Ελτζίλ για τα έθνη στην Κύπρο τζαι σκέφτου που κατάντησες να υμνείς αυτούς που κατά τα άλλα προσπαθείς να δαιμονοποιήσεις στην ελληνοκυπριακή κοινότητα.

    Ή μήπως συμφωνείς Άριστε και εσύ ότι έμαθες το έθνος σου και τον ρατσισμό σου από το σχολείο; Τότε γιατί ακριβώς σκιζόσουν την περίοδο που ήταν υπουργός Παιδείας ο Δημητρίου; Τα ίδια με τον Ελτζίλ λέγονται τότε και στην ελληνοκυπριακή κοινότητα.
    Του ανεμόμυλου ο λόγος...;
    Περαστικά...




  •            Προς Άριστο Μιχαηλίδη ΙΙ:
    «Μα, δεν διαβάζουν τι γράφει κάθε μέρα ο Σενέρ Λεβέντ και άλλοι; Δεν ακούνε τι λέει ο επικεφαλής της συνδικαλιστικής οργάνωσης των δασκάλων, Σενέρ Ελτζίλ; Χρόνια τώρα κατηγορούν την Τουρκία για την κατοχή της Κύπρου, αλλά δεν τους ανακήρυξε ήρωες η νεοκυπριακή μας στενοκεφαλιά.»

    Αν δεν ήσουν σε παραλήρημα Άριστε, θα ήξερες ότι ο Σενέρ Ελτζίλ είναι «Νεοκυπριακός ήρωας”. Που δεν χαρίζει κάστανα ούτε στην Τουρκία, ούτ66666ε σε εθνικιστές, όργανα των επεμβάσεων των ξένων, που μερικοί τις πωλούν τζαι σαν «μητέρες πατρίδες» και ανάλογα φαιδρά. Ο Σένερ Ελτζίλ δεν προσκύνησε όπως άλλοι.

    Οπότε Άριστε, η γκάφα να επικαλείσαι τον Ελτζίλ, εσύ ένα φερέφωνο εθνικιστικών κλισέ ενάντια σε ότι υποστηρίζει ο Ελτζίλ, είναι μάλλον ένδειξη του ότι έχασες τον μπούσουλα και παραμιλάς. Το ότι δεν φαίνεται να ήξερες τον Σ. Ελτζίλ, αλλά τομ πασάρεις, είναι ίσως ενδεικτικό και των ελλειμάτων δημοσιογραφικής κατανόησης των δεδομένων, και δεοντολογίας, από μερικούς διευθυντές σύνταξης που πουλούν προπαγάνδα αντί να οργανώνουν πληροφορίες.



    •     Τους αγαπάνε και αυτούς τους κούρδους οι εθνικόφρονες μας...;
    «Adonis Floridis
    Δεν γνωρίζω πόσο έγκυρη είναι αλλά διαβάζω την περίληψη (μάλλον) της έρευνας του ​​​​Başak Ekenoğlu για τον Κουρδικό πληθυσμό στα κατεχόμενα του 2005 με τίτλο Ethnic Identity Formation of the Kurdish Immigrants in the Northen part of Cyprus: The Impact of Ethnicity and Social Otherization.
    Περίπου ένα 20% των εποίκων του πρώτου κύματος εποικισμού από την Τουρκία στο διάστημα 1975 και δεκαετία του 1980 ήταν Κούρδοι. Εγκαταστάθηκαν κυρίως στην Καρπασία, στη Ζώδκια και σε μερικά χωριά της Μόρφου και της Μεσαορίας. Ακολούθησε ένα άλλο κύμα οικονομικών μεταναστών Κούρδων οι οποίοι εγκαταστάθηκαν κυρίως στην εντός των τειχών Αμμόχωστο.
    Ανάμεσα στους Κούρδους 2ης γενιάς, που γεννήθηκαν δηλαδή στην Κύπρο, το 45.9% δηλώνουν Κουρδοκύπριοι, το 37.8% Κουρδοι, το 10.8% Τουρκοκούρδοι και το 2.7% Κυπραίοι.
    Ανάμεσα σε άλλα 62.15% αισθάνονται ότι γίνονται διακρίσεις σε βάρος τους από τους Κύπριους (Τουρκοκύπριους). 53.74% αισθάνονται ότι "κατηγοριοποιούνται" ως Κούρδοι. 74.10% δεν αισθάνονται καμία διάκριση στο σχολείο.»



