Ο ΔΗΣΥ προσπαθεί να πιαστεί από ότι να’ναι στον βάλτο της διαπλοκής που έχει ρίξει τον εαυτό του και την κοινωνία ολόκληρη

Η κρίση την οποία έφεραν στην Κύπρο οι τράπεζες έληξε για την ΕΕ από το 2015. Στην Κύπρο, όμως, βολοδέρνουμε από την κληρονομιά των μη εξυπηρετούμενων [προϊόν της λιτότητας/μείωσης εισοδημάτων της πλειοψηφίας για να ενισχυθεί και η μειοψηφία των ημέτερων επιχειρηματιών του ΔΗΣΥ και των δικηγορικών γραφείων πολιτικών], από τα σκάνδαλα της διαπλοκής της διακυβέρνησης του Χάρη Γεωργιάδη – των διορισμών, των λιστών διαγραφής δανείων και εξυπηρετήσεων κοκ, και με μια καθήλωση μισθών που απλώς ανακυκλώνει την κρίση στην πλειοψηφία, ενώ το δημόσιο χρέος είναι άνω του  100%. Και η κυβέρνηση πανηγυρίζει γιατί ένας οίκος αξιολόγησης έβγαλε την οικονομία από την κατηγορία «σκουπίδια». 

Εδώ θα μας βρει η επόμενη κρίση να πληρώνουμε ακόμα τα χρέη των «καλύτερων τραπεζιτών» της προηγούμενης κρίσης – τους οποίους ξεπλένει τώρα και το Ανώτατο δικαστήριο. Αλλά όταν το μόνο που έχεις κάνει είναι να υπακούσεις και να έχεις ρίξει την πλειοψηφία στον εγκλωβισμό των χρεών και των στάσιμων απολαβών, τί να πεις – ότι τρώνε καλά οι λίγοι ημέτεροι; Ρίχνεις αστεράκια συγκάλυψης. 

Αν τον ενδιέφεραν οι οίκοι αξιολόγησης θα έβλεπε ότι έλεγαν καθαρά και ξάστερα από το 2011 ότι το πρόβλημα ήταν η έκθεση των τραπεζών στην ελληνική κρίση. Αλλά τότε ο Χαρούλης πουλούσε υπηρεσίες και για την αφήγηση των τραπεζιτών – και δεν διάβαζε. Απλώς παπαγάλιζε το εμβατήριο. Τώρα ψάχνει κανένα κλώνο να πιαστεί στο βάλτο της διαπλοκής που έχει ρίξει τον εαυτό του με την αδυναμία του να καταλάβει ότι το δημόσιο δεν είναι το ίδιο με την προφορά ευνοιοκρατικών θέσεων σε μερικούς με την ελπίδα να στηρίξουν ψυχολογικά ένα ανασφαλές «εγώ».

Κατά τα άλλα οι συναγερμικοί τρέχουν να μπαλώσουν τις τρύπες. Αυταρχισμός Ανάστου - για να μην υπάρχει και η αυταπάτη ότι τα θεάματα του Προδρόμου είναι αποκλειστικά δικά του και όχι μιας γενικότερης νοοτροπίας.

Οι γελοιότητες του Ιωνά - τώρα θα έχει και τον τέλειο σύμβουλο, που του μοιάζει απόλυτα στην νοοτροπία, τον Βίκτωρ-Μαρί. Και νά’ σου και ο Αβέρωφ που έριξε φιλοδυτικό κοκαλάκι στα θύματα της μάντρας των προβάτων της πτέρυγας της δεξιάς που βόσκει ακόμα στον ψυχρό πόλεμο. 

«Δεν είμαστε με την Ρωσία που έχει άλλα συμφέροντα… Ανήκουμε στην Δύση..» είπε πάνω κάτω. Θα μπορούσε να το θεωρήσει κανείς σαν μια προσπάθεια να καλοπιάσει και άλλο την αμερικανική πρεσβεία [εξαρτάται αν την ελέγχουν αυτοί του Τραμπ ή οι αντίπαλοι], ίσως και την βρετανική. Αλλά εσωτερικά τουλάχιστον ο Αβέρωφ προσπαθούσε να κατασκευάσει θέαμα για να μετατοπίσει την εσωτερική δυσκολία της κυβέρνησής του, και την αυξανομένη αντιπάθεια που προκαλεί ο ίδιος, σε μια νοσταλγία ρητορικών του παρελθόντος. 

Αύριο άμα ρίξει κανένα κοκαλάκι και η Ρωσία να δείτε τα σάλια του Αβέρωφ να στάζουν. Κατά τα άλλα για την ώρα ο στόχος είναι η προσπάθεια συσπείρωσης των συναγερμικών. Όμως ο Αβέρωφ μπορεί να πουλά ήδη και προσπάθεια για την απόπειρα αναβίωσης του κυπριακού σαν θεάματος. Ό,τι του πουν σε αυτό.