Σπόντες [19 Αυγούστου 2018]

• Η ροή των αυτοκινήτων προς τη βόρεια Κύπρο ήταν από τα πιο ανακουφιστικά συμπτώματα του καλοκαιριού. Οι ουρές ξεκίνησαν σαν άτυπη διαμαρτυρία και άρνηση υποταγής στο καρτέλ των καυσίμων στον νότο, και το καλοκαίρι, με τη δυνατότητα θάλασσας και διακοπών, οι ουρές άρχισαν να διογκώνονται, και να ακούγεται πιο ευδιάκριτα η ιστορική αναγκαιότητα για άνοιγμα στο τείχος του διαχωρισμού… Οι ρωγμές στο τείχος [όχι απλώς το στρατιωτικό αλλά, και πιο σημαντικά, το ψυχολογικό] διευρύνονται. Άντε να δούμε ποιά φιέστα θα στήσουν τώρα οι νοσταλγοί της εξουσίας του χθες τζαι τα ζόμπι που πίνουν το αίμα/ζωή των ανθρώπων για να συντηρούν την νεκροφιλία της φαντασίωσης τους ότι είναι οι «καθοδηγητές» – με το αζημίωτο φυσικά.. :)

• Χαμένα χρόνια στην Παιδεία… Θα περιμένουμε βέβαια τους εκπαιδευτικούς να συζητήσουν την προσφορά κοκ του υπουργού. Οι εμπλεκόμενοι εργαζόμενοι έχουν προτεραιότητα. Η απορία όμως είναι η εξής: καλά τόσο καρκασιαλλίκι [ο υπουργός και οι συν αυτώ] για να περικόπτουν αναθέσεις ωρών για συγκεκριμένα καθήκοντα – τζαι τωρά πάνω κάτω θα πληρώνονται έξτρα άμα παίξει η μοριοδότηση; Επερισσέψαν λεφτά δηλαδή; Κατά τα αλλα πόσο αχαπάροι μπορεί να είναι μερικοί [χωρίς όνομα] να θέλουν δωρεάν διδασκαλία θεάτρου, ας πούμε, κοκ τζαι να μεν καταλάβουν την εκπαιδευτική λειτουργία του θεάτρου ή άλλων μορφών γνώσης ή αισθητικής; Ή νομίζουν ότι άμα στέκεται ο/η δάσκαλος/α μέσα στην τάξη εν πιο χρήσιμο διδακτικά, παρά να μιλά σε ομάδες στα πλαίσια πρότζεκτ; Όχι μόνο η εκπαίδευση πάει πίσω στην εποχή που το σχολείο ήταν τυφλή αναπαραγωγή [απαγγέλλοντας κείμενα χωρίς ενδιαφέρον για το περιεχόμενο τους – έτσι άρεσκεν τζαι το αρχαίο θέατρο στην χούντα..:)] αντί ενθάρρυνση στη δημιουργικότητα, αλλά τούτη η στενοτζεφαλιά το μόνο που καταφέρνει είναι να εγκλωβίζει παραπάνω.

Κύριοι, το θέμα της δημιουργικότητας τζαι της λειτουργίας εκτός καλουπιών έννεν θέμα ριζοσπαστικών εισηγήσεων – εν η αναγκαιότητα της εποχής της ηλεκτρονικής επικοινωνίας… Αλλά που τους κληρονόμους της Κλαίρης τζαι του Ουράνιου στην μακάρια αχαπαροσύνη τους για το τί είναι αναγκαία παιδεία για το μέλλον, τί περιμένεις… Να δούμε πώς θα εξελιχθεί ο διάλογος τζαι θα κρίνουμε… Αλλά σίγουρα ένα μεγάλο μέρος του όλου σκηνικού ήταν θέαμα μετατόπισης – ας πούμε δαιμονοποίηση εκπαιδευτικών για να ξεχαστεί πώς διαλύθηκε και χαρίστηκε ο Συνεργατισμός για σώσουν την Ελληνικη και να βάλουν τους ημέτερους στο τραπεζιτικό πλαίσιο μέσω Logicom… Τζαι μάλλον εφοηθήκαν άμα είδαν την διαδήλωση των εκπαιδευτικών του Ιούλη… Η ουσία της εκπαίδευσης τώρα πια είναι το περιεχόμενο, όϊ οι ώρες που στέκεται ή κάθεται κάποιος/α… Αλλά εξαρτάται τζαι που θωρεί ο καθένας – μπροστά ή πίσω… Χαμένα χρόνια. Αυτό είναι αυτή η περίοδος…

           

• Οι ανεμόμυλοι θα γυρίζουν πάντα γιατί είναι η δουλειά τους – οι άνθρωποι που λειτουργούν σαν ανεμόμυλοι ΟΦΑ [Όπου Φυσά ο Άνεμος] όμως γυρίζουν μέσα από την απόγνωση ότι δεν έχουν τί να πουν. Το Σάββατο τα σχόλια στον Φιλελεύθερο, ιδιαίτερα της συντακτικής ομάδας [του Μιχαηλίδη, του Βενιζέλου..] έσταζαν ηδονή ταύτισης με τον Τραμπ. Ακόμα λίγο και θα ανακηρύξουν και τις βάσεις σαν σωτήριες [εδώ ψιλοφλερτάρουν με το κατοχικό απαρτχάιντ του Ισραήλ, με την Βρετανία θα κωλώσουν;] ..Η Τουρκία είναι σε αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ, άρα «άλλαξαν οι συνθήκες» [ε πόσο τζαιρόν να περιμένουμε με τα προηγούμενα παραμύθια των κούρδων που θα διαμέλιζαν την Τουρκία ή του, τάχα μου, «πανίσχυρου» Ισραήλ που θα έβαζε την Τουρκία στην θέση της;] άρα οι απορριπτικοί μπορούν τωρά να διεκδικούν και άλλη παράταση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Διότι πέρα από τις παιδαριώδεις ρητορικές ακροβασίες ότι.. πρέπει να βρεθεί άλλη λύση [αλλά δεν ξέρουν να μας πουν ποιά θα είναι] οι απορριπτικοί ουσιαστικά θέλουν την παράταση του κράτους έκτακτης ανάγκης για όσο πάει… Έτσι εξυπηρετούν όσους χρηματοδοτούν για ποικίλους λόγους την συντήρηση του διαχωρισμού [εδώ η αρχιεπισκοπή φέρεται να έκαμε sponsor και την δημιουργια κόμματος πλην των άλλων επικοινωνιακών], αλλά και την δική τους μιζέρια αναπαραγωγής των ίδιων εμβατήριων που τους αποδίδουν προνομιακά καρέκλες, εκπομπές και στήλες…
Το θέμα είναι τί ακριβώς ελπίζουν: διαμάχες μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας ξαναϋπήρξαν [εδώ η Τουρκία αρνήθηκε να επιτρέψει αμερικανική εισβολή στο Ιράκ από το έδαφος της το 2003], όπως και οικονομικές κρίσεις. Τώρα οι ΗΠΑ δηλαδή θα πιέσουν την Τουρκία να υποταχθεί; Να υποταχθεί σε τί; Στις εθνικές φαντασιώσεις των υπαλλήλων του απορριπτισμού στην νότια Κύπρο; ..Dream on.. :) …Το να μην παρατηρεί κανείς ότι η αντιπαράθεση Τουρκίας – ΗΠΑ δεν είναι κάτι μεμονωμένο, αλλά μέρος ευρύτερων τάσεων [αυτονόμησης παραγόντων του παγκόσμιου συστήματος από τις ΗΠΑ, εμπορικών πολέμων που ξεκινούν οι ΗΠΑ με διάφορους παίκτες – συμπεριλαμβανόμενης και της ΕΕ, και μιας διαμάχης για την συμφωνία με το Ιράν – όπου και πάλι η ΕΕ είναι μάλλον με την Τουρκία, παρά με τις ΗΠΑ, κοκ] είναι το κλασικό σύμπτωμα του απορριπτισμού… Και το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι οι φλογεροί δήθεν αντιιμπεριαλιστές [για το εθνικό τους και μόνο] και οι εξοργισμένοι [ή να θυμηθούμε εκείνη την πλήρως εξευτελισμένη πια λέξη για τα τοπικά μας, «αγανακτισμένοι»;] για τις επιβολές των μνημονίων, του ΔΝΤ κοκ στην Ελλάδα, τώρα ταυτίζονται πλήρως με το ΔΝΤ, όταν τα ανάλογα εφαρμόζονται στην Τουρκία; Ο ανεμόμυλος γυρίζει… Αλλά όσοι καμώνονται τους ανεμόμυλους είναι κωμικά γυμνοί…

