Σπόντες [16 Σεπτεμβρίου 2019]

«Απ'τα κόκκαλα βγαλμένη των Κυπρίων.. ΔΙΑΦΘΟΡΑ»

• Για δυο παιδιά.. στίχοι από ένα τραγουδι του Μάνου Λοΐζου..
  
  Για το παιδί που ήθελαν να το οδηγήσουν σαν πρόβατο στην σφαγή για να έχουν ..ήρωες οι εθνικοί γύπες πτωμάτων, που θέλουν άλλους να σκοτώνονται για τις καρέκλες τζαι τις λαφαζανιες τους:
  
  «του’ παν θα βάλεις την στολή,
  Θα μπεις στην πρώτη την γραμμή
  Και ήρωας θα γίνεις..»
  
  Ευτυχώς μάλλον ο μιτσής εκατάλαβε μετά ότι τον είχαν για αναλώσιμο…
  
  «..του είναι μεγάλη η στολή,
  Και βάσανο οι αρβύλες..
  Το εμβατήριο που του έμαθαν να λέει,
  Είναι μονότονο και του έρχεται να κλαίει..»
  
  

• Για τον Στυλιανό, το «καλοσυνάτο και ευγενικό» παιδί, που το άφησαν μόνο του στην εξαθλίωση της νεοφιλελεύθερης νεύρωσης του κράτους, στην πατριαρχική αναπαραγωγή ης βίας,  στην μοναξιά ενός κόσμου απέναντι στον οποίο ένοιωθε πια να θέλει να κλαίει για την αδικία που του προβαλουν καταθλιπτικά εμβατήρια καταναλωτικής χλιδής, ενώ ο ίδιος εν εισιεν καν καθαρά ρούχα να πάει σχολείο.
  
  «Λένε ότι το μωρό πήγαινε σχολείο. Το μωρό αρκετές μέρες δεν πήγαινε. Τον βλέπαμε. Τον έστελνε καλούπια. Είχε μέρες που τον έβαζε να ξυπνήσει από τις τέσσερις τα ξημερώματα για να κάνει τις δουλειές πριν πάει στο σχολείο. Και πολλές φορές δεν προλάβαινε να κάνει ούτε μπάνιο και πήγαινε λερωμένο στο σχολείο. Προστάτευε τα δύο του μικρότερα αδέλφια. Δούλευε και με τα χρήματα τους αγόραζε πράγματα. Ήταν πολύ καλό μωρό. Έκανε όνειρα…”
  
  http://www.reporter.com.cy/police/article/556218/-i-mitera-den-eiche-eggataleipsei-ta-paidia-tis-efag-poly-xylo-den-antexe?fbclid=IwAR1ZJNh92EgGDBDhqU1XqnLQ1_JBR-Qm4-XJdHoKsiiimpi5P--daAZTPQY
  
  Η εικόνα της επιφάνειας μιας κοινωνίας που μπορεί πολλά καλλύτερα...

• Όπως οδήγουν τζαι εσκέφτουμουν την υπόθεση του Στυλιανού, του μιτσή που αυτοκτόνησε σαν είδος απόδρασης που μια επίγεια κόλαση, εκόλλησα στις λέξεις «ήταν ένα καλοσυνάτο τζαι ευγενικό παιδί». Καλοσυνάτο τζαι ευγενικό στα 14.. Για κάποιο λόγο ένοιωσα να υγραίνονται τα μάθκια μου.
  
  Τον Στυλιανό εν τον έξερα, αλλά η εικόνα σαν να ήταν οικεία. Ένα 14χρονο αγόρι σε μια ηλικία που αρχίζει να ονειρεύεται τον κόσμο, που νοιώθει τζαι τα πρώτα ρομαντικά σκιρτήματα του ερωτικού πόθου, να ζει κάθε μέρα μια κόλαση. Να ξυπνά το πρωί, να δουλεύκει να πηαίνει στο σχολείο με λερωμένα ρούχα. Ένα ευγενικό τζαι καλοσυνάτο μωρό. Αθθυμήθηκα μια κοπέλα που την Ρουμανία νομίζω, που πέθανε που ασιτία στην μεγάλη κρίση του 2014-15 που προκάλεσε ο Χάρης Γεωργιάδης για να μπορεί να επιχορηγά τους ημέτερους.
  
  Το μωρό της κοπέλας, είπαν που τα σχολεία [νηπιαγωγείο] που επήαινε ήταν πάντα «καθαρό» τζαι είσιεν το φαΐ του. Η μάμμα επέθανεν, αλλά φρόντιζε το μωρό της να εν καλά. Τζαι ο Στυλιανός στην εφηβεία εν εμπόρεν καν να παρουσιαστεί στο σχολείο με καθαρά ρούχα – έστω για τα μάτια της κοπέλας που εν τολμάν να την κοιταξει στα μάθκια, αλλά έλπιζε να τον κοιτάξει τζήνη. Ένα καλοσυνάτο τζαι ευγενικό «μωρό». Εν σαν ένα κομμάτι της κοινωνίας μας, μια διάσταση της που εν καταπιεσμένη κάτω που μια χυδαία επιφάνεια.
  
  Σκέφτομαι την βία του πατέρα. Θα μπορούσαμε να πούμε τι κατζία κουβαλά μέσα του – όϊ βιολογικά, αλλά όπως αναγιώθηκε. Ή πόσο πόνο έσιει εσωτερικεύσει για να υποβάλει σε έτσι βασανιστήρια το περιβάλλον του – την γυναίκα του, τον γιο. Τζαι μέσα σε τούτο το υστερικό ντελίριο μιας πατριαρχικής βίας που συμπληρώνει μέσα στο σπίτι την βία της φτώχειας που έρκεται που το εξωτερικό περιβάλλον, ο Στυλιανός να αντιστέκεται με ό,τι έσιει – την καλοσύνη τζαι την ευγένεια. Σαν να προσπαθεί να πείσει ένα αόρατο ακροατήριο ότι εν είμαστε ούλλοι έτσι, εν πρέπει να εν έτσι τα πράματα.
  
  Ένα ευγενικό τζαι καλοσυνάτο μωρό. Που την μάμμα του που φαίνεται να τσάκισε που την βία, μάλλον έπιασεν την καλοσύνη σαν μια μορφή θηλυκότητας, τζαι σαν αγόρι που εμεγάλωνε μπροστά σε μια παρανοϊκή αντρική βία, πρόβαλε την ευγένεια σαν είδος αντρικής αξιοπρέπειας.
  
  Εν άντεξε στο τέλος, γιατί ο πόνος εν τζαι συγκριτικός. Ένεν μόνο η καθημερινή βία [ψυχολογική τζαι σωματική], εν τζαι η σύγκριση με ότι βλέπεις γυρόν. Με την εικόνα των συμμαθητών, συμμαθητριών. Πώς να παρουσιαστεί καν μπροστά τους χωρίς ένα καθαρό παντελόνι. Μπορώ να φανταστώ τα υγρά του μάθκια. Το αδιέξοδο ενός τοίχου που εν φαίνεται να έσιει χαραμάδα ελπίδας. Την ντροπή της καλοσύνης τζαι της ευγένειας μπροστά στην αθλιότητα του περιβάλλοντος. Έφυγε. Να ησυχάσει.
  
  Έτσι δολοφονούνται τα καλά τζαι ευγενικά μωρά, σαν μέρος του καλλλύτερου κομμαθκιού της κοινωνίας μας. Για τούτο πρέπει να αθθυμούμαστεν τον Στέλιο – σαν την καλοσύνη τζαι την ευγένεια που δεν υπερασπιστήκαμε. Γενικά. Γιατί στο συγκεκριμενο η ευθύνη εν επίσης συγκεκριμένη. Που δεν υπερασπίστηκαν τζήνοι που ήξεραν. Ένας φίλος επληροφόρησε μας ότι τουλάχιστον το ορθόδοξο μοναστήρι έστειλε πακέτα τροφίμων στην οικογένεια. Αλλά, τα θέσμια εν εβοηθήσαν… Αν υπάρχει συλλογική ευθύνη εν που εν καταφέραμε να ανατρέψουμε ακόμα τις πολιτικές του Χάρη τζαι όποιων άλλων που παράγουν την βία της οικονομικής εξαθλίωσης που ενισχύσει την βία που αναπαράγει ο αυταρχισμός που για μερικούς ξεκινά που το σπίτι πριν φτάσει στον κάθε Σέπο.
  
  Χρωστούμε τούτην την ανατροπή στον Στυλιανό. Στην μνήμη της καλοσύνης τζαι της ευγένειας που εν άντεξε. Τζαι που πρέπει να κάμουμε μια κοινωνία που να την προστατεύκει.

• Εξαιρετική καταγραφή δια χειρός Μαρίνου Νομικού της υποκρισίας μερικών… Αλλά είναι μερικοί τζαι οϊ η πλειοψηφία πκιον. Γιατί τζαι για την Έλενα τζαι για άλλα πρόσφατα, όπως τις δολοφονημένες μετανάστριες, ή τον τραμπουκισμό τον οποίο δέχτηκε Άλλα από τον Σέπο, αναδύθηκε τζαι το πραγματικό βουβό κλάμα/οργή μιας πραγματικής θλίψης αυτών που κουβαλούσαν ως τώρα στην σιωπή τους το πραγματικό πλειοψηφικο αίσθημα αυτής της κοινωνίας – το οποίο καπηλεύονται, οι άθλιοι της υποκρισίας.
  
  «Τον 14χρονο αυτόχειρα έκλαψε και ο κάθε σκατόψυχος που φώναζε «πουτανάκι» την Έλενα Φραντζή που κακοποιούσε ο παπάς, «μπάσταρδο» το 5χρονο παιδί της 41χρονης Ρουμάνας που πέθανε μέσα στο διαμέρισμα-σκουπιδότοπο, «πορνίδια» τις ανήλικες που τίγκαρε στην κόκα και βίαζε ο επώνυμος παιδεραστής και «λουθείτε τους γύφτους» όταν ο 13χρονος Ρομά έσφαξε την 9χρονη αδελφή του - για να θυμηθούμε μερικά μόνο απ’ τα greatest hits του Γραφείου Ευημερίας επί ημερών Ζέτας Αιμιλιανίδου. Γιατί για τον κάθε σκατόψυχο εκεί έξω η αυτοκτονία του μικρού ήταν «καθαρή» από τυχόν πολιτικές/ιδεολογικές επιπλοκές: Ένα φτωχό, τίμιο και υπάκουο ελληνορθόδοξο κυπριόπουλο, καλό παιδί και άριστος μαθητής που δούλευε σκληρά για να στηρίξει έναν βάναυσο πατέρα, μία άρρωστη μητέρα και τ’ αδέλφια του (άσχετα εάν αυτό ακριβώς το τελευταίο τον έστειλε πρόωρα στον τάφο). Ούτε κορίτσι που τα ήθελε, ούτε σεξ πουθενά στην εικόνα, καμία ύποπτη καταγωγή, σκούρο χρώμα δέρματος ή περίεργο θρήσκευμα για ν’ αλλοιώσει το αφήγημα και να μετριάσει τον ιντερνετικό σπαραγμό.»
  
  https://avant-garde.com.cy/istories/i-tragodia-enos-laou-pou-latreuei-to-drama?fbclid=IwAR3ZiLtVUPASIQAbFb6pvhgCWGusyjf3qUspB1BnXHdqtLrHa4HbalMyYAE

Σημ.: Λόγω των πολλών αιχμηρών αντικειμένων , ο Τζιάκ αρνήθηκε να είναι παρών κατα την διάρκεια των δηλώσεων.....