         Τώρα η εθνικοφροσύνη θα μας πουλήσει και το ποιηματάκι/ρητορική για τους κακούς κούρδους μετανάστες;
    Το Σάββατο το πρωί η Αλήθεια μας πληροφόρησε ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες πλησιάζουν τις 70,000 [και είχε τον αριθμό με κόκκινα γράμματα – μπας και μας διαφύγει ο κίνδυνος...;]

    Δηλαδή αν τώρα έρθουν κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες ή απλώς μετανάστες, τί θέση θα πάρουν όσοι κτυπιόντουσαν από εθνική ευαισθησία για τους κούρδους; Θα τους δεχθούν φιλικά ή θα τους κωδικοποιήσουν σαν κίνδυνο; Κατά την αμίμητη εθνικόφρων «λογική» ίσως να παίξει και αυτό – ότι «έπρεπε να μείνουν να πεθάνουν» για να έχουν μερικοί ε/κ εθνικιστές θύματα και ήρωες εναντίον της Τουρκίας.

    Ένεν έτσι η εθνικόφρων ρητορική μερικών ΜΜΕ και άλλων φρούτων κροκοδείλιων δακρύων;

     
         
            Τα συγχαρητήρια μας στην δασκάλα που άνοιξε το θέμα της υποχρεωτικής προσευχής σε σχολικές αίθουσες:
    Ως συνήθως, και εδώ, είχαμε την χαρακτηριστική συντηρητική γραφικότητα – όπου η λογική αντίφαση φαίνεται να διαφεύγει πλήρως όσων εμπλέκονται σε απαγγελία ρητορικών κλισέ: οι ίδιοι που σκίζονταν για την κουρούκλα πριν λίγες εβδομάδες, τώρα ήταν εξω φρενών γιατί κινδύνευε η «δική τους προσευχή»..
    Αν είχαν λογική συνέπεια δεν θα υπήρχε καν θέμα.. :) ..Αλλά για μερικούς είναι ένας πόλεμος ενάντια στην λογική για να διαφυλαχθούν για λίγο ακόμα οι υποβολές του χθες.

    Η δασκάλα άνοιξε αναπόφευκτα δυο θέματα που θα μας συνοδεύουν τα επόμενα χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί η μετάβαση μερίδας της ελληνοκυπριακής κοινότητας στην νεωτερικότητας – και φαντασιακά όχι απλώς χρονολογικά… 

    1.    Το πρώτο θέμα είναι πως ασκείται το ανθρώπινο δικαίωμα στην προσευχή, γονυκλισία [όπως οι μουσουλμάνοι λ.χ.] κοκ σε δημόσιους χώρους. Η πιο λογική απάντηση είναι φυσικά να κάνουν προσευχή όσοι θέλουν σπίτι τους με την ησυχία τους – ή σε κάποιο ειδικό χώρο αφού το όλο θέμα αφορά, υποτίθεται, μια προσπάθεια επικοινωνίας με κάτι πέρα από το φυσικό περιβάλλον. Αλλά αν θέλουν να την κάνουν στο σχολείο [παρά το ότι υπάρχει η σαφής αρχή της ανεξιθρησκείας στην Πολιτεία η οποία διαχειρίζεται τα δημόσια σχολεία] αναγκαστικά θα πρέπει να υπάρχουν αίθουσες/χώροι για διαφορετικά θρησκεύματα όπου θα μπορούν να προσεύχονται τα παιδιά κάθε θρησκείας. Και το κυριότερο - να μην εμφανίζεται η προσευχή της μιας θρησκείας/δόγματος σαν η δεδομένη.

        Διότι αυτό αναπόφευκτα θα καταργηθεί – και γιατί θα αυξάνονται τα παιδια που δεν ανήκουν στην ορθόδοξη εκδοχή του χριστιανισμού, και γιατί αναπόφευκτα κοινωνικά και νομικά η επιβολή προσευχής ενός θρησκευτικού δόγματος σαν μέρος του σχολικού προγράμματος θα καταργηθεί σαν παραβίαση ισονομίας και δικαιωμάτων σε ελεύθερη επιλογή πίστης. Και όσοι αμφιβάλετε για το αναπόφευκτο αυτής της διαδικασίας, απλώς κοιτάξετε την εικόνα των ομοφυλοφίλων τέλη της δεκαετίας του 1990 όταν ψηφίστηκε αλλαγή του νόμου στην βουλή, και την κατάσταση αποδοχής σήμερα. Και τα πράγματα αλλάζουν και με ταχύτητες που μερικοί δεν μπορούν να φανταστούν Αρκεί να υπάρχει τάση στο κοινωνικό σώμα και ανάλογες διεθνείς επιδράσεις.
    And you don’t need a weatherman to tell you which way the wind is blowin’ που θα ελάλεν τζαι ο Ντίλαν... :)