           

• Ζούμε στην εποχή των ανεμόμυλων όντως. Δεν προλάβαμε να απολαύσουμε το ανέκδοτο με τον ΟΑΣΕ τον οποίον έβριζαν οι απορριπτικοί μας για το δικοινοτικό γλωσσάρι που δεν υποτασσόταν στην εθνική τους λογοκρισία, και μετά έτρεχαν να τον παρακαλούν να βγάλει ανακοίνωση για τον Λεβεντ [αφού είναι ημέτερος τωρα – οι άλλες, οι κοπέλες της Αλοα εν είχαν ψυσιη φαίνεται τα γερημα, ούτε δικαιώματα], τώρα οι αντι-ιμπεριαλιστές μας, με πρώτο νούμερο την φαιδρότητα του Ιγνατίου, είναι έτοιμοι να ταχθούν υπό την αμερικανική σημαία, και τις διαταγές του ΔΝΤ, γιατί, νομίζουν [πάντα νομίζουν αυτοί..:)] ότι θα επιβληθεί στη Τουρκία… Άντε να δούμε ποιά θα είναι η επόμενη στροφή του ανεμόμυλου…

           

• Πάντως πρέπει όντως να ανησυχούν στο προεδρικό τζαι στον ΔΗΣΥ – διαφορετικά η απόφαση να χαρίσουν στις κοινότητες τα κτήρια του Συνεργατισμού δεν εξηγείται. Με βάση την προϊστορία τους, τούτοι θα τα χάριζαν σε κάποιους ημέτερους, τίποτε πελάτες δικηγορικών γραφείων,ή σε κανένα συγγενή, πεθερά, βαφτιστικό κοκ… Για να τα χαρίσουν στις κοινότητες που τα οικοδόμησαν ιστορικά, κάτι έπαθαν.. :) ..Ανεξάρτητα όμως – η κίνηση είναι θετική τζαι σε τούτο αξίζει επικρότηση η στάση της κυβέρνησης. Βέβαια, αν το κάμει. Διότι εκτός που να έχουν πρωταρχικά έγνοια τους ημέτερους, εν τζαι του «δεσμεύομαι»… Άμα το δούμε ..θα πούμε τζαι τα ειλικρινή συγχαρητήρια που έπαθαν έτσι σκέψη…
ΥΓ. Πάντως το αίσθημα της οργής αποδίδει φαίνεται… Εκράτησεν τελικά η κοινωνία από ότι φαίνεται τα κτήρια του ιστορικού κόπου… Κάτι εν τζαι τούτο…

           

• Η εκπαιδευτική πολιτική του πάτου; Δηλαδή το μήνυμα του υπουργείου είναι ότι αφού τα αποτελέσματα εξετάσεων είναι χαμηλά, τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι θα μείνουν εκεί και να μειώσουμε τις απολαβές των εκπαιδευτικών για να προσαρμοστούν στο πάτο; Μάλλον θυμίζει όντως προσπάθεια επιχορήγησης του μη δημοσίου σχολείου… Κοιτάζοντας τις συνοπτικές αναφορές στις θέσεις του Υπουργείου εξακολουθεί να εντυπωσιάζει η αδυναμία του υπουργού τζαι του περιβάλλοντός του, να προσπαθούν να κρυφτούν πίσω που το δάκτυλο τους – όσον αφορά το θέμα του περιεχομένου της εκπαίδευσης, τζαι να παίζουν με τους αριθμούς ερευνών, όπου η εξίσωση αποτελείται από πόσα ξοδεύει το κράτος τζαι ποια αποτελέσματα φκαλουν διεθνείς διαγωνισμοί συγκριτικά για την κυπριακή εκπαίδευση. Το ότι η εκπαίδευση μας χρηματοδοτείται λ.χ. όπως η φινλανδική, η  οποία θεωρείται κορυφαία, ενεν πρόβλημα λογικά – δείχνει τον ενδιαφέρον της κοινωνίας για τούτο το τομέα. Αλλά για να υπάρχουν προβληματικά αποτελέσματα κάτι φταίει.

Αν η λογική του υπουργείου τζαι των πέριξ του, είναι να τιμωρήσει τους εκπαιδευτικούς ή να γυρίσει το χρόνο πίσω, καταργώντας εκπαιδευτικές δραστηριότητες εκτός τάξης, τότε το μήνυμα είναι – να μείνουμε στον πάτο τζαι να χρηματοδοτούμε απλώς όπως είναι οι ανάλογες χώρες του πάτου. Τούτο εν το μήνυμα; …Αντιφατικό φυσικά αλλά αν είναι αυτό το μήνυμα, τότε γιατί να μην επεκταθεί και στους «αγγελιαφόρους» – με βάση την ισονομία; Η κ. Κουτσελίνη, η οποία φέρεται να είναι στα πέριξ του υπουργείου, προφανώς απέτυχε και μάλλον θα πρέπει να μειωθούν επίσης οι σχετικές απολαβές απαλλαγές κοκ… Και γιατί όχι ανάλογα να δούμε και τους μισθούς αυτών που εκπαιδεύουν εκπαιδευτικούς, τους λειτουργούς του υπουργείου κοκ… Αν μερικοί θέλουν τον πάτο να το πουν. Αλλά θα αναλάβουν και τις ευθύνες; Ή το θέαμα είναι απλώς μετατόπιση με μικρά στατιστικά κόλπα;

           

• Το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, η σύγκριση, και η λογοκρισία της πραγματικότητας και των αναγκών της. Στις ΗΠΑ την δεκαετία του 1960 έγινε μια από τις πιο μεγάλες έρευνες για την εκπαίδευση, η έρευνα Κόουλμαν. Ο στόχος της ήταν [ανάμεσα σε άλλα] να διαφανεί γιατί οι επιδόσεις παιδιών της αφρο-αμερικανικής μειονότητας δεν είχαν «ικανοποιητικά αποτελέσματα» [για να το πούμε με τους όρους των σημερινών ελληνοκυπριακών θεαμάτων]. Η βασική υποψία και ερευνητική υπόθεση αρχικά ήταν ότι το πρόβλημα ήταν η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, το σχολικό περιβάλλον κοκ – δηλαδή η χρηματοδότηση των σχολείων και ο θεσμικός ρατσισμός, αν και η έκφραση δεν ήταν ακόμα ευρύτερης χρήσης. Η έρευνα, όμως, εξέπληξε γιατί κατέληξε ότι η βασική διαφοροποιητική παράμετρος δεν ήταν [με βάση τις συγκρίσεις] το ίδιο το σχολείο, αλλά το περιβάλλον. Αυτό που ονόμασε ο Π. Μπουρντιέ «πολιτισμικό [ή μορφωτικό] κεφάλαιο». Η διαφορά, δηλαδή, στον τρόπο που αντιμετώπιζε το σχολείο την κουλτούρα που μετάφεραν τα παιδιά, όταν έμπαιναν στο σχολείο. Και άρα η εστίαση στα χρόνια που ακολούθησαν άρχισε να μεταφέρεται στο πώς το περιεχόμενο της διδασκαλίας των σχολείων, θα πρέπει να προσφέρει ευκαιρίες μάθησης σε πολλαπλές μορφές πολιτισμικών πλαισίων ή και ενδιαφερόντων.