 

• Όταν μιλούμε για ευθύνες στην περίπτωση του Στέλιου, το να μην μιλά κανείς για την αθλιότητα τζαι τις ευθύνες της οικονομικής πολιτικής του Χάρη Γεωργιάδη, του Δημήτρη Γεωργιάδη τζαι τελικά της Ζέτας [με τις περικοπές παροχών κοκ] εν υποκρισία… Η Ζέτα μπορεί να εν η τελευταία σε ευθύνες, αλλά δεν είναι άμοιρη ευθυνών όπως το κατέγραψε και ο Καλλινίκου – από μια φιλική προς την ίδια οπτική γωνία.
  
  http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/778286/lypamai-zeta-alla-ofeileis-na-paraititheis
  
  Γενικότερα η Ζέτα εφαήθηκεν να εξυπηρετά τον Σιακόλα με την προσφορά πλαισίου για part time εργασία/κατάργηση ελεγχου στα ωράρια των καταστηματων κοκ, αλλά οι ελλείψεις σε κοινωνικούς λειτουργούς, με βαση τις διογκωμενες αναγκες, εν εφάνηκε να τη ενοχλούν ανάλογα. Διοτι όπως σωστα παρατηρει τζαι ο Καλλινικου εν το τεταρτο θυμα σε τομεα που εν της αρμοδιοτητας της. Οι κοινωνικές υπηρεσίες περιοριστηκαν ντε φάκτο ενώ οι αναγκες διευρυνονταν, για να εξυπηρετηθούν οικονομικά άλλες προτεραιότητες του κράτους των ημέτερων.
  
  Αλλά να αθθυμούμαστεν την μεγάλη ευθύνη: εν οι πολιτικές του Χάρη Γεωργιάδη που οδηγήσαν στην περικοπές για τους φτωχούς τζαι τους αδύναμους, ενώ εδιούσαν μπόνους τζαι ρουσφετολογικούς διορισμούς σε ημέτερους. Άμα συγκρίνει κανένας τα λεφτά που πέταξε ο Χάρης από το το δημόσιο χρήμα για τον ημέτερο συμμαθητή του τον Χατζηγιάννη τζαι την παρέα του, με τις περικοπές [ή/τζαι τις μη προσφορές υπηρεσιών] για τα αδύναμα κοινωνικά στρωματα, θα δει την γυμνή υλική πραγματικότητα που προκαλεί τέτοιες τραγωδίες όπως του Στυλιανού.

•  Οι νεκροί της φτώχειας είναι νεκροί μιας οικονομικής πολιτικής
  
  Θυμάστε τον Αβέρωφ να κτυπιέται για τα τσεκκούθκια των φτωχών, ενώ ουσιαστικά επροσπάθεν να συγκαλύψει τις ευθύνες των φίλων του, των «καλλύτερων τραπεζιτών» όπως τους ελάλεν, για την οικονομική κρίση;
  
  Τζιαμαί άρχισε ένα έγκλημα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα τζαι αφήνει στο δρόμο του πτώματα. Αδύναμων [μπροστά στην πρακτική των αδίσταχτων] ανθρώπων, καλοσυνάτων τζαι ευγενικών ανθρώπων, φτωχών ανθρώπων… 20-25% ζουν «αντιμέτωποι με την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό» εμάθαμε πρόσφατα που τες στατιστικές, τζαι άλλοι πουλούν διαβατήρια στο όνομα της χώρας που ανήκει σε ούλλους [τζαι στους φτωχούς τζαι τον κάθε Στέλιο] αλλά τα πλούτη της πάσιν στους λλίους ημέτερους.
  
  

• Τα παιδιά χωρίς δικαιώματα και η ρουσφετολογία
  
  Η επιτομή της ρητορικής της φτωχοποίησης, σε σχέση τζαι με τους νέους, όπως ο Στύλιονος, ηταν η δήλωση του Δ. Γεωργιάδη [αυτού του σύμβολου της υποκρισίας τζαι της ημετεροκρατικης λαφαζανιας που αφού έβριζε το δημόσιο σαν δημοσιογράφος μετα εβουρησεν με τα τέσσερα να αρπάξει καρέκλα στο δημόσιο – σαν μια επιδειξη νεοφιλελεύθερης απουσίας ηθών/τσίπας] που μας είπε τότε την εποχή της ψευτόμαγκιας [γιατί απέναντι στην τρόικα ηταν ντροπιαστικά δουλοπρεπείς] του Χάρουλη: τα παιδιά είπε, δεν έχουν δικαιώματα. Ήταν η συζήτηση για την επιχορήγηση των εισιτηρίων των λεωφορείων των μαθητών… και του Στυλιανού ας πούμε.
  
  Έτσι ο Δ. Γεωργιάδης δεν ήθελε μια μικρή επιχορήγηση για τους άλλους – ενώ ο ίδιος πληρώνεται καθημερινά χοντρά για να κάνει εκθεσούλες που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα και τις οποίες θα μπορούσε να κάνει οποιοδήποτε από το υπουργείο οικονομικών. Αλλά ήταν ημέτερος ο δημοσιογράφος του Πολίτη. Ενώ ο Στυλιανός ήταν παιδί χωρίς δικαιώματα στον κόσμο τους...
  

• Οι νεκροί που άφησε πίσω της η καταστροφική παρουσία του Χάρη Γεωργιάδη στο υπουργείο οικονομικών
  
  Θα πρέπει κάποτε, όπως έγινε και με τον Ιωνά να γίνει μια καταγραφή των νεκρών που έχει στον λαιμό του Χ. Γεωργιάδης και όσοι ηταν ρουσφετολογικά γύρω του κατά την περίοδο της προσπάθεια φτωχοποίησης της κοινωνιας την περίοδο 2013 – 2019, για να εξυπηρετηθούν οι ημέτεροι [φίλοι, κουμπάροι, μπαμπάδες, συμμαθητές, πλέγματα οικογενειών του βαθέως κράτους – και η τάξη των ελάχιστων προνομιούχων του κεφαλαίου]. Ο Στυλιανός θα είναι ο πρώτος σε αυτήν την λίστα εστω και αν είναι απλά ο πιο πρόσφατος.
  
  Για να θυμόμαστε ότι καθώς πέθαιναν άνθρωποι από την εξαθλίωση, από την πείνα, από το κρύο, από το αίσθημα της απόγνωσης που προκαλεί η φτώχεια, μερικοί τύποι μοιραζαν διορισμούς σε ημέτερους, έστηναν πάρτι με δημόσιο χρήμα στον συνεργατισμό, αγόραζαν στο δημόσιο ακριβά αυτοκίνητα για να ανταλλάξουν πιο παλιά χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος πέρα από το κόμπλεξ επιδειξης του καθενός, και τα κέρδη κάποιου επιχειρηματία κ.ο.κ.
  
  Μάζευαν τα ψίχουλα των φτωχών, περικόπτοντας για να πουλούν μόστα οι ημέτεροι. Και τώρα αναζητούν κάποιον να του φορτώσουν τους θανάτους που προκύπτου πια σαν συνέπεια της πολιτικής τους.

• Ευτυχώς που έχουμε και τον Γενικό Ελεγκτή να μας θυμίζει τα κόλπα των στημένων θεαμάτων αυτής της κυβέρνησης – αλλά, τελικά, και του βαθέως κράτους που την εξυπηρετεί [και τωρα και πριν, όταν οι προστάτες των λίγων και των προνομιούχων, όπως αποδείχτηκαν, ήταν αντιπολίτευση]. Το κόλπο με τις αξιολογήσεις των κυβερνητικών περιουσιών/ακινητων λ.χ. είναι ενδεικτικό και δείχνει κάτι βαθύτερο. Ότι μερικοί φαίνεται λες και έστηναν από τα μέσα τις τιμές για να εξυπηρετήσουν κάποτε, πριν το 2013, την αντιπολίτευση και μετά μάλλον τους επιχειρηματίες που θέλουν να υφαρπάσσουν δημόσιο πλούτο. Τζάμπα τον έχουν καταντήσει τώρα.
  
  Ιδου ένα κείμενο της Χ. Χατζηδημητρίου για το κραυγαλέο σκάνδαλο του φιλέτου στο Χίλτον που κάποιοι μποϋκόταραν την πώληση του τότε στο Κατάρ [και μάλιστα εν μέσω κρίσης] και τώρα έριξαν την τιμή χωρίς εκ των πραγμάτων λόγο και αιτία. Πλην βέβαια των συμφερόντων όσων θέλουν να το αρπάξουν φτηνά.
  
  Ενδεικτικό ίσως του πως λειτουργεί το βαθύ κράτος – και πως λειτουργούσε ιδιαιτέρα την περίοδο 2008-13
  
  «Πως το φιλέτο έγινε μπριζόλα;
  «Πολύ θα θέλαμε να πιστέψουμε πως έγινε λάθος. Ένα λάθος στα 1.700.000, όπως πολύ απλά (έως απλοϊκά) θέλει να το παρουσιάζει ο διευθυντής του Κτηματολογίου. Ένα λάθος που βγάζει μάτι όμως. Ένα τεμάχιο γης που ονομάστηκε φιλέτο και η αξία του εκτιμάτο, πριν λίγα χρόνια 90 εκατομμύρια, έπεσε στα 5. Πώς γίνεται; Ακόμα και να μη γνωρίζεις σε ποια περιοχή βρίσκεται το τεμάχιο, πως δεν μιλάμε δηλαδή για μια από τις πιο ακριβές περιοχές της πρωτεύουσας, μόνο και μόνο αν δεις τους αριθμούς δίπλα τον ένα απ’ τον άλλο, απορείς -ο ίδιος ο εκτιμητής- και κάνεις μία επαλήθευση. Δεν το αφήνεις να περάσει. Αν ήταν φυσικά ιδιωτική γη, θα το έβλεπε ο ιδιοκτήτης και θα διερωτάτο. Όταν πρόκειται για κρατική περιουσία όμως, απλά περνά και παγιώνεται και κάποια στιγμή πωλείται. Και κάποιος «τυχερός» αγοραστής διατείνεται πως πέτυχε κελεπούρι. Κοίτα να δεις τύχη που την είχε.
  