    2.    Η εμπειρία της δασκάλας έθεσε ντε φάκτο και το ζήτημα της επιβολής μιας θρησκευτικής αντίληψης στους δασκάλους/ες. Γιατί να είναι υπόχρεοι, λόγω εργασίας. οι δάσκαλοι/ες να συμμετέχουν σε τελετές μιας θρησκείας με την οποία δεν ταυτίζονται; Και αφού το ζήτημα άνοιξε και λόγω μιας δασκάλας/εκπαιδευτικού ίσως στο μέλλον να έρθει από εκεί και η νομική συνταγματική αμφισβήτηση της επιβολής μιας θρησκευτικής εκδοχής σε σχολεία ενός κράτους που διακηρύσσει την ανεξιθρησκεία.



           Τελικά μας λένε και ψέματα;
    Μόλις πρόκυψε το θέμα με την δασκάλα που έθεσε το ζήτημα της δημόσιας τελετής μιας θρησκευτικής εκδοχής στα σχολεία, και την προσπάθεια καταναγκασμού των δασκάλων να συμμετέχουν σε θρησκευτική τελετή, ξαφνικά ο Φυλακτού της ΠΟΕΔ αλλά και το Υπουργείο, μας έριξαν το δόγμα ότι είναι υποχρεωτική.
    Μετά αφέθηκε μετέωρο…
    Υπάρχει σχετικός κανονισμός ή απλώς ότι θέλει λέει ο καθένας πια;


  •          Ο Φυλακτού της ΠΟΕΔ ήταν όχι απλώς απογοητευτικός. Ηταν θλιβερός. Το ότι έτρεξε να στηρίξει την τελετή αντί την συνάδελφο του, ήταν η αρχή μιας καθόδου. Μετα κάτι έριξε για «κανονισμό» που έμεινε μετέωρο. Και όταν πήγε να απαντήσει σε ένα σχόλιο του Κωσταντίνου του Πολίτη, έφτασε επίπεδο πατώματος… Ρε Φυλακτού, πληρώνει και αυτός, ο Κωνσταντίνου, τον μισθό σου.
        Οπότε τις χαζομάρες που καταλήγουν κρυάδες φύλαξε τες για τους παρέες σου, αν έσιετε έτσι μίζερο χιούμορ. Δηλαδή, υποτιθέμενε «δάσκαλε» του 21ου αιώνα, που πλανιέται η φαντασίωση σου, καθώς προσπαθείς να ειρωνευτείς κάποιον για τις ερωτικές του επιλογές;. Τι δεν κατάλαβες; Τον αιώνα που ζούμε ή τους βασικούς κωδικές σεβασμού των επιλογών;





    • Αλλά ας ακούσουμε την δασκάλα: 

    Viana
    is with Costis Con.:
    «Εγώ περιμένω τον Φίλιο πάντως να κινήσει αγωγή της εφημερίδας όπως λέει. Δεν με ενδιαφέρει τόσο το δημοσίευμα της Cyprus Mail αλλά η συμπεριφορά του προέδρου της συντεχνίας μας που μας γυρίζει πίσω δεκαετίες. Και κυρίως με ανησυχεί που ψεύδεται διότι ο κανονισμός τον οποίο επικαλείται δεν υφίσταται ούτε υπάρχει στους ισχύοντες Κανονισμούς 2007-2018. Εκθέτει τον εαυτό του και όλους εμάς στα σχολεία με όσα λέει. Δημιουργήθηκε μια χαώδης κατάσταση για ένα τόσο απλό θέμα και αντί ο ίδιος ως Πρόεδρος να εμπνέει και να προωθεί συμπεριλιπτικές εκπαιδευτικές πρακτικές και πολιτικές κάνει ακριβώς το αντίθετο.