Και φανταστείτε την κατάσταση σήμερα με τα παιδιά να αναγιώνονται [πέρα από άλλες ταξικές κοκ διαφορές] με την κουλτούρα των κομπιούτερ τζαι πάσιν σχολείο για να έβρουν το περιεχόμενο μιας εκπαίδευσης που πάει προς τα πίσω θεματικά [δαμαί ως τζαι το να μιλούν κυπριακά έγινε θέμα στην αντι-μεταρρύθμιση μετά το 2013].. Ευρύτερα [τζαι πέρα που την Κύπρο] οι διαμάχες για τα σχολικά σύστημα, έχουν να κάνουν με το περιεχόμενο της εκπαίδευσης. Στην Κύπρο, πρέπει να έχουν καταφέρει το πιο κωμικό – να αποδέχονται οι ό,ποιοι ιθύνοντες αυτής της περιόδου ότι δεν έχουμε καλά αποτελέσματα, και δεν θα έχουμε, άρα απλώς να υποβαθμίσουμε την εκπαίδευση να είναι του πάτου… Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ο Χαμπιαούρης καταλαβαίνει τις προεκτάσεις αυτού που τον έβαλαν να προωθεί.

Αν, δηλαδή, θέλουμε να φτάσουμε κάποτε σε μια παιδεία που θα παράγει, ας πουμε, πρακτικά αποξέσματα την εποχή της ηλεκτρονικής επικοινωνίας και της ψηφιακής κουλτούρας, θα πρέπει να περικόψουμε έξοδα και να στήνουμε τους εκπαιδευτικούς στις τάξεις ή μήπως να φροντίσουμε να έχουν όλοι lap top και να ενθαρρύνουμε τους εκπαιδευτικούς να τα εντάξουν στην καθημερινότητα τους;. Άλλα ναι – το εκπαιδευτικό σύστημα στην Κύπρο είναι και ιδεολογικό. Έχει προτεραιότητες την προπαγάνδα, οπότε έχουμε και τα θεάματα επιστροφής στο παρελθόν…. Τα οποία όμως πείθουν τους νέους, ότι αυτοί ζουν σε άλλο χρόνο και μερικοί στο υπουργείο, αυτά τα χρόνια, σε πολύ πολύ διαφορετικό χρόνο…

           

• Τί κοινό έχουν ο Σ. Λεβέντ του 1983 και ο Σ. Λεβέντ του 2018; Εκτός από το όνομα, έχουν και την ίδια εμμονή να αρνούνται την απλή εμπειρική πραγματικότητα – τότε ήταν, τάχα μου, «επαναστατικό» το κρατίδιο του Ντενκτάς, σήμερα είναι «επαναστατική ιδέα» το ενιαίο κράτος του 1960, λες και δεν έγινε τίποτα το 1964-74.. Και έτσι μπορεί να συναντηθεί επιτέλους ο Σ. Λεβέντ που γράφει στον νεοφιλελεύθερο Πολίτη με τους ε/κ οπαδούς του που γράφουν στον απορριπτικό Φιλελεύθερο. Αυτήν την περίοδο είχαμε και την γοητευτικά αποκαλυπτική πληροφορία από το σχόλιο του Γρηγόρη Ιωάννου, [αναδημοσιεύεται πιο κάτω σαν αυτόνομη σπόντα] ότι ο Σ. Λεβέντ το 1983, με το ίδιο πάθος [λέμε τωρα] και την ίδια βολική αποφυγή της πραγματικότητας, με την οποία πουλά σήμερα τα περί ενιαίου κράτους, πουλούσε τότε την καραμέλα ότι το «ψευδοκράτος» κατά τους νυν υποστηρικτές του, ήταν «επαναστατικό» και έπρεπε να αναγνωριστεί από αριστερά καθεστώτα κοκ. Ότι νά’ ναι.. ένα θεσμικό μόρφωμα από μια χώρα του ΝΑΤΟ, ήταν κατά τον τότε Σ. Λεβέντ, «αδέσμευτο» κοκ… Η δικαιολογία ότι οι άνθρωποι αλλάζουν γνώμη, δεν έχει καμιά σημασία εδώ – σαφώς πολλοί άλλαξαν γνώμη, και ο Ανταλί, και ο Α. Ταχσίν κοκ. Αλλά το θέμα εδώ είναι το μέγεθος του ψέματος και η παραποίηση της πραγματικότητας. Είναι δυνατό ο κ. Λεβέντ να πίστευε ότι το μόρφωμα που στήριζε η τ/κ ακροδεξιά και ένα στρατιωτικό καθεστώς στην Τουρκία, θα ήταν «επαναστατικό» μπλα μπλα; …Προφανώς, πουλούσε καραμέλες για εξαπάτηση ή έκανε αναπαραγωγή ρητορικών χωρίς νόημα… Όπως κανει και σήμερα από την άλλη πλευρά – σήμερα καμώνεται ότι δεν κατανοεί πάλι με ποιούς συμμαχεί ανάμεσα στους ελληνοκύπριους, και φωνάζει για ένα ενιαίο κράτος [όπως φώναζε, τότε, για το «αριστερίζων» δήθεν κρατίδιο της ΤΜΤ] κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνει ότι απλώς χρησιμοποιείται από όσους θέλουν συντήρηση του διαχωρισμού.

           