  Πολύ θα θέλαμε να το πιστέψουμε το σενάριο αυτό. Αλλά είμαστε πια μεγάλοι και έχουν δει πολλά τα μάτια μας. Αν και κάθε φορά, κάτι καταφέρνει να μας φέρει σκότος. Πώς γίνεται το ένα ή τα πέντε ή τα δέκα λάθη της επανεκτίμησης της ακίνητης περιουσίας να έχουν γίνει πάνω σε κρατικές περιουσίες, πάντοτε προς τα κάτω; Ακόμα και να ήταν υπερτιμημένο το φιλέτο απέναντι από το Χίλτον όταν εκτιμήθηκε για 90, πώς γίνεται τέτοια απόκλιση; Πώς γίνεται να έπεσε στα 5 όταν τα πάντα γύρω μας διατηρούν τις αξίες τους στα ύψη; Ακόμα και να θέλαμε τότε να ξεγελάσουμε τους Καταριανούς και το χρυσώσαμε, δεν μπορεί ένα φιλέτο να γίνει σε λίγα χρόνια μπριζόλα. Αντίθετα μία μπριζόλα εύκολα μπορεί να γίνει φιλέτο με τα κατάλληλα καρυκεύματα. Το είδαμε να συμβαίνει ουκ ολίγες φορές με ιδιωτικές περιουσίες, οι οποίες ευνοήθηκαν από την αλλαγή ζώνης και χρήσης.
  
  Ακόμα και ο χαρακτηρισμός που έδωσε ο γενικός ελεγκτής πως η εκτίμηση ήταν «ότι να 'ναι», φαντάζει προτιμότερος από ό,τι έρχεται στο δικό μας μυαλό σαν εξήγηση των λαθών που θα ζήμιωναν το δημόσιο τόσα εκατομμύρια (και θα πλούτιζαν κάποιους ιδιώτες αγοραστές οι οποίοι θα είχαν τα μάτια ανοικτά και τα εκατομμύρια έτοιμα για να επωφεληθούν των ευκαιριών).
  
  Παρόλα αυτά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έμεινε ικανοποιημένο από τις εκτιμήσεις μας, λένε οι αρμόδιοι. Στο ΔΝΤ τους δείξαμε τη μεθοδολογία, δεν τους είπαμε πως αποφασίσαμε να εκμηδενίσουμε την περιουσία του κράτους. Κι ούτε τους είπαμε πως κάνουμε λάθη που κοστίζουν δεκάδες εκατομμύρια.»
  
  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου 
  http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/779295/pos-to-fileto-egne-brizola

• Καταγράφοντας στιγμές ιστορικής αντίστασης. Η πνιχτή κραυγή ενός κοριτσιού την φωνή του οποίου δεν είχαν ακούσει μέχρι τότε. Μια καταγραφή από την αυλή του σχολείου που ανάτρεψε την νοσταλγία του Σεπου για τον αυταρχισμό…
  
  Θα επανέλθουμε στο ζήτημα του Σέπου και γιατί φάνηκε να προσπαθεί να ανασυνταχθεί η συντηρητική τάση μετά την ήττα που δέχτηκε, τζαι μετά τις ανοησίες για «αφαίρεση σταυρών» κοκ, είναι πιθανό να παίξουν και με την νοσταλγία του αυταρχισμού, αλλά και γιατί κυκλοφορούν φήμες ότι στο παρασκήνιο προσπαθούν να τον βολέψουν. Το πρόβλημα δεν είναι ο Σέπος σαν άτομο [που μάλλον χρειάζεται να δει και ο ίδιος την κατάσταση του ψυχολογικά και άλλωσπως] αλλά ακριβώς το αυταρχικό πρότυπο και το δίκτυο συγκάλυψης που τον έκανε διευθυντή. Οπότε είναι σημαντικό να διατηρηθεί και η μνήμη της αντίστασης σαν ιστορικό γεγονός, αλλά τζαι να υπάρχει μια παρακολούθηση των δεδομένων πίσω από τις κουρτίνες.
  
  Προσπαθήσαμε να ανασυγκροτήσουμε [μέσα από τη διασταύρωση αφηγήσεων από αυτόπτες μάρτυρες] την σκηνή/στιγμή της μαθητικής αντίστασης  που υποχρέωσε τον Σέπο να αναδιπλωθεί και που αξίζει να καταγραφεί σαν μέρος του αποκλεισμένου που αναδύεται στην επιφάνεια: Την εβδομάδα πριν να ανοίξουν τα σχολεία στο Λύκειο φαίνεται να υπήρχε ένα είδος έντασης στην προσμονή της επιστροφής των μαθητών/τριών. Κυκλοφορούσε ότι ο Σέπος θα έκλεινε τις πύλες [πλην μιας] με μεγάλες κλειδωνιές. Για να δώσει προφανώς το πρακτικό νόημα του αυταρχισμού του [όλοι είναι αιχμάλωτοι του, ας πούμε].
  
  Την μέρα που ήρθαν οι μαθητές/τριες πίσω κυκλοφορούσε ότι οι μαθητές είχαν έρθει με «ψαλίθκια»/εργαλεία τζαι έσπασαν τις κλειδωνιές. Φαίνεται να υπήρχε μάλιστα τζαι ένα ευρύτερο κλίμα με ταξικό υπόβαθρο. Μια μιτσιά φέρεται να είπεν: , «ενόμισεν ότι επειδή επαίρναν ο τραμπουκισμός του στους βούτυρους του Ακροπόλεως εννά περάσει τζιαι δαμέ»…
  
  Σε τέτοιο κλίμα, ο Σέπος έφκαλε τζαι τα απωθημένα του στην Άλαα… με την αποβολή/εκδίωξη λόγω μαντήλας. Όταν άρχισε η συγκέντρωση ο Σέπος ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί, όπως συνηθίζεται, τζαι άρκεψε ένα λόγο [ασυνάρτητο κατά τους φιλους που περιέγραψαν το σκηνικό] που επετάσετουν που το ένα θέμα στο άλλο χωρίς σύνδεση. Που κάτω οι μαθητές/τριες μιλούσαν. Τζαι υπήρχε ένα είδος αυξανόμενου κενού επικοινωνίας. Σε κάποια φάση κάπου έπεσε κάπως το θέμα στην αποβολή της Άλαα.
  
  Τζαι ξαφνικά μια μιτσιά, έφηβη, της ηλικίας της Άλαα, άρχιζε να φωνάζει «με μια τσιριχτή φωνή, γεμάτη ένταση αλλά τζαι πόνο οργής, που εν επολλοκαταλάβαινες τι ελάλεν, τουλάχιστον που κάποιαν απόσταση, αλλά έπιανες τον θυμό όπως τζαι ένα είδος έκρηξης..». Τα βλέμματα τζαι η εστίαση επήαν πάνω της. «Η φωνή της έφηβης ήταν πάντα ήρεμη κι εκπλαγήκαν οι καθηγητές στην τόση ένταση που χρησιμοποιήθηκε εκείνη τη στιγμή».
  
  Πόθεν έφκαινε τούτη η φωνή...;
  Όταν οι ψυχολόγοι προσπαθούσαν να ερευνήσουν τον τόνο της φωνής της γυναικείας έκφρασης, διαπίστωσαν ότι η αύξηση της έντασης της φωνής, οδηγούσε τις γυναίκες στο να βγάζουν δάκρυα. Για να ξεπεραστεί η καταστολή της έκφρασης χρειάζονταν ένα είδος πονεμένου ρήγματος.
  
  Η κοπέλα, με την φωνή από τα βάθη μιας σιωπής, άρχισε να ανεβαίνει τα σκαλιά προς το βάθρο της εξουσίας. Ο Σέπος προσπαθούσε να απαντήσει ακόμα πιο ασυνάρτητα πια. Μερικοί τον άκουσαν να παραμιλά την ύστατη ασυναρτησία – ότι «οι μουσουλμάνοι έφεραν τον Χίτλερ στην εξουσία». Αυτός που αναπαράγει την ρητορική της χούντας για την εθνική αντίσταση στους ναζί [συμμορίτες] τζαι για το Πολυτεχνείο [μύθος], ξαφνικά επροσπάθεν να πουλήσει.. αντιφασισμό; Κάμνοντας επίδειξη της άγνοιας του ότι δεν υπήρχαν καν μουσουλμάνοι τότε στις χώρες που επικράτησε ο φασισμός, τζαι ότι ήταν οι ελληνοχριστιανοί των ταγμάτων ασφάλειας που υπεράσπιζαν το Χίτλερ την κατεχόμενη Ελλάδα.
  
  Η κοπέλα που δεν είχε χρόνο για την Ιστορία, αλλά εξέκφραζε τον βιογραφικό της χρόνο, ανέβαινε τα σκαλιά. Ίσως κάποτε ο κυπριακός κινηματογράφος να αποθανατίσει σε αναπαράσταση εκείνη την άνοδο του έφηβου κοριτσιού ενάντια στον αυταρχισμό της νοσταλγίας/εξουσίας του χθες. Τζαι άρχισαν από κάτω να ανεβαίνουν μαζί της τζαι άλλοι μαθητές. Τούτη ήταν η εικόνα της αμφισβήτησης της εξουσίας στο σημερινό ιστορικό χρόνο. Μια πνιχτή φωνή παράπονου τζαι οργής που έφκαινε που χρόνια υποχρεωτικής σιωπής. Ένα ακόμα «ευγενικό τζαι καλοσυνάτο» παιδί που επιτέλους αποφάσιζε να μιλήσει στην εξουσία απέναντι του/της.
  
  Ο Σέπος κατάλαβε ότι δεν τον έπαιρνε. Οι μιτσιοί είχαν ήδη ενημερώσει την ΠΣΕΜ τζαι τα ΜΜΕ. Το κλίμα για τον Σέπο ήταν βαρύ πκιον τζαι στα βλέμματα τζαι στα βήματα…

• Γιατί μερικοί ίσως να ετοιμάζουν πίσω από τις πλάτες της κοινωνίας, να φορτώσουν τον Σέπο ξανά σε σχολεία ΙΙ:
  
  Και συνέχεια στα έργα και ημέρες του Σέπου όταν αμοληθεί ο αυταρχισμός τζαι αρχίζει να παραμιλά…
  
  Το ακόλουθο είναι αναφορά από τον φιλοκυβερνητικό Πολίτη ο οποίος πλειοψηφικά στήριξε την Άλλα και καταδίκασε τον ρατσισμό του Σέπου – πλην βεβαίως μερικών όπως του Τζίβα [που, θα μπορούσε να πει κάποιος, ποντάρει να του κτίσουν αστεροσκοπείο] που έβγαλε και πάλι περίπατο,  σαν νεότερη εκδοχή του Σέπου, την ημιμάθεια και τον αυταρχισμό του. Ο Τζίβας φοβάται τις κουρούκλες των ξένων τζαι νομίζει ότι το αυτομαστιγώματα εν μουσουλμανικό έθιμο – έμεινε που πληροφορίες, τα γέρημα, για να δει τα ανάλογα χριστιανικά θεάματα.
  https://www.facebook.com/photo.php?fbid=2443727365903645&set=a.1392437674365958&type=3&theater
  
  Αλλά ας πάμε στις καταγραφές για την Ιστορία της ντροπής  – ποιός είναι πραγματικά ο Σέπος:
  
  «Ενδιαφέροντα πράγματα για τίς απόψεις του Διευθυντή του Λυκείου Αποστόλου Βαρνάβα που έδιωξε μαθήτρια την Παρασκευή, γιατί φορούσε μαντήλα, γράφει σήμερα η στήλη «Θου Κύριε» στην Εφημερίδα Πολίτης.
  
