Το θέατρο σκιών της κυβέρνησης: Αβέρωφ, Προδρόμου, Χαμπιαούρης vs Χριστοδουλίδης, Καδής, Ζ. Αιμιλιανίδου

·     

Μετά την αποτυχία των κυβερνητικών σχεδιασμών [μέχρι και την Χόπλαρου την έριξαν στο μαύρο δάκρυ για τα .. «κοίτα να δεις ευαισθησίες η Χόπλαρου..:)] και το 95% ψήφο στήριξης των εκπαιδευτικών για τις συντεχνίες τους [που ήταν εν μέρει στόχος της κυβερνητικής επίθεσης] η κυβέρνηση άρχισε το θέαμα αλλαγής προσώπων. Αντί του Χαμπιαούρη και του Προδρόμου, εμφανίστηκαν σαν διαπραγματευτές ο Καδής, ο Χριστοδουλίδης και η Ζέτα. Και ανακοινώθηκε ο εμπλουτισμός του κυβερνητικού Muppet Show με την επιστροφή του Βίκτωρ-Μαρί. 
Αυτό σημαίνει ότι: 

1. Ο Αβέρωφ δεν αποδίδει πια.

2. Ο Χαμπιαούρης φορτώνεται την αποτυχία και αναλαμβάνουν ο τέως υπουργός παιδείας – ο Καδής, που κατάλαβε ότι ήταν ανοησία να πάρει μια στατιστική έρευνα της Διεθνούς Τράπεζας σαν αντιπροσωπευτική για την εκπαίδευση –και η υπουργός εργασίας – απαντώντας στο αρχικό θέμα των συντεχνιών και των εργαζομένων, ότι η υπουργική απόφαση του Ιούλη ήταν αυταρχική και έπρεπε να αλλάξει μέσω διαβουλεύσεων.

3. Η εμπλοκή του Χριστοδουλίδη και η επιστροφή του Βίκτωρ-Μαρί είναι ακόμα άγνωστης προέκτασης. Ο Χριστοδουλίδης μπορεί να επιστρατεύθηκε για πρόσβαση στους συνδικαλιστές του ΔΗΣΥ, με δεδομένο ότι έχει ακροδεξιές καταβολές και θα μπορούσε να μιλήσει στους «δικούς» του Ταλιαδώρου. Αλλά θα μπορούσε λόγω και της παραπλανητικής εικόνας που πουλά για δήθεν «χαμηλούς τόνους» [δήθεν διότι όπως αποδείχτηκε στο Κραν Μοντανά, είναι και αυτός μέρος του υστερικού επιτελείου «ναυαγήστε την λύση που απειλεί τις καρέκλες μας»]. Αν και μια ρεζέρβα για μερικούς, η εισήγηση ότι «απειλεί» τον Αβέρωφ είναι μάλλον υπερβολική.

Ο Χριστοδουλίδης είναι τύπος που προσφέρει υπηρεσίες, και προσπαθεί να βολευτεί με κινήσεις κάτω από το τραπέζι, αλλά στο ανοικτό παιχνίδι της εξουσίας στο εσωτερικό του ΔΗΣΥ, δεν αντέχει – έχουν αρκετά μαζεμένα για την δράση του για να βγάλουν νοκ άουτ πριν καν μιλήσει…

Έτσι είναι η λάσπη – άμα ένας οργανισμός/κόμμα [όπως ο ΔΗΣΥ] αρχίσει να λειτουργεί μόνο με το να ρίχνει λάσπη γύρω του, αναπόφευκτα και στο εσωτερικό η διαμάχη για έχει πολλή βρωμιά… Και ο Χριστοδουλίδης είναι εύκολος στόχος, γιατί το επιφανειακό λουκ, είναι διάτρητο. Το Κραν Μοντανά δεν συγκαλύφθηκε…

·     Η άλλη απορία είναι ο ρόλος του Βίκτωρ–Μαρί, ενός ξοφλημένου βασικά διαφημιστικού προϊόντος, σε σχέση με τον νυν εκπρόσωπο, τον Προδρόμου.

Προδρόμου και Βίκτωρ-Μαρί έχουν κοινά χαρακτηριστικά: είναι όξινοι και εριστικοί και συνήθως προσπαθούν να ανταπεξέλθουν σε θέματα που δεν τους βολεύουν ή δεν ξέρουν, με επιθέσεις και λάσπη εναντίον αντιπάλων ή σαν προσπάθεια μετατόπισης.

Οπότε δυο πανομοιότυπα νούμερα, τί να κάνουν στο προεδρικό. Χρειάζονται και το ψέμα του ηπίου ύφους του Χριστοδουλίδη. Οπότε είτε θα δώσουν άλλη καρέκλα στον Προδρόμου, είτε θα τον αποσύρουν για λίγο για να κατευνάσουν τους δεξιούς/συναγερμικούς εκπαιδευτικούς που θέλουν το κεφάλι του.. [προς συναγερμικούς: συνέλθετε, ο Ανάστος είναι όπως το άτομο που είναι αιχμάλωτος σε δίκτυα – κάθε συνεργάτης του ξέρει αρκετά για να του προκαλεί αϋπνίες, οπότε για αυτό δεν απολύονται και απλώς ανακυκλώνονται και τρέχει η κυβέρνηση με το τόσο άγχος να τους βγάζει από την φυλακή [όπως τον Ρίκκο]..