• Αν θέλετε μάλιστα να δείτε πώς στήνεται αυτό τα κόλπο, να το παίζει κάποιος αριστερός [ή στην περίπτωση του Λεβέντ να κατασκευάζει ρητορικές, συνειδητά ή μη, ρητορικές] οι οποίες προωθούν δεξιες-εθνικιστικες θέσεις, το οποίο στην ουσία είναι αποικιακό, τα βασικά του στάδια έχουν σαν αφετηρία την άρνηση της τοπικής εμπειρίας: ξεκινούν, ας πούμε, με το «δεν υπάρχει αριστερά στην Κύπρο» [ούτε βόρεια, ούτε νότια] και τότε αυτοί, που είναι παπαγάλοι της δεξιάς [βόρεια ή νότια] ή ξένων, εμφανίζονται σαν οι τοπικοί αντιπρόσωποι μιας, υποτιθέμενης, αριστερής φωνής. Την ίδια περίοδο που ο Σ. Λεβέντ πουλούσε το «κράτος» του Ντενκτάς σαν «επαναστατικό» ο Λεβέντ, ο Καραμπελιάς εξ Αθηνών [σαν πνευματικός καθοδηγητής μιας μερίδας του ελληνοκυπριακού απορριπτισμού, με διασυνδέσεις από τον Μιχαηλίδη του φιλελεύθερου μέχρι τον Μαύρο του ΔΙΑ] φώναζε επίσης με αριστερίζων κέτσαπ, ότι έπρεπε να χαριστεί η βόρεια Κύπρος στην Τουρκία, για να «λήξει η διαμάχη» για το καλό του κράτους των Αθηνών… Και το έπαιζε και αυτός, σούπερ «αριστερός». Και κάποιοι εδώ πέρα αυτόν τον κωμικό θίασο τον πίστευαν/ουν… Πέρα από το κλισέ «δεν υπάρχει αριστερά» αυτός ο αποικιακός λόγος, προσπαθεί να αναιρέσει την ίδια την ύπαρξη λόγου  για το βίωμα στην Κύπρο- πόσο πιο κωμικό μπορεί να είναι σε ένα πλαίσιο με μια ιστορική αριστερά του 30%, η και περισσότερα και στις δυο κοινότητες, να προσπαθούν μερικοί να πουλήσουν εισαγωγές χωρίς να μελετούν το υπάρχον; …Και σε αυτό πέρα από τους απορριπτικούς, έχουμε και τους άλλους εισαγωγείς οι οποίοι πουλάνε ισοπέδωση για να στρώσουν χαλί στο νεοφιλελευθερισμό. Τώρα επιτέλους οι απορριπτικοί του Φιλελεύθερου και οι νεοφιλελεύθεροι του Πολίτη [είναι άλλωστε και η εφημερίδα στη οποία γράφει ο κ. Λεβέντ] που προωθούν και την ισοπέδωση των τοπικών διαφοροποιήσεων μπορούν να ηδονίζονται με την ίδια φαντασίωση όσο κρατήσει: το ΔΝΤ στην υπηρεσία τους.

           

• Το ελληνοκυπριακό βαθύ κράτος [και το ανάλογο ευρύτερο βαθύ κατεστημένο] και ο ημιτελής εκδημοκρατισμός μετά την τραγωδία του 1974. Επειδή επανέρχονται, δικαιολογημένα, τα ζητήματα ατιμωρησίας για τα εγκλήματα της ελληνοκυπριακής ακροδεξιάς [τζαι στο εσωτερικό της κοινότητας τζαι ενάντια στην άλλη κοινότητα], τζαι ήταν πάλε η επέτειος του εγκλήματος στα 3 χωρκά Αλόα-Μαράθα-Σανταλάρης θα πρέπει να δούμε τζαι την ευρύτερη εικόνα: ο «κλάδος ελαίας» μπορεί να ήταν μέρος τζαι της αντίληψης του Μακάριου, αλλά ήταν τζαι στάση απέναντι σε δομικά δεδομένα: ο ενωτισμός της ακροδεξιάς μπορεί να ήταν μια συντριπτική μειοψηφία [τζαι υπάρχουν εκλογικά αποτελέσματα – τζαι του 1968, αλλά τζαι ιδιαίτερα τζαι των βουλευτικών του 1970] ανάμεσα στο 4% τζαι το 10%, όμως η στήριξη τους που το βαθύ κράτος, τζαι το βαθύ κατεστημένο ήταν μεγάλη. Η περίοδος πριν το ‘74, τζαι ακόμα σιηρότερο την περίοδο 1964-67 όταν ήταν τζαι η Μεραρχία στην Κύπρο [η οποία στάλθηκε για να ελέγχει «τον Μακάριο και τους κομμουνιστές»], ήταν εκφραστική τζαι ας κάμνουν ότι ξεχνούν οι απόγονοι του τότε βαθέως κράτους. 

Οι βασικοί θεσμοί του κράτους δεν ελέγχονταν από τους εκλεγμένους αξιωματούχους. Ο Γιωρκάτζη εν ήταν στην θέση του λόγω της μούρης του – ήταν ο εκπρόσωπος των ενόπλων τζαι των παραστρατιωτικών. Η άνεση με την οποία επεράσεν από φιλοκυβερνητικός σε φιλοχουντικός το 1968- 1970 ήταν εκφραστική. Ουσιαστικά, η δημοκρατία, όπως τζαι η υπεράσπιση της ανεξαρτησίας, ήταν «στους δρόμους». Στις μαζικές διεκδικήσεις – τζαι ο Μακάριος ήταν μεν σύμβολο, αλλά όταν ένας πρόεδρος απειλείται από μια άλλη χώρα [την Ελλάδα] από το 1972 με επέμβαση, τζαι τζήνο το κράτος ελέγχει τόσο τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας όσο τζαι το εκπαιδευτικό σύστημα, τότε προφανώς το κράτος, με την στοιχειώδη κοινωνιολογική του έννοια [σαν φορέας μονοπωλίου βίας] ήταν διχασμένο, ή λειτουργούσε ένα είδος δυαδικής εξουσίας. Τζαι η απειλή για επεμβάσεις ή πραξικοπήματα ήταν σαφής με συγκριτικά παραδείγματα – τζαι την ελληνικη τραγωδία μετά το 1945 τζαι πιο πρόσφατα, μετααποικιακά, το λουτρό αίματος με το πραξικόπημα στην Ινδονησία [με 500,000 σαν η μικρότερη εκτίμηση και 3 εκατομμύρια σαν η μεγαλύτερη για του δολοφονημένους αριστερούς ή γενικότερα αντίπαλους του φιλοδυτικού πραξικοπήματος] στα μέσα της δεκαετίας του 1960 [που είχε αναλογίες, σαν μετα-αποικιακό καθεστώς, με ισχυρό Κ.Κ., με τη κυπριακή περίπτωση]. 

Οπότε, όταν η δυαδική εξουσία εκραγηκε με το πραξικόπημα, μετά την απόπειρα του Μακάριου να θκιώξει τους έλληνες αξιωματικούς [να αναλάβει δηλαδή η ανεξάρτητη Πολιτεία τον στρατό της], τζαι την συνακόλουθη εισβολή σαν ντε φάκτο κίνηση εφαρμογής του σχεδίου Άτσεσον, τότε η διαπλοκή του βαθέως κράτους [του οποίου οι νοσταλγίες επηαίναν πίσω στον αυταρχισμό της περιόδου 1948-58] φάνηκε. Τζαι στα ψηφίσματα στήριξης στον Σαμψών. Η τιμωρία των ενοχών, είτε των σφαγών όπως την Αλόα-Μαράθα-Σανταλάρη είτε στο πραξικόπημα, δεν ήταν θέματα απλώς ατόμων. Πίσω από τους ενόχους υπήρχε το βαθύ κράτος. Η συμβολική έννοια της «κάθαρσης» αφορούσε εν μέρει την παραπομπή σε εκείνο το πλέγμα εξουσίας. Το οποίο μόλις πέθανε ο Μακάριος ανασυντάχτηκε πιο ανετά. Για να εμποδίσει τις ό,ποιες εκδημοκρατικές μεταρρυθμίσεις ξεκίνησαν στο κλίμα της οργής και της απελευθέρωσης μετά την εισβολή, αλλά και την πτώση της χούντας στην Ελλάδα. Οι οπαδοί των 3 μητροπολιτών του εκκλησιαστικού πραξικοπήματος [το οποίο για να θυμόμαστε κατηγορούσε το «καθεστώς Μακάριου» για προώθηση της εκκοσμικευσης και της «κυπριακής συνείδησης»] σιγά σιγά αρχίσαν να.. ανακτούν τον ρόλο τους στο βαθύ εκκλησιαστικό κράτος, η ελληνικη πρεσβεία έβγαζε ακόμα διαταγές για την ελληνοκυπριακή παιδεία [απαγόρευε την ίδρυση.. πανεπιστήμιου !!], και το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία αποδείχτηκε το ίδιο παρεμβατικό με τους προηγούμενους – το σύνδρομο της εθνικής αποικιακής επιβολής. Αυτό ήταν το πλαίσιο.