  Όπως γράφει η στήλη: έναν χρόνο άντεξε στην Ευρύχου ο διευθυντής Λοίζος Σέπος και επέστρεψε στη Λευκωσία. Το έλεγε από την πρώτη στιγμή ότι θα επέστρεφε λες και είχε την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας στην τσέπη του. Επέστρεψε λοιπόν, όχι στο Λύκειο Ακρόπολης που ήθελε, αλλά στο Λύκειο Αποστόλου Βαρνάβα.
  
  Ενω συνεχίζει και αναφέρει η στήλη: «και από την πρώτη μέρα της λειτουργίας του μας έδωσε δείγματα γραφής. Έδιωξε μια μαθήτρια τρίτης λυκείου γιατί φορούσε μαντίλα. Μια πολύ καλή μαθήτρια που φορούσε μαντίλα. Αντέδρασαν βέβαια οι μαθητές. Μπράβο στα παιδιά. Οι καθηγητές έμειναν να κοι τάζουν σαν χάχες. Όπως και τις προηγούμενες μέρες. Όταν τους έκανε συνεδριάσεις και τους έλεγε ότι το σχολείο δεν θα γιορτάσει την 1η Οκτωβρίου ούτε τη μέρα του Πολυτεχνείου. Ειδικά για το Πολυτεχνείο… είναι μύθος.
  
  Τα σχολεία στα οποία είναι διευθυντής ο κ. Σέπος γιορτάζουν μόνο την 25η Μαρτίου και την 1η Απριλίου. Βεβαίως ο Κώστας Χαμπιαούρης για την υπόθεση της μικρής με τη μαντίλα έγινε έξαλλος. Διέταξε πειθαρχική εναντίον του διευθυντή. Από την ΟΕΛΜΕΚ πάντως μας είπαν ότι κανονικά θα έπρεπε να τεθεί σε διαθεσιμότητα.»
  
  https://dialogos.com.cy/mythos-to-polytechneio-gia-lo-zo-sepo-to-scholeio-den-giortazei-tin-1i-oktovrioy/

• Γιατί μερικοί ίσως να ετοιμάζουν πίσω από τις πλάτες της κοινωνίας, να φορτώσουν τον Σεπο ξανά σε σχολεία ΙΙΙ:
  
  Αν ένα άτομο εμφανές προβληματικό όσον αφορά τον αυταρχισμό [την ανάγκη του να στήνει θεάματα επιβολής λόγω των όποιων δικών του ψυχολογικών προβλημάτων], και ταυτόχρονα εμπαθές αλλά και αχάπαρο από στοιχειώδη δεδομένα της Ιστορίας και της Γεωγραφίας, το έπαιζε διευθυντής μέχρι πρόσφατα, το θέμα πια είναι ποιοί τον συγκάλυπταν.
  
  Αν ο Σέπος, όντως, στην απόπειρα του να δικαιολογήσει την επίθεση του ενάντια σε ένα κορίτσι άλλης θρησκείας από την δική του, αναμάσησε στο τέλος το «Οι μουσουλμάνοι έφεραν στην εξουσία τον Χίτλερ» τίθεται και αυτό σαν μέρος μιας σειράς φερόμενων δηλώσεων του [από τους συμμορίτες, μέχρι την αμφισβήτηση του Πολυτεχνείου] που δείχνουν όχι απλώς ένα εμπαθές άτομο [πως αλλιώς να περιγράψεις την νοοτροπια ενός ατόμου που λέει, εστω και ρητορικά, σε μια κόρη δολοφονημένου από την ΕΟΚΑ β, ότι στην δημοκρατία δεν πρέπει να εκφράζονται όλες οι απόψεις και σα είδος απόδειξης, επικαλέστηκε την πιθανότητα να καλέσει τους δολοφόνους του πατέρα της στην εκδήλωση για την αντίσταση τον Δεκέμβριο] αλλά και ένας αχάπαρος πραγματικά για τα ιστορικά γεγονότα.
  
  Ένα άτομο που χρησιμοποιεί την εξουσία που απέκτησε για να κάνει και επίδειξη και να συγκαλύπτει την άγνοια του μέσω της επιβολής. Πως έγινε διευθυντής ένας τύπος που δεν ξέρει καν ότι δεν είχε μουσουλμανικές κοινότητες στην δυτική Ευρώπη πριν το 1945; Πώς γίνεται διευθυντής ένας τύπος που δεν κατάλαβε ότι η ρητορική για συμμορίτες τέλειωσε από την περίοδο μετά το 1974...; Το ότι έχει μέσο είναι το μόνο λογικό συμπέρασμα. Κατανοούν όσοι τον έσπρωξαν ότι φόρτωσαν στα παιδια ένα προβληματικό άτομο; Το υπουργείο το κατανοεί; Όντως έλεγε ότι δεν θα τιμήσει την επέτειο της Ανεξαρτησίας και του Πολυτεχνείου; Και πληρώνοταν από την Κυπριακή Δημοκρατία;
  
  

• Γιατί μερικοί ίσως να ετοιμάζουν πίσω από τις πλάτες της κοινωνίας, να φορτώσουν τον Σέπο ξανά σε σχολεία IV: Η υστεροφημία του κ. Χαμπιαούρη και το ερώτημα: «Θα βολέψουν τον Σέπο και πάλι από την πίσω πόρτα;..»
  
  Αυτά υπαινίσσεται τουλάχιστον ο Πολίτης.. Ουσιαστικά, η όλη υπόθεση πια αφορά την όποια εικόνα υστεροφημίας του Χαμπιαούρη… Η θητεία του, που όπως όλα δείχνουν οδεύει προς το τέλος της, ταυτίστηκε με άτσαλες κινήσεις του [όπως η δήλωση μετά την συνάρτηση με το γΕλαμε] και η αντιπαράθεση με τους εκπαιδευτικούς πέρσι. Στην περίπτωση του Σέπου υπήρξαν 2 εκδοχές – η μια απέδιδε εύσημα στον Χαμπιαούρη ότι, έστω και με ρητορικές συγκαλύψεις [όπως το «από του καλλύτερους διευθυντές» κοκ] τόλμησε να αποκαταστήσει την συνταγματική τάξη σε ένα ακόμα αυταρχικό επεισόδιο ενός ατόμου, όπως ο Σέπος, που θα έπρεπε από καιρό να είχε διερευνηθεί για να του εξηγηθεί ότι πληρώνεται από το δημόσιο για να υπηρετεί το δημόσιο μεσω της εκπαίδευσης στα σημερινα δεδομενα, και όχι τις ψυχολογικές του ανάγκες εκτόνωσης αυταρχισμού και άλλων συνδρόμων νοσταλγιας του παρελθοντος.
  
  Από την άλλη, βέβαια, υπήρχε και η εκδοχή ότι ο Χαμπιαούρης κινήθηκε για να προστατεύσει τον Σέπο από τις συνέπειες της χοντράδας του που αυτήν την φορά προκάλεσαν και εσωτερική έκρηξη στο σχολείο, αλλά και στην δημόσια σφαίρα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης όπως και στα mainsteam MME.
  
  Οπότε η δημοσιοποίηση της έκθεσης για τα γεγονότα, αλλά και η στάση απέναντι στον Σέπο θα είναι καθοριστική για την υστεροφημία του κ. Χαμπιαούρη: αν όντως ξαναδιοριστεί ο κ. Σέπος – επιθεωρητής ας πούμε- θα επιβεβαιωθει ότι ο κ. Χαμπιαούρης συμπεριφέρθηκε με στόχο το ξέπλυμα. Αν, αντίθετα, ο Σέπος μείνει, έστω για ένα σημαντικό διάστημα που θα καταγράφει τη συνείδηση του προβλήματος, μακρυά από τα σχολεία [και γλυτώσουν τα παιδιά αυτής της γενιάς από την ψυχολογική κακοποίηση που προκαλεί η εξουσία-αυταρχισμός] τότε ο κ. Χαμπιαούρης θα έχει αφήσει και μια κληρονομιά θετική.
  
  Ιδού λοιπόν η Ρόδος , ιδού και το πήδημα κ. Χαμπιαούρη…
  
  «Την ίδια ώρα, όμως, ανάμεσα στον εκπαιδευτικό κόσμο, όπως πληροφορείται ο «Π», κυκλοφορούν φήμες για υποσχέσεις που δόθηκαν στον κ. Λοΐζο Σέπο (τέως διευθυντή του Λυκείου Απ. Βαρνάβα) ότι θα επιστρέψει στα σχολεία μετά την πλήρωση πέντε νέων θέσεων επιθεωρητών. Τις φήμες ενισχύει η μέχρι σήμερα διαδικασία που ακολουθεί το Υπουργείο Παιδείας σε σχέση με την προαγωγή διευθυντή σχολείου. Συγκεκριμένα, για να μην μείνει ακέφαλο το σχολείο, είθισται η θέση να αναπληρώνεται από διευθύνων των ΚΙΕ.»
  
  https://politis.com.cy/politis-news/kypros/lykeio-apostoloy-varnava-chorismenoi-sta-dyo-oi-mathites/?utm_source=nl&utm_medium=nl&utm_campaign=nl

•  Η αμηχανία της ακροδεξιάς [από το γΕλαμε μέχρι μερίδα του ΔΗΣΥ – άλλωστε η συνδικαλιστική οργάνωση καθηγητών του ΔΗΣΥ φάνηκε να διαφωνει με τις άλλες εκπαιδευτικες οργανώσεις στην καταδίκη του Σέπου] που είδε τους μηχανισμούς εξουσίας των ημέτερων της στα σχολεία να υπονομεύονται, προκάλεσε παράκρουση.
  
  Το γΕλαμε, κατά συνέπεια, βγήκε να ψαρέψει εθνικοφροσύνη στους σκουπιδοτενεκέδες του ρατσισμού. Έτσι ακολουθώντας το παραμιλητό της αναδίπλωσης του Σέπου, από την μια μουρμουρούσαν αμήχανα για την μαντήλα, αλλά σύντομα, ντυθήκαν το κοστούμι του θύματος-  Άρχισαν να διαρρέουν πληροφορίες οι δήθεν αφαιρέθηκαν σταυροί κοκ από μαθητές.
  
  Αξίζει πρώτα να καταγραφεί η δειλία της ρητορικής αναδίπλωσης. Τις προηγούμενες μέρες σκίζονταν γιατί να επιτραπεί στην κοπέλα να φορά κουρούκλα. Όταν διαπίστωσαν ότι αυτό το επιχείρημα δεν πουλούσε στο δημόσιο διάλογο, ξαφνικά αποφάσισαν να το παίξουν ότι... είναι και αυτοί όπως την κοπέλα από την Συρία.
  