    Πρακτικές που προωθούν διακρίσεις και στιγματισμό εντός του δημόσιου σχολείου. Και δεν είναι η προσευχή το θέμα. Είναι θέμα ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Και πως ένας πρόεδρος της συντεχνίας των εκπαιδευτικών ενός ευρωπαϊκού κράτους τα αντιλαμβάνεται αυτά.Τάσσομαι ξεκάθαρα εναντίον της υποχρεωτικής προσευχής αλλά υποστηρίζω την προαιρετική προσευχή χωρίς υποκίνηση, προτροπή ή παρεμπόδιση. Απόλυτος σεβασμός στο δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας των παιδιών. Το "Σηκωθείτε για προσευχή" που υποστηρίζει ο πρόεδρος και θέλουν να το περάσουν και από τη βουλή (!!!) δεν έχει θέση σε ένα σημερινό κοσμικό σχολείο.

    Αυτός ο άνθρωπος εκπροσωπεί τον εκπαιδευτικό κόσμο.
    Δείτε καλύτερα το ταβάνι σας.»



            Εδώ τα καλά σκάνδαλα κύριοι... :)
    Αυτήν την εβδομάδα είχαμε και την παρέλαση σκανδάλων για ευνοιοκρατικά ενοίκια κ.ο.κ. από το κράτος. Ιστορικό πια θέμα…


    «Πράματα και θάματα αποκαλύφθηκαν στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής, για τα ενοίκια που πληρώνει το κράτος για κυβερνητικά γραφεία. Καταγγέλθηκαν φωτογραφικές προσφορές και καταβολή εξωφρενικά υψηλών ενοικίων.»

    http://www.riknews.com.cy/index.php/news/oikonomia/item/48148-xamos-gia-ta-enoikia-ton-kyvernitikon-grafeion


    Σε αυτό ο πλαίσιο ιδού πως μπορείτε να συμμετάσχετε στο φαντασιακό [στο μυαλό του Χάρη και των ημέτερων του»]
    success story:
    Πρώτα από όλα χρειάζεστε κομματική ή άλλη σύνδεση με τον ΔΗΣΥ και τους μουχτάρηδες του [ναι για εκείνο τον χώρο πολύ λίγα έχουν αλλάξει από την μουχταροκρατία της δεκαετίας του 1930 και την κουμπαροκρατία του Γιωρκατζισμού την δεκαετία του 1960].

    Μετά μπορείτε να συμμετέχετε στα «τυχερά» που έχει το κλαμπ. Και φυσικά η κυβέρνηση των ημέτερων θα κάνει ότι μπορεί να κρύψει και το όνομα σας, αν δεν θέλετε να φανεί η σύγκρουση συμφερόντων. Όπως έκανε και για κτήριο ενοικίασης στην νοτιοανατολική Κύπρο πρόσφατα…

    Το θέμα, των ενοικιάσεων, το συζητούν από το 2017 τουλάχιστον

    https://www.stockwatch.com.cy/el/article/voyli/fotografikoi-oroi-gia-stegasi-kratoys


    Και ιδού και τα πιο πρόσφατα μαργαριτάρια:

    «Ήδη, βρίσκονται σε εξέλιξη δύο ποινικές έρευνες, κατόπιν στοιχείων που διαβίβασε στον Γενικό Εισαγγελέα ο Γενικός Ελεγκτής, Οδυσσέας Μιχαηλίδης. Η μία αφορά τη διαδικασία στέγασης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας στο υφιστάμενο κτήριο.
    Μεταξύ των διαπιστώσεων της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, είναι ότι το ύψος του καθαρού ποσού που αποκόμισε ο ιδιοκτήτης από την πώληση του κτηρίου στο Δημόσιο ανήλθε στα €7 εκατ. Συγκεκριμένα, πωλήθηκε στο Δημόσιο για €15 εκατ., ενώ σύμφωνα με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη, η αξία του κτηρίου με τη γη δεν ξεπερνούσε τα €8 εκ.