Το αν στο μέλλον θα πρέπει να υπάρχουν συμβολικές τιμωρίες η επιτροπή αλήθειας [προτιμώ το δεύτερο] είναι ανοικτό θέμα. Αλλά το «δεν θα υπάρξει κλάδος ελαίας στο μέλλον» θα πρέπει να σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα η ελληνοκυπριακή κοινότητα θα πρέπει να δει το βάθος της διαπλοκής και τις μορφές του βαθέως κατεστημένου. Και σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει επίσης να δούμε την ιστορική αλήθεια του πόσο ακρωτηριασμένη ήταν η Κυπριακή Δημοκρατία από την κληρονομιά του 1948 και την βία του 1958. Θα επανέλθουμε…

           

• Οι πολλαπλές διαστάσεις κάτω από την επιφάνεια της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Τουρκίας… Η διαμάχη ΗΠΑ [Τραμπ] – Τουρκίας δεν είναι μια απλή αντιπαράθεση, έστω όπως ήταν το εμπάργκο όπλων την δεκαετία του 1970. Από την πλευρά της κυβέρνησης των ΗΠΑ, και του Τραμπ, είναι απλώς μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής αντιπαραθέσεων με βασικό υπόστρωμα την χρήση του δολαρίου: οι αμερικάνικοι δασμοί στο τέλος θα είναι απλώς ένα πλήγμα. Επειδή, όμως, το δολάριο χρησιμοποιείται ακόμα σε μεγάλο βαθμό στις διεθνείς συναλλαγές, οι κινήσεις των ΗΠΑ κουβαλούν ένα υπόγειο εκβιασμό περιορισμού στην χρήση ή παροχή δολαρίων [ήδη συνοδευτικά με τις κυρώσεις Τραμπ, λειτουργεί και ο περιορισμός του quantitative easing της περιόδου της κρίσης, και η άνοδος των επιτοκίων, το οποίο σημαίνει επιστροφή κεφαλαίων σε δολάρια στις ΗΠΑ, για σχετικά κέρδη, και στέγνωμα επενδύσεων σε αναδυόμενες αγορές, όπως η Τουρκία]. Αυτή η στρατηγική η οποία εφαρμόστηκε και στο παρελθόν [λ.χ. δεκαετία του 1990], έχει σήμερα απέναντι της όμως την ντε φάκτο πραγματικότητα ενός αναδυομένου πολυπολικού συστήματος όχι μόνο πολιτικά, αλλά και οικονομικά. Οι ΗΠΑ μπορεί να προκαλέσουν ζημιά – αλλά μακροπρόθεσμα ενισχύουν και τις τάσεις για οικονομική/νομισματική πολύ-πολικότητα. 

Η επίθεση εναντίον της Τουρκίας λ.χ. δεν είχε να κάνει με τον πάστορα κοκ – αλλά με την αίσθηση ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επιβάλλονται πια. Είναι η αυτονόμηση της Τουρκίας που ενοχλεί – και σε σχέση με την συνεργασία με την Ρωσία [με την αγορά πυραύλων, την κατασκευή αγωγών ενέργειας κοκ] και σε σχέση με την συνεργασία με το Ιράν [η Τουρκία αρνείται να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ στις νέες της κυρώσεις εναντίον του Ιράν]. Και στο βάθος οι Αμερικανοί έχουν αρχίσει να αγχώνονται για το νέο παγκόσμιο κινεζικό πρότζεκτ «Road and Belt Initiative» ή του νέους δρόμους του Μεταξιού. Αλλά αν στην αντι-ρωσική υστερία οι ΗΠΑ σέρνουν  μαζί τους μεγάλη μερίδα ακόμα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ και μέρος των κυβερνήσεων, στο θέμα του Ιράν και της Κίνας είναι απομονωμένες. Και αυτό φαίνεται και στην Μέση Ανατολή – η κίνηση του Κατάρ να στηρίξει την τουρκική οικονομία με ρευστότητα σε επενδύσεις και διεθνή νομισματική κάλυψη ήταν ενδεικτική των νέων δυναμικών. Η Σαουδική Αραβία προσπάθησε να εκβιάσει το Κατάρ σε υποταγή, και βρέθηκε απέναντι στην στήριξη του από την Τουρκία και το Ιράν. Ουσιαστικά η Τουρκία είναι στρατιωτική εγγυήτρια του Κατάρ. Σε αυτά τα πλαίσια, θα πρέπει να δει κανείς και τις κινήσεις της Ρωσίας και τη σχετική ανακοίνωση στήριξης της Κίνας. 

Ιδού και 2 χαρακτηριστικά κείμενα για τους ενδοιασμούς: το ένα από ρωσικό ΜΜΕ προβάλει τις ευρωπαϊκές θέσεις για την αλληλοσύνδεση τουρκικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων-https://sputniknews.com/analysis/201808181067283072-trump-turkey-eu/   
Το άλλο από το Reuters, εμφανώς υιοθετεί σε μεγάλο μέρος τις αμερικανικές θέσεις [και κωμικά διαμαρτύρεται διότι η Τουρκία στήριζε την Αλ Κάιντα στην Συρία – λες και οι ΗΠΑ δεν ήταν ο ενορχηστρωτής και ο βασικός σύμμαχος των Σαουδαράβων που χρηματοδοτούσαν το σκηνικό] αλλά εκφράζει την γεωπολιτική θέση – η Τουρκία είναι χρήσιμη μην το παρατραβάτε-

https://www.reuters.com/article/us-eissenstat-turkey-commentary/commentary-trumps-botched-turkey-policy-idUSKBN1L2263

           

• Οπότε καλούνται οι νέοι οπαδοί της εκστρατείας στο Εσκί Σεχίρ και στον Σαγγάριο, μετά την εγκατάλειψη του κουρδικού μαοϊσμού σαν ελπίδας, να βάλουν τζαι νάκκον νερό στο κρασί της φαντασίωσης τους… Η Τουρκία είναι μέρος του ΝΑΤΟ σε πολύτιμη περιοχή με πολύτιμες βάσεις. Και στην νομισματική αντιπαράθεση μάλλον έχει την πλειοψηφία του πλανήτη κα το μέλλον υπέρ της. Οπότε κρατάτε μικρό καλάθι, μπας και βρεθείτε από τον Σαγγάριο στα παράλια του Αιγαίου… shit happens ιδιαίτερα άμα δεν βλέπεις την πραγματικότητα… Και μην ξεχνάτε ότι νέο-αποικιακά όργανα όπως τον Γιέλτσιν τα διαδέχονται εν μέσω λαϊκής οργής, οι Πούτιν…