  Είναι γεγονός ότι η ακροδεξιά πέρα από το να αντιγράφει δεν κάνει και τίποτα άλλο. Πρωτότυπη σκέψη και ακροδεξιά μάλλον θα προκαλέσει εγκεφαλικό. Οπότε, άρχισαν οι λαφαζανιές. Ότι αφαιρέθηκαν σταυροί από μαθητές – για να αποδειχτεί όπως πάντα με την ακροδεξιά, ότι ήταν ψέμα. Το ζήτημα αφορούσε κανονισμό/οδηγία να μην φορούν οι μαθητές μεταλικα αντικείμενα κατά την γυμναστική – η τζαι γενικοτερα οι  μιτσιοι των πρωτων ταξεων να μεν φορουν αντικειμενα αξιας που μπορει να χαθουν κ.ο.κ. Τζαι η αναφορά ήταν σε μωρό 6 χρονών [που να μπορούν να μιλουν για τζηνον].
  
  Οπότε αξίζει να δει κανείς, σε ενα δεύτερο επίπεδο, ποιοί διοχέτευαν αυτά τα fake news της ακροδεξιάς – για να είναι γνωστό και στο μέλλον σε τι είδους μηχανισμούς αναπαραγωγής λαφαζανιων θα καταφεύγουν. Να έχουμε ένα σχολείο με χριστιανική ορθόδοξη προκατάληψη που σπάει κόκκαλα και αυτοί να βλέπουν, πρόβλημα για τους... χριστιανούς. Μάλλον είναι σύμπτωμα ότι νοιώθουν τον αυταρχισμό και το μονοπώλιο τους να σούζουνται.
  
  Και φυσικά ποιο νούμερο εξουσίας βγήκε στο σεργιάνι για να πουλήσει την λαφαζανιά; Μα φυσικά ο αρχιεπίσκοπος που τόσο πολύ αγαπά την Ιστορία ώστε την θάβει για να κτίσει ξενοδοχείο…
  
  Αυτοί είναι λοιπόν – από το γΕΛΑΜε, στον Τζίβα του Πολίτη, στον αρχιεπίσκοπο, πτέρυγα του ΔΗΣΥ, και όσους φαιδρούς είδατε να κτυπιούνται το ιντερνέτ για τα fake news του παραμιλητού του Σεπισμού.
  
  http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/778460/kai-defteri-katangelia-apo-elam-ga-afairesi-stavroy-apo-mathiti

• Μάλιστα κύριε. Ασχολείται και με το σταυρό ο έμπορος ξενοδοχείων και τραπεζών. Ο αρχιεπίσκοπος της απουσίας τσίπας, είπε να πουλήσει και ψέματα, ακόμα και στο ναό του Ναζωραίου. Εφκήκεν να στηρίξει τα fake news του γΕλαμε ότι κινδυνεύουν τα σταυρουδάκια σε μια χώρα γεμάτη εικόνες ακόμα τζαι στους πιο άσχετους τόπους...
  
  Τζαι εν ευρέθηκε ένας/μια στην Εκκλησιά, εστω, να του πει  να ανατραπεί τζαι λλίον; Αλλά μάλλον κανένας πκιον εν παίρνει σοβαρά τι λαλεί, οπότε εν ασχολούνται.
  
  https://politis.com.cy/politis-news/kypros/archiepiskopos-kaneis-den-mporei-na-apagoreysei-toys-stayroys-stoys-mathites/
  
  Ιδού και πως καταγράφεται ο κανονισμός τον οποίο ο αρχιεπίσκοπος κάνει ότι δεν ξέρει. Αλλά το να περιμένεις από τον Τόμμυ ειλικρίνεια είναι μάλλον υπερβολική προσμονή. Έμαθε στις παραπλανήσεις… τζαι κατά άλλα πουλά θρησκεία που υποτίθεται θεωρεί το ψέμα αμαρτία.
  

• Οι εθνικοί γύπες που ζουν από τα πτώματα των άλλων… το ότι ένα παιδί έκανε μια ανοησία στην λειτουργία στην εκκλησία της Λύσης, είναι κάτι που θα μπορούσε να αγνοηθεί- ιδιαίτερα αφού από το περιβάλλον του διέρρευσε ότι και ο ίδιος κατάλαβε μετά τις συνέπειες [που είναι το ουσιαστικο], και ο ίδιος επίσης δεν θέλησε να δώσει οποιαδήποτε συνέχεια.
  
  Οπότε όπως σωστά έγραψε η Δεισδαιμόνα, ας αφήσουμε το παιδί. Και ας πάμε στου γύπες που θέλουν πτώματα. Είναι μια ενδιαφέρουσα βιομηχανία αυτή: να κατασκευάζονται πτώματα και μετά οι ενδιαφερόμενοι της «βιομηχανίας» [οι οποίοι θα μπρούσαν να θεωρηθούν και εν μέρει ένοχη υποκίνησης – χωρίς βέβαια οι ίδιοι να ρισκάρουν τον εαυτούλη τους – ή πρόσκλησης των αιτιών που έχουν σαν συνέπεια τα πτώματα] να τα ανεμίζουν για ιδιοτελές προσωπικό συμφέρον περιβάλλοντας τα με εθνικό κέτσαπ.
  
  Για ιστορικούς λόγους να αναφέρουμε έναν κύριο που ενώ ήταν αξιωματικός του πραξικοπήματος στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας, εκεί δηλαδή όπου η γραμμή ήταν να αφεθούν οι αντιστασιακοί να πεθάνουν «γιατί ήταν του Μούσκου», μετά την τραγωδία εμφανίστηκε σαν μέλος της επιτροπής για τους αγνοούμενους – και ήταν ανάμεσα σε αυτούς που εμπόδιζαν τις συμφωνίες για να βρεθούν έστω τα κόκκαλα των νεκρών και να ταφούν από τους συγγενείς. Για να συντηρείται το θέαμα των αγνοουμένων σαν είδος εθνικής επιχείρησης; Να είσαι στρατιωτικός στο πραξικόπημα που άφησε αγνοούμενους, και μετά να συμμετέχεις στο θέμα των αγνοουμένων σε ένα κλίμα που μάλλον φαίνεται ότι μερικοί θέλουν να το συντηρούν σαν θέαμα εθνικού κέτσαπ αντί να ενδιαφέορντια για να αποδοθεί στους συγγενείς ότι απέμεινε από τους νεκρούς για να ταφεί.
  [Για την περίπτωση του Νίκου Σεργιδη μπορείτε να δείτε τεκμηρια το βιβλίο «1619 ενοχές» του Μ. Δρουσιώτη, σελ. 67-72].
  
  Και ας έρθουμε μετά στην δεκαετία του 1990. Όταν μερικοί  χρησιμοποίησαν τους μοτοσικλετιστές για να κατασκευάσουν θεάματα στην νεκρή ζώνη. Και όταν ο Ισαάκ πιάστηκε αιχμάλωτος της έντασης και του κλίματος που δημιούργησαν αυτοί που μουρμουρούσαν ότι «χρειαζόταν ένας νεκρός στην πράσινη γραμμή» [για να φτιαχτεί το εθνικό φρόνημα μπλα μπλα] ξαφνικά ήταν χασιμιοί όταν ο Ισαάκ δολοφονείτο μπροστά στις κάμερες. Που ήταν το ραδιοφωνικό φερέφωνο των εμβατηρίων και όσοι άλλοι εθέλαν ήρωες τη στιγμή του θανάτου του Ισαάκ; Γιατί δεν ήταν εκεί; Γιατί δεν άφησε κανένας από τους παριστάμενους τις κάμερες, τα μικρόφωνα κοκ, να τρέξει να βοηθήσει τον Ισαάκ;
  
  Γιατί ο Ισαάκ ήταν ένα θύμα – και μερικοί ήταν δειλοί προφανώς να εκθέσουν τον εαυτό τους σε ρίσκο. Αλλά είχαν αμέσως χρήση για το πτώμα. Δεν τους ενδιέφερε ο άνθρωπος. Τους ενδιέφερε το πτώμα του όπως φάνηκε. Να το ανεμίζουν σαν εμπόρευμα, όπως έκαναν για χρόνια για άλλα θέματα, για να πουλούν εθνική αποβλάκωση. Όπως αυτοί που μιλούν για την 20^η Ιουλίου ξεχνώντας την 15^η Ιουλίου. Και φυσικά το θέαμα του εγκλήματος πάνω στο οποίο θα έκτιζαν οι γύπες που ήταν χασιμιοί την στιγμή του θανάτου, τα μελλοντικά τους θεάματα, τους την έδωσαν οι ομοϊδεάτες τους από την άλλη πλευρά, οι εθνικιστές, οι γελαμίτες/γκρίζοι λύκοι κλπ.

• Ένα τυπικό παράδειγμα της ψευτομαγκιάς που θέλει τους άλλους, ή τα παιδια των άλλων, να σκοτώνονται για να μπορούν μετά κάποιοι που πουλούν εθνικιστικές καραμέλες, να φκάλουν λόγους τζαι να στήνουν καριέρες σαν πολιτικοί, δημοσιογράφοι, καρτουνιστές κοκ, είναι ο συντηρητικός σύμβουλος του Τραμπ, ο Μπόλτον, τον οποίο εξαπόστειλε μέχρι και ο Τραμπ.
  
  Ο Μπόλτον ήταν φανατικός υποστηρικτής αμερικάνικων επεμβάσεων παντού – να στέλλονται δηλαδή αμερικανοί στρατιώτες παντού. Με μια εξαίρεση – τον εαυτούλη του: ο ίδιος παρά την λαγνεία για πολέμους, δεν πήγε στρατό.
  
  “Ομολογώ ότι δεν είχα καμιά επιθυμία να πεθάνω σε ένα χωράφι με ρύζι στην νοτιοανατολική Ασία. Θεωρούσα τον πόλεμο στο Βιετνάμ ήδη χαμένο..»
  
  “I confess I had no desire to die in a Southeast Asian rice paddy… I considered the war in Vietnam already lost.”
  
  — John Bolton, 1995
  
  Όπως ακριβώς μερικοί δακάτω που γράφουν χαζομάρες αναπαραγωγής φτηνών κλισέ, για να κατασκευαστούν πτώματα και να έχουν [συνειδητά ή σαν αποτέλεσμα δομικής αλληλουχίας ρητορικής και πράξεων] μετά να πουλούν εθνικιστική πτωμαΐνη.
  
  Όσοι θέλετε ήρωες νεκρούς να πάτε οι ίδιοι να σκοτωθείτε. Ή στείλετε τους δικούς σας. Αυτή είναι η μονη λογική απάντηση σε κάθε τούβλο που του στάζουν τα σάλια για θύματα τους οποίους να πουλά μετά στο παζάρι των εθνικών θεαμάτων.
  
  https://taskandpurpose.com/john-bolton-trumps-new-war-consigliere-dodged-already-lost-vietnam-war
  

• Να και ένας ενδιαφέρον εσωτερικός διαχωρισμός στο ΔΗΚΟ: Παντελίδης vs Βότσης:
  
  Η δήλωση με τα «μπράβο» του Παντελίδη του ΔΗΚΟ ήταν αμίμητη. Γιατί δεν πας εσύ ρε λεβέντη να κατεβάσεις σημαία, αφού αρέσκει σου, υποτίθεται, η κίνηση; Τι είσαι εσύ που κρύβεσαι πίσω από μια καρέκλα που σου έδωσαν και περιμένεις να ρισκάρουν άλλοι για να πουλήσεις φτηνό εθνικισμό...;
  
  Αντίθετα ο Βότσης ήταν σαφής και σοβαρός για το θέμα - μίλησε για τις συνέπειες.
  