    «Η εικόνα που έχουμε σχηματίσει είναι ότι ενδεχομένως διάφορα πρόσωπα που ασκούσαν δημόσια εξουσία, κεχωρισμένα ή σε συνεννόηση μεταξύ τους, μεθόδευσαν την απόκτηση του κτηρίου σε τιμή που ήταν εξόχως ασύμφορη για το Κράτος, με τρόπο ώστε να δίνεται η ψευδής εικόνα ότι η τιμή ήταν λογική και συμφέρουσα για το Κράτος και, με εκ των υστέρων ενέργειες, όταν ασκήθηκε κοινοβουλευτικός έλεγχος, ώστε να υπάρχει συγκάλυψη των μεμπτών ενεργειών που είχαν προηγηθεί», καταγγέλλει στην έκθεσή του ο Γενικός Ελεγκτής. Η ποινική έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη από τον Ιανουάριο του 2018.»
    6/10/2019

    https://simerini.sigmalive.com/article/2019/10/6/gero-khastouki-gia-ten-kratike-mekhane/

     

            Το υπουργείο του Χάρη και οι οικονομίες:
    «Ενοικιάζει από το κράτος για 2.877 και υπενοικιάζει στο κράτος για 66.000..» [από τίτλο εφημερίδας για καταγγελίες του γενικού ελεγκτή]


    «Το Υπουργείο Εμπορίου ενοικιάζει σε ιδιωτική εταιρεία έναντι 2.877 ευρώ το χρόνο για ανάπτυξη βιομηχανίας, αλλα αντι αυτού η εταιρεία υπενοικιάζει στο Υπουργείο οικονομικών για 66.000, κερδίζοντάς 63,123 ευρώ»
    Χαραυγή, 17 /10/2019 σελίδα 11

    Οικονομίες του Χάρη... όπως με τα πάρτη φαγοποτιού του Χατζηγιάννη. Δαμαί το υπουργείο οικονομικών πετάσσει άνω των 60,000. Κάποιος ευνοείται. Μήπως ελπίζει και ο Χάρης, άραγε, να «αμοιφθεί» σαν μη υπουργός πια...;
    Ή απλώς έκοβε από μερικούς [ξεχνιέται εύκολα η μικροπρέπεια του εισιτήριου για μαθητές/τριες μπροστά σε αυτά τα χατήρκα του υπουργείου του;] αλλά τα του οίκου του και των ημέτερων δεν τα άγγιζε γενικώς;
    Θα δείξει…



           Και για να έχουμε εικόνα πως η καταπάτηση των κανονισμών που λειτουργούν σαν πλαίσιο ισονομίας γίνεται… είδος κανονικότητας για μερικούς.
    Ξεκινούν από την Φύση και απλώνονται…


    «
    Άλλη μια κατάφωρη παραβίαση του Πρωτοκόλλου της Βαρκελώνης

    Της Άννας Μισιαούλη

    Το Τμήμα Δασών περιλαμβάνει το συγκεκριμένο Μονοπάτι της Φύσης στην ιστοσελίδα του για τα Μονοπάτια της Φύσης, εντούτοις σε επιστολή του υποστηρίζει ότι ούτε εγγεγραμμένο είναι, αλλά ούτε και σχεδιάστηκε από το Τμήμα
    Άλλη μια κατάφωρη παραβίαση του Πρωτοκόλλου της Βαρκελώνης συντελέστηκε,  μετά από αυτήν των Θαλασσινών Σπηλιών στην περιοχή Πέγειας. Αυτή τη φορά επηρεάζεται η Σπηλιά του Κύκλωπα στην περιοχή Κόννος στον Πρωταρά. Σε αυτή την περίπτωση, Μονοπάτι της Φύσης απειλείται από τη χωροθέτηση έργου σειράς επαύλεων στην περιοχή του Κόννου, αφού στα όρια της ανάπτυξης περιλαμβάνεται και το Μονοπάτι Μελέτης της Φύσης, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες του ρεπορτάζ. Όπως απεικονίζεται, το Μονοπάτι της Φύσης σχεδόν διέρχεται της ανάπτυξης.»

     

             #HumanRights #EducationForAll
    Question to @KChampiaouris @AnastasiadesCY
    Do you force your children to say prayers at home or at any other public or private gathering? I don't think so.
    Then why do you force my children to say prayers at public school?


             Δάσκαλε που δίδασκες;
    Ερώτηση την οποια δεν είδαμε να απαντά ο κ. Φυλακτού:
    «Charis Psaltis είναι με τον Φίλιος Φυλακτού.    [15/19]
    «Φίλιος Φυλακτού μπορείς να μας πείς σε πια σελίδα είναι αναφορά σε προσευχή στους κανονισμούς πιο κάτω γιατί δεν βρήκα κάτι σε παρακαλώ;»

    Rania Georgiou
    Μα δεν υπάρχουν αυτοί οι κανονισμοί που κοινοποίησε ο Φίλιος επειδή ακόμα να τους ψηφίσει η βουλή.
    😁»