• Στρατηγικές κωλοβαρέματος… Ο Προδρόμου είπε ότι η απελευθέρωση των 2 ελλήνων στρατιωτικών, μπορεί να δείχνει ότι η Τουρκία θα αλλάξει θέση στο κυπριακό. Χμ… Να θυμίσουμε τον Προδρόμου ότι η Τουρκία ήθελε λύση και στο Κραν Μοντανά; Εσείς δεν θέλατε.. Οπότε η κίνηση απελευθέρωσης των ελλήνων στρατιωτικών είναι μεν μια κίνηση ανοίγματος προς την ΕΕ [όπου ήδη διάφοροι παίκτες ετοίμαζαν ανοίγματα και προς Τουρκία] αλλά, αν ανοίξει το κυπριακό, τότε μπορεί να βρεθείτε μπροστά σε νέες πιέσεις για λύση.. Σάστα τζαι γύρασιν δηλαδή – για εσάς εννοείται...
Οπότε μάλλον θα αρχίσετε το σκηνικό ότι επειδή είναι ασταθής η κατάσταση δεν είναι ώρα για λύση; Έχετε και τα προεκλογικά των ευρωεκλογών – αν σας ανησυχούν κάπως μερικά πρόβατα ψηφοφόρων της δεξιάς, κάτι πρέπει να κάνετε όντως. Άλλωστε πρέπει να το παίζετε ότι θέλετε λύση μέχρι να βρεθείτε με τον Γκουτέρες – και μετά με το θέμα της Ουνφικυπ… Τα γέρημα, ρε Πρόδρομε, να θέλετε να πάτε στον Σαγγάριο τζαι να είσαστε εγκλωβισμένοι [λόγω της προηγούμενης σας φαντασίωσης, εκείνης του 74 αν θυμάσαι] στην νότια Λευκωσία… Τζαι να μεν σας καταλάβουν σιόρ ούτε τούτοι οι ευρωπαίοι;…Ίντα φαντάσου, δηλαδή, να καταλήξουν να κάμουν τζαι ανοίγματα στην βόρεια Κύπρο, αφού το παιχνίδι ανοίγει συνολικά…. Χμ.. Είπαμε θέλετε παράταση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, αλλά να φορτωθείτε τζαι την παραχώρηση της βόρειας Κύπρου μετά το πραξικόπημα. Δύσκολο α...;

           

• Δηλαδή το θέαμα ΣΑΠΑ [εκείνο το κόλπο μετατόπισης από την κίνηση απόλυτου έλεγχο του ΔΣ τραπεζών από πελάτες του δικηγορικού γραφείου και κυβερνητικούς ημέτερους, του υποτίθεται προέδρου] τώρα θα κλείσει οριστικά και με πρόωρες αποφυλακίσεις; Εκείνο το θέαμα στο οποίο πρωτοστάτησε ο Ρίκκος και οι παρέες του στα ΜΜΕ [να μην αρχίσουμε πάλι με του γνωστούς βολικούς ως φερέφωνα] ουσιαστικά απάλλαξε αυτούς που πήραν τα χοντρά λεφτά από τους πολίτες [δηλαδή τις εργοληπτικές εταιρείες] και τάισε το πρόθυμο πλήθος της σκανδαλολογίας «Βέργα» κοκ – για να συγκαλύψει το πραγματικό σκάνδαλο των υπερχρεώσεων [αυτών που αγοράζαν με μίζες δηλαδή έξτρα χρεώσεις για το κοινό]. Άντε να μην πούμε ξανά και το πώς φαίνονταν να στήνονταν τα κατηγορητήρια με συναλλαγές [να πεις αυτό, για να απαλλαγείς κοκ]. Οπότε με το νομοσχέδιο του Γεωργίου σαν front man θα την κάνουν όλοι σύντομα, όπως μας εξήγησε ο φιλελεύθερος τον δεκαπενταύγουστο…; Τα θεάματα αποβλάκωσης του ΔΗΣΥ και των ΜΜΕ..

           

• Και ύστερα απορούν γιατί αυξάνονται τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια – δείτε του μισθούς… Από το 2010 μειώνονται ή [για αν το πούμε ανάποδα] αυξάνονται οι χαμηλόμισθοι, ενώ η κυβέρνηση σιήζεται να εξυπηρετεί ξένους πελάτες δικηγορικών γραφείων, πλούσιους χρηματοδότες, τζαι καλοθελητές που ζουν στο εξωτερικό – με απαλλαγές των παιδιών τους που τον στρατό… Α ναι χαρίζει τζαι κυπριακές τράπεζες για να συγκαλύφκει τζαι τα μη εξυπηρετούμενα, αλλά τζαι για να επιχορηγά τους ημέτερους… Στους μισθούς: 54% πιάνει κάτω που 1500 ευρώ, οι μισοί που τούτους κάτω που 1000… Τζαι άτε να φκαλεις άκρη «Για τον ιδιωτικό τομέα στην Κύπρο για πωλητές, γραφείς, νοσηλευτικούς βοηθούς, βοηθούς παιδοκόμους, βρεφοκόμους, σχολικούς βοηθούς, φρουρούς και φροντιστές είναι η γενιά των €870. Οι μισθοί σ’ αυτά τα επαγγέλματα έχουν καθορισθεί με διάταγμα και μετά από συνεχή υπηρεσία 6 μηνών στον ίδιο εργοδότη με αύξηση ο μισθός είναι €920 ευρώ». Άμα βάλουμε και τους άνεργους, και όσους δεν ψάχνουν πια για δουλειά ή ζουν με part time ανασφάλεια, στο όλο πακέτο, η απορία είναι πώς θα μπορέσουν να πληρώσουν τα δάνεια που αυξάνονται γεωμετρικά με τους τόκους; Αιχμαλωσία μιας κοινωνίας… http://www.philenews.com/oikonomia/kypros/article/568126/kato-apo-1-000-pairnei-enas-stoys-tesseris-ergzomenoys

           

• Τζαι ακόμα ένα θετικό – μάλλον έγινε κάτι τζαι για τες χελώνες…. φαίνεται ότι μάλλον αυξήθηκε η συνείδηση του κοινού για το θέμα… Σε 30 χρόνια… Χμ… Ας ελπίσουμε ότι  θα χρειαστεί ακόμα 30 χρόνια για να  αθθυμήθουμε τί είναι τα ταξικά δικαιώματα των εργαζομένων…. για τον πλήρη διαχωρισμό εκκλησίας τζαι κράτους μάλλον πρέπει να καρτερούμε κανένα αρχιεπίσκοπο κατά λάθος, όπως τον νυν Πάπα των καθολικών, η καμιά έκπληξη που τους ιθαγενείς όπως το 2003 με τα οδοφράγματα τζαι ο 2013 με την απόρριψη του καθολικού κουρέματος του Ανάστου… Ας μείνουμε στις χελώνες για την ώρα.