  “Αγγελος Αιμιλιου Βότσης
  Αν αποφασίσει η χώρα μας να αντιμετωπίσει την κατοχή, ακόμη και με την στρατιωτική επιλογή, δηλώνουμε και πρέπει να δηλώνουμε παρόντες.
  
  Όμως εφόσον τέτοιο θέμα δεν υφίσταται, και καλώς δεν υφίσταται κατά την άποψη μου ,είναι μέγα λάθος να ενθαρρύνονται τα νεαρά παιδιά...να παίρνουν το θέμα στα χέρια τους ,με κίνδυνο της ζωής τους χωρίς μάλιστα να οδηγεί πουθενά τέτοια ενέργεια η οποία μάλιστα θα μπορούσε να δώσει στον κατακτητή το όποιο ερισμα για να δημιουργήσει ακόμα μια δυσάρεστη κατάσταση για μας.
  Ψύχραιμα λοιπον .
  Ας εκφράσουμε τον πατριωτισμό μας στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας λύσης, βιώσιμης και λειτουργικής για τα παιδιά και τα εγγόνια μας .45 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΟΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ. ΔΕΝ ΒΟΛΕΥΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ.”
  
  Γενικότερα: όποιος περιμένει σαν γύπας να σκοτωθεί κάποιος για να αμολυθεί πάνω σε πτώμα, και δεν τολμά να μιλήσει για τις συνέπειες που έχουν τέτοια θεάματα, αυτός κουβαλά ένα πτώμα στο στόμα του, που θα έλεγαν οι σιτουασιονιστές.

• Στα θετικά πρέπει να αναφερθεί ότι μόνο το γΕλαμε [και η κωμική φιγούρα του αρχιεπίσκοπου] τολμήσαν να καλλιεργήσουν κλίμα ενάντια στην απομάκρυνση του Σέπου. Αξίζει ιδιαίτερης μνείας [διότι δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει] η στάση του ΔΗΣΥ που δεν έτρεξε, τουλάχιστον την Βουλή, να ξεπλύνει τον Σέπο – όπως έκανε η οργάνωση των καθηγητών του.
  
  Το γΕλαμε έτρεξε να ψωνίσει κολλημένους στην εμμονή του εμβατήριου που τους έμαθαν να παπαγαλίζουν – τώρα τους κολλημένους ακόμα, τους είχαν να ωρύονται σαν κωμικά φερέφωνα ότι «κινδυνεύουν» από μια κουρούκλα ή ότι κινδυνεύουν οι σταυροί σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα γεμάτο χριστιανικές εικόνες. Άντε να δούμε πόσο υπόλοιπο ορθολογικής λειτουργεία έμεινε σε όσους υποβλήθηκαν στην εθνικιστική αποβλάκωση στην συντηρητική παράταξη/πτέρυγα της κυπριακής κοινωνίας.

• Εθνικό φολκλορ – περί χρωματιστών ρούχων/ σημαίων και γυαλιστερών κόλλων σε φωτογραφίες... Άντε δώστε το χρωματιστό ρούχο [ή αγοραστε από ένα σούπερμαρκετ ένα άλλο και δώστε το] να τελειώνουμε…
  
  Πάει να κλείσει το ανόητο επεισόδιο με την σημαία.
  Το κουφό είναι ότι τελικά υπήρχε τζαι κατηγορία ότι έφεραν ποδά τζαι την φώτο του Ντενκτάς..!! :) Ή τουλάχιστον έτσι ενομίζαν οι ποτζεί εθνικιστές. Διότι αν επαρακολούθαν κάποιος τζαι τις ποτζεί υστερίες για ένα ρούχο τζαι μια φωτό ήταν ακριβώς του ίδιου επιπέδου με τις ποδά ανοησίες.
  
  Το εθνικό δράμα ενός ρούχου τζαι μιας γυαλιστερής κόλλας... Τζαι να πεις  για το ρούχο/σημαία, άτε εν τοτέμ της φαντασιακής κοινότητας των εθνών κλπ . Αλλά η φωτό του Ντενκτάς; Γιατί να την φέρει κάποιος ποδά; Εν για να δικαιώσουν σουρεαλιστικά το βιβλίο του Γρηγόρη «ο Ντενκτάς στο Νότο»;
  
  Εντάξει το παιδί έκανε, ας πούμε, ένα λάθος εμβατηρίου. Άστο να πάει. Αλλά τι κυπριακό φολκλόρ είναι τζαι το να πιάνεις φωτογραφία που τους άλλους – ή [όπως τους ποτζεί κολλημένους] να νομίζεις ότι απήγαγαν μια φωτογραφία που αναπαράγεται σε χιλιάδες κόπυ;
  
  ΥΓ. Για να ηρεμήσουν οι εθνικόφρονες γύπες τζαι στις δυο πλευρές να τους θυμίσουμε ότι το έθιμο να κατεβαίνουν σημαίες ή και να σκίζονται – όχι να απαγάγονται..!!! - φωτογραφίες αντίπαλων πολιτικών είναι παράδοση στη γλυκεία μας χώρα από την δεκαετία του 1940. Δεν είναι ιδιαίτερα εθνικό το ζήτημα – συναντάται και σε εθνικές και σε ποδοσφαιρικές κοκ διαμάχες. Απλώς το νέο twist είναι η εντύπωση ότι κάποιοι φυλάουν σημαίες τζιαι φώτος. Υγείαν. :)
  
  https://politis.com.cy/politis-news/kypros/epistrefetai-i-toyrkiki-simaia/?utm_source=nl&utm_medium=nl&utm_campaign=nl
  

• Στήνουν κομπίνες για στελέχωση του Ανώτατου Δικαστηρίου από ημέτερους;
  
  Μπορεί να έχουμε πια μια λίστα με νεκρούς από το έγκλημα της οικονομικής πολιτικής, μπορεί η χώρα να εν ουσιαστικά περικυκλωμένη σαν συνέπεια των ψευτομαγκιών [προεκλογικών και των συμφερόντων του δικηγορικού γραφείου] του Ανάστου, αλλά οι μηχανισμοί της εξουσίας συνεχίζουν τις προσπάθειες ελέγχου τζαι περιορισμού των πιθανοτήτων διερεύνησης τους. Δημοσιεύουμε σε αυτό το τεύχος μια πολλά ενδιαφέρουσα πρώτη ανάλυση για το τί κυκλοφορεί στα παρασκήνια για τις αλλαγές στο δικαστικό σύστημα.
  
  Οι φαμίλιες, οι ευνοούμενοι τζαι το βαθύ κατεστημένο θέλουν να κάμουν πάρτι εμπέδωσης της διαπλοκής φαίνεται...
  
  «Ενώ η δημοτικότητα και ο σεβασμός προς τους Δικαστές έχει φτάσει στο ναδίρ το θέμα αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί την πλειοψηφία τουλάχιστον των νυν μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου αλλά ούτε και την πλειοψηφία των Προέδρων των Επαρχιακών Δικαστηρίων οι οποίοι αλληλογρονθοκοπούνται με κτυπήματα κάτω από την μέση για να πάρουν σειρά προτεραιότητας για τις προαγωγές που θα αρχίσουν να γίνονται από τον Ιούνιο του 2020 στο Ανώτατο Δικαστήριο. Το όλο σκηνικό ταιριάζει γάντι με το γνωστό μυθιστόρημα The Masters. Το κυπριακό κράτος και η κυπριακή δικαιοσύνη κατρακυλάει σε άβυσσο αλλά κάποια από τα στελέχη του ενδιαφέρονται μόνο για την εξουσία και τα οικονομικά οφέλη που αυτή θα επιφέρει.»
  https://www.kathimerini.com.cy/gr/kypros/anepanorthota-ektetheimenos-o-myron-nikolatos

• Οι προσπάθειες ελέγχου του Ανώτατου Δικαστηρίου ΙΙ:
  Ο Τεύκρος Οικονόμου και πάλι.. και η αναρρίχηση του. Και στο βάθος Ιωνάς… το δίδυμο από τον καιρό του θανάτου/ ντε φάκτο [θα μπορούσε να πει κανείς] δολοφονίας του Κ. Παπακώστα:
  
  Ο Τεύκρος Οικονόμου ξεκίνησε την αναρρίχηση του στο Ανώτατο, με την σκανδαλώδη καταδίκη του Κ. Παπακώστα [αποδεχόμενος αλλαγές μαρτυριών, και αγνοώντας τεκμήρια] η οποία οδήγησε τον Παπακώστα στην αιχμαλωσία των απωθημένων του Ιωνά που τον άφησε να πεθάνει. Αυτά ήταν τα δυο άτομα που ευθύνονται για το θάνατο του Κ. Παπακώστα - ο Ιωνάς και ο Τεύκρος Οικονόμου. Ο Οικονόμου από ότι φαίνεται υπέβαλε με εκείνη την παράσταση του διαπιστευτήρια του στην εξουσία – και όπως σχολίασε και ο Παπακώστας στην βιογραφία του, ανέβηκε με εξπρές διαδικασίες στο Ανώτατο, ενώ εκδικαζοταν την έφεση του…. βολικό για την εξουσία προφανώς. Τώρα λοιπόν ο Τεύκρος Οικονόμου, και πάλιν, από ότι ακούγεται, σε συνεργασία με τον Ιωνα, προσπαθεί για νέες αναρριχήσεις και καρέκλες;
  
  Και ο Τεύκρος Οικονόμου έχει και τις προσβάσεις του στο άλλο δίκτυο [το οποιο τεκμηριωθηκε δημοσια προσφατα αποκαλυφθηκε προσφατα] του Ανώτατου – το δίκτυο Πολυβίου. Απέκτησε και αυτήν την άκρη-πρόσβαση μετά από τις «υπηρεσίες» του [πως αλλιώς να το πεις πια;] με την εξίσου σκανδαλώδη απαλλαγή του Ηλιάδη της Τράπεζας Κύπρου μετά την καταδίκη του. Η απαλλαγή Ηλιάδη έγινε σε συνεργασία με τον Μ. Νικολάτο για τον οποίο οι τεκμηριωμένες καταγγελίες για εύνοια οικογενειακών του προσώπων [κόρης, αδελφής] από το γραφείο Πολυβίου είναι πια δημόσια τεκμήρια χωρίς ουσιαστική εξήγηση. Τι να πουν...;
  
  Έτσι φαίνεται ότι ο κ. Τεύκρος μανικώνεται για νέες αναρριχήσεις - στην πλάτη μας. Και αυτά τα κόλπα είναι υποτίθεται βελτίωση ή απλά αλλαγή προσώπων και εμπέδωση της διαπλοκής;
  
  «Σύμφωνα με αξιόπιστες δημοσιογραφικές πληροφορίες οι οποίες προέρχονται από πρώην και νυν Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίοι και δεν εμπλέκονται και δεν είχαν εμπλακεί σε αυτή την διαμάχη πρωταγωνιστές σε αυτήν είναι οι Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου Τεύκρος Οικονόμου και Αντώνης Λιάτσος. Αυτό γινόταν μέχρι τελευταία σε συνεργασία με τον πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης Ιωνά Νικολάου και συνεχίζεται από ότι φαίνεται και με τον νυν Υπουργό Δικαιοσύνης. Τα νήματα εκ μέρους της Εκτελεστικής Εξουσίας κινούνται από το Προεδρικό αλλά και από μια μικρή μερίδα του κυβερνώντος κόμματος οι οποίοι είναι αναπόσπαστο μέρος του κεντρικού πυρήνα του Κυπριακού βαθέως κράτους.»