    Αν υπάρχει απάντηση να την δημοσιεύσουμε ευχαρίστως. Διαφορετικά, τι προσευχές προωθας πρωι ξημέρωμα ρε Φυλακτού; Ο Θεός κάμνει σου «καθεστώς εξαίρεσης» εσένα;


     
          Κυκλοφορεί τζαι αναδημοσιευκουμέν όχι γιατι είναι ιδιαιτερη ειδηση αλλα γιατι και σαν urban legend, αν μεν εν τίποτε άλλο έσιει τζαι ένα θετικό: Συμφωνα με αυτην την αφηγηση καταλάβει το τζαι ο ίδιος ότι μάλλον πάσιν μόνοι τους πάνω στην μούττη του μιναρέ... 

    «Ό Άναστασιάδης έκάλεσε στό Προεδρικό όλο τό προσωπικό τηλεοπτικου σταθμου.. γιά φαγητό.... Δήθεν γιά ένημέρωση στό Κυπριακό αλλά ό πραγματικός λόγος ήταν νά σταματήσουν νά προβάλλουν τά άππώματα τών κόρων καί γαμβρών..... Χαρακτηριστικά είπεν « τζε έγώ θυμώννω τους ... αλλά τζέ έσείς μεν τους φκάλλετε πάνω στόν μιναρέ»...



             Η συζήτηση για τα παγκουθκια στην πλατεία ελευθερίας I:
    Μέρος της εικόνας [τζαι μέρους της πηγής της αισθητικής] κουβαλά τζαι ένα είδος ταξικού ρατσισμού. Ένα σχόλιο που ένα φιλο με αφορμή το εξής:
     «Είναι σχεδιασμένα για να μην κάθονται κάποιοι αργόσχολοι που συχνάζουν στην περιοχή από το πρωί ως το βράδυ. Σωστή κίνηση.»
    Το πρόβλημα τους εν οι αργόσχολοι. Τζ̆αι ποιοι εν οι "αργόσχολοι". Επίσης σε άλλο σχόλιο, "έτσι τζ̆ι αλλιώς εν αλλοδαποί που κάθουνται στα παγκάκια". Περί της ταξικότητας του ζητήματος.»



             Η συζήτηση για τα παγκουθκια στην πλατεία ελευθερίας II:
    Σχοόλιο για μια ακόμα παρεμβαση του Χριστοφίδη που προσπαθεί να πουλήσει «ειδικότητα» σε ότι έτσι τζαι αλλιώς δεν καταλάβει.
    «Γιατί ως γνωστό τοις πάσις, όταν δεν είσαι ελίτ (του κυπριακού Harvard, της βασιλικής οικογένειας Λεβέντη, της αυλής του Πιερίδη κοκ) η αισθητική σου είναι μπας κλας. Την ύβρη της ντιζανιάς, του "μόνο αν δεν είσαι άρρωστος, κουρασμένος, ανάπηρος, γέρος κλπ θα σου είμαι χρήσιμο παγκάκι", του "δε με δε με", της απωμάρας τζαι της εικόνας εις βάρος της ουσίας, μέσα σε ένα υφιστάμενο πλαίσιο διασπάθισης δημόσιου χρήματος στην ντιζαϊνάτη πλατεία ανάλογων προδιαγραφών, η γκλαμουράτη ανωτέρα τάξη προφανώς εν την αμπλέπει.

    *το πλαίσιον εν σημαντικό.. ο κόσμος εν ήδη φορτισμένος με τα αποτελέσματα της ντιζανιάς ως πανάκριβος αυτοσκοπός που ταλαιπωρεί τους δημότες.. χωρίς τούτον το πλαίσιο θα ήταν εντελώς διαφορετικό το
    discourse


     


     

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μυστικό της κρίσης για την Κύπρο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Το άρθρο που κατέβασε το Offsite γράφοντας κατά τον δημοσιογράφο ψέματα ότι μίλησε πρώτα μαζί του

· ‘Εσιει μουτρα τζαι μιλά ο τυπάκος που επήεν στο νοσοκομείο, για να εκβιάσει τον Κώστα Παπακώστα.. Τζαι ο Παπακώστας σαν μάγκας, τζαι πραγματικός ιστορικός ήρωας, έστειλεν τον ποτζεί που ήρττεν...

Δικηγορικά γραφεία και συμφέροντα εξουσίας: η σύγκρουση συμφερόντων που δεν μπορεί πια να συγκαλυφθεί;