[...]efforts to protect endangered turtles in Cyprus have paid dividends - with the numbers of the reptiles tripling in the space of 40 years. Conservation began in 1978 on a stretch of beach on the Mediterranean, with the loggerhead and green turtle population decimated by hunting. At that time there were just 300 nests found on the beach - today the number is around 1,100. The newly hatched turtles are helped out of the sand, and they are protected from predators such as foxes, as well as tourists.»http://www.itv.com/news/2018-08-16/the-remarkable-comeback-of-endangered-turtles-in-cyprus/

           

• Και μέχρι και οι σοβαροί απολογητές του κεφαλαίου το παίζουν τώρα αποβλακωμένοι. Το Economist [τεύχος 28 Ιουλίου-3 Αυγούστου] μας πληροφόρησε [άκου να δεις ανακάλυψη] ότι τελικά έχει και ο Κόρμπυν δίκαιο ότι ο καπιταλισμός δεν λειτουργεί καλά. Μάλιστα, φαίνεται σαν στημένο παιχνίδι. Σώπα;! Εκαταλάβε το τζαι ο Economist; Λοιπόν, σύμφωνα με τις έρευνες που έφτασαν και στο περιοδικο του βρετανικού κεφαλαίου, υπάρχει μια συγκέντρωση πλούτου σε λίγες εταιρείες το οποίο [κοίτα να δεις ανακάλυψη] δεν αφήνει την αγορά να λειτουργήσει: και ετσι οι τιμές αναβαίνον αφού δεν υπαρχει ανταγωνισμός και οι μισθοί πέφτουν αφού και παλιν τα ολιγοπώλια στους συγκεκριμένους τομείς δεν είναι εύκολος στόχος για εργατικές διαπραγματεύσεις… Συνήθως το Economist δίνει και συνταγές για το τί πρέπει να γίνει – συνταγές copy paste από νεοφιλελεύθερα manuals. Δαμαί προφανώς ελείψαν οι ιδέες τα γέρημα. Οπότε τρέχει η Πρεσβεία του Νετανιάχου στο Λονδίνο να δαιμονοποιήσει τον Κόρμπυν όϊ γιατί λαλεί την αλήθκεια για τον καπιταλισμό [τούτο πρέπει να λογοκρίνεται ή να συγκαλύπτεται] αλλά… γιατί κάμνει κριτική στο Ισραήλ. Για να μεν νομίζετε ότι η αποβλάκωση είναι μέρος μόνο των ε/κ ΜΜΕ…

Economist, More money more problems

           

           

• Άρεσεν μου τζαι το κόλπο με τις 350 εφημερίδες που έγραψαν εκδοτικό την ίδια ημέρα εναντίον του Τραμπ μετά από έκκληση της Boston Globe [καλή εφημερίδα κατά τα άλλα – νοσταλγικό μέρος των φοιτητικών χρόνων :)]. Δηλαδή τα αμερικανικά ΜΜΕ επιμένουν ακόμα στο μύθο ότι το μόνο που κάμνουν είναι η αποκάλυψη της αλήθειας [να γελάσουμε τώρα οξά μετά την αποκάλυψη του πως η τεραστια πλειοψηφία των αμερικανικών ΜΜΕ ελάλεν ψέματα για τον πόλεμο στην Συρία κοκ;] τζαι ότι ο Τραμπ πρέπει να κάτσει να τον κατηγορούν τζαι να το παίζουν τα ΜΜΕ ότι εν ουδέτερα; Άμα εν μπορείτε ρε να τα βάλετε με ένα τουΐτερ, εν εσείς που έσιετε πρόβλημα. Όπως τζαι η υστερία εναντίον του ρωσικού καναλιού εν τεκμήριο αδυναμίας των τόσων αμερικανικών τηλεοράσεων.

Η απαίτηση των αμερικανικών ΜΜΕ εν σαν να λαλούμεν ότι θα πρέπει κάποιος να εμπιστευθεί τους διαιτητές που διορίζει ο Κούμας της ΚΟΠ ότι θα είναι σίγουρα… αντικειμενικοί.. :) ..Καλά ίσως να υπάρχουν ακόμα ατομα που νομίζουν ότι το κυπριακό ποδόσφαιρο ένεν ..στήνονται παιχνίθκια.. Αλλά έτσι «αθωότητες» τζαι στις ΗΠΑ;…Τα αμερικανικά ΜΜΕ έχουν μερικές όντως σημαντικές στιγμές/μορφές αποκαλύψεων – ο πιο γνωστός δημοσιογράφος της διερευνητικής δημοσιογραφίας, ο Seymour Hersh, όμως ουσιαστικά ψιλολογοκρίνεται τα τελευταία χρόνια [ιδιαίτερα για την Συρία] από τα αμερικανικά ΜΜΕ – ενώ ο πιο γνωστός διεθνώς αναλυτής των ΜΜΕ, ο Ν. Τσόμσκι, είναι ντε φάκτο περιθωριοποιημένος από τα mainstream MME.  Για τον Τραμπ μπορεί κάποιος να πει πολλά τζαι να διαφωνήσει σε ακόμα παραπάνω – αλλά οι επιθέσεις των ΜΜΕ εναντίον του, τζαι τα θεάματα που έστησαν [ιδιαίτερα η αντι-ρωσική υστερία με τον συνακόλουθο αντι-ρωσικό ρατσισμό] θυμίζει τις πιο ευτελείς στιγμές της υποταγής των αμερικάνικων ΜΜΕ στην εξουσία – ορατή η αόρατη- από το red scare μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο Μακαρθισμό μετά τον ΒΠΠ.

Ο πόλεμος εναντίον του Τραμπ έννεν για την ουσία – αλλά για την επιφάνεια. Η υστερία εναντίον των Ρώσων συνοδεύεται τζαι από την σιωπή των ΜΜΕ για τις κυρώσεις που επιβάλει ο Τραμπ [χρησιμοποιώντας την ύπαρξη του δολαρίου σαν διεθνούς νομίσματος συναλλαγών- ακόμα] παντές τζαι είναι κανένας διεθνής αυτοκράτορας [παίζει τζαι τούτος το ρόλο του στο θέατρο της παρακμής] – τζαι τούτο είναι ενδεικτικό ότι η διαφωνία εν για τις λεπτομέρειες… Τζαι η πραγματική πληροφόρηση τζαι στις ΗΠΑ πρέπει να διαμορφωθεί τζαι αλλού…

• Επέθανεν ο Κόφι Ανάν… Ό,τι τζαι να ήταν στην χώρα του, τζαι για τον ΟΗΕ, για την Κύπρο θα είναι πάντα ο γ.γ. του ΟΗΕ ο οποίος προσπάθησε να κωδικοποιήσει τις μέχρι τότε συζητήσεις για λύση. Εν τα καταφέραμε τότε, αλλά, ότι διαμορφώνεται, μεινίσκει στο τραπέζι.. που ελάλεν τζαι ο Τάσσος… :) Οπότε το μέλλον θα τον θυμάται με ένα χαμόγελο κατανόησης των συγκυριών που δεν τον δικαίωσαν τότε. Επιπλέον η καταγωγή του, ήταν που μόνη της μέρος μιας εικόνας που ταιριάζει στην κυπριακή εμπειρία – ένας Αφρικανός που επόπτευε την διαδικασία εισόδου της [ενωμένης] Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση… Η ποίηση των συμβόλων…

• Αναδημοσίευση για ιστορικούς λόγους: Gregoris Ioannou:

Όταν η εκπλήρωση των ιμπεριαλιστικών, διχοτομικών σχεδίων για τη Κύπρο, βαφτίζεται αντι-ιμπεριαλιστικός αγώνας

Ο Σενέρ Λεβέντ έγινε γνωστός μέσα από την σύγκρουση του με τον Ραούφ Ντενκτάς την περίοδο 1999-2001. Λιγότερο γνωστό είναι ότι στις εκλογές του 2000, ο Λεβέντ ήταν υποψήφιος για την προεδρία της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» (ΤΔΒΚ) και πήρε κάτω από 1% των ψήφων ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους. Ο Σενέρ Λεβέντ έγινε γνωστός και αγαπητός στους Ελληνοκύπριους απορριπτικούς λόγω της εναντίωσης του στην διζωνική ομοσπονδία. Ο Λεβέντ πολλές φορές τις τελευταίες 2 δεκαετίες έγραψε ενάντια στην τουρκική κατοχή και υπέρ της επιστροφής των τ/κ στην Κυπριακή Δημοκρατία, υπέρ του ενιαίου κράτους και ενάντια στην εδαφική ομοσπονδία. Βέβαια όταν κατέβηκε υποψήφιος ευρωβουλευτής το 2014 στην Κυπριακή Δημοκρατία σε ένα ιδιότυπο μικτό εκλογικό σώμα (όπου πήρε 1% των ψήφων) δήλωσε ότι παρά την διαφωνία του, δέχεται και την διζωνική ομοσπονδία αν αυτό θέλει η πλειοψηφία.