• Οι προσπάθειες ελέγχου του Ανώτατου Δικαστηρίου ΙΙΙ: επιστρέφοντας στο σύνταγμα του 1960 με διαχωρισμό του Ανώτατου, αυτοακυρώνεται το «δίκαιο τη ανάγκης» αλλά και παραβιάζεται το σύνταγμα του 1960 με την απουσία των τουρκοκυπρίων.
  
  Μπας και μερικοί πουλούν διχοτόμηση μέσω των ημέτερων στο Ανώτατο;
  Το τί προσπαθεί να κάμει το συνεργείο της κυβερνητικής εξουσίας με τον Τεύκρο Οικονόμου κοκ, φαίνεται να είναι ακόμα πιο προβληματικο τεκμήριο του τι στήνεται πίσω από την πλάτη μας. Το πλάνο φαίνεται να είναι να ξαναχωρίσει σε δυο το Ανώτατο [άρα δυο καρέκλες προέδρων] όπως ήταν πριν το 1964. Φαινομενικά μπορεί να φαίνεται διαδικαστική κίνηση. Ουσιαστικά, όμως, είναι ένα πραξικόπημα ενάντια στην θεσμική ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας με βάση το σύνταγμα. Η απόφαση του δικαστηρίου τότε να συμπτυχθεί σε ένα, βασίστηκε στο «δίκαιο της ανάγκης» - και έτσι εξηγήθηκε νομικά ή νομικίστικα η απουσία των τουρκοκυπρίων.
  
  Το Ανώτατο με την σύμπτυξη διεκδικούσε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με βάση την οποία εξηγείτο κάπως η απουσία των τουρκοκυπρίων δικαστών – η οποία προνοείται απο το σύνταγμα. Η απόφαση τώρα να πάνε πίσω στο σύνταγμα του 60 χωρίς τουρκοκύπριους, αναιρεί ουσιαστικά την όποια λογική της «έκτακτης ανάγκης», κα τεκμηριώνει ότι οι ελληνοκύπριοι υφαρπάζουν τον δικοινοτικό θεσμό. Άρα το «δίκαιο της ανάγκης» δεν λειτουργεί πια. Σε τέτοιο πλαίσιο οι δικαστές παραβιάζουν την ίδια αρχή με βάση την οποία λειτουργούσαν ως τώρα και ντε φάκτο αναγνωρίζουν ότι δεν είναι δικαστές της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά δικαστές της ελληνοκυπριακής κοινότητας που παραβιάζει το σύνταγμα. Και όπως πάμε, ούτε καν της ελληνοκυπριακής κοινότητας θα είναι – αλλά εξάρτηση ίσως του γνωστού δικηγορικού γραφείου, ή ενός συνδυασμού δικηγορικών γραφείων που εξυπηρετούν τράπεζες οικογένειες, και μερικούς πολιτικούς.
  
  Μπας και είναι μέρος των φαντασιώσεων του Ανάστου για διευκόλυνση της διχοτόμησης; Απλώς θα αποδειχθεί γκάφα όπως άλλες ανάλογες κινήσεις. Αλλά πόσες πάσες στο τουρκικό κράτος. Αντραπείται τζαι νάκκον ρε...
  
  «Στόχος των δύο πιο πάνω Δικαστών είναι να διαιρεθεί το υφιστάμενο Ανώτατο Δικαστήριο σε Ανώτατο Δικαστήριο που θα επιλαμβάνεται αστικές και ποινικές εφέσεις σε τριτοβάθμιο βαθμό και σε ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο που θα ασχολείται με συνταγματικά θέματα και με θέματα Διοικητικού Νόμου. Ο ένας από τους δύο Δικαστές που έχουν προαναφερθεί οραματίζεται τον εαυτό του ως Πρόεδρο του Ανωτάτου και ο άλλος ως Πρόεδρος του Ανωτάτου Συνταγματικού για αυτό και έχουν συνάψει μια πρόσκαιρη συμμαχία μεταξύ τους για να εκτοπίσουν άλλους Δικαστές που προηγούνται στην ιεραρχία αλλά και να εκτοπίσουν και να διαβάλουν τον κ. Γιασεμή Γιασεμή ο οποίος έχει την ίδια αρχαιότητα με αυτούς περίπου. Παράλληλα ο κος Ιωνάς Νικολάου προαλείφεται από τους κύκλους του Προεδρικού για Γενικός Εισαγγελέας μετά την αφυπηρέτηση του νυν Γενικού Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη ο οποίος αφυπηρετεί πριν τα μέσα του 2020.
  
  Στόχος του Προεδρικού αλλά και του στενού κύκλου του Συναγερμού είναι όπως το Κυπριακό βαθύ Κράτος ελέγξει τόσο την θέση του Γενικού Εισαγγελέα όσο και τις θέσεις των Προέδρων των δύο Ανωτάτων Δικαστηρίων οι οποίες γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθούν.
  
  Ο στρατηγικός στόχος είναι σε περίπτωση που ο Συναγερμός δεν καταφέρει να ανακαταλάβει την εξουσία τον Φεβράρη του 2023 να συγκαλυφθούν σκάνδαλα διαφθοράς και τυχόν ευθύνες του Προέδρου και των Κυβερνόντων. Απτό παράδειγμα για αυτή την πρακτική είναι η απόφαση του κου Τεύκρου Οικονόμου με την σύμφωνο γνώμη του κου Νικολάτου όπως αθωωθεί κατ’ έφεση η Τράπεζα Κύπρου και ο κος Ηλιάδης παρά την διαφορετική και ορθή άποψη της κας Τάσιας Ψαρά η οποία επιδίκασε την καταδικαστική απόφαση του Κακουργιοδικείου. Είναι σε αυτό που προσδοκούν οι κυβερνώντες ώστε να μην μπορούν να βρεθούν προ ποινικών ευθυνών εφόσον αυτές ποτέ προκύψουν.
  …. τυχόν επαναφορά της διαίρεσης πίσω στην Συνταγματική τάξη του 1960 θα καταστήσει την Κύπρο και το Κυπριακό Νομικό σύστημα το περίγελο όλων των νομικών σχολών και των νομομαθών ανά το Παγκόσμιο. Θα δώσει ένα τεράστιο διπλωματικό όπλο στην Τουρκία και στους Τουρκοκύπριους οι οποίοι θα περιπαίζουν την κυπριακή δικαιοσύνη με ατράνταχτα επιχειρήματα.»
  
  Και για να θυμόμαστε τις καταγγελίες που δεν εχουν απαντηθει – και αυτοί που δεν εξηγησαν τωρα θελουν να αλλαξουν και τα δεδομενα του συντάγματος;
  
  https://www.sigmalive.com/news/local/545832/kataggelies-gia-diaploki-sto-dikastiko-soma-me-paidia-dikaston
  
  
  
  
•  Η Τράπεζα Κύπρου ελέγχεται από τον νόμο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ή τα συμφέροντα που εξυπηρετεί είναι υπεράνω και του νόμου πια;
  
  Και με αυτά τα παρασκήνια για το Ανώτατο δεν είναι να απορεί κανείς, γιατί διάφοροι παίζουν πελλόν για το θράσος των τραπεζών, ιδιαίτερα της Τράπεζας Κύπρου όσον αφορά τα κόλπα τους στο ξεπούλημα πακέτων δάνειων, σε εταιρείες που φαίνεται να ελέγχουν παρασκηνιακά συμφέροντα τραπεζιτών.
  
  Σύνδεσμος κατά της ασυδοσίας των τραπεζών:
  
  «Κάτι δεν πάει καλά σε αυτή την χώρα. Πληθώρα δημοσίων καταγγελιών για απάτη οχι μόνον δεν εξετάζονται αλλά και ούτε κανένας αρμόδιος μπαίνει στον κόπο να τοποθετηθεί. Ούτε καν ενας(ΕΝΑΣ) πολιτικός να πάρει θέση. Έχουμε γράψει ότι η Gordian (εταιρεία εξαγοράς δανείων) έχει ιδρυθεί από τους ΜΕΤΌΧΟΥΣ της τράπεζας Κύπρου με δάνειο 110000 ευρώ που τους έδωσε η τράπεζα Κύπρου. Αυτό είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ. ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΣΧΈΔΙΟ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ μεταξύ της τράπεζας Κύπρου και της Gordian εγκρίθηκε με διάταγμα του δικαστηρίου Λευκωσίας και δεν κουνιέται φύλλο. Δεν υπάρχει κυβέρνηση; δεν υπάρχει βουλή; δεν υπάρχει εισαγγελία; δεν υπάρχει τελοσπαντων κάποιος έντιμος να ελέγξει και να δώσει απαντήσεις; Κρυφτούν όλοι. Άρα τι σημαίνει;»
  
  
  
• Και κατά τα άλλα τα σκάνδαλα ξεπλύματος από το δικηγορικό γραφείο Αναστασιάδη συνεχίζουν να κυκλοφορούν… Νέο σκάνδαλο από Ρωσία τώρα. Πάνε και οι αδελφοί Ananiev, πελάτες του οικογενειακού δικηγορικού γραφείου του προέδρου. Αυτοί φέρονται να υφάρπαξαν 109 δισεκατομμύρια σύμφωνα με την κατηγορία η οποία διερευνάται.
  Άμα κυκλοφορούσαν τέτοια λεφτά [109 δις είναι 6 φορές το εθνικό εισόδημα της Κύπρου] άντε τώρα να ασχοληθεί και με την Κύπρο, ο Ανάστος. Και τα καθεστωτικά ΜΜΕ, σούζα… :) Κάτι ψίχουλα θα τρέχουν και από εκεί.
  
  ...Να θυμάστε το γκράφιτι του 74 «κανένας δεν ξεχνά, τίποτα δεν ξεχνιέται» όσο και αν λογοκρίνετε επιφανειακά. Η βαθιά μνήμη είναι πάντα εκεί… όπως και η υλική πραγματικότητα – του 74 είναι η εικόνα της βόρειας Κύπρου, των τραπεζιτικών σκανδάλων είναι η διάχυση της απονομιμοποίησης. Ποιός σας πιστεύει πια πλην όσων απλώς περιμένουν ένα ρουσφέτι;
  
  
  «The Ananiev brothers dug in on the island, Dmitry even received a residence permit. Here, another ex-senator and oligarch Viktor Pichugov, decided to register and President Nikos Anastasiadis was involved in a scandal with him. However, from Russia they threaten that they will not let the former beneficiaries of the bank live on Aphrodite Island.
  Another thread, to which are suitcases tied with billions of laundered rubles, SK Russia began to unwind this week.
  A criminal case was opened in connection with the theft of credit dossiers in the amount of 109 billion rubles and with 24 transactions of purchase and sale of securities before the introduction of an interim administration in the bank in 2017.
  The investigation believes that with the help of loss-making transactions, former top managers withdrew funds from a financial institution. In March of this year, the capital's Arbitration Court granted the claim of Promsvyazbank to ten foreign companies regarding the invalidity of transactions worth 32.6 billion rubles and 505 million dollars.
  After the recognition of the illegality of the transactions, the court decided to seize the property of the former beneficiaries of the bank. Among the assets seized are shares in several companies, a Bombardier plane, land, funds in bank accounts, the building and collection of the Museum of the Institute of Russian Realistic Art in Moscow and other property.
  Alexey Ananiev is put on the international wanted list for alleged misappropriation or embezzlement on a particularly large scale.
  The protracted Cypriot voyage of the brothers seems to be coming to an end.»
  
  Source: RBC
  09/09/2019

 

• Τζαι ένα διεθνές καλό: μέχρι τζαι ο Τραμπ εκατάλαβεν το αδιέξοδο της ανεύθυνης εθνικοφροσύνης του Μπόλτον [ρίξετε ρητορική γΕλαμ μαζί με αμερικανική νεύρωση μεγαλείων και μοναδικότητας και θα έχετε την σούπα Μπόλτον] τζαι εξαπόστειλε τον. Την ίδια εφτομαδα που εξαπόστειλαν δακάτω τον Σέπο.
  
  Είχαμε γράψει πρόσφατα ότι το πραγματικό πρόβλημα που καίει τον Τραμπ προεκλογικά ενεν η συσπείρωση των συντηρητικών, η οποία εν σιούρη αλλά το άνοιγμα σε ψηφοφόρους [οι οποίοι ανήκουν στην πλειοψηφία που δεν τον υποστηρίζει] που θα του δώσουν την νίκη – όπως το 2016. Είτε σπρώχνοντας τους να μείνουν σπίτι αντί να ψηφίσουν, είτε ψηφίζοντας τον σε σύγκριση με την πολεμοκάπηλη ρητορική των Δημοκρατικών. Οπότε που τα ανοιχτά μέτωπα φημολογείται ότι ο Τραμπ θέλει να κάμει ανοίγματα για μια κάποια συμφωνία είτε με Βόρειο Κορέα, είτε με Ιράν, είτε με Κίνα.
  
  Για τον Μπόλτον ο Τραμπ είσιεν πει πριν λλίον τζιαιρό «αν άκουγα τον κ. Μπόλτον θα κάναμε ένα πόλεμο κάθε εβδομάδα». Το πώς θα παίξει η απομάκρυνση Μπόλτον για την λατινική Αμερική θα φανεί. Αρχικά ο Τραμπ προσπάθησε να καθησυχάσει τους συντηρητικούς και διόρισε ένα από τους φαν των επεμβάσεων στην Λατινική Αμερική τον Michael Kozak σαν Acting Assistant Secretary for the Bureau of Western Hemisphere Affairs. Αλλά θα δείξει... Έτσι και αλλιώς το φιάσκο με τον Γουαιδό στην Βενεζουέλα ήταν από τις πιο φανταχτερές γκάφες του Μπόλτον, οπότε λογικά επέδρασσε επίσης στον να τον εξαποστείλει ο Τραμπ.
  
  Γενικότερα μιλώντας, πέρα από την προεκλογική στρατηγική Τραμπ, αυτό που φαίνεται από την διεθνή σκηνή είναι ότι τύποι σαν τον Μπόλτον, ένα μείγμα ψευτομαγκιάς αλά Λάζαρου Μαύρου και ρατσισμού αλά Σέπου, δεν φαίνονται να πουλούν ούτε για διεθνή θεάματα έστω και αν το κλίμα της εποχής μυρίζει εντάσεις.
  
  
  
  
• Πολιτικαντισμός του κερατά... Λέγαμε ότι ο Τραμπ θα πρέπει να παίξει και με την στρατηγική της διάσπασης της πλειοψηφίας που δεν τον θέλει για πρόεδρο. Ξεφορτώνεται λοιπόν τον Μπόλτον, και μερικοί Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ τσιμπούν σαν τους χάννους. Αρχίζουν να υπερασπίζονται τον Μπόλτον παρακαλώ, αυτόν τον δειλό που ήθελε να ανοίξει πολέμους παντού αλλά ίδιος δεν πήγε στο Βιετνάμ «γιατί δεν ήθελε να πεθάνει εκεί». Υπερασπίζονται αυτό το ψώνιο γιατί, είπαν μερικοί, ..θέλει να γίνει διαλλακτικός ο Τραμπ και ο Μπόλτον δεν τον άφηνε… να υποχωρήσει. Τζαι μετά απορούν γιατί έχασε η Χίλαρι που έσταζε ακόμα αίμα από την Λιβύη. Προφανως ο Τραμπ εστιάζει στην απροθυμία πολέμων και εξωτερικών εμπλοκών/ επεμβάσεων.. Και μια μεγάλη πια μερίδα των Δημοκρατικών ανήκει στην αριστερά για την οποία τέτοια θέματα είναι ζήτημα προτεραιότητας...
  https://www.rt.com/usa/468525-bolton-firing-reactions-media-democrats/
  
  Όσο για τους Δημοκρατικούς που έπαιξαν στο ρυθμό της μπανανόφλουδας που τους έριξε ο Τραμπ, αυτά παθαίνεις όταν προσπαθείς να αποβλακώσεις το κοινό με αντι-ρωσική ρατσιστική υστερία – στο τέλος από φερέφωνο γίνεσαι true believer. Έτσι ο Τραμπ θα μπορεί να εστιάσει μηνύματα σε μερίδα του κοινού για την αδιαλλαξία των Δημοκρατικών.. Αλλά φυσικά άμα δει ότι χρειάζεται ένεση και η συντηρητική του βάση, θα ρίξει ανάλογο θέαμα – έχει απόθεμα από αυτά....
  
  Αλλά για τους Δημοκρατικούς το θέμα είναι να συσπειρώσουν μια πλειοψηφία που δεν θέλει μεν τον Τραμπ, αλλά μεγάλη μερίδα τους δεν ταυτίζεται και με τα θεάματα που χρησιμοποίησε το κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος σαν είδος αντιπολίτευσης στον Τραμπ από το 2016... Ουσιαστικά, ενώ η βάση των Δημοκρατικών κινείται προς τα αριστερά, όπως και νέοι εν δυνάμει ψηφοφόροι, το κατεστημένο του Δημοκρατικού κόμματος συν η πλειοψηφία των ΜΜΕ, σύρθηκε δεξιότερα στην εξωτερική πολιτική.
  
  Τώρα τα δυτικά φερέφωνα στο Χονγκ Κονγκ άρχισαν τους τραμπουκισμούς, αφού δεν μαζεύουν πλήθη, ενω άρχισαν και οι μαζικές εκδηλώσεις των υποστηρικτών της ενιαιας Κίνας.  Το Σάββατο επιτέθηκαν σε μαζική συγκέντρωση των αντίπαλων τους. Και έχουν και ένα τραγουδάκι που θυμίζει το σύνθημα των ουκρανών νέο-ναζί. Όχι μην υποψιαστείτε ότι απλά οργανώνονται από την ίδια πηγή...
  
  Το γεγονός που προκάλεσε την αντιπαράθεση ξεκίνησε από την επίθεση των φιλοδυτικών σε ένα δάσκαλο, ο οποίος όταν βρέθηκε σε  ένα Mall όπου είχαν μαζευτεί φιλοδυτικοί, απάντησε στα δικά της τραγούδια, τραγουδώντας τον ύμνο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
  
  Και  τότε οι «φιλο-δημοκρατικοί», κατά τα δυτικά ΜΜΕ, του επιτέθηκαν. Οπότε το Σάββατο έγινε συγκέντρωση συμπαράστασης στο δάσκαλο. Σε αυτή την συγκέντρωση επιτέθηκαν οι φιλοδυτικοί.
  
  Το θέμα με τα τραγούδια έχει να κάμει με το ότι οι πρόσφατες συγκεντρώσεις των υποστηρικτών της Κίνας [αντί της Δύσης] τραγουδούν τον εθνικό ύμνο της Κίνας. Οπότε είπαν και οι συμμαχοι των δυτικών να εφεύρουν κάτι αντίστοιχο – οπότε άρχισαν να τραγουδούν ένα τραγουδάκι που θυμίζει Ουκρανία [«Δόξα στην Ουκρανία» φώναζαν οι  απόγονοι των συνεργατών των ναζί, «Δόξα στο Χονγκ Κονγκ» λέει το τραγούδι των δουλοπρεπών οπαδών του Τραμπ στο Χονγκ Κονγκ…]
  
  Και εννοείται ότι τα δυτικά ΜΜΕ δεν δείχνουν τις συγκεντρώσεις των υποστηρικτών της Κίνας – αλλά θεωρούν ότι άμα κάνουν τραμπουκισμούς οι φιλοδυτικοί δεν πρέπει να μεταδίδονται – και απλώς, όταν γίνει προσπάθεια να τους σταματήσουν τότε να παρουσιάζεται σαν «βία εναντίον διαδηλωτών» οι οποίοι προφανως είναι πολύ πιο προνομιούχοι για τα δυτικά ΜΜΕ από διαδηλωτές οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη.
  
  Πολλή ουκρανικά έπεσε τζαι μάλλον οι δυτικοί εν εκαταλάβαν το φιάσκο τους.
  https://www.rt.com/news/468828-hong-kong-protest-fistfight/
  
  Κατά τα άλλα οι φιλοδυτικοί του Χονγκ Κονγκ πλησιάζουν πια το πρότυπο «αναζητώντας μπάτα για να γλείψουν». Πόση αναξιοπρέπεια τζαι λαγνεία υποταγής. Την μια κρατούν την αποικιακή σημαία, την άλλη εκλιπαρούν τον Τραμπ [για... δικαιώματα!] τζαι τραουδούν τον αμερικανικό εθνικό ύμνο [σαν αίτηση προνομιακής παραχώρησης βίζας...;] τζαι τούτην την Κυριακή τραγουδούν τον αποικιακό ύμνο.God save the queen… :)
  
  Τo astroturfing [η κατασκευή κινημάτων από μορφές εξουσίας] τζαι η δουλοπρέπεια σε νέα επίπεδα πάτου. Αλλά τωρά εν στις εκατοντάδες πκιον.
  
  Αλλά τι να κάμουν τα πλάσματα – τα δυτικά ΜΜΕ που τους καθοδηγούν θέλουν θεάματα κάθε σαββατοκυρίακο. Κάτι πρέπει να κάμνουν για να μεταδίδεται…
  
  «Activists flocked to the UK Consulate in Hong Kong on Sunday, waving Union Jacks and singing ‘God Save the Queen’ in a bid to convince London to step in and protect them from Beijing like it would have in the colonial era. The hundreds of protesters who gathered in front of the British Consulate-General…»
  
  https://www.rt.com/news/468852-hong-kong-british-anthem/