Ο Σενέρ Λεβέντ δηλώνει αντι-ιμπεριαλιστής. Πέραν από το σύνθημα βέβαια, πρέπει να δει κανείς σε ποια συμπεράσματα καταλήγει το «αντι-ιμπεριαλιστικό» πλαίσιο σκέψης στο οποίο αναφέρονται διάφοροι. Πολλά έχουν λεχτεί και γραφτεί για το πώς διάφοροι εθνο-κεντρισμοί και εθνικισμοί αυτό-προβάλλονται ως αντι-ιμπεριαλιστικές στάσεις διεκδικώντας αριστερή κάλυψη και ευρύτερη νομιμοποίηση. Από μια αριστερή, και άρα εξ’ ορισμού αντι-εθνικιστική σκοπιά, έχουμε γελάσει πολλές φορές με τα καμώματα διάφορων, του Σενέρ Λεβέντ και των πρόσφατων ε/κ εθνικιστών συμμάχων του περιλαμβανομένων. Με το πιο κάτω μαργαριτάρι του 1983 όμως θα γελάσουμε νομίζω πολύ περισσότεροι, πολύ περισσότερο.

Η ανακήρυξη της ΤΔΒΚ το 1983 υπήρξε ένα σημείο καμπής στην σύγχρονη κυπριακή ιστορία. Ήταν η στιγμή που η τ/κ εθνικιστική ελίτ έκανε ένα καθοριστικό άλμα για το πρότζεκτ της για διχοτόμηση της Κύπρου. Η τ/κ αριστερά, αδύνατη ως ήταν τότε, εξέφρασε τον σκεπτικισμό της και προσπάθησε παράλληλα να δει κάποια θετικά σημεία τουλάχιστον στο εσωτερικό πεδίο ή κάποιες προοπτικές σχετικής αυτονόμησης της κοινότητας από την Τουρκία. Αντίθετα, ο δημοσιογράφος της Κιμπρις Ποστασί τότε, Σενέρ Λεβέντ, ήταν πολύ πιο ενθουσιασμένος και ευθυγραμμισμένος με τον Ραούφ Ντενκτάς. Τρεις μόλις μέρες μετά την ανακήρυξη της ΤΔΒΚ, στις 18 Νοεμβρίου 1983, στο άρθρο του «Ακούστε την φωνή μας» ο Λεβέντ καλεί το σοσιαλιστικό μπλοκ κρατών να αναγνωρίσει την ΤΔΒΚ διότι αυτή είναι ένα αντι-ιμπεριαλιστικό και αντι-ΝΑΤΟικό κράτος που «δεν έχει χώρο για ξένες βάσεις». Το άρθρο ξεκινά με την εξής εκπληκτική αναφορά:

«Στη Βόρεια Κύπρο έχει ιδρυθεί ένα ανεξάρτητο, αδέσμευτο, αντιφασισιστικό, αντιρατσιστικό, αντισιωνιστικό και αντιστεκόμενο μικροσκοπικό κράτος. Αναγνωρίστε το». Ακολούθως αναφέρεται στη Κυπριακή Δημοκρατία του 1960 ως «μια ΝΑΤΟϊκή λύση επιβληθείσα στον Κυπριακό λαό», λέει ότι οι Βρετανικές Βάσεις «δεν είναι στα δικά μας χώματα αλλά στο Νότο» και συνεχίζει πιο κάτω λέγοντας: «και ο κάθε Ελληνοκύπριος εργάτης είναι ενάντια στις ιμπεριαλιστικές βάσεις. Αναγνωρίστε μας για να μπορέσουμε να πολεμήσουμε μαζί τους δίπλα δίπλα… Ακούτε τη φωνή μας σοσιαλιστικές χώρες; Αναγνωρίστε μας… Τείνετε το χέρι σας για την ειρήνη και την ελευθερία».

Κάποιοι μπορεί να πουν, «πωπω πολιτική ανάλυση, διορατικότητα και συνέπεια».

Εγώ λέω αυτό θα πει: «τι ενιαίο κράτος, τι διχοτόμηση, η φωνή μου (εγώ είμαι οι τ/κ) να ακούγεται».

ΥΓ1. Οι πληροφορίες για το άρθρο του Λεβέντ του 1983 αντλούνται από το επιστημονικό κείμενο του Νίκου Μούδουρου, “TRNC” in the Turkish Cypriot context: A moment of multiple and contradictory interpretations, στο Eastern Mediterranean Geopolitical Review, Vol. 3 (Spring 2018), 34-59. Μετάφραση του κειμένου του Σενέρ Λεβέντ από Αντώνη Χατζηκυριάκο.

ΥΓ2. Αντι-ιμπεριαλισμός ρεεεε, όχι αστεία. Ποια κατοχή ως παρόν τζιαι ποια επανένωση ως μέλλον; Αναγνωρίστε το 2ο κράτος, το ελεύθερο. Ποια βόρεια Κύπρος τζιαι ποια τ/κ διοίκηση τζιαι δικοινοτικά γλωσσάρια. Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, ανεξάρτητη και αδέσμευτη, Λεβέντικη. Χωρίς ιμπεριαλιστικές βάσεις. Να σέβεστε.  

• Πώς η Logicom [και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί] φαινόταν να κινείται από τις αρχές του 2018 για να γίνει βασικός παίκτης μετά τη διαδικασία διάλυσης του Συνεργατισμού. Και να υποθέσουμε ότι δεν .... ήξεραν ότι στηνόταν η διάλυση; Για να μην ξεχνούμεν πώς στήθηκε η διάλυση του Συνεργατισμού για να βρεθούν μερικοί ημέτεροι να το παίζουν παράγοντες στο τραπεζιτικό σύστημα μέσω Ελληνική.... ΔΗΜΗΤΡΑ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ

Η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα προχώρησε εκτός πατώματος στην πώληση 37.000.000 μετοχών προς την Logicom Services Holdings Ltd για το ποσό των €20.350.000. Με την εν λόγω πράξη το ποσοστό της Logicom Services Ltd στη Δήμητρα διαμορφώνεται από 11,12% σε 29,62% και το το ποσοστό της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας στη Δήμητρα διαμορφώνεται από 19,59% σε 1,09%. Αξίζει να σημειωθεί πως η Logicom Services Ltd προχώρησε και στις αρχές του 2018 σε αγορά 7.389.092 μετοχών της Δήμητρας για €3.583.709,62, αυξάνοντας τότε το ποσοστό συμμετοχής της από 7,42% σε 11,12%.

Η 7Q Invest Ltd I Multi Opportunities αγόρασε 10.004.149 μετοχές για €4.212.747,14. Με την εν λόγω πράξη το ποσοστό της 7Q Invest Ltd I Multi Opportunities στη Δήμητρα διαμορφώνεται από 4.9885% σε 5.0021% https://inbusinessnews.reporter.com.cy/business/economics/article/192187/ta-megla-paketa-metochon-poy-allaxan-cheria#.W3EG51z7RjE.